LOGIN"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE''
Kabanata 44: "Pagbabalik ni Wilbert"Punô ng mahinang huni ang pribadong elevator namin sa penthouse, at bawat panginginig ay nagdudulot ng kaba sa aking mga ugat. Nang bumukas ang mga pintuang gawa sa metal, parang simula ng isang matagal nang hinihintay na romantikong dula — doon siya nakatayo — si Wilbert. Siya ay larawan ng kagwapuhan sa kanyang maayos na damit, at ang kanyang mga mata ay kumikislap ng liwanag na matagal ko nang pinapahalagahan.Dahil sa isang puwersang mas malakas pa kaysa sa grabidad — isang emosyonal na alon na hindi maipaliwanag ang pangalan, tumakbo ako sa makintab na sahig at yumakap sa kanya.Ang kanyang mga kalamnan,perpektong pagsasama ng lakas at lambing, ay yumuko sa ilalim ng aking bigat habang yakap ko ang kanyang baywang gamit ang aking mga binti. Nagtagpo ang aming mga labi sa isang desperado at mainit na pagdikit — isang halik na mas malakas bilang pagpapahayag kaysa sa is"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 56: "Ang Sukdulan ng Pagkakasira"Ang katahimikan ng aking kuwarto sa hotel ay naging aking kanlungan, isang hadlang laban sa bagyong si Wilbert. Patay pa rin ang aking telepono — ang katahimikan nito ay isang sadyang pigil sa kanyang patuloy na pagsisikap na makontak ako. Bawat araw na lumilipas, lima na ngayon, ay patunay ng aking determinasyong manatiling nakatago at iwasan ang desperadong paghahanap ni Wilbert.Ngayong araw, handa akong harapin ang kailangan ngunit masakit na gawain: kunin ang aking mga gamit sa penthouse ni Wilbert. Oras na para bawiin ang mga piraso ng aking buhay, para handa akong bumalik sa trabaho.Naabisuhan ko na si Larry tungkol sa aking pangangailangan ng ilang araw na pahinga. Ang kanyang boses ay puno ng hindi nasasabing pag-aalala at pagkaintriga. Alam kong malapit siyang kaibigan ni Wilbert, kaya hindi ko mapigilang isipin kung ibinahagi ni Wilbert sa kanya ang aming mga pr
"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 55: "Mga Pagmumuni-muni sa Pag-iisa"Nagising ako sa isang kuwarto ng hotel, ang mga natitira pang kaguluhan kagabi ay patuloy na umaalingawngaw sa aking isip. Muntik na akong hindi makatulog ng ilang oras, ang aking isip ay paulit-ulit na binabalik-tanaw ang mga paglalahad at kasinungalingan. Ang buong gabi ay dumaan sa luha at alak, sinusubukang takpan ang kirot na dulot ng pagtataksil ni Wilbert.Ang aking telepono ay tahimik na nakahiga sa tabi ng kama, patay para makatakas sa patuloy na tawag at mensahe mula kay Wilbert. Hindi ko kayang marinig ang kanyang boses o basahin ang kanyang mga salita. Hindi ngayon. Lalo na’t bawat pantig ay magpapaalala sa akin ng sirang tiwala.Nakaupo ako sa gilid ng kama, ang aking mga mata ay mamula at namamaga mula sa pag-iyak, walang tinitingnan kundi ang pader. Hindi ko maisip na pumasok sa trabaho – hindi iyon posible ngayon. Kailangan ko ng oras, ng espasyo, pa
