Share

Chapter 02

Author: Author Rain
last update publish date: 2026-03-13 14:38:16

-Ava-

Sakay ng magarang kotse, bumaba sila sa tapat ng kubo namin. Si Ada, nakasuot ng designer clothes. Mamahalin ang bag at may mga lahas na nangingintab sa kanyang katawan. May suot siyang itim na salamin sa mga mata, at hindi ko na siya halos makilala dahil sa kapal ng make-up sa kanyang mukha.

Pero kahit saan mang anggulo tignan, iisa pa rin ang hulma ng mga mukha namin. Matangos na ilong, makipot na mga labi at mapupungay na mga mata.

Ang ipinagkaiba lang namin ay ang buhok. Mahaba ang sa kanya at ang sa akin naman ay maiksi. Hindi ako kailanman nagpahaba dahil mas kumportable ako sa maiksing buhok. Dito ay nakakagalaw ako ng maayos. Nakakapagtrabaho ng walang sagabal, at mas magaan ang paggalaw.

Si tatay naman, nakasuot ng magarang three-piece suit na animo’y CEO ng isang malaking kumpanya. Nangingintab din ang suot na makapal na gintong kuwintas sa kanyang leeg at pwede nang manalamin sa makintab niyang leather na sapatos.

Hindi pa man sila nakakalapit sa bahay, binuksan ko na ang pinto at sinalubong sila sa ilalim ng mainit na araw.

“Can you at least invite us inside your kubo? Sobrang init dito.” maarteng saad ni Ada habang pinapayungan at pinaypayan siya ng kanyang alalay.

“Hindi pwede sa loob. May sakit ang nanay ko. Baka kapag nakita kayo, mas lalong lumala ang kalagayan niya. Anong kailangan niyo?” nakataas ang kilay na tanong ko.

Nagkatinginan muna ang mag-ama bago nagpasyang sabihin ang kanilang pakay.

“Ikakasal na ang kakambal mo.” mayabang na sagot ng tatay ni Ada. Oo, tatay niya lang dahil matagal ko na silang itinakwil sa buhay namin. “At kailangan namin ang tulong mo.”

Napaismid ako. Anong klaseng tulong ang kailangan nila sa akin eh halos lahat nasa kanila na. Pera, bahay, magarang sasakyan, at kumpanya. Ano pa ba ang hihilingin nila sa isang katulad ko na wala namang pag-aari o kayamanan?

Hindi ko pa man naririnig kung anong klaseng tulong ang kailangan nila ay tumanggi na ako. “Ayoko. Hindi ko kayo tutulungan. Umalis na kayo bago pa kayo makita ng inay. Kapag may nangyari sa kanya, mas lalong hindi ko kayo mapapatawad.”

Tumalikod na ako at akmang papasok sa bahay, pero natigilan ako nang marinig ang sumunod na sinabi ng tatay ni Ada. “Tutulungan mo kami kapalit ng pagpapagamot namin sa nanay mo. Nakahanap na kami ng ka-match ng kidney niya.”

Natawa ako ng mapakla. So, alam nila ang nangyayari sa amin. Alam nilang may sakit ang nanay ko.

Dahan-dahan akong pumihit paharap sa kanila. “Anong tulong ang kailangan ninyo?”

Tagumpay ang ngising pinakawalan ni Kardo. Isang makahulugang ngiti naman ang isinagot ni Ada.

Gusto nilang makipagsiping ako kay Daniel Harrison sa gabi ng kasal nila ng kakambal ko, at magpanggap na ako si Ada. Ang dahilan? Hindi na birhen ang kakambal ko. Kapag nalaman ito ni Daniel, siguradong hihiwalayan siya dahil kilala ang mga Harrison sa makalumang paniniwala, lalong-lalo na ang mga abuelo nito.

At ang kapalit nito ay ang pagdodonate ng kidney ni Ada sa nanay ko dahil sila ang magka-match, at sila din ang gagastos ng lahat. Babayaran din nila ako ng isang milyon para sa pagbebenta ko ng aking puri, at para may panggastos kami ng nanay ko habang nagpapagaling siya.

At habang papalabas ako ng hotel kung saan ibinigay ko na ang v!rginity ko sa asawa ni Ada, hindi ko maiwasang mapahagulgol. Noong una kong masilayan si Daniel, hindi ko maintindihan ang sarili ko. Parang binalot ang aking puso ng kakaibang pakiramdam na sa tanang buhay ko ay ngayon ko lang naramdaman.

Gusto kong magsisi sa nangyari dahil hindi ko na ito kailanman maibabalik pa. Pero hindi dapat. Hindi maaari. Dapat nga magpasalamat pa ako eh. Dahil sa pagbebenta ko ng aking puri, madudugtungan ang buhay ng nanay ko. Maililigtas na siya sa tiyak na kamatayan.

