Bound by a Night She Cannot Remember
Nagising si Liza Reyes na burado ang limang taon ng kanyang alaala.
Sa kanyang harapan, isang mahiyain ngunit kaibig-ibig na batang babae ang yumakap sa kanya at tinawag siyang "Mommy." Sa tabi nito ay si Hugo Yañez—ang lalaking may malamig na tingin at hindi matitinag na presensya—na walang emosyon sa boses nang utusan siyang dalhin ang bata sa ospital upang magsilbing blood donor para sa kanyang stepsister.
Ngunit ang katotohanang unti-unti niyang natuklasan ang tunay na sumira sa kanyang mundo.
Sa limang taong hindi niya naaalala, ikinasal siya sa dating fiancé ng kanyang stepsister. Isang kasal na hindi bunga ng pag-ibig kundi ng isang malupit na kasunduan. Bilang kapalit, napilitan siyang pumirma sa isang kontratang nagkait sa kanya ng kalayaan, dignidad, at maging ng karapatang ipaglaban ang sariling anak. Ang dating matapang na Liza ay naging isang babaeng tahimik na nagtiis sa bawat paglapastangan.
Ngunit ang babaeng iyon ay wala na.
Sa muling pagbukas ng kanyang mga mata, isinumpa ni Liza na hindi na siya kailanman magiging alipin ng sinuman. Iiwan niya ang pangalang Mrs. Hugo Yañez, babawiin ang kanyang anak, kukunin ang nararapat na bahagi sa kanilang ari-arian, at sisimulan ang buhay na siya mismo ang may kontrol.
Mula sa wala, itinayo niya ang sarili niyang kumpanya at ginawang simbolo ng tagumpay ang pangalang Liza Reyes. Habang isa-isang yumuyuko ang mga kalaban at nag-uunahan ang mga makapangyarihang lalaki upang mapalapit sa kanya, saka lamang napagtanto ni Hugo ang halaga ng babaeng matagal niyang binalewala.
Ngayon, ang lalaking minsang walang pakialam ay handang isugal ang lahat upang mabawi ang asawa niyang pinakawalan.
Ngunit paano kung ang pusong minsan nang winasak ay hindi na muling kayang magmahal?
At paano kung ang babaeng dati niyang kayang utusan ay siya na ngayong nagtataglay ng kapangyarihang tuluyang sirain ang kanyang mundo?
Baca
Chapter: Chapter 160: The Night She No Longer Needs to ForgetIsang taon ang lumipas.Sa gitna ng Yañez ancestral garden, sa ilalim ng mga punong minsang naging tahimik na saksi sa mga away, lihim, at sugat ng kanilang pamilya, napuno ng mga puting bulaklak ang buong paligid.May mga upuang maayos na nakahanay.May mga bisitang nagmula sa magkabilang pamilya.May mga kaibigan, business partners, at mga taong minsang naging bahagi ng kanilang magulong kuwento.Ngunit sa araw na iyon, wala nang kailangang itago.Sa harap ng lahat, tuluyang naging pampublikong asawa ni Hugo Yañez si Liza Reyes.Hindi na isang kasal na itinago sa mga dokumento.Hindi na isang kontratang kailangang protektahan ng prenup.Hindi na isang relasyon na kailangang ipaliwanag.Isang tunay na kasal.Isang malayang pagpili.Sa gilid ng aisle, nakatayo si Lily.Suot niya ang isang maliit na puting damit, may hawak na basket na puno ng petals. Halos hindi maalis ang ngiti sa kaniyang mukha habang isa-isa niyang hinahagisan ng bulaklak ang daanan.Ibang-iba na ang batang iyon ku
Terakhir Diperbarui: 2026-08-20