"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 54: Mga Sirang PaniniwalaSa opisina ni Wilbert, ang hangin ay puno ng tensyon mula sa isang napakasakit na pangyayari. Ang aking kaluluwa ay nagagambala; ang lalaking akala kong siyang sandigan ko ngayon ay siyang pinagmumulan ng aking matinding sakit. Ang presensya ni Wilbert, na dating aking kanlungan, ay parang isang bagyo ng pagtataksil.Nakatayo siya roon, isang anino ng lalaking akala kong kilala ko, ang mga mukha niyang puno ng kahinaang dati kong hindi nakikita sa kanya. Ang kanyang mga mata, na dating parang tubig na mainit at tiyak, ay ngayon ay nagpapakita ng hidwaan at pagkasisi.“Marian, mangyaring,” simula niya, ang boses niya ay parang sirang bulong hindi katulad ng kumpiyanteng lalaking kilala ko. “Kailangan mong payagan akong magpaliwanag.”Harap ko siyang tiningnan, ang aking puso ay isang larangan ng digmaan ng pag-ibig at pagtataksil. “Magpaliwanag?” Naputol ang boses
"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 53: You Broke MeHabang hinaharangan ako ni Ennalyn sa daan, ang ngiti niya ay mapang-api—isang malinaw na senyales ng masasamang salitang handa niyang bitawan.“Kaya, Marian, hindi mo talaga iniisip na ang pag-aasawa mo ay ‘biglaan’ o kusang-loob na nangyari, hindi ba?” Ang tono niya ay puno ng pagkukunwari, na agad nagpatunog ng mga babala sa aking isipan.Sinubukan kong lampasan siya nang walang pakialam.“Lumayas ka sa harapan ko, Ennalyn. Wala kang alam tungkol sa aking pag-aasawa.”Ang tawanan niya—malamig at mapang-uyam—ay nagpatindig ng balahibo sa aking likod.“Ngunit alam ko,” sagot niya. “Bawat hakbang ay maingat na binalak. Malayo iyon sa pagiging biglaan. Ang pag-aasawa mo ay isang sinadyang hakbang, inayos nang maingat.”Ang mga salita niya ay parang pisikal na suntok na nagpabigat sa aking dibdib. Ang imungkahing ang aking biglaan at padalos-dalos na pag-aasawa ay is
"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 52: "Isinasagawa nang May Katinuan"Ang tensyon sa pagitan namin ni Wilbert ay patuloy na naroroon—parang isang paulit-ulit na echo na hindi kailanman tuluyang nawawala, o isang gripo na dahan-dahang tumutulo sa katahimikan, paulit-ulit at nakapapagod. Ang aming mga pag-uusap, na dati’y punô ng init, lambing, at likas na saya, ay naging maiikli at pormal na lamang—mga usapang kinakailangan, hindi ninanais. Wala na ang dating liwanag na nagpapasigla sa aming mga araw; napalitan ito ng mga sandaling puno ng pag-iingat at hindi masabing alinlangan.Ngayong umaga, ramdam ko ang bigat na bumabalot sa aking opisina. Parang mas makapal ang hangin kaysa dati, puno ng mga salitang nais bigkasin ngunit patuloy na nilulunok. Kahit ang kape sa aking mesa ay tila may mapait at malamig na lasa—isang tahimik na salamin ng aking kasalukuyang damdamin.Si Gelda, ang personal na katulong ni Wilbert, ay tila siyang tibok ng p
"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' 6Kabanata 51: "Mga Bitak sa Tahimikan" Mga nakaraang araw, parang isang palaisipan na hindi ko masagot si Wilbert — parang isang aklat na nakasulat sa wikang hindi ko na maunawaan. Palagi niya akong binibigyang-lakas noon, siya ang sandalan ko, ang tahanan ko… ngunit ngayon ay parang isang barkong naliligaw sa gitna ng bagyo. At ako? Ako ang naiwan sa dalampasigan, walang magawa kundi panoorin siyang unti-unting tangayin ng alon. “O-okay ka lang ba, mahal?” tanong ko, puno ng pag-aalala at kahinaan na kahit anong pilit kong itago… lumalabas pa rin sa boses ko. Palagi siyang may parehong sagot. “Sobrang dami lang ng trabaho.” Ngunit sa tuwing sinasabi niya iyon, ang kanyang mala-bughaw na mga mata ay iniiwas sa akin — parang may tinatakasan, parang may binabantayang lihim na ayaw niyang mahawakan ko. At doon ko naramdaman… hindi lang siya napapagod. Unti-unti na rin niya akong tinatabasan mula sa mundo niya. Kailan pa siya nag