Mabilis akong sumakay ng taxi at nagpahatid sa hospital kung saan naka-confine ang inay. Dinala kami nina Kardo at Ada dito sa Maynila upang dito maisagawa ang mabilisang operasyon, at kung saan mas madali ang magiging komunikasyon namin at pagpaplano sa mangyayari sa amin ng asawa ni Ada.

Bukas ang nakatakdang operasyon ng nanay ko na ipinangako ng mag-ama sa akin. Ang hiling ko lang ay sana tumupad sila sa usapan, dahil kung hindi, tatapusin ko ang kaligayahan niya bilang si Mrs. Harrison. Babalik siya sa pagiging Miss Hernandez.

“Anak, saan ka nanggaling?” tanong ng inay pagdating ko sa kanyang silid. Kakagising lang din niya dahil mag-aalas-singko pa lamang ng umaga.

Bahagya akong nagulat. Hindi ko akalain na mas mauuna siyang magigising bago pa man ako dumating. Nag-isip agad ako ng idadahilan.

“Naglakad-lakad lang ako sa labas, inay.” pilit ang ngiting sagot ko. Kagabi, umalis ako nang tulog siya. Hindi ko akalain na magigising siya ng maaga. Kadalasan ay alas sais ang gising niya. “Kumusta ho ang pakiramdam ninyo?”

“Anak, bumalik na tayo sa Cebu. Pakiramdam ko ay mas lumalala ang kalagayan ko dito sa Maynila.” hinawakan niya ang kamay ko ng mahigpit. “Sa probinsiya na lang tayo manatili. Doon ko na lang hihintayin ang kamatayan ko.”

“Inay, huwag kang magsalita ng ganyan.” marahas na pinahid ko ang luha sa mga mata ko. Ginagawa ko ang lahat para mailigtas siya, pero heto naman siya at parang ayaw nang mabuhay. Parang gusto na talaga niya akong iwanan mag-isa. “Gagaling ka. Kaya nga tayo nandito sa Maynila para magamot kita. Magagaling din ang mga doctor dito. Ginagawa ko ang lahat inay para gumaling ka, sana naman lumaban ka.”

“Pero wala tayong pera, anak.” nanghihinang napayuko siya. “Saan ka ba kumuha ng perang pamasahe natin papunta dito? At saka saan mo kukuhanin ang perang pampaopera sa akin?”

Nag-isip ako saglit. Hindi ko alam kung sasabihin ko sa kanya ang totoo o hindi. Pero sa huli, nagdesisyon akong sabihin ang kalahati ng totoo sa mga nangyayari sa amin ngayon.

“Inay, nalaman ni Ada na may sakit ka kaya tutulungan niya tayong maipaopera ka. Nakahanap din siya ng kidney na kamatch mo.” sabi ko nang hindi makatingin sa kanya ng diretso.

Hangga’t maaari, ayokong nagsisinungaling sa nanay ko dahil ayokong nasasaktan siya. Pero alam kong hindi siya titigil sa pangungulit sa akin hangga’t hindi niya ako napipilit na umuwi kami sa Cebu.

“Talaga, anak? Si Ada ang tumutulong sa atin? Kailan pa kayo nagkaroon ng komunikasyon? Ako? Tinanong ba ako ng kapatid mo, anak? Kailan daw siya dadalaw sa akin?” labis na tuwa ang nakita ko sa kanyang mga mata, at hindi ko maiwasan ang muling mapaluha. "Bagay sayo ang mahabang buhok. Magkamukhang-magkamukha na kayo ni Ada. Huwag ka na ulit magpapagupit ha."

Sobra-sobra ang pangungulila na nararamdaman niya para sa kakambal ko, pero ni hindi man lang siya madalaw nito. Ni hindi man lang tumatawag o kahit magtext man lang. Masyado na siyang nalunod sa pera at karangyaan, at mukhang mas mahal niya pa ang kabit ng tatay niya kaysa sa tunay niyang ina.

“Opo, inay. Kinakamusta ka niya palagi. Kaya naman magpagaling ka para kapag dinalaw ka niya dito, matutuwa siyang makita ka. Kailangan nating sundin ang lahat ng bilin ng doktor, okay?” niyakap ko siya ng mahigpit at kusang humaplos ang mga kamay ko sa kanyang manipis na likod.

“Oo, anak. Magpapagaling ako para kay Ada. Para sa inyong dalawa na mga anak ko. Magpapagaling ako.” mahinang sambit ng inay, at malungkot akong napangiti.