Chapter: Chapter 159: HomeNagpunta si Hugo sa opisina ni Tito Ramon nang mag-isa.Walang abogado. Walang assistant. Walang bantay.Hindi niya kailangan ng mga taong magsasalita para sa kaniya.Sa pagkakataong ito, gusto niyang siya mismo ang humarap sa mga taong nasaktan niya.Nang pumasok siya sa opisina, tumingala si Tito Ramon mula sa mga dokumentong binabasa nito.Nagulat ito nang makita siya.“Hugo?”Umupo si Hugo sa tapat niya.“May gusto akong sabihin.”Tahimik na ibinaba ni Tito Ramon ang hawak na papel.“Handa akong ibalik ang lahat ng partnership at bank support na tinanggal ko sa Reyes Group.”Hindi agad nakapagsalita ang matanda.“Kasalanan ko ang paggamit ng kompanya ninyo bilang leverage laban kay Liza. Ginamit ko ang kapangyarihan ko para parusahan ang mga taong wala namang kasalanan sa mga nangyari sa pagitan namin.”Bahagyang napayuko si Hugo.“Hindi na iyon mauulit.”Matagal siyang tinitigan ni Tito Ramon.“Bakit ka nagbago?”Hindi agad sumagot si Hugo.Sa unang pagkakataon, hindi siya naghan
Terakhir Diperbarui: 2026-08-20
Chapter: Chapter 158: Hugo, At LastNag-isang pumunta si Hugo sa Valdez ancestral house.Wala siyang dalang regalo. Walang bulaklak. Walang anumang bagay na maaaring gamitin upang gawing mas madali ang kaniyang paghingi ng tawad.Sarili lamang niya ang dala niya.At marahil, iyon ang unang pagkakataong dumating siya kay Liza nang walang anumang dahilan upang itago ang kaniyang mga pagkakamali.Nasa hardin si Liza.Tahimik itong nakaupo sa isang lumang bench sa ilalim ng puno, hawak ang isang libro na ilang minuto na palang nakabukas sa parehong pahina.Hindi naman talaga niya binabasa.Masyado lamang maraming bagay ang tumatakbo sa kaniyang isip.Nang marinig niya ang mga yabag, hindi na siya nagulat.Alam niyang darating si Hugo.“Puwede ba tayong mag-usap?”Tumingin siya rito.Sa unang pagkakataon matapos ang napakatagal na panahon, wala nang galit sa mga mata niya.Pagod na lamang.At isang uri ng kalmadong lungkot na hindi na kailangang ipaliwanag.“Sige.”Umupo si Hugo sa kabilang dulo ng bench.May agwat pa rin sa
Terakhir Diperbarui: 2026-08-20
Chapter: Chapter 157: The FallHindi tumagal ang isang linggo bago tuluyang bumagsak ang mundong matagal na binuo ni Wendy.Hindi na kailangan ni Lola Esme ng mahabang pagpupulong upang gumawa ng desisyon.Personal niyang binawi ang lahat ng suporta ng Yañez family kay Wendy.Ang bahay na ipinagamit sa kaniya ay binawi. Ang mga allowance at benepisyong matagal niyang tinanggap ay tuluyang pinutol. Maging ang mga koneksiyon sa business at social circles na nabuo niya sa loob ng limang taon bilang bahagi ng pamilya Yañez ay unti-unting nagsara.Sa isang iglap, nawala ang buhay na matagal niyang ipinakitang parang karapatan niya.Hindi na siya ang babaeng kinikilala bilang “Mrs. Hugo.”At higit sa lahat, wala na siyang Yañez name na maaaring sandalan.Samantala, sa Suncrest Group, ipinatawag ni Hugo ang buong board.Walang paligoy-ligoy ang naging desisyon.Pormal na inalis si Wendy bilang vice chair at managing director. Sinuri rin ang mga dokumentong may kaugnayan sa mga natitirang shares na dating konektado kay Hec
Terakhir Diperbarui: 2026-08-20
