Share

CHAPTER 39

Author: kenkenrows
last update Petsa ng paglalathala: 2026-08-18 10:36:56

CHAPTER 39

"Bakit? Saan ba tayo pupunta, Sir? Bakit kailangang sumakay ng helicopter?"

"I'll explain everything after we get there,"

Pumasok kaming dalawa sa kumpanya niya. Hindi lang pala kaming dalawa dahil kasama namin ang dalawang mga tauhan niya. Nakasuot sila ng kulay itim at mayroon pang earpiece ang kanilang mga tainga.

Naghihintay na sa amin ang helicopter na pagmamay-ari ni Sir Julian. Nakaalalay siya sa akin habang paakyat na ako. Hindi naman na ako takot na sumakay nito dahil nung
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD   CHAPTER 133

    CHAPTER 133AFTER FIVE YEARSLimang taon na ang nakalilipas,parang kailan lang. A lot has changed since then. Dumaan ang mga araw na may mahirap at may masaya, pero isang bagay lang ang hindi nagbago, ang pamilyang kasama ko. Limang taon na, at araw-araw pa rin, nagpapasalamat ako. Sa loob ng panahong iyon, nadagdagan pa kami ng isang pang anak, isang lalaki. Gusto pa sana namin ni Julian na magkaroon pa. Pero hindi na maaari. Naging maselan ang pagbubuntis ko sa pangalawa. Sinabi na rin ng doktor magiging mas delikado pa kung susubukan naming magkaroon ng pangatlo.Takot na rin si Julian. Nakita niya kung gaano ako naghirap, at alam niyang muntik na akong mawala sa kanya. Hindi niya kayang isipin na maulit pa iyon. Plano ni Julian na magkaroon kami ng maraming anak, pero iba ang plano ng Diyos sa amin. Kahit dalawang anak lang ang binigay sa amin at hindi iyon umayon sa aming plano ay naging masaya pa rin kami.Binata na ngayon si Cael, sampung taong gulang na. Si Calvin naman, ang

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD   CHAPTER 132

    CHAPTER 132Nakakapagod ang mag-asikaso ng kasal at sa kasal na mismo. Pero kahit gaano pa ito nakakapagod ay sobrang saya ko pa rin. Nakangiti lang ako buong araw kahit ang init na ng suot ko at ang sakit na ng aking paa. Kasi alam kong pagkatapos ng araw na ‘yon uuwi na kami ni Julian bilang isang mag-asawa. Ang bilis-bilis lang matapos ng oras. Ilang buwan namin iyong pinaghandaan ng mabuti at naging successful naman ang lahat. All our efforts are truly worth it in the end. Sa hotel natulog ang aming mga bisita kasama na rin ang pamilya ni Julian. Maliit lang ang bahay namin at hindi sila magkakasya doon. Sa dami ba naman ng mga bisita namin. Kahit nasa malayo pa pero ang ibang mga business partners ni Julian ay bumyahe pa talaga rito para lang makadalo sa aming kasal. Julian is a powerful person, kahit gustuhin man naming maging private ang kasal namin. Kung sa lugar lang sana ni Julian ay alam kong mas marami pa ang dadalo sa kanila. We reserved the whole hotel para may matutul

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD   CHAPTER 131

    CHAPTER 131The priest looked at us gently and nodded. "Now, you may share your vows with one another."Malalim akong huminga, ang lakas-lakas ng tibok ng aking puso, tumitig ako ng mariin sa mga mata ni Julian.“I, take you, Julian, to be my wedded husband. To have and to hold, from this day forward, for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health, to love and to cherish, all the days of my life. I promise to stand by your side through every season. I will be your refuge when you are weak, and your greatest cheerleader when you are strong. With our son Cael here beside us, I choose you today. All that I am, I give to you.”Nanginig pa ang aking boses dahil umiiyak na ako. By the way, hindi si Papa ang nagkasal sa aming dalawa. Mangiyak-ngiyak ang mga mata ni Julian habang nakikinig. Nang siya na ang magsalita, malambot ang kanyang boses.“I take you, Callie, to be my wedded wife. To have and to hold, from this day forward, for better, for worse, for richer,

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD   CHAPTER 130

    CHAPTER 130 Nagsimula na ang musika, dahan-dahang umalingawngaw sa paligid, at nandito na ako, nakatayo sa simula ng daanan, hawak ang aking bulaklak. Malakas ang pagtibok ng aking puso, na parang may ibon na lumilipad nang mabilis sa loob ng dibdib ko. And there he is, Julian, waiting for me at the altar, looking so handsome, his eyes already glistening. Looking at him now, I can't help but remember everything that brought us here…It feels like only yesterday when I first walked into his office. I was his secretary then, trying my best to do my job well, answering calls, arranging his schedule, keeping his desk neat. He was the busy boss, always serious, with so many things on his mind. But deep down, hindi lang ako ang kanyang sekretarya, para na rin akong kanyang yaya kapag pumupunta siya sa bar o kung saan-saan. I’d make sure he ate, remind him to rest, keep him safe when he was tired, and look after him just like family.“Good morning po, Sir Julian,” I would say every day, an

