Chapter 5: Control

The moment that I hit her with this fvcking water from the hose, the moment I know that I messed up.

I supposedly water that soil but damn, binitawan niya agad ang hose at nagmamadali siyang tumalikod kaya nagmamadali rin akong saluhin ang hose.

Then, hindi ko sinasadyang maitutok sa kaniya ang hose so it's not my fault na mabasa ko siya. But, my wife is glaring at me now. What should I do?

"What the fvck!" Nakagat ko ang labi ko nang marinig ang mura niya. Damn! I swear! I'm gonna punish her lips for swearing.

"Bakit mo 'ko binasa?"

She's mad. She's really mad.

Ibubuka ko na sana ang bibig ko nang ma realize ko na akala pala niya ay hindi ako makapagsalita. I don't have my voice changer device kanina so I have no choice but to keep silent the whole fvcking time. Hindi ko naman aakalain na aakalain niyang putol ang dila ko.

"Say sorry to me!" She demanded. I wanted to wife, but I can't.

"Wait!" Aniya at umalis papalayo. Hindi ko alam kung saan siya pupunta so I waited for her to comeback.

May dala siyang papel at ballpen. Nanlilisik ang mga mata nito habang nakatingin sa 'kin saka ibinigay ang hawak hawak niya. 

"Say sorry to me," aniya. Kinuha niya ang kamay ko nang hindi ko kinuha ang papel at ballpen na inaabot niya. 

Agad niyang itinapon basta basta ang hose at humalukipkip habang nakaharap sa akin. 

"Isulat mo ang salitang sorry. Mag sorry ka dahil binasa mo ako." Utos niya. Tumingin ako sa mga mata niya at sinalubong ang nakamamatay niyang tingin. 

Oh baby, don't look at me like that. You don't know how much I crave you for so long. 

Your lips, you don't how much I crave for it. Matagal ko nang gustong tikman at halikan iyan.

Everything about you, I want it all. 

"Ano pang hinihintay mo? Sulat ka na. I'm waiting." Aniya. Napailing ako at sinunod ang gusto niya.

Agad kong ibinigay ang kapirasong papel sa kaniya at nakitang tinignan niya ito saka nag-angat nang tingin sa 'kin. 

Those eyes, I'm longing for you to look at me the way I look at you. 

"Nakakainis ka but forgiven." Aniya at agad na nagmartsa papunta sa gilid. Naiwan akong nakatanga at nakatingin sa kaniya na papalayo sa gawi ko. 

Napangiti at napailing nalang ako. What a sight.

Agad kong tinapos ang pagdidilig sa lupa saka ko pinatay ang gripo. Nang makita ng asawa ko na palapit ako sa kaniya ay tumalikod siya at pumasok sa loob ng bahay.

Tahimik akong sumunod sa kaniya. Agad niyang itinuro ang upuan kaya umupo ako doon. Napansin ko na basa na ang itaas na parte ng damit niya kaya tumayo ako para kumuha sana ng damit na ipapalit. 

Hindi pa man ako nakakalayo ay agad niya akong hinawakan sa kamay kaya napatingin ako ulit sa kaniya. 

"Stay, don't leave me here." Naroon ang takot sa mga mata niya. Bakit siya natatakot?

"Please, stay." Ulit niya. She's begging. That's it. I'll stay baby. Just don't beg like that. I hate it.

Hinayaan ko siyang dalhin ako ulit sa upuan. Nawala ang lungkot sa mga mata niya at nagawa na rin niyang ngumiti ulit. 

"I'll cook our dinner. Uuwi ka ba sa inyo? Or stay in lang?" tanong niya habang hinahanda ang mga lulutuin.

This is sick. Iyong kailangan ko pang isulat ang lahat ng sasabihin ko sa kaniya.

"Uuwi ako," sulat ko sa papel saka ipinabasa sa kaniya. 

"Okay. Anong oras uuwi si Mr. Shein?" She keeps on calling me Mr. Shein. Bakit ganoon? She should call me hubby or baby. 

"Later." Sulat ko ulit. Napa buntong hininga siya. 

"Hindi ba siya makakasabay sa 'kin sa pagkain? Tatawagan ko ba ulit si Richmoon para padalhan si Mr. Shein ng pagkain?" 

Speaking of, I'll kill that bastard oras na magkita kami. How dare him touched my woman sa harapan ko? I'm gonna kill him.

"Why call him? He's busy!" Kunot noong sulat ko sa papel. Nang makita niya iyon ay napabuntong hininga siya. 

"Siguro nga. Tatabihan ko nalang siya." Aniya at tumalikod para magpainit ng tubig. 

Nakatingin pa rin ako sa damit niyang nabasa ko kanina. Napabuntong hininga ako at hinubad ang damit ko.

Hinawakan ko siya at napatalon siya sa gulat nang maramdaman ang kamay ko sa balat niya. 

Agad kong inabot sa kaniya ang damit. Itinuro ko ang nabasa niyang blouse saka nag iwas nang tingin. 

Lumayo ako ng konti. Nang tignan ko siya ay nanlalaki ang mata ko nang makitang hinuhubad na niya ang damit niya. 

What the fvck? Anong ginagawa niya? 

Tumalikod ako agad. Bakit siya naghuhubad sa harapan ng lalaki? Well, it's fine since I'm her husband but paano kung ibang tao ang kasama niya? And besides, ibang tao ako sa kaniya ngayon. Is she out of her mind?

Sinilip ko siya ulit. Nang makita na maayos na siya ay malalaki ang hakbang na lumapit ako sa kaniya at hinablot ang kamay niya.

Gulat na napatingin siya sa akin.

"Bakit?"

Bakit? Tinanong niya ako ng bakit? Paano niya nagagawang maghubad ng damit sa harapan ng lalaki? But Godsake, I am her husband. Damn! Nakakabaliw ito.

"You have something to say? Nakalimutan mong dalhin ang papel at ballpen." Aniya sabay turo sa lamesa.

Nanghihina na binitawan ko ang kamay niya. Really? Baby? Are you being serious? Can you fvcking shut up and let me kiss you?

This is insane. I should stop it. Mas nakakabaliw ito. This is so hard than closing a deal to someone.

Binitawan ko siya. Unti-unti akong lumayo sa kaniya. I need to breathe. Kailangan ko ng yosi.

I was about to exit the room when she speak up.

"Don't leave me, Harold. Ayaw kong mag-isa lang ako dito."

Now, how? Paano ako makakahithit ng sigarilyo nito kung boses palang niyang nagsusumamo na huwag siyang iwan ay halos manghina na 'ko.

No one is above me even the law. I boss the people surrounds me but this time, it's different. I let my wife controls me and that's fine if I can have her for the rest of my life.