Chapter: Chapter 156: The ConfrontationIsang linggo matapos siyang tuluyang makalabas ng ospital, muling humarap si Liza sa Yañez ancestral house.Sa pagkakataong ito, hindi siya pumunta bilang isang asawang kailangang humingi ng pahintulot.Hindi rin siya inimbitahan.May hawak siyang makapal na folder sa kaniyang mga kamay, at kasama niya sina Fia, Rafael, at Adrian.Pagbaba pa lamang nila ng sasakyan, kapansin-pansin na agad ang pagbabago sa kilos ni Liza. Hindi na siya ang babaeng kailangang mag-isip kung karapat-dapat ba siyang pumasok sa bahay na iyon.Alam niyang karapat-dapat siyang malaman ang katotohanan.At ngayong hawak niya na iyon, wala na siyang dahilan upang umatras.Nagulat ang mga katulong nang makita sila. May ilan pang nagtangkang magsalita, ngunit walang nangahas na humarang.Tahimik na naglakad si Liza papunta sa study.Pagbukas ng pinto, naroon sina Lola Esme, Hugo, Doña Clara, at Wendy.Tila ipinagpapatuloy nila ang usapang naudlot noong gabing bigla silang iniwan ni Hugo sa hapunan.Napalingon si W
Terakhir Diperbarui: 2026-08-20
Chapter: Chapter 155: The Whole TruthSa loob ng recovery room, tahimik na ikinuwento ni Liza kina Fia at Adrian ang lahat.Walang nagmamadali.Walang sumisingit.Sa bawat salitang lumalabas sa kaniyang bibig, tila unti-unting nabubuo ang isang kuwento na matagal nang pira-piraso sa kanilang mga isipan.Tahimik na nakinig si Fia. Habang tumatagal, unti-unting namumula ang kaniyang mga mata.“Kaya pala,” mahina niyang bulong nang matapos si Liza. “Kaya pala hindi ka umatras kahit paulit-ulit kong sinasabing kalokohan ang plano mo.”Napayuko si Liza.“Hindi ko alam, Fia.”“Hindi mo alam na si Wendy ang nagturo sa iyo?”Umiling si Liza.“Akala ko, sarili kong desisyon iyon.” Mapait ang kaniyang ngiti. “Buong buhay kong naisip na ako ang may kasalanan.”Hindi nagsalita si Fia.“Pinaniwala niya akong ako lang ang paraan para ‘maligtas’ si Hugo sa isang di-magandang arranged engagement. Sinabi niyang matagal na siyang naghahanap ng paraan para maipakita kay Hugo ang tunay kong nararamdaman. At dahil desperado akong makalapit sa
Terakhir Diperbarui: 2026-08-20
The Daughter I Hid From My Billionaire Ex
Sa oras na kailangan niya ng sampung milyong piso para mailigtas ang kanilang ancestral home, hindi inakala ni Lia Santos na ang solusyon ay darating sa anyo ng isang lalaking halos hindi niya kilala.
Lucian de Vera is everything Lia should stay away from. A billionaire, a powerful businessman, at isang lalaking sanay na nakukuha ang lahat ng gusto niya. Kaya nang ialok niya kay Lia ang sampung milyong piso kapalit ng isang kasal na tatagal lamang ng anim na buwan, alam niyang delikado ang desisyong iyon.
Pero pumayag siya.
Simple lang ang kasunduan: walang tunay na damdamin, walang panghabambuhay na pangako, at higit sa lahat, walang anak.
Ngunit habang lumilipas ang mga araw, ang relasyong nagsimula bilang isang kontrata ay unti-unting nagiging totoo. Sa likod ng malamig na personalidad ni Lucian, natuklasan ni Lia ang isang lalaking marunong magmahal. At bago pa niya tuluyang maunawaan kung gaano na kalalim ang kanyang nararamdaman, nalaman niyang buntis siya.
Sa halip na maging simula ng kanilang pamilya, ang pagbubuntis ang naging dahilan ng pagbagsak ng kanilang pagsasama.
Naghiwalay sila.