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (3)
goodnovel comment avatar
Jhoyen Domingo
SO FAR SO GOOD NOVEL SANA HINDI AKO MABO BORING!!
goodnovel comment avatar
Joji
Yes interesting
goodnovel comment avatar
Rizalina
nice and exciting
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Brother-in-Law's Wrong Bed   Chapter 436

    -Chantal-Kinabukasan, sinundo ako ni James sa bahay at dinala sa ospital kung saan siya nagtatrabaho. Pagpasok sa loob ng office niya, agad niya akong pinaupo sa kama at saka ako tinulungang kalasin sa pagkakabutones ang suot kong blouse.Ramdam na ramdam ko ang panginginig ng kanyang mga kamay, pero bilang isang professional na doktor, kailangan niyang gampanang maigi ang trabaho niya. Nang tumambad sa kanya ang itim kong laced na bra, bigla siyang napahinto. “Are you ready?” mahina ang boses na tanong niya, at kagat-labing napatango ako.Lumunok muna siya ng ilang beses bago niya tinanggal sa pagkakakawit ang bra ko sa harap at nang tuluyan nang tumambad sa kanya ang mga dibdib ko, sandali muna siyang napapikit.“God, Chantal… You have beautiful br3asts.” dahan-dahan niyang inalis ang bra ko at saka ito ibinaba sa tabi ko.Hinawi niya ang buhok ko na nakatabing sa leeg ko at sa mga dibdib ko, at pinaraanan ng kanyang mga daliri ang collarbone ko.Napasinghap naman ako nang tuluya

  • Brother-in-Law's Wrong Bed   Chapter 435

    -Chantal-Hindi ko akalaing hahalikan ako ni James. At mas lalong hindi ko inasahan na gaganti rin ako sa mga halik niya. Akala ko, hanggang pangarap na lang ang lahat ng iyon, hanggang sa mga sandaling palihim ko siyang pinagmamasdan at sa mga panahong kuntento na akong makita lang siya mula sa malayo.Pero nagkamali ako.Dahil ang lalaking matagal ko nang gusto, at ang lalaking matagal ko nang pinapangarap ay may gusto din pala sa akin. So he likes me, too.Siyempre, nagdiwang ang puso ko!How could I not be happy? For years, I had kept my feelings for him to myself. I had always thought na ako lang ang nakakaramdam ng ganoong klaseng paghanga sa pagitan naming dalawa. Never in my wildest dreams did I imagine that James would feel the same way about me.Alam niyang crush na crush ko siya mula pa noong bata ako. Hindi ko man direktang sinabi sa kanya ang lahat ng nararamdaman ko, sigurado akong hindi naman ako ganoon kagaling magtago ng emosyon sa tuwing nasa paligid siya.Pero ang h

  • Brother-in-Law's Wrong Bed   Chapter 434

    -James-Inayos niya muna ang magulo niyang buhok. Pagkatapos, napatingin siya sa suot niyang jacket na nakabalot pa rin sa katawan niya.Mabilis niya itong hinubad at iniabot sa akin.“Thank you,” mahina niyang sabi.Tinanggap ko iyon at inilagay sa likod ng aking upuan.Sandali siyang tumingin sa sarili niya sa maliit na salamin bago muling humarap sa akin.“How do I look?” tanong niya, tila nais tiyaking hindi halata sa kanyang mukha ang pag-iyak niya kanina.At bago ko pa mapigilan ang sarili ko, kusang lumabas sa bibig ko ang sagot. “Beautiful…”Mahina lamang ang pagkakasabi ko, pero sapat iyon upang mapatigil siya sa pag-aayos ng buhok niya.Nakita kong bahagyang nanlaki ang mga mata niya bago unti-unting namula ang kanyang mga pisngi. At saka mabilis na umiwas ng tingin. Napangiti ako nang palihim.Well, that was unexpected.“James…” tawag niya matapos ang ilang sandaling katahimikan. “Bakit ka nga pala nandito? Kailan ka pa dumating?”“A few hours ago,” nakangiti kong sagot. “

  • Brother-in-Law's Wrong Bed   Chapter 433

    -James-“Feeling better now?” tanong ko kay Chantal nang tuluyan na siyang kumalas sa pagkakayakap sa akin. “Nakatulong ba ang pag-iyak mo, o do you want to cry some more?”Hindi siya sumagot. Sa halip, muli siyang sumubsob sa dibdib ko at nagpatuloy sa pag-iyak na para bang wala nang bukas.Napahinga na lamang ako nang malalim bago siya muling niyakap. This time, mas hinigpitan ko pa ang yakap ko sa kanya, hoping that somehow, she would feel safe in my arms.Hindi ko alam kung ano ang dapat kong sabihin para gumaan ang loob niya. Hindi rin naman ako sanay na makitang umiiyak ang isang babaeng tulad niya. Sa lahat ng pagkakataong nakasama ko si Chantal, palagi ko siyang nakikitang matapang, palaban, at tila walang kinatatakutan.But tonight, I saw a completely different side of her.Sa halip na ang mataray at palasagot na Chantal na kilala ko, isang babaeng sugatan ang damdamin ang nasa harapan ko. Isang babaeng pilit na itinatago ang sakit sa likod ng kanyang matapang na personalida

