แชร์

CHAPTER 4

ผู้เขียน: kenkenrows
last update วันที่เผยแพร่: 2026-06-10 23:20:35

CHAPTER 4

Nanlaki ang aking mga mata at nalaglag ang aking panga nang marinig ko iyon mula sa mga labi ni Sir Julian.

"Sir, pasensya na po. Hindi naman po magkakaroon ng problema kung magtatrabaho ako habang buntis ako, Sir. Hindi na po mauulit 'to," pagpapaliwanag ko.

Hindi ako pwedeng mawalan ng trabaho. Dahil ngayon pa lang ay nag-iipon na ako para mayroon akong igagastos sa panganganak ko. Mag-isa ko lang siyang bubuhayin, kaya kailangan ko ng pera. Malaki ang kinikita ko rito sa kumpanya.

Napailing siya at mas lalong nagalit sa aking sinabi. Dahan-dahan niyang ibinaling ang kanyang tingin sa kasama naming nurse na nakatayo sa gilid.

“Can you leave us alone for a moment? I just want to talk to her privately,” malamig na utos niya. Napayuko agad ang nurse at halos makita ko ang pangamba sa kanyang mga mata sa tigas ng boses ni Sir Julian.

Lumapit agad ito sa akin nang marinig namin ang pagsara ng pinto, isang senyales na lumabas na ang nurse.

“When did you find out you were pregnant?” tanong niya sa akin. Nang hindi ako makasagot ay mas lalo siyang lumapit sa pwesto ko. Umatras ako nang umatras hanggang sa napaupo na ulit ako sa kama. Iniwas ko ang aking tingin sa kanya at yumuko ako bago binuksan ang aking bibig upang sagutin ang tanong niya.

“Kamakailan ko lang din po nalaman, Sir. Pangako po, sisikapin ko pong hindi maapektuhan ang trabaho ko...”sabi ko at bahagya pang nanginig ang aking boses. Natatakot kasi ako na baka paalisin niya ako ngayong nalaman niya na buntis ako at naapektuhan nun ang aking trabaho rito sa kumpanya.

Dumagdag pa sa aking kaba ang distansya naming dalawa ngayon, sa sobrang lapit niya ay naamoy ko siya. Parang pinaghalong amoy ng bulaklak at kahoy ang amoy niya. Hindi masakit sa ilong.

“Who's the father?”

Tila tumigil ang mundo ko sa tanong na iyon. Bumilis ang pagtibok ng aking puso. Kung pwede ko lang sabihin na siya ang ama nitong dinadala ko. Kung pwede lang sana... Ngunit alam kong hindi ako mabibigyan ng pagkakataon na sabihin sa kanya dahil ayaw kong makasira ng isang relasyon.

“Sir, sorry pero hindi na po work related ang tanong n'yo,” sabi ko. Ngunit hindi pa rin mawala ang takot sa aking boses.

Humakbang siya ng isang beses paatras, pagkatapos ay nilagay niya ang kanyang kamay sa loob ng magkabilang bulsa bago dinilaan ang pang-ibabang labi. Pormal kami pagdating sa trabaho, kahit kailan ay hindi namin napag-uusapan ang tungkol sa aking personal na buhay.

Nang magtagpo ang mga mata naming dalawa ay nanigas ang aking buong katawan nang makita ko kung gaano kalamig ang mga titig nito sa akin. Tumatagos iyon kahit sa aking kaluluwa.

“Who's the father, Callie?” tanong niya sa pangalawang pagkakataon. Mas nakakapangilabot na ngayon ang kanyang boses. Malalim at may diin ang bawat pagbigkas ng mga salita. Na tila ba nawawalan na ito ng pasensya sa akin.

Kailangan kong magsinungaling! Hindi ko pwedeng sabihin kung sino ang ama ng aking anak. Wala akong ibang pagpipilian. Hindi niya pwedeng malaman ang totoo.

“One night stand lang po, Sir. Parehas po kaming lasing nang may nangyari sa aming dalawa. Wala na po siya sa aking tabi nang magising ako kaya hindi ko alam kung sino ang ama ng batang dinadala ko,” pagsisinungaling ko pa.