Iniwan ni Lia ang lahat ng mayroon sila at bumalik sa probinsya, dala ang isang lihim na hindi kailanman dapat malaman ni Lucian.
Isang anak.
Limang taon ang lumipas.
Sa wakas ay nakabalik si Lucian sa lugar kung saan nagsimula ang lahat. Ngunit hindi niya inaasahang makikita roon ang isang batang babae na may mga mata niyang hindi niya maaaring pagkakamalan.
Mia.
Ang anak na limang taon niyang hindi nakilala.
Ngayon, gusto ni Lucian na bawiin ang panahong nawala sa kanya. Ngunit paano kung ang ina ng kanyang anak ay siya ring babaeng hindi niya kailanman tunay na nakalimutan?
At paano kung sa pagbabalik ng kanyang anak ay bumalik din ang pag-ibig na minsan nilang piniling wakasan?
Baca
Chapter: Chapter 5 — His WorldHindi sanay si Lia sa mga lugar na kailangang buksan ng ibang tao ang pinto para sa kanya.Sa hotel na pinuntahan nila ni Lucian, ilang beses na siyang muntik magpasalamat sa mga staff bago niya naalala na trabaho naman nila iyon. Sa bawat pagdaan nila sa hallway, may mga taong bahagyang yumuyuko o bumabati kay Lucian, at sa bawat pagkakataon ay parang awtomatikong nag-iiba ang kilos ng mga tao kapag nakita siya.Hindi naman siya nakakatakot. Hindi rin siya nagsasalita nang malakas.Pero may kakaibang awtoridad sa presensya niya na hindi kailangang ipilit.Sanay ang mga tao na siya ang sinusunod.At habang magkatabi silang naglalakad papunta sa restaurant, unti-unting nauunawaan ni Lia na iyon ang mundong papasukin niya.Isang mundo na malayo sa kanya.“Bakit parang lahat ng tao kilala ka?” tanong niya.“Because I own the hotel.”Napahinto si Lia.“You own this hotel?”Tumigil din si Lucian at tumingin sa kanya.“Yes.”“Of course you do.”Bahagya itong napangiti.“What's that supposed
Terakhir Diperbarui: 2026-09-15
Chapter: Chapter 4 — Two WeeksDalawang linggo.Iyon lang ang pagitan ng buhay ni Lia Santos bilang isang ordinaryong anak ng pamilyang pilit isinasalba ang natitira nilang ari-arian at ang buhay na naghihintay sa kanya bilang asawa ng isa sa pinakamayayamang lalaki sa bansa.Sa loob ng dalawang linggong iyon, kailangan niyang maghanda para sa kasal.Kailangan niyang pumili ng damit. Kailangan niyang humarap sa pamilya ni Lucian de Vera.Kailangan niyang matutong mamuhay sa mundong hindi naman niya kailanman hiniling na mapasukan.At higit sa lahat, kailangan niyang sanayin ang sarili na huwag mahulog sa lalaking pakakasalan niya.Madali sanang sabihin iyon kung pera lamang ang usapan.Pero sa tuwing naaalala niya ang mukha ni Lucian, ang malamig nitong mga mata, ang mahinang ngiting halos hindi niya napapansin, at ang paraan ng pagsasalita nitong tila palaging may kontrol sa sitwasyon, may kakaibang kaba na sumisiksik sa dibdib niya.Hindi pa man sila kasal, pakiramdam ni Lia ay may kung anong nagsisimula.At iyon
Terakhir Diperbarui: 2026-09-15