  • Brother-in-Law's Wrong Bed   Chapter 432

    -Chantal-“Serena and I…” panimula ko sa nanginginig na boses. “We were best friends.”Hindi agad sumagot si James, pero alam kong nakikinig siya.“It all started from a painting,” pagpapatuloy ko.Noong una kaming magkakilala ni Serena, lumapit siya sa akin dahil nagandahan siya sa painting ko. Hindi ko naman inaasahang may magbibigay-pansin sa ginawa ko, lalo na't hindi naman ako sanay na may kusang lumalapit sa akin para purihin ang isang bagay na ginawa ko.“No one else paid attention to me,” dagdag ko habang nakatitig sa madilim tubig. “Siya lang.”Hanggang ngayon, masakit pa ring alalahanin kung paano nagsimula ang pagkakaibigan namin. Noong araw na iyon, masayang-masaya ako dahil sa wakas, may isang taong nagpakita ng interes sa akin. Akala ko, nakahanap na ako ng isang totoong kaibigan. Isang taong hindi ako titingnan base sa apelyido ko o sa yaman ng pamilya namin.Never in my wildest dreams did I imagine that the same person would eventually become one of the reasons I'd end

  • Brother-in-Law's Wrong Bed   Chapter 431

    -Chantal-“I'll take you somewhere else...” mahinahong saad ni James na bahagyang lumambot ang tinig, pero hindi pa rin tuluyang nawawala ang galit sa kanyang mukha. Marahan niyang hinaplos ang aking mga balikat, na para bang gusto lang niyang tiyaking hindi ako tuluyang matutumba sa harap niya.“Where do you want to go?” tanong niya ulit, bago niya hinubad ang suot niyang jacket at ibinalot ito sa akin.Napatingin ako sa kanya, pero hindi ko rin nagawang panatilihin ang aking mga mata sa kanyang mukha nang matagal.“Anywhere...” mahina kong sagot. Muli akong lumunok upang maibsan ang bara sa aking lalamunan. “A-anywhere else but here, James. Ilayo mo muna ako dito, please.”Nanginginig ang boses ko habang nagsasalita, at alam kong alam ni James kung gaano kasakit ang nararamdaman ko ngayon.Kahit saan niya pa ako dalhin, wala na akong pakialam pa. Basta ayoko nang manatili pa sa lugar na iyon.Agad namang tumango si James, at hindi na siya nagtanong pa. Muli niyang hinawakan ang kam

  • Brother-in-Law's Wrong Bed   Chapter 04

    -Ava-“Anong iniiyak-iyak mo diyan? Huwag kang maarte ha. Huwag mong sabihing aatras ka pa sa oras na ito? Nandito na tayo! Kapag hindi ka pumayag, malalaman ng asawa ko na hindi na ako virgin!” hinaklit niya ang braso ko. “Hindi ako papayag na sirain mo ang mga plano ko. Kung gusto mo pang madugtun

  • Brother-in-Law's Wrong Bed   Chapter 03

    -Ava-Pagkatapos kong pakainin ng almusal ang inay na dala ng isang nurse, lumabas muna ako saglit para tawagan si Ada. Kailangan kong siguraduhin na makakapunta siya bukas para tuparin ang usapan namin na idodonate niya ang isang kidney niya sa inay.Pumuwesto ako sa harap ng hospital kung saan pr

  • Brother-in-Law's Wrong Bed   Chapter 01

    -Ava-“Masarap ba ang asawa ko?” iyon ang mga katagang bumungad sa akin pagkatapos ng isang malutong na sampal na dumapo sa mukha ko paglabas ko ng silid kung saan kakatapos ko lang makipagniig sa asawa ng kakambal kong si Ada.Napatulak ang dila ko sa loob ng aking pisngi kasabay ng isang makahulu

  • Brother-in-Law's Wrong Bed   Chapter 06

    -Ava-Tumingin siya sa akin at saka ngumiti. “So fvcking beautiful, baby.” at halos mapatili ako nang dampian niya ito ng halik.“Daniel!” galit na pagsita ko sa kanya, pero tinawanan niya lang ako.“You’re hot when you get angry.” komento niya at saka sinimulang kuskusin ng loofa ang parteng iyon

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status