Mag-log in“Siyempre naaalala ko—”Huminto sa kalagitnaan ng salita si Fia at biglang naging maingat ang boses.“Bakit mo itinatanong?”“Gusto kong makipag-divorce kay Hugo.”“……”Matagal na hindi nakarinig ng sagot si Liza.“Fia?”“Zhenzhen, hindi ba dapat ayusin muna ng mag-asawa ang problema at huwag agad mag-divorce? Limang taon na ang prenup mo, at hindi ko na rin masyadong maalala ang laman. Gabi na. Matulog na ako. Ikaw rin, matulog ka na. Inaantok na ako—”“……”Pakiramdam ni Liza ay may itinatago ang lahat sa kaniya.Ayaw magsalita ni Hugo, pero bakit pati si Fia ay umiiwas?Para bang may napakalaking panganib kapag sinabi nila sa kaniya ang katotohanan.Inakala ni Liza na hindi siya makatutulog buong gabi. Pero masiglang-masigla ang maliit na buhay sa tiyan niya, kaya pagkadikit niya sa unan, nakatulog agad siya.Sa kalagitnaan ng gabi, biglang kumulog nang napakalakas.Kasabay ng kidlat, binuhusan ng malakas na ulan at kulog ang buong Yañez mansion hanggang magmukhang maliwanag na mali
Nagkaroon ng maliit na pagtatalo sina Liza at Hugo. Uminit ang ulo ni Liza at bigla siyang nasuka. Sumugod siya sa bathroom at nagsuka nang todo.Balak nang umalis ni Hugo, pero nang makitang hindi maayos ang pakiramdam ni Liza, bahagya siyang napahinto.Namumutlang lumabas si Liza.Nakita niyang naghihintay pa rin si Hugo.“May sakit ka ba?”Nanlamig ang mukha ni Liza.“Wala kang pakialam.”Hindi niya maintindihan kung bakit siya nabuntis gayong nag-ingat naman silang dalawa.Nakaangat pa sa ere ang kamay ni Hugo na balak sanang sumalo sa kaniya, pero agad niya iyong ibinaba. Mapanlibak niyang tiningnan ang mukha ni Liza.“Sana wala kang malubhang sakit. Sa tuwing hindi kita nababantayan, pinapalitan mo ang birth-control pills. Sinabi ko na sa iyo, ayoko nang magkaroon tayo ng pangalawang anak.”Muling sumiklab ang galit ni Liza.Ano ba si Hugo, emperor? Kapag nanganak siya para rito, may trono ba itong ipapamana?Sinabi sa kaniya ni Dr. Carmen na sa loob ng limang taon, paulit-ulit
Hindi pa man natatapos magsalita si Wendy, agad na napabuga ng pagkadismaya si Professor Lim.“Anong klaseng kalokohan iyan? Ang baho ng sinasabi mo.”Kumunot ang noo ni Wendy. Bakit ganoon kabastos magsalita ang isang respetadong professor?Sukdulan na ang inis ni Professor Lim. Lalo namang hindi makapaniwala si Adrian.Kung hindi niya alam na si Liza ang legal wife ni Hugo, baka naniwala rin siya kay Wendy.Napakagaling magsinungaling ni Wendy nang hindi man lang namumula o kinakapos sa hangin.Sanay na si Liza sa mga kalokohan ni Wendy. Kung totoo ang sinabi nito, baka nakakuha pa ito ng simpatya kay Professor Lim. Pero ngayon, sinarado nito ang lahat ng daan para makatanggap ng tulong.Tuluyang dumilim ang mukha ni Professor Lim.“Hindi ko kayo matutulungan. President Hugo, humanap ka na lang ng ibang paraan. Naniniwala akong hindi basta-basta nanggugulo ang estudyante ko. Matanda na ako at ayokong makialam sa personal na buhay ng iba. Dalhin mo na ang iyong—”Hindi na niya natapo
Hindi pinansin ni Liza si Hugo at dumiretso sa itaas.Pagpasok sa kuwarto, isinara niya ang pinto at siniguradong maayos ang lock.Pagkatapos noon, saka lang siya nakahinga nang maluwag.Kinagabihan, nag-message si Cherry.【Walang anumang galaw mula kay Wendy.】Bahagyang ngumiti si Liza. Walang galaw—ibig sabihin, nakasandal ang lahat ng pag-asa ni Wendy kay Hugo.Hindi ba siya nito pinagbantaan kanina sa ibaba?Ina rin si Wendy. Hindi sapat na pinapanood lang na bugbugin ang anak niya; gusto pa nitong ilagay si Paul sa harap ng publiko para husgahan ng lahat.Sinong ina ang makapagtitiis?【Mabuti.】May silbi ba ang pagpapanggap na patay na?Kahit gaano kalawak ang connections ni Hugo, international ang live stream at nakatingin ang media ng buong mundo. Hindi niya maililigtas si Wendy.Ang lahat ng galit at kahihiyang tiniis ni Liza nitong mga nakaraang araw, kailangan maranasan ni Wendy sa harap ng media at publiko habang humihingi ng tawad kay Lily.Kinabukasan, pagdating ni Liza s
Isa-isang binigkas ni Hugo ang mga salita.“May nagtulak sa kaniya pababa ng hagdan.”Hindi inalis ni Hugo ang tingin kay Liza habang nagsasalita. Malinaw sa ekspresyon nito na nakapagdesisyon na itong si Liza ang salarin.Nag-aalalang nagsalita si Adrian.“Mukhang malubha ang mga sugat niya. President Hugo, dalhin n’yo na siya agad sa hospital.”Kahit walang malay si Wendy, humihinga pa rin ito. Nakahinga nang maluwag si Liza, kahit may kaunti ring panghihinayang.May bahid ng lamig sa boses ni Hugo.“Aalamin ko ang buong katotohanan.”Buhat si Wendy, mabilis siyang umalis.Pinanood ni Liza ang papalayong mag-ina at hindi niya maipaliwanag kung bakit biglang kumirot ang puso niya.Mabilis na napansin ni Adrian ang isang bagay at mahinahon siyang nagsalita.“Kung malungkot ka, umiyak ka na lang. Mas gagaan ang pakiramdam mo.”Mapanuyang ngumiti si Liza. Inakala rin ba ni Adrian na malalim ang pagmamahal niya kay Hugo?Kahit siya mismo, hindi na naniniwalang ganoon siya kababa.“Hindi
Naunawaan ni Wendy.Ang lawyer’s letter ay para sa kaniya.Hindi talaga iyon tungkol sa copyright.Isa iyong—Mapoot na tiningnan niya si Liza.Saktong nagkatitigan sila.Ngumiti si Liza at bahagyang itinaas ang baso niya, na para bang nakiki-toast.O baka walang-katapusang pangungutya iyon.Nagalit nang husto si Wendy.“Ayan…”Balak sanang lambingin ni Wendy si Hugo, pero nang bumaling siya, wala na ang lalaki.Mahigpit niyang kinagat ang ibabang labi hanggang sa lumitaw ang mga patak ng dugo.Mabilis na nakipagkuwentuhan si Liza sa mga taong naroon. Maraming kapwa niya professional ang ayaw siyang bitawan dahil interesado sila sa mga insight at practical experience niya.Nakatayo si Wendy sa lugar na hindi napapansin ng iba at puno ng poot ang matang nakatutok kay Liza.Nang sa wakas ay maiwan mag-isa si Liza at pumunta sa lugar na kakaunti ang tao para







