ログイン-Daniel-“Boss, ito na ang kape niyo.” sabi ni Buknoy, pero hindi siya pinansin ni Santiago kaya ako ang umabot ng cup na hawak niya at saka ako humigop mula dito.“Masarap kang magtimpla ng kape, Buknoy.” nakangiting saad ko. “Mabuti pa ikaw may silbi kaysa sa mga ulupong na ‘to.”“Salamat po, sir.” nakangising sagot ni Buknot, at nang panlisikan siya ng mga mata ni Santiago, agad siyang bumalik sa trabaho. “Ano nga po ulit ang pangalan niyo, sir?” kapagkuway tanong ni Santiago sa akin na medyo nagbago na ang tono ng boses.“Daniel. Daniel Harrison.” nang marinig ang pangalan ko, biglang nanlaki ang kanyang mga mata. He knew exactly who I was. And just like that, he realized he had offended the third richest man in the country.“Sir Daniel, sorry po. Akala ko po kasi…” “Don’t bother explaining.” I cut him off as I pulled out my phone and called Police General Velasco. I turned on the loudspeaker para marinig ng lahat ang usapan namin.“Yes, Mr. Harrison?” agad na sumagot si General
-Daniel-Pagdating sa police station, agad akong kinausap ng isang pulis at sinabi ko sa kanya ang lahat ng nangyari. “Isang babae ang sadyang nagpasagasa sa driver ko, and with a single click, all my belongings in the car was gone. And I would also like to request permission to review the surveillance footage within the area para makita ko kung sino ang mga may gawa nito. Gusto ko ding makita ‘yung babae. I know she was the one behind all of this.”Sa lahat ng sinabi ko, tila ba iritableng napabuntong-hininga ang pulis sa harapan ko habang nagtatype sa keyboard. Saglit na inalis ang mga mata sa screen ng computer at nilingon ako. And the way he looked at me made it seem like he was blaming me for being so careless. So, ano? Ako pa ngayong ang may kasalanan dito?“Sir, hindi po dapat kayo basta-basta lumalabas ng sasakyan niyo. Alam nyo naman na sobrang delikado ng panahon ngayon sa dami ng kriminal na nakapaligid sa atin.” sinermunan niya pa talaga ako. “Tapos importante pala yung
-Daniel-Naghihintay na sa akin si Carlito sa labas ng hotel pagbaba ko. Agad niyang kinuha mula sa kamay ko ang aking briefcase at pinagbuksan niya ako pinto ng kotse.“Good morning, sir.” magalang na bati niya sa akin. “Saan po tayo pupunta? Bakit hindi niyo po yata kasama si Ma’am Ada?”Tinapik ko lang siya sa balikat. “Sa office tayo, Carlito.”Hindi ko na sinagot ang iba pa niyang tanong. Pumasok na ako sa loob ng kotse at binuksan agad ang laptop ko pagkaupo. Dahil sobrang busy kahapon sa kasal, hindi ko nacheck ang mga email na dumating.Hindi rin naasikaso ng personal assistant ko na si Elvie ang pagcheck ng mga ito kahapon dahil isa siya sa mga bridesmaid na kinuha ni mommy. At malamang ay tulog pa ‘yon hanggang ngayon dahil pinayagan ko siyang mag-leave ng dalawang araw.My phone suddenly started vibrating inside the pocket of my suit.I checked the caller. I rolled my eyes when I saw Ada’s name. Hindi ko ito pinansin. Nagpatuloy ako sa pagbabasa sa mga mail sa inbox ko at h
-Daniel-Just as I hung up the call, naramdaman ko ang mga braso ni Ada na pumulupot sa bewang ko. “Daniel…” malambing na bulong niya sa tenga ko. I was still wearing a towel around my hips, at nagulat na lang ako nang bigla itong dumausdos pababa sa sahig.“Ada, stop.” pinulot ko ang towel at muling ibinalot ito sa aking kahvbdan.“What the hell is your problem!” galit na sigaw niya sa akin at pinalo niya ako sa balikat para humarap ako sa kanya. “Kagabi lang sarap na sarap ka sa pagkany0d mo sa akin, tapos ngayon wala ka na agad gana? Dahil ba nakuha mo na ako, ha Daniel?”At bigla na lang siyang napahagulgol ng malakas.Hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Pakiramdam ko talaga ay ibang babae ang kasama ko kagabi. O baka naman ganun lang talaga si Ada pagdating sa s3x?Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko bago ko siya kinabig ng yakap. “I’m sorry.” bulong ko sa tenga niya. “May emergency meeting sa office kaya kailangan ko nang umalis.”“What?” hindi makapaniwalan
-Daniel-Matapos ang isang buwang paghahanda, dumating na ang araw ng aming kasal. Ada beamed beside me at the altar, her happiness shining through every glance, while inside, a storm of unease churned within me.Hindi ako mapakali habang nakatayo sa tabi niya. Halos hindi ako makapagsalita nang tanungin ako ng pari kung tinatanggap ko bang maging asawa si Ada. Saka lang ako sumagot nang maramdaman ko ang marahas na paghila ni Ada sa kamay ko.Noong nasa wedding reception na kami, uminom ako nang uminom. I didn’t care if they were asking me to dance with the bride, cut the cake, or sip wine with her. Nasa tabi lang ako kasama si Marcus at Yael at nakikipag-inuman sa kanila, at sa iba pang mga kaibigan ko sa business industry.Lasing na ako nang alalayan ako ni Ada papunta sa room namin sa taas ng hotel, pero alam ko pa rin ang ginagawa ko. Natatandaan ko pa rin ang napagkasunduan namin ni mommy na kapag hindi na v!rgin si Ada, hihiwalayan ko siya kinabukasan.At dahil lasing na rin ak
-Daniel-I had no intention of getting married. If I ever did, I wanted it to be because I truly loved the woman I would spend my life with. No arrangements, no obligations, just love. Pero dahil sa kasunduan ng mommy ko at ng kaibigan niya noong college na si Tanya Alonzo, pumayag akong magpakasal kay Ada.Hindi lang ito dahil sa kasunduan nila noon na ipakasal ang kanilang mga anak, they were also turning it into a business deal, as if my future were nothing more than a transaction. and I couldn’t help but roll my eyes when I heard mom say it.“Business deal? Our company is already doing great, mom! Kayang-kaya ko itong patakbuhin nang hindi kailangan ng tulong ng iba.” naiinis na iihagis ko ang phone sa ibabaw ng desk. I had just gotten a call with my best friend, Marcus. Tinatanong niya kung totoo ang balitang ikakasal na ako.Pinanlisikan ko ng mga mata ang mommy ko na prenteng nakaupo sa sofa at nakangiti sa akin. The news of me getting married was already circulating through s0







