LOGIN“Huhu... N-Niro... t-tama na... p-please...”Natigilan siya. Ang kaniyang mukha na nakabaon sa aking leeg ay dahan-dahang umangat. Ang kaniyang mga mata ay nanlilisik pa rin sa galit at pagnanasa, pero nang makita niya ako.Mabilis siyang lumayo sa akin, halos matumba siya sa kaniyang pag-atras.“Sylviea...” mahinang usal niya, ang kaniyang tinig ay puno ng gulat at pagkabigla. Tiningnan niya ang kaniyang sariling mga kamay na tila ba nandidiri siya sa nagawa niya. “I... I didn’t mean to... Fuck… get out…”Napayakap ako sa sarili ko, pilit na inaayos ang nagulo kong uniporme habang patuloy na umaagos ang mga luha ko. Hindi ko siya kayang tingnan.“U-Umalis ka na,” sabi niya, talikod sa akin. Ang kaniyang boses ay basag na basag. “Lumabas ka na...”Hindi ko na hinintay na ulitin pa ni Niro ang kaniyang utos. Gamit ang nanginginig kong mga kamay, mabilis kong inayos ang aking nagulong wig. Halos mabulag ako dahil tumagilid ang makapal kong salamin, pero hindi ko na iyon inintindi. Ang m
Tahimik sa loob ng opisina ni Niro. Rinig ko lang ang malakas na kabog ng sarili kong dibdib.Ilang minuto ang lumipas bago bumukas ang pinto. Pumasok si Niro, isinara ito nang malakas, at ni-lock. Hinarap niya ako. Ang polo niyang kanina ay maayos, ngayon ay nakabukas ang unang dalawang butones. He looked stressed. He looked like a man pushed to his absolute limits.“Sino ang nag-utos sa'yong maglaba ng mga kurtina?” mababang tanong niya habang naglalakad palapit sa akin.Umatras ako. “S-Si Manang Rosa po… bilang parusa daw po sa ginawa ko kay Ma'am Clarissa—”“Fucking hell,” mura niya, napasabunot sa sarili niyang buhok. “Sinabi ko bang parusahan ka?! I fired Manang Rosa. She’s packing her bags right now.”Nanlaki ang mga mata ko. “S-Sir, wag po. A-ayos lang naman sakin. Kasalanan ko—”“Stop apologizing! Stop acting like a martyr!” sigaw niya, at sa isang mabilis na galaw, na-corner niya ako sa pader.Napasinghap ako nang ilapat niya ang magkabilang kamay niya sa pader, kinukulong a
“I said, my room! Now!” madiin ngunit mahinang sigaw ko para hindi magising si Niorr.Wala siyang nagawa kundi ang sumunod. Pagkapasok namin sa kwarto ko, ni-lock ko ang pinto. Pilit niyang inilalayo ang sarili niya sa akin, nakayuko, nanginginig na parang isang kuting na basang-basa sa ulan.“Sit,” turo ko sa couch.Umiling siya. “Madumi ang damit ko, Sir. Baka madumihan ang—”Hindi ko na hinintay na matapos siya. Hinawakan ko siya sa bewang at marahas ngunit maingat na pinaupo sa couch. Lumuhod ako sa harap niya. Binuksan ko ang medical kit at kinuha ang kamay niya.Nagpupumiglas siya. “S-Sir, wag na. Ako na po. Kaya ko naman—”“Shut the fuck up and let me do this, Sylviea!”Nadulas ang pangalan niya mula sa bibig ko. Natahimik siya. Nanlaki ang mga mata niyang puno ng luha nang mag-angat siya ng tingin sa akin.Hindi naming pareho inasahang tatawagin ko siya sa pangalan niya. Binuksan ko ang panyo. Napamura ako sa isip ko nang makita ang malalim na hiwa sa palad niya, may maliliit
Sylviea’s Point of View“You’re bad too, Daddy!”Umalingawngaw ang boses ni Niorr sa buong garden. Nakapout pa ang bata habang nakatingin sa daddy niya.Nanginginig ang maliit na katawan nito ko habang mahigpit siyang nakayakap sa leeg ko. Gusto ko siyang yakapin pabalik, gusto kong sabihin sa kaniyang ‘Ayos lang ako, anak, nandito lang si Mommy,’ ngunit wala akong karapatan. Ako si Yaya Rea. Isang hamak na katulong na pilit nagkukunwari.“Niorr, stop being a brat,” naiinis na singit ni Clarissa, pinagpag ang kaniyang mamahaling damit kahit wala namang tumalsik doon.Tumingin siya kay Niro na tila naghahanap ng kakampi. “Niro, look at your son. He’s defending a clumsy maid over us. You need to discipline him—”“Shut up.”Isang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa paligid. Ang boses ni Niro ay hindi sumigaw, ngunit ang lamig at talim nito ay sapat na para magtayuan ang mga balahibo ko sa batok.Napanganga si Clarissa. “E-Excuse me?”Dahan-dahang lumingon si Niro kay Clarissa. Ang m
Sylviea’s Point Of ViewNanginginig ang mga kamay ko habang ibinubuhos ang red wine sa dalawang mamahaling crystal glasses.Mula sa kusina, rinig na rinig ko ang maharot na tawa ni Clarissa sa sala.“Niro, you really are amazing. The way you handled the merger last week was brilliant,” malanding papuri ni Clarissa.“It's just business,” rinig kong sagot ni Niro.Kinuha ko ang silver tray at mabibigat ang hakbang na naglakad patungo sa kanila. Pagdating ko sa garden, parang pinipiga ang dibdib ko dahil sa nakita ko.Nakahilig si Clarissa kay Niro, ang isang kamay nito ay nakapatong sa dibdib ng lalaking mahal ko. At si Niro? Hinahayaan niya lang. Nakasandal siya sa ssa upuan, hawak ang isa niyang kamay, at direktang nakatingin sa akin habang naglalakad ako palapit.Tinitingnan niya ang reaksyon ko. Gusto niyang makita kung paano ako madudurog.“Y-Your wine po, Ma'am, Sir,” nanginginig na pabulong ko, maingat na inilalapag ang mga baso sa table.Kinuha ni Clarissa ang baso niya, pero sa
Sylviea’s Point Of ViewGabi na. Halos hindi ko na maramdaman ang mga braso at binti ko sa tindi ng pagod. Pagkatapos kong kuskusin ang buong pool area, inutusan pa ako ni Spencer na hugasan ang tatlong SUV ni Niro sa garahe dahil iyon ang mahigpit na bilin ng amo niya.Gusto kong bumagsak sa kama at matulog, pero hindi pwede. Kailangan ko pang asikasuhin si Niorr para sa dinner.Habang pinapaliguan ko si Niorr at binibihisan ng paborito niyang damit, napansin ko ang kakaibang kagalakan ng mga katulong sa labas ng kwarto.“Darating daw ang girlfriend ni Sir Niro!” kinikilig na bulong ng isa sa mga katulong na sa hallway. “Si Ma'am Clarissa! Ang ganda-ganda daw nun, anak ng bilyonaryo. Baka siya na ang maging bagong asawa ni Sir!”Nanlamig ang buong katawan ko. Parang tinusok ng milyon milyong karayom ang dibdib ko.Girlfriend? Bagong asawa?Siyempre, Sylviea. Limang taon kang nawala. Inaasahan mo ba na mag-iisa siya habambuhay? Niro is a handsome billionaire. Maraming babae ang nagkak