Chapter: Chapter 3 — The ContractKinabukasan, eksaktong alas-diyes ng umaga nang dumating ang itim na sasakyan sa tapat ng bahay ng mga Santos.Napansin iyon agad ni Lia mula sa bintana ng kusina habang nagtitimpla siya ng kape. Hindi naman kakaiba ang pagkakaroon ng mamahaling sasakyan sa probinsya, pero iba ang dating ng sasakyang iyon. Makintab, tahimik, at napakalinis na para bang hindi bagay sa maputik na kalsada sa harap ng kanilang bahay.Humigop siya ng kape at tinitigan iyon.“Seriously?”May dalawang lalaking naka-suit na bumaba mula sa sasakyan. Isa sa kanila ay pumunta sa likod na pinto at binuksan iyon.Lumabas si Lucian. Kahit simpleng pagpunta lang sa bahay nila, nakaayos pa rin ito na parang may pupuntahang board meeting. Naka-dark blue polo shirt, itim na pantalon, at relo na hindi niya maipaliwanag kung bakit parang mas mahal pa sa buong kusina nila.Napatingin si Lia sa sarili niyang suot.Lumang oversized shirt. Shorts.Magulong buhok.“Great.”Hindi pa siya handang makita siya. Lalo na hindi nang
Terakhir Diperbarui: 2026-09-15
Chapter: Chapter 2 — Marry MeHindi umuwi si Lia nang diretso sa probinsya.Sa halip, naglakad muna siya nang halos tatlumpung minuto sa isang mall sa Makati, dala ang folder na para bang may hawak siyang bagay na puwedeng sumabog anumang oras. Ilang beses na niyang sinubukang ilagay iyon sa loob ng bag niya, ngunit ilang minuto lamang ang lumilipas ay inilalabas niya ulit.Hindi niya maintindihan kung bakit hindi niya basta-basta maitapon ang kontrata.Dapat ay simple lang ang sagot. Hindi.Isang malinaw at matatag na hindi. Sino ba ang matinong babae na tatanggap ng sampung milyong piso kapalit ng pagpapakasal sa isang lalaking halos hindi niya kilala?Pero bawat oras na lumilipas ay lalo niyang nararamdaman ang bigat ng sitwasyon ng kanilang pamilya.Sampung milyong piso. Parehong halaga na kailangan nila para hindi mawala ang kanilang tahanan.Parehong halaga na ilang buwan na nilang hinahanap.Napahinto siya sa harap ng malaking glass window ng mall at napatingin sa sariling repleksiyon.“Hindi ka gold digger
Terakhir Diperbarui: 2026-09-15
Chapter: Chapter 1 — The OfferAlas-diyes y medya na ng umaga nang tuluyang mawalan ng saysay ang lahat ng plano ni Lia Santos para sa araw na iyon.Nasa ibabaw ng mesa ang mga papel na ilang beses na niyang binasa ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin niya matanggap. Nakatupi ang mga ito sa gitna ng mga resibo, lumang ballpen, isang tasa ng kape na matagal nang malamig, at calculator na kanina pa niya pinipindot kahit alam naman niyang hindi magbabago ang sagot.₱10,284,600. Iyon ang kabuuang utang na kailangang bayaran ng kanilang pamilya.At mayroon silang tatlumpung araw para gawin iyon.Kung hindi, kukunin ng bangko ang kanilang bahay.Hindi lamang bahay ang ibig sabihin noon.Kasama roon ang buong resort. Kasama ang maliit na lupang ilang dekada nang pagmamay-ari ng pamilya Santos.Kasama ang mga alaala ng kanyang lolo, ang mga lumang puno ng mangga sa likod ng bahay, ang maliit na chapel na itinayo ng kanyang lola, at ang swimming pool na minsang pinupuntahan ng mga batang taga-Barangay San Rafael tuwing ba
Terakhir Diperbarui: 2026-09-15
My Amnesiac Husband Is a Billionaire
May tatlong oras na lang bago siya ikasal, at si Mara Villanueva ay tumakbo — hindi papalayo sa altar, kundi diretso sa gitna ng Terminal 3, kung saan wala siyang plano kundi ang isang bagay: huwag muna umuwi.
Doon niya nakita siya.
Isang lalaki, mag-isang nakaupo, ang porma ay parang taga-magazine pero ang mukha ay parang taong kagagaling lang sa gera. Naliligaw. Hindi geographically. Kundi sa mismong pagkatao niya.