Wala naman akong boyfriend. Sa anim na taon ko rito, sobrang pukos ko sa aking pagtatrabaho ay wala na akong oras upang maghanap ng kasintahan dito sa Cebu. Nung high school at college ako ay meron naman. Pero mas mahirap pa lang isingit ang paghahanap ng kasintahan kapag nagtatrabaho ka na. May responsibilidad pa kasi ako. Nasa isip ko kasi na kailangan ko munang unahin ang aking trabaho dahil pinapaaral ko pa ang bunso namin. Ang pagkakaroon ng kasintahan ay isinantabi ko muna hanggang sa magkaroon ako ng sapat na oras. At magkakaroon na ako ng anak, sigurado ako na lahat ng aking atensyon ay ibibigay ko na sa aking anak.

“One night stand, huh?”

Humakbang siya ulit hanggang sa dumikit ang tuhod niya sa aking tuhod. Napaangat ako ng tingin sa kanya, ang kanyang mga mata ay hindi kumukurap na tila ba sinusubukan niyang basahin kung nagsasabi ba ako ng totoo o hindi.

“Make sure that you are telling the truth, Callie. Because I will find out,”

Tinaas niya ang kanyang kamay at unti-unting dumampi ang likod ng kanyang daliri sa aking pisngi. Tumaas ang aking balahibo at parang lalabas na ang puso ko.

“And if I find out you are lying… you will regret it.”

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 6

    CHAPTER 6“Are you okay? Does it hurt?” nag-aalalang tanong niya sa akin.Mabilis kong inalis ang kanyang kamay mula sa aking tiyan. Ayokong may makakita sa aming dalawa at mapag-usapan pa kami ng iba. “Ayos lang po ako, Sir…” sagot ko. Hindi pa rin ako makapaniwala sa ginawa niya, ang paghawak sa aking tiyan.Lalong tumibay ang aking kutob. May alam siya… May alam siya… Ngunit mas nakakatakot pa rin ang kanyang pananahimik. Hindi ko alam kung ano ang susunod niyang gagawin.Ibinahagi ko sa aking matalik na kaibigang si Monica ang lahat ng aking pagdududa. Nasa loob na ako ng aming apartment, at nakapatong sa aking kandungan ang isang lalagyan ng mangga at bagoong. Kahit gabi na ay patuloy pa rin akong kumakain, ito kasi ang gusto ng aking anak ngayong gabi.“Kinakabahan din ako para sa’yo, Callie. Base sa mga kwento mo, parang may kutob na rin akong may alam siya,” sabi niya habang maingat na kinukutkot ang kanyang kuko. Magkaibigan na kami mula pa noong senior high school, at saba

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 5

    CHAPTER 5“Sir, I will just remind you that you have a meeting with the investors later at 2 pm,” paalala ko sa kanya.Limang buwan na ang aking tiyan, kapag nagsusuot ako ng mga pencil skirt ay halata na ang umbok ng aking tiyan. Kaya ang ginagawa ko palagi ay nagsusuot ako ng dress na maluwag sa aking katawan. Pinipili ko ring magsuot ng kulay itim upang mas lalong matakpan ang aking tiyan. Hindi ko pa rin nasasabi sa aking mga magulang ang tungkol dito. Kapag nag-uusap kami sa isang video call ay mukha ko na lang ang aking pinapakita sa kanila. Napansin nga nila na medyo nagkaroon ako ng laman ngayon. Ganado akong kumain ngayong buntis ako. Kung ano-ano na lang ang aking cravings, na kahit madaling araw ay naghahanap pa ako ng pagkain. Dahil doon ay nadagdagan ang aking timbang.“When is your next check-up?” tanong niya sa akin. Mula sa kanyang laptop ay umangat ang tingin niya sa akin.Nang malaman niyang buntis ako ay napansin ko ang pagbabago ng pakikitungo sa akin ni Sir Julia

