Contranted To My Boss

Tahimik ang buong pasilyo ng ospital, nakaupo si Gea Rivera sa gilid habang tahimik na tinititigan ang numero na nakasulat sa papel. May bigat sa dibdib na para bang pasan nya ang buong mundo. May isang sigaw na parang gusto nyang ilabas.

Habang mahigpit nyang hinahawakan ang papel ng medical bills ng kanyang kapatid, unti unting pumapatak ang kanyang mga luha dahil hindi nya mabigkas sa labi ang mga numero na kailangan nyang bayaran sa pag papagamot sa kapatid. Tanggap nya ang buong katotohan sa sarili na kahit anong gawin nya ay hindi nya kayang bayaran ang malaking halaga sa lalong madaling panahon.

"Miss Rivera," mahinahong sabi ng nurse. "Kailangan na pong masimulan agad ang gamutan sa kapatid nyo, dahil kung hindi , baka mas lalo pang lumala ang kondisyon nya,at baka mas lalo rin pong mahirapan ang pasyente."

Tumango si Gea bilang pag tugon sa nurse.

"Uhmm, opo sige, salamat." Sagot nya habang ramdam na ramdam nya ang panginginig ng buong katawan. "Gagawan ko po ng paraan."

Sa di naman masyadong kalayuan kung saan sya nakaupo,tumayo si Gea at pumunta sa harap ng pinto at binuksan,pagpasok ay tanaw na tanaw nya ang kanyang kapatid na si Lea,namumugtong mga mata dahil sa pagtitiis, sobrang payat, maputla,labis na nanghihina at nakakabitan ng tubo sa ilong.

Tumingin ito sa kanya at pilit na ngumiti ng napaka lalim na para bang may nais na ipabatid sa kanyang kapatid.

" Ate...? Wag ka pong mag-alala," mahinang sabi ni Lea na pinipilit mag salita,"ayos lang po ako."

Ngumiti si Gea sa kapatid at lumapit,umupo sa tabi at hinawakan ang ulo at dahan dahan nyang hinimas.

" Gagawin ni ate ang lahat para sayo,gumaling ka lang."mahinang sambit nito sa kapatid. " Magpahinga kana muna,si ate na ang bahala,okay?" Sabay halik nito sa noo. "Mahal na mahal ka ni ate."

Pagkatapos ay lumabas na si Gea ng silid at bumalik sa kanyang kinauupuan kanina.

Habang nakaupo at nag iisip ng paraan kung paano sya makakakuha ng isang daang libong piso ay biglang pumasok sa isip nya ang kanyang nobyo na si Marco.

[Minahal ni Gea ang nobyo ng halos sampong taon,ibinuhos lahat ng pagmamahal at pag aalaga dito na sya ring lalaki na inaasahan nyang makakatulong sana sa kanya sa oras ng pangangailangan. Gayunpaman,nanatiling matatag si Gea sa bawat hamon at mga pagsubok sa buhay,mga problema na sunod sunod na dumarating sa pamilya.

Bagama't breadwinner sya ay sinisikap pa rin nyang magpakatatag at maging matibay. Maibigay lang pangangailangan ng pamilya at magampanan nya lahat pati na ang relasyon nila ni Marco. Matanda na rin ang mga magulang ni Gea kaya wala ng ibang dapat asahan kundi sya bilang panganay na anak at mejo may maayos na trabaho sa kompanya.

Pero kahit ganun ay di pa rin sapat ang kanyang kinikita para sa pagpapagamot ng kapatid na si Lea.]

Kinuha ang cellphone sa bag at sandaling tumigil at nag isip muli kung dapat ba syang humingi ng tulong sa kanyang nobyo gayong alam naman nyang mejo kakaiba ang kinikilos nito noong mga nagdaang buwan.

Pero dahil sa desperado sya na maipagamot agad ang kapatid ay naglakas loob pa rin syang tawagan si Marco ,umaasa na matutulungan sya nito sa kanyang problema.

Tinawagan nya ang nobyo pero hindi sumasagot,maka ilang ulit niyang tinatawagan pero di talaga sumasagot.

" Mahal asan ka ba,bakit di ka sumasagot?" Mahinang sambit nito sa sarili." Ano bang ginagawa mo love? please sumagot ka!"

Dahil hindi sumasagot ang nobyo,sandali muna syang tumayo at naglakad lakad sa labas ng ospital para makalanghap ng sariwang hangin ng sa gayon mabawas bawasan ang presure at tensyon na kanyang nararamdaman.

Pumunta sa vendo machine,naghulog ng barya para makainom ng tubig,at muling naupo sa bench sa labas ng ospital.

Wala na syang ibang maisip na ibang paraan para mahingian nya ng tulong. Hindi na nya inabala ang kanyang mga magulang at mga kamag anak dahil alam rin naman nya na wala rin silang maitutulong para sa kapatid dahil sa kahirapan.

Makalipas ang dalawang oras na naka upo sa labas ay tinawagan nya ulit ang kanyang nobyo.

Ilang sandali pa pagkatapos ng ikatlong tawag ay sumagot na ito.

" Hello love,?malamig na sagot nito. "Asan ka ?bat di ka sumasagot,kanina pa kita tinatawagan."

" Ohh! Hello Gea? Sagot nito na parang naiinis. "Bakit ka napatawag? Sobrang dami mong missed call,bakit ba?" Dugtong pa nya.

"Hmm....Marco pwede ba tayong mag usap?" Malumanay na sagot nito. "Andito ako sa ospital."

"Oh bakit? Ano na naman Gea?" May halong inis at galit sa tono ng pananalita.

Napatigil saglit si Gea at napalunok. "Love puntahan mo ako dito sa ospital, dito tayo mag usap.

" Hmm sige hintayin mo ako dyan. "Pagkatapos ay ibinaba agad ang tawag.

Makalipas ang dalawampung minuto ay dumating si Marco dala ang kotse nang kanyang ama na kulay asul. Nag park sa gilid at bumaba si Marco, agad naman nyang nakita si Gea na nakaupo sa gilid sa di kalayuan at agad na nilapitan.

"Love? May sakit si Lea, kailangan namin ng tulong." Mahinang sambit nito sa nobyo. " Pwede mo ba akong tulungan kahit kunti lang_... "

"Gea!" Agad na pinutol ni Marco ang pagsasalita ni Gea. " Pwede ba? Tama na? Pagod na ako! Pagod na pagod! Parati nalang problema, palagi nalang pera!"

Agad na biglang parang may humigpit sa dibdib ni Gea.

"Oo alam ko... Pero ngayon lang talaga, kailangan ko ang tulong mo." Pag mamakaawa ni Gea na naiiyak.

"Hindi lang ito ang unang beses Gea! Hindi nato ngayon lang!" Mariing sagot nito. "Matagal na! Wala naman akong napapala sa relasyon natin!"

Agad na nanlaki ang mga mata ni Gea dahil sa narinig.

"Ha..? A..Anong ibig mong sabihin?"

Tumahimik saglit, bago pa man magsalita ulit si Marco ay may narinig na boses ng babae sa likuran na sumisigaw.

"Marco...!!! Tapos na ba?? Tara na!! "

Biglang nanlamig ang buong katawan ni Gea na parang binuhusan ng malamig na tubig at binagsakan ng langit at lupa.

" Marco...? Si.. sino yan? Sinong babaeng yan?? " Nanginginig ang boses nya.

Huminga ng malalim si Marco.

"Gea...? May iba na ako, at ayaw ko nang magpanggap... Tapos na tayo. "