Mag-log in
Nang magmulat ng mga mata si Kiera sa ospital, ay hindi siya makapaniwalang nakakakita na siya. Nagtataka man, ngunit masayang-masaya siya dahil ito na ata ang pinakamagandang nangyari sa buhay niya. 'Isa ba itong himala? Paanong nakakakita na ako? Hindi ba't ang sabi ni Doktor Rodriguez ay wala nang pag-asa ang mga mata ko?'
Hinanap niya ang asawa niyang si Randolf, ngunit wala ito doon. "Nasaan kaya si Randolf? Naku, dapat malaman niya ito. Siguradong matutuwa siya kapag nalaman niyang bumalik na ang paningin ko! Hindi naman ako nahihilo, wala din naman akong masyadong nararamdaman, kaya baka puwede na akong magpa-discharge?" Matapos makapagsabi ni Kiera sa doktor, ay pinayagan na siyang umuwi dahil wala namang nakitang malalang pinsala sa kanya. Tinawagan niya ang asawa niya, ngunit hindi ito sumasagot. 'Bakit hindi niya sinasagot? Nagmi-meeting pa rin kaya sila? Hindi pa rin kaya sila tapos?' Napanguso siya. 'Bigla na lang niya akong iniwanan sa loob ng kotse kanina dahil bigla daw nagkaproblema ang kumpanya, sabi ng assistant niya. Mas importante pa ba ang kumpanya kaysa sa akin? Ni hindi man lang niya chineck muna kung nakapatay ba ang makina bago siya umalis. Tuloy, bigla na lang tumakbo yung kotse. Mabuti't ito lang ang nangyari sa akin.' Bigla siyang ngumiti. 'Pero ayos na rin, dahil kung hindi ako nadisgrasya, baka habangbuhay na lang akong magiging bulag. Ito lang pala ang kailangan para makakita uli ako.' Three years ago, nang maaksidente si Kiera sa isang car crash. Napadaan si Randolf noon sakay ng motor bilang isang food delivery rider. Inilabas siya nito sa nag-aapoy na kotse at dinala sa ospital. Isang beses lang niya itong nakita dahil nabulag na siya paggising niya. Niligawan siya ni Randolf, at dahil sa pag-aalaga at pagmamahal nito sa kanya ay sinagot na niya ito. Hindi nagtagal ay nagpakasal na rin sila. Alam na alam ni Randolf ang trauma niya na maiwang mag-isa sa loob ng sasakyan, kaya medyo masama ang loob niya dito. 'Hayy... Randolf, kailangan mo talagang mag-sorry at bumawi sa akin.' Sa kabila ng kasalanan ng asawa, ay excited pa rin si Kiera na makita ito para ibahagi ang magandang balita. "Ano? Nasa bar siya, kasama ang ilang board of directors at ang sekretarya niya?" "Yes po, ma'am..." sagot ng assistant ni Randolf. "Um, ma'am, ano..." "Ano yun, Troy? May sasabihin ka pa ba?" "Kasi, ma'am... alam kong hindi ako dapat makialam sa inyo. Binalaan na rin ako ni Sir Randolf tungkol dito. Pero hindi ko talaga kayang magsawalang-kibo na lang, lalo pa't alam kong patuloy kayong niloloko, porke hindi kayo nakakakita." "Anong ibig mong sabihin, Troy? Puwede bang diretsuhin mo na ako? Pinapakaba mo naman ako, eh." "Pasensya na po, ma'am, kung hindi ko masasabi nang diretso... Nasa Eastwood Bar po ang asawa ninyo. Ang maipapayo ko lang po ay gamitin ninyo sana ang talas ng pakiramdam ninyo." Magkahalong excitement at kaba ang nararamdaman ni Kiera nang puntahan niya ang bar kung saan naroon ang kanyang asawa. Sa kabila ng sorpresa niya para kay Randolf, ay hindi pa rin niya maalis sa isipan niya ang sinabi ng assistant nito. 'Bakit ba kasi iniisip ko pa ang sinabi ni Troy kanina? Nasisira tuloy ang momentum ko.' Bago pa makapasok ng bar, ay nakita ni Kiera ang paglabas ng ilang miyembro ng board ng kumpanya. Susuray-suray ang mga ito, at malamang, dala ng kalasingan, ay hindi s'ya napansin o nakilala ng mga ito. 'Aalis na sila? Eh, nasaan ang asawa ko at si Nerissa?' Nagtanong siya sa isang waiter at itinuro naman nito kung saang kuwarto naroon si Randolf. Paghawak pa lang ng doorknob, ay natigilan si Kiera nang marinig ang pagsigaw ng babae sa loob. Nang buksan niya ang p***o, ay tumambad sa kanyang paningin ang mahalay na ginagawa ng kanyang asawa at ng dati niyang sekretarya. Napatakip siya sa kanyang bibig at agad kumubli, ngunit naiwanan niyang nakauwang ang p***o. 