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 4

    CHAPTER 4Nanlaki ang aking mga mata at nalaglag ang aking panga nang marinig ko iyon mula sa mga labi ni Sir Julian."Sir, pasensya na po. Hindi naman po magkakaroon ng problema kung magtatrabaho ako habang buntis ako, Sir. Hindi na po mauulit 'to," pagpapaliwanag ko.Hindi ako pwedeng mawalan ng trabaho. Dahil ngayon pa lang ay nag-iipon na ako para mayroon akong igagastos sa panganganak ko. Mag-isa ko lang siyang bubuhayin, kaya kailangan ko ng pera. Malaki ang kinikita ko rito sa kumpanya.Napailing siya at mas lalong nagalit sa aking sinabi. Dahan-dahan niyang ibinaling ang kanyang tingin sa kasama naming nurse na nakatayo sa gilid.“Can you leave us alone for a moment? I just want to talk to her privately,” malamig na utos niya. Napayuko agad ang nurse at halos makita ko ang pangamba sa kanyang mga mata sa tigas ng boses ni Sir Julian.Lumapit agad ito sa akin nang marinig namin ang pagsara ng pinto, isang senyales na lumabas na ang nurse.“When did you find out you were pregna

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 3

    CHAPTER 3Lumipas ang mga araw at naging mas mahirap para sa akin na itago ang aking pagbubuntis. Madalas ay inaantok ako, at ilang beses na akong nahuhuli ni Sir Julian na nakakatulog sa oras ng trabaho.“Aren’t you getting enough sleep at night?” nagtatakang tanong ni Sir Julian dahil nahuli na naman niya ako sa ikalawang pagkakataon ngayong araw. “I'm sorry, Sir! Sorry po talaga. Hindi na po ito mauulit,” paghingi ko ng paumanhin sa kanya habang inaayos ang aking sarili. Ang bigat-bigat palagi ng talukap ng aking mga mata at ang sarap na lang humilata sa kama buong araw.“You know, I think you should take some time off, Callie. I’ve noticed you haven’t been at your best lately,”Pinagsiklop ko ang aking mga kamay at pinatong iyon sa aking hita, pilit na pinipigilan ang panginginig.“Pasensya na po talaga, Sir... Hindi na po mauulit,” nakayukong sagot ko. “It's alright,” aniya bago binalik ang atensyon sa kanyang mga papeles.May meeting si Sir Julian sa loob ng conference room

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 2

    CHAPTER 2Malayo ako sa aking pamilya. Nandoon sila sa Negros habang nandito naman ako sa Cebu, nagtatrabaho at naghahanap-buhay ng mag-isa. Tatlo kaming magkakapatid at ako ang pangalawa. Sundalo ang Kuya ko ngunit mayroon na itong sariling pamilya. Pero nagbibigay pa rin naman siya ng tulong sa aming mga magulang. Ang bunso namin ay lalaki rin at nag-aaral pa bilang isang Senior High School student.Ang tanging nakakaalam lang na buntis ako ay ang kasama ko sa aking apartment na si Monica. At higit sa lahat, siya lang ang nakakaalam kung sino ang ama ng batang dinadala ko.Wala akong planong sabihin ito sa aking mga magulang. Hinding-hindi. Pastor ang aking ama at aktibo at ginagalang ang aking buong pamilya sa aming simbahan. Isang malaking kahihiyan ang dadalhin ko sa pangalan ng pamilya namin kapag nalaman nilang nabuntis ako at walang ama ang batang dinadala ko.Mas pipiliin kong itago ang katotohanan habang-buhay kaysa makita ko silang madismaya sa akin.Nandito ako ngayon sa l

  • CARRYING MR. VICTORIAUX'S CHILD    CHAPTER 1

    CHAPTER 1Ang maririnig mo lang sa loob ng office ay ang tunog ng pagtitipa sa keyboard. This is the usual day in the office. Tahimik, pormal, at puno ng trabaho.I slowly lifter my eyes and stared at Sir Julian's direction.Isang malalim na buntong-hininga ang aking pinakawalan. Binitawan ko ang hawak na mouse at pinagbigyan ko ang aking sarili na titigan muna ito kahit isang minuto lang.He is very muscular, wide shoulders, defined chest and arms. He has a sharp jawline, high checkbones, and a very pointed nose. There is also a faint scar on his left eyebrow. Nakuha niya ito nung bata pa lang siya. Lalo lamang siyang nagmumukhang mapanganib at nakakaakit sa aking paningin. Ito ang pinakapaborito kong tingnan sa mukha niya, ang kanyang mga mata. He has emerald green eyes.Matagal na rin nang magsimula akong humanga sa kanya. Dahil sino ba naman ang hindi hahanga sa isang tulad ni Sir Julian? Pero ako na ata ang pinakaswerteng babae na humahanga sa kanya, dahil nakakasama ko siya araw

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status