At sa isang desisyon na hanggang ngayon ay hindi pa rin lubos na naiintindihan ni Mara, hinawakan niya ang braso ng estranghero at nagtanong:
"May girlfriend ka ba?"
"Hindi ko alam," sagot niya, at seryoso siya.
"Perfect," sabi ni Mara. "Pakasalan mo ako."
Wala siyang alam na ang lalaking iyon, na kanya na lang tinawag na Adrian, dahil wala siyang naaalalang ibang pangalan — ay hindi lang basta't-basta na taong nawalan ng memorya. Siya ang nawawalang CEO ng isa sa pinakamalaking business empire sa Asya.
Habang unti-unti niyang nakukuha ang mga piraso ng nakaraan niya — bahagya, kislap-kislap, tulad ng liwanag ng kandila sa dilim ng kwarto — isang tanong ang unti-unting kumakalat sa dibdib ni Mara, mas malakas kaysa sa lahat ng iba pa:
Mahal ba niya ang tunay na si Adrian Wei — o ang lalaking binuo lang niya, sa sarili niyang imahinasyon, noong sandaling desperado siya sa isang paliparan?
Sapagkat malapit nang dumating ang mundong iniwan ni Adrian. Ang mga itim na SUV. Ang mga taong tumitigil sa harap ng pinto nang naka-suot. Ang mga sekretong may kapangyarihang wasakin ang bawat bagay na kanilang itinayo.
Kaya bang manatili ang pag-ibig na sinimulan sa isang kasinungalingan — o matutunaw ito, tulad ng lahat ng bagay na binuo sa buhangin?
Minsan, ang pinakamalaking kasinungalingan ang siyang naglalantad ng pinakamalalim na katotohanan.
Baca
Chapter: Chapter 45 — The House in Hong KongKung may isang bagay na natutunan si Mara tungkol sa pagiging mayaman, iyon ay ang katotohanang may hangganan ang salitang "mayaman."Noong una, sapat na para sa kanya ang sabihing mayaman si Adrian.Pagkatapos, nalaman niyang tagapagmana siya ng isang malaking kumpanya.Pagkatapos, nalaman niyang kabilang ang pamilya nito sa pinakamayayamang pamilya sa Asia.Pagkatapos, nalaman niyang ang relo sa pulso nito ay mas mahal pa kaysa sa resort na ilang taon nang ipinaglalaban ng pamilya niya.Akala niya iyon na ang pinakamatinding shock.Mali pala siya.Dahil isang simpleng tawag mula sa isang assistant ang magtuturo sa kanya na ang problema kay Adrian ay hindi lamang kung gaano karaming pera ang mayroon siya.
