Chapter 06

-Justin-

“Hariette!” tuwang-tuwa ako noong inampon na nina mommy si Hariette. Siya ang dati kong kalaro noon sa bahay-ampunan. She was only four back then and I was five years old. Hariette was so sweet and nice, and very bubbly.

Her long brown hair and grey eyes made her look like a doll. Ang chubby din ng kanyang mga pisngi at ang sarap lapirutin, pero mas gusto kong hinahalikan ang mga ito. Tuwang-tuwa naman lagi siya na parang kinikiliti kapag dumadampi na ang mga labi ko sa kanyang pisngi.

Minsan, gaganti din siya ng halik sa akin, pero bigla akong lilingon at mapapahagikgik na naman siya dahil palagi nang muntikang maglapat ang mga labi namin. “Kuya, you’re bad. Sabi ni mommy we should not kiss each other’s lips. We’re sisters and brothers.” naka-pout pa ang makikipot at mapupula niyang mga labi habang nagsasalita.

“Hindi naman tayo magkadugo. So, I am not your brother. At saka don’t call ma kuya kapag tayong dalawa lang, please?”

Again, she pouted her lips and I really wanted to kiss them. Saka na lang siguro kapag pwede na.

“Okay, deal!” she raised her thumb, and I smiled, pressing my thumb against hers.

Lumipas ang mga taon, mas lalong nahulog ang loob ko kay Hariette dahil palagi kaming magkasama. Sa bahay, sa school, sa malls. Kahit saan magpunta sina mommy at daddy, isinasama nila kami ni Hariette.

Hanggang sa dumating sa puntong dalaga at binata na kami, at parehong nasa senior high school. Napabarkada ako at lumayo ang loob ko kay Hariette. Inaasar na kasi ako ng mga tropa na laging may nakabuntot sa akin na lady bodyguard.

“Fuck you, man! She’s my sister!” natatawang sinuntok ko ang balikat ni Fred na isa sa mga kaibigan ko. He was Senator Pascual’s son.

“Sister daw pero ang lagkit tumingin. Sige nga, kung talagang kapatid ang tingin mo sa kanya, papayagan mo akong ligawan siya.” tumatawang sambit nito. Alam ng mga kaibigan ko na hindi ko tunay na kapatid si Hariette, dahil noong minsang nalasing ako, narinig nilang binabanggit ko ang pangalan niya. I even murmured "I miss you, Hariette."

Damn!

Nang tanungin nila ako kinabukasan, hindi na ako nakapagsinungaling pa. I told them the truth para hindi nila isipin na may gusto ako sa sarili kong kapatid.

Nanlilisik ang mga matang tinitigan ko sya bago siya hinaklit sa kuwelyo. “She’s only seventeen! Stay away from her!”

“Bro, relax! I’m sorry. Nagbibiro lang naman ako.” itinaas niya ang kanyang mga kamay, at galit na binitiwan ko siya ng pasalya bago ko sila nilayasan.

“Justin, huwag mong kakalimutan yung lakad natin mamaya!” sigaw ni Wilbert, at itinaas ko lang ang isang kamay ko.

Habang naglalakad sa hallway, narinig ko ang malambing na boses na tinatawag ang pangalan ko. I turned around, and saw Hariette walking towards me. “Justin, uuwi ka na ba?” I really love the way my name rolled off her tongue. So soft and sweet.

“Hey, baby girl.” malambing na sagot ko bago ko siya inakbayan. “Mamaya pa ako uuwi. May lakad pa ang mga tropa.”

“Pero kanino ako sasabay uuwi? Makakasama ka ba naming magdinner?” she asked, looking at me with her innocent eyes. 

Sabay kasi lagi kaming pumasok at umuwi gamit ang kotse ko. Yung dalawang nakababatang kapatid ko lang ang hatid-sundo ng driver.

“I don't know, but I’ll try. Tinawagan ko na ang driver para hintayin ka at isabay kina Celine at Kaden.” I said, ruffling her brown hair. “Sige na. Mauna ka nang umuwi.”

“But…”

“Sige na. Sabihin mo na lang kay mommy na may study group pa kami.” Iniwan ko na siyang mag-isa sa hallway, at pinanood niya lang ako habang paalis. Ayoko na siyang lingunin pa dahil makikita ko lang ang malungkot niyang mga mata, at baka magbago pa ang isip ko.

“Akala ko hindi ka makakasama sa amin eh!” nasa parking lot na sina Fred at hinihintay ako kasama sina James at ang girlfriend nitong si Shiela. Nasa loob din ng kotse nya si Wilbert at ang gf niyang si Madeline.

“Mukhang pinauwi niya muna ang kanyang lady bodyguard.” sabi ni James at nagtawanan pa ang mga ito. Hindi ko na lang pinansin ang pang-aasar nila.

“Sinong sasabay sa akin?” tanong ko habang ibinaba ang bubong ng aking Porsche.

“Me, if that’s fine with you.” Scarlet suddenly appeared out of nowhere, the school’s cheerleader herself. 

I swallowed hard the moment I saw her, my eyes involuntarily catching the glimpse of her flawless legs beneath that short pleated skirt she wore. At umakyat ang mga mata ko sa cleavage nya. Damn! she's so fucking hot!

“Justin, ikaw na ang bahala diyan!” nakangising sigaw ni James, at pinaandar na ni Fred ang kanyang kotse paalis.

Pagsakay ni Scarlet sa passenger seat, nakangising sumunod ako kina Fred. Habang nasa byahe, biglang lumikot ang kamay ni Scarlet at humaplos-haplos ito sa hita ko.