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD   CHAPTER 129

    CHAPTER 129"Kung hindi po kayo ang totoo kong mga magulang, sino po, Nay? Mahal po ba nila ako? Bakit po ako nasa inyo at wala po sa kanila? Ayaw ko po sa kanila, Nay. Iniwan po nila ako,” umiiyak na sabi nito at yumakap ng mahigpit kay Ate Mikay. Humagulhol na ito ng sa balikat ni Ate.“Shhh… ‘wag mong iisipin ‘yan, Denver. Kung alam mo lang kung gaano ka kamahal ng mga magulang mo. Mahal na mahal ka nila, anak. Pero may mga pangyayari talaga na hindi natin inaasahan. Kasi ganito ‘yon, anak, nung baby ka pa kinuha ka ng mga bad guys mula sa mga magulang mo at hindi ka na nila makita kahit ano ang gawin nila… kaya sa amin ka napunta. Ngayon gusto ka na nilang makilala,” “Kukunin po nila ako sa inyo, Nay?” humagulhol na naman ito ng iyak. Halos lumambitin na ito sa leeg ni Ate Mikay.“Ayaw ko po, Nay! Dito lang po ako sa inyo. Ayaw ko po sa kanila!” malakas na sigaw nito. Sinandal ko sa dibdib ni Julian ang aking ulo at doon tahimik na umiyak. “Anak, gusto ka lang nilang makilala. M

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD   CHAPTER 128

    CHAPTER 128“Sa tingin ko rin ay kailangan na nating sabihin sa kanya. Kahit small steps lang muna. Unti-unti lang nating sabihin sa kanya para hindi naman mabigla ang bata,” sagot ko sa kanya.Naririnig ko pa ang hilik ni Cael sa tahimik at payapang mga sandali. Nakaharap ang mukha niya sa akin at kitang-kita ko ang haba ng pilik-mata nito. Ang gwapo ng anak ko. Hindi siya nakakasawang tingnan. “Yeah. I felt like hindi naman ata tayo mahihirapan sa kanya. Dito naman na siya natutulog sa atin. Sa tingin ko maiintindihan din niya. I know mabibigla siya, habaan lang natin ang pasensya sa kanya. Nakapaghintay nga tayo ng apat na taon, I know kailangan pa rin ng mahabang pasensya sa kanya. Before kasal sana ay malaman na niya ang buong katotohanan sa pagkatao niya,” “Yeah, we will tell him. I love you, baby. Thanks for being by my side through every battles. I promise to love and cherish you forever, Callie. Ako pa ang pinakamasaya at pinakaswerteng lalaki sa mundo dahil nakilala kita,”

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD   CHAPTER 4

    CHAPTER 4Nanlaki ang aking mga mata at nalaglag ang aking panga nang marinig ko iyon mula sa mga labi ni Sir Julian."Sir, pasensya na po. Hindi naman po magkakaroon ng problema kung magtatrabaho ako habang buntis ako, Sir. Hindi na po mauulit 'to," pagpapaliwanag ko.Hindi ako pwedeng mawalan ng

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD   CHAPTER 3

    CHAPTER 3Lumipas ang mga araw at naging mas mahirap para sa akin na itago ang aking pagbubuntis. Madalas ay inaantok ako, at ilang beses na akong nahuhuli ni Sir Julian na nakakatulog sa oras ng trabaho.“Aren’t you getting enough sleep at night?” nagtatakang tanong ni Sir Julian dahil nahuli na

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD   CHAPTER 2

    CHAPTER 2Malayo ako sa aking pamilya. Nandoon sila sa Negros habang nandito naman ako sa Cebu, nagtatrabaho at naghahanap-buhay ng mag-isa. Tatlo kaming magkakapatid at ako ang pangalawa. Sundalo ang Kuya ko ngunit mayroon na itong sariling pamilya. Pero nagbibigay pa rin naman siya ng tulong sa a

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD   CHAPTER 1

    CHAPTER 1Ang maririnig mo lang sa loob ng office ay ang tunog ng pagtitipa sa keyboard. This is the usual day in the office. Tahimik, pormal, at puno ng trabaho.I slowly lifter my eyes and stared at Sir Julian's direction.Isang malalim na buntong-hininga ang aking pinakawalan. Binitawan ko ang h

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status