'H-hindi... Dinadaya ba ako ng mga mata ko dahil... ngayon lang ulit ako nakakita after three years?' Gustong itanggi ni Kiera ang kanyang nakita, ngunit ang mga pag-ungol at ang mga pagd*ing ng mga nasa silid ang sumisira sa kanyang pag-asa. Nanginginig siyang sumilip at sunod-sunod nang pumatak ang mga luha niya nang makumpirma niya. Walang duda, nagtataksil nga ang asawa niya kay Nerissa. 'Mga hayop kayo... Ang bababoy ninyo!' Hindi siya makapaniwala na nagawa ito ni Randolf sa kanya, gayong ang alam niya ay mahal na mahal siya nito. 'Paano mo nagawa sa akin ito, Randolf? Ako ang nagbihis at nagpakain sa iyo. Kung hindi dahil sa akin, delivery boy ka pa rin sana hanggang ngayon, tapos ganito pa ang igaganti mo sa akin?' Walang lakas ng loob si Kiera para sugurin ang dalawa, tila nanghihina din kasi siya sa masakit na katotohanang ito. 'Ito siguro ang tinutukoy ni Troy na hindi niya masabi-sabi sa akin, hindi ba?' Walang imik siyang umalis sa lugar na iyon. "Saan po tayo, ma'am?" tanong ng taxi driver nang basta na lang naupo si Kiera. Tulala lang ito. "Kahit saan." Napakamot ng ulo ang driver. "Eh, ma'am, hindi po puwede ang ganun. Saan ko po ba talaga kayo ihahatid?" Naikuyom ni Kiera ang mga kamay niya sa kanyang bag. 'Sa tatlong taon ng pagsasama namin, naging tapat ako sa kanya, pero nagawa pa rin niyang lokohin. Bakit hindi ko rin iyon gawin sa kanya para maging amanos kami?' Dahil doon ay nagpahatid si Kiera sa isang elite na bar. Bagaman hindi siya masyadong nakakapunta dito, ay meron naman siyang VIP passes na bigay ng isang business partner niya dati. Ang bar na ito ay tambayan ng mga anak-mayaman at mga personalidad na mahihilig sa hook-up. Pagpasok ay pinagtitinginan si Kiera dahil sa kanyang suot. Sa suot niyang knee-length at sleeve dress, ay conservative ang naging dating niya. Walang pakialam na nagtungo siya sa bar counter at naupo. "I want whiskey, double shot, line 'em up," agad niyang utos sa bartender. 'Wala akong pakialam kung malasing ako ngayong gabi. Ipapamukha ko kay Randolf na hindi lang siya ang lalaki sa mundo. Kung nagagawa niya akong pagtaksilan sa panahon ng kahinaan ko, magagawa ko rin yun sa kanya ngayong nagbalik na ang paningin ko!' Sa kasagsagan ng pag-inom ni Kiera, ay may bigla na lang pumigil sa kamay niya. Nang lingunin niya kung sino iyon, ay isang guwapong lalaki ang tumambad sa paningin niya. Ngumiti ito nang may kapilyuhan. "Hi, little beauty. Alone?""A-ano 'yan?" "Tungkol saan naman kaya 'yan?" "Dalawang DNA test results? Anong ibig sabihin niyan?" Pagtataka ng mga bisita. Nang makita ang nakalagay sa malaking screen ay nawala bigla ang ngiti ni Manolo. Kanina, mula sa umpisa ng banquet hanggang ngayon ay parang nasa cloud nine ito dahil sa mga natatanggap niyang mga pagbati at papuri mula sa mga kapuwa niya businessmen at ng mga kapwa niya shareholder sa kumpanya ng mga Hawthorne. Inisip niya na siya na ata ang pinakamapalad at kaiinggitang maliit na negosyante dahil magiging in-laws na niya ang mga Hawthorne, hanggang sa makita niya ang dalawang DNA test results sa screen. "H-hindi... Anong nangyayari?""Now, take a look at these. Both of these test results came from the exact same sources. One sample is mine, and the other belongs to Vanessa’s child, the one she claims is mine." Ani Leon. "Well, kung nagtataka kayo kung ano ang ibig sabihin
"Nasaan po si Leon?" Tanong ni Vanessa. "Bakit hindi na po s'ya bumaba?"Sinenyasan ng matandang Hawthorne ang isang katulong, at umakyat ito para tingnan ang apo n'ya sa itaas.Makalipas ang ilang sandali: "Don leon, wala po si sir leon sa kuwarto niya. Hinanap ko na rin po s'ya sa buong bahay pero wala po s'ya."Naikuyom ni Vanessa ang mga kamay n'ya nang maisip na malamang ay pinuntahan ni leon si Kiera. Biglang umiyak sa kanyang bisig ang kanyang sanggol dahil hindi sinasadyang nakurot niya ang malambot na balat nito ng mahahaba niyang kuko. Hindi niya pinansin ang pag-iyak nito kaya kinuha ito sa kanya ng kanyang ina."Don Leon, bakit naman po ganyan ang ginagawa ng apo niyo? Akala ko po ba ay magiging responsable na s'ya, e bakit para nagbabalewala pa rin s'ya? Ano po ba ang tingin niya sa anak at apo ko?" "Mrs. Martin, I apologize on behalf of my son. Katulad ng napag-usapan natin, magiging responsable si Leon
