Chapter 2

“Be mine and marry me, Elena… I’ll give you back the world they stole from you.”

Paulit-ulit niyang naririnig sa isip ang boses ni Nathan. Malamig. Mabagal. At tila hindi tinatablan ng pagtanggi.

Umaga. Pero para kay Elena, tila hindi sumisikat ang araw. Ang bawat sinag na pumapasok sa bintana ng kanyang condo ay parang mga dilang nag-aapoy na nagpapaalala ng kagabi.

Paulit-ulit niyang naririnig sa isip ang boses ni Nathan. Malamig. Mabagal. At tila hindi tinatablan ng pagtanggi.

Nakatitig siya ngayon sa itim na sobreng iniabot nito. Malinaw. Legal. Marriage Contract.

“Walang taong basta-basta lang nagbibigay ng ganitong kapangyarihan,” bulong niya sa sarili. “Lalo na kung si Nathan Arguelles.”

Gusto niyang iwaksi ang ideya ng kasal. Gusto niyang tumakbo, lumayo, huwag nang madamay pa sa mas malaking gulo. Pero paano? Wala na siyang natira.

Wala siyang trabaho. Wala siyang pangalan. Ang mga dating tumatawag sa kanya bilang “Elena Madrigal the Designer” ay ngayon ay mga bulung-bulungan na lang sa likod ng industriya. Ang mga mata ng mga taong minsang humahanga sa kanya ay ngayo’y puno ng pagdududa.

At higit sa lahat… wala siyang proteksyon.

Kinuha niya ang kape sa mesa, nanginginig pa rin ang kanyang kamay. Isang linggo pa lang mula nang mabasag ang lahat. Isang linggo mula nang wasakin ng pagtataksil ni Adrian, Vanessa, at ng kanyang boss ang mundo niya. At ngayon ay may isang lalaking kayang ibalik ang lahat sa kanya, kapalit ng isang bagay na hindi niya kailanman inakalang muling papasukin. Kasal.

Isang matinis na ding mula sa cellphone ang pumutol sa katahimikan. Unknown number. Binuksan niya ito.

“Wear something beautiful. You have an hour.”

— N.A.

Isip isip niya, walang iba kundi si Nathan ito. Tanging isang tao na layang kontrolin ang lahat dahil sa kapangyarihan. Pumunta siya ngayon sa lobby ng isang kilalang hotel, ang Arclight Tower, pag-aari ni Nathan. Kumikinang ang marmol na sahig, malamig ang hangin sa paligid. Ang mga empleyado ay halos nakayuko habang binabanggit ang pangalan niya, para bang inaasahan na pparating.

“Elena Madrigal,” bati ng receptionist. “Mr. Arguelles is expecting you.”

Hindi na siya nagtaka. Dinala siya ng elevator sa penthouse floor. At pagdilat ng pinto, isang malawak at madilim na silid ang bumungad sa kanya. Hindi ito simpleng opisina, mas kahawig ito ng kaharian. Tahimik. Mapanganib. Kontrolado.

Sa dulo ng kwarto, nakaupo si Nathan. Naka-itim. Elegante. Tahimik.

“Dumating ka rin pala, Elena. Hindi ko inakalang babalik ka pa sa’kin.”

bati nitong may halo ng ngiti at pang aasar.

“Huwag kang masyadong magtiwala sa mga babae,” tugon niya ng malamig, kahit may bahagyang panginginig sa loob niya. “Lalo na sa babaeng wala nang natitira.”

Ngumiti si Nathan, hindi ng ngiting mabait, kundi ng isang lalaking sanay manalo. “So… what’s your answer? are you ready to be Elena Arguelles?” sabay ngisi.

Mabagal siyang lumapit, ang takong ng kanyang sapatos ay tumutunog sa marmol na sahig na para bang countdown. Sa pagitan nilang dalawa ay ang mesa kung saan nakalatag pa rin ang kontrata. Walang binago. Walang ginagalaw.

“Hindi kita mahal.” diretso niyang sabi. “At ayaw kong mag kunwari.”

Lalong lumalim ang ngiti ni Nathan, na para bang iyon mismo ang gusto niyang marinig. “Good. Love complicates things. I prefer honesty.”

Kinuha ni Elena ang pluma mula sa mesa. Ilang segundo siyang nakatitig sa kontrata, parang nakatingin sa impyerno pero kusa siyang lumalakad papasok. This is it.

Isang lagda. Isang desisyon. Isang bitag na siya mismo ang pinasok.

Pagkatapos niyang pirmahan, hindi agad kumilos si Nathan. Para bang pinagmamasdan niya ang bawat paghinga nito, bawat kilos ng kanyang daliri. At nang tuluyang dumampi ang tinta sa papel, lumapit ito sa kanya, mabagal, parang mabangis na hayop na papalapit sa biktima.

“Welcome to my world, Mrs. Arguelles.”

Marahan nitong hinawakan ang kanyang baba, itinaas ang kanyang mukha para magtagpo ang kanilang mga mata. Malapit. Masyadong malapit.

Hindi niya alam kung bakit hindi siya umatras. Marahil dahil alam niyang simula pa lang ito ng isang mapanganib na laro na hindi matatakasan.

“I told you…” bulong ni Nathan sa kanyang tainga, mabagal at malamig. “…I don’t want your love. I want your surrender.”

At bago pa siya makapagsalita, dumikit ang kanyang labi sa kanyang tainga, hindi halik, kundi isang mapanganib na pag-angkin.

Ngayon lang niya tunay na naramdaman kung gaano kalalim ang pinasok niya. Wala nang atrasan.

Pag-uwi niya, basang-basa pa rin ng ulan ang mga kalsada. Sa kanyang dibdib, mabigat ang kontrata, ngunit mas mabigat ang desisyong ginawa niya.

Ngunit habang nakatingin siya sa repleksyon niya sa salamin, hindi siya makakita ng isang talunan. Ang nakikita niya ay isang babaeng handang sunugin ang mundo para makuha muli ang kanyang pangalan.

“This is not love,” bulong niya. “This is war.”.

“Mrs. Arguelles…” bulong niya sa sarili, parang hindi pa rin makapaniwala. Pumikit si Elena, at parang pelikulang paulit-ulit niyang napapanood, bumalik ang lahat.