Terakhir Diperbarui: 2026-09-17
Chapter: Chapter 44 — The WatchMay mga bagay na mas mabuting hindi mo na lang malaman ang presyo.Ganoon ang naisip ni Mara nang makita niyang muli ang relo sa pulso ni Adrian.Ilang linggo na niya itong napapansin.Noong una, isa lamang iyong maliit na detalye na hindi niya pinag-isipan nang husto. Isang magandang relo na hindi bagay sa simpleng damit nito at lalong hindi bagay sa buhay na kinalalagyan nila.Noong mga unang araw, napansin niya ang kakaibang bigat nito.Mabigat ang strap.Makinis ang metal.Walang malaking logo na sumisigaw ng presyo.Hindi rin ito mukhang relo na basta nabibili sa mall.Pero dahil sanay si Mara sa mga bagay na mukhang mahal ngunit maaaring hindi naman, hindi niya
Terakhir Diperbarui: 2026-09-16
Chapter: Chapter 43 — One of Asia's Richest MenMay mga bagay na madaling maintindihan kapag sinabi sa iyo nang diretso.Mayaman si Adrian.May malaking kumpanya ang pamilya niya.Tagapagmana siya.Chairman siya ng isang multinational corporation.Ngunit may mga katotohanang kahit ilang beses mo nang mabasa sa screen, hindi pa rin agad kayang tanggapin ng utak.Isa na roon ang katotohanang ang lalaking nakaupo sa tabi ni Mara habang kumakain ng pandesal ay hindi lamang mayamang businessman.Napakayaman niya.Sobra.Yung uri ng yaman na hindi na sinusukat sa dami ng pera sa bank account.Yung uri ng yaman na may pangalan sa mga gusali, hotel, shipping terminals, residential towers,
Terakhir Diperbarui: 2026-09-15
Chapter: Chapter 42 — The NewsHindi natulog nang maayos si Mara nang gabing iyon.Hindi dahil sa ingay ng resort o sa mga staff na maagang gumigising para maghanda ng almusal, kundi dahil sa isang pangalan na paulit-ulit na bumabalik sa isip niya.Mr. Wei.Kahit anong gawin niya, hindi niya maalis ang pangalan mula sa kanyang utak.Sa tuwing ipipikit niya ang mga mata niya, nakikita niya ang litrato na ipinakita ng security team. Si Adrian, nakasuot ng maayos na dark suit, nakatayo sa harap ng isang malaking gusali habang nakatingin sa camera na parang sanay na sanay siyang may mga taong nakatingin sa kanya.Hindi iyon ang Adrian na kilala niya.At iyon ang pinakanakakabahala.Ang Adrian na kasama niya ay madaling pagtawanan dahil hindi marunon
Terakhir Diperbarui: 2026-09-14
Chapter: Chapter 41 — Mr. WeiHindi agad gumalaw si Mara.Nakatayo lamang siya sa tabi ni Adrian habang ang hangin mula sa umiikot na blades ng helicopter ay patuloy na humahampas sa kanilang mga damit. Ang mga dahon sa paligid ay nagliliparan, ang ilang upuan sa veranda ay bahagyang gumagalaw, at ang mga staff na kanina ay abala sa kanilang trabaho ay nagsimula nang magsilayo upang bigyan ng puwang ang mga taong kakababa lamang mula sa helicopter.Ngunit sa gitna ng lahat ng ingay, isang bagay lamang ang malinaw na naririnig ni Mara.Ang sariling tibok ng puso niya.Mahigpit pa rin ang hawak ni Adrian sa kamay niya.Hindi iyon karaniwang hawak.Hindi iyon tulad ng mga pagkakataong naglalakad sila sa palengke at baka mawala siya sa dami ng tao, o kapag tinutulungan siya nitong bumaba sa bangka, o kapag nagbibiro silang parang matagal nang mag-asawa kahit pareho nilang alam kung gaano kasimulang lahat.Ngayon, parang kumakapit si Adrian sa kanya dahil siya lamang ang bagay sa paligid na alam niyang ligtas.At hindi
Terakhir Diperbarui: 2026-09-13
Chapter: Chapter 40 — The HelicopterAlas-diyes ng umaga nang unang marinig ni Mara ang kakaibang ugong.Noong una, inakala niyang isang maliit na eroplano lamang iyon na dumaraan sa ibabaw ng bayan. Sanay na rin naman siya sa mga tunog ng sasakyan, bangka, at paminsan-minsang eroplano dahil hindi naman ganoon kalayo ang pinakamalapit na airport.Ngunit hindi nawawala ang tunog.Sa halip, lalo itong lumalakas.Huminto siya sa ginagawa niya at napatingin sa kisame.May humahagibis na hangin sa labas.Nagsimulang gumalaw ang mga dahon ng mga puno sa paligid ng resort, at ang mga kurtinang nakasabit sa veranda ay bahagyang umangat kahit hindi naman ganoon kalakas ang simoy ng hangin.Mara stepped outside.Doon niya nakita.
Terakhir Diperbarui: 2026-09-12
Masuk