Dali-daling umakyat si Leon. Tinawag ito ng kanyang ina ngunit parang wala itong narinig. Kumunot ang noo ng matandang Hawthorne at lumingon sa TV. "Dad, anong nangyari sa batang 'yun?" tanong ni Layla. "How do I know?" sagot ng matanda na may bahagyang simangot sa kulubot niyang mukha. Nagtungo si Leon sa kuwarto niya at kinuha ang kanyang cellphone. Tinawagan niya ang kanyang assistant. "Wendell, listen carefully. Call our Chief of Security and activate our private investigators right now. Do whatever it takes to find Kiera!" Nagkaroon ng kalituhan si Wendell sa kabilang linya. "Bakit po, Sir? May nangyari po ba?""Just do as I say! Huwag ka nang magtanong pa!" singhal ni Leon."Okay, okay, Sir..." At tarantang kumilos si Wendell, ngunit punung-puno siya ng pagtataka para sa ganitong ka-OA na operasyon. 'Bakit kaya?'..Tanghali na nang magising si Kiera at iniinda nito ang sakit ng kanyang ulo. Marami kasi siyang nainom kagabi.Nang maalala niya ang nangyari kagabi sa l
"What are you doing here?" Nagulat si Kiera nang may biglang magsalita sa likuran niya. Yumuko siya at binati ito. "M-Mr. Hawthorne, magandang araw po." Hindi na siya pinansin pa ng matanda, nagdiretso na ito sa pįntø. Pinabuksan ito ng kasama niyang bodyguard. "Don Leon, good evening po..." Bati ng mag-aanak na Martin. "K-Kiera?" Napatayo si Leon at lalapitan sana ito nang karga ang bata, ngunit kinapitan ito ni Vanessa. "Leon, saan ka pa pupunta? Nandito na si Grandpa Leon, oh." Pinanlamigan ni Leon ng tingin ang babae. "Let go." Nang makita ni Kiera na halos nakatingin na sa kanya lahat ay dali-dali na siyang nagpaalam. "P-pasensya na, maling kuwarto lang... S-sige..." At dali-dali siya ng umalis. "Hmp! Maling kuwarto daw." Nag-cross arms si Vanessa. "Ang sabihin mo, pinuntahan talaga niya si Leon dito para landiin ulit." Agad niyang hinawakan ang sanggol nang bigla iyon ipinasa ng lalaki sa kanya, nagitla siya. "Leon, what are you doing? Paano kung hindi ko kaagad nahaw
Tila hindi makapaniwala si Kiera nang makita niya ang DNA test result. "Hindi... B-bakit ang sabi niya ay negative?" Nag-cross arms si Vanessa at ngumisi. "O, ba't natahimik ka na diyan? Akala mo ba ay peke 'yan? Kung nagdududa ka, bakit hindi mo ipa-check?" Tiniklop ni Kiera ang resulta at inilagay sa kanyang bulsa saka pumasok sa loob ng kumpanya at iniwan si Vanessa."Hoy, bakit mo kinuha 'yan? Ibalik mo sa akin 'yan!" sigaw ng babae. Nagtangka itong sumunod ngunit hinarangan na ito ng security.Pagpasok sa kanyang opisina ay nagpalakad-lakad si Kiera. Muli niyang binuklat at binasa ang test result para tingnan kung namalik-mata lamang siya, ngunit positive talaga.Umupo siya at tinawagan si Leon, ngunit voice mail lang ang sumasagot. "Leon, please, pick up. Kailangan kong marinig ang sagot mula sa 'yo mismo." Nakailang tawag pa siya ngunit walang sumasagot. Sumandal siya sa swivel chair. "Ano ba ang nangyayari?"Lumipas ang mga oras nang hindi makontak o nakausap ni Kiera
Tila halos hindi na humihinga ang dalawang partido sa paghihintay sa sasabihin ng doktor, tanging ang matandang Hawthorne lang ang kalmado."Doc, ano po ang resulta? Bilis! Sabihin n'yo na agad. Huwag n'yo na kaming paghintayin pa!" excited na wika ni Vanessa."Huminahon ka nga, Nessa..." awat ng kanyang ama. "Sigurado namang sa atin papabor ang resulta."Humigpit ang pagkakahawak ni Leon sa kanyang cellphone. Halos gusto na n'yang sunggaban ang resulta na nasa kamay ng doktor. Inayos-ayos muna ng doktor ang kanyang salamin. "Well, it's a 99.9% positive match."Nagbunyi sina Vanessa at ang kanyang mga magulang, habang tila nagmistulang Mahal na Araw naman ito para kay Leon. Nagkaroon ng pag-aasam kay Layla. Kung anak ni Leon ang bata, ibig sabihin ay lola na s'ya at may apo na rin siya. Meron na ring isinilang na sanggol para sa ika-apat na henerasyon sa kanilang pamilya.Hindi makapaniwala si Leon. Ang cellphone sa kamay niya ay halos durugin na niya sa sobrang higpit ng kanyang







