Chapter: CHAPTER 133CHAPTER 133AFTER FIVE YEARSLimang taon na ang nakalilipas,parang kailan lang. A lot has changed since then. Dumaan ang mga araw na may mahirap at may masaya, pero isang bagay lang ang hindi nagbago, ang pamilyang kasama ko. Limang taon na, at araw-araw pa rin, nagpapasalamat ako. Sa loob ng panahong iyon, nadagdagan pa kami ng isang pang anak, isang lalaki. Gusto pa sana namin ni Julian na magkaroon pa. Pero hindi na maaari. Naging maselan ang pagbubuntis ko sa pangalawa. Sinabi na rin ng doktor magiging mas delikado pa kung susubukan naming magkaroon ng pangatlo.Takot na rin si Julian. Nakita niya kung gaano ako naghirap, at alam niyang muntik na akong mawala sa kanya. Hindi niya kayang isipin na maulit pa iyon. Plano ni Julian na magkaroon kami ng maraming anak, pero iba ang plano ng Diyos sa amin. Kahit dalawang anak lang ang binigay sa amin at hindi iyon umayon sa aming plano ay naging masaya pa rin kami.Binata na ngayon si Cael, sampung taong gulang na. Si Calvin naman, ang
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-10-27
Chapter: CHAPTER 132CHAPTER 132Nakakapagod ang mag-asikaso ng kasal at sa kasal na mismo. Pero kahit gaano pa ito nakakapagod ay sobrang saya ko pa rin. Nakangiti lang ako buong araw kahit ang init na ng suot ko at ang sakit na ng aking paa. Kasi alam kong pagkatapos ng araw na ‘yon uuwi na kami ni Julian bilang isang mag-asawa. Ang bilis-bilis lang matapos ng oras. Ilang buwan namin iyong pinaghandaan ng mabuti at naging successful naman ang lahat. All our efforts are truly worth it in the end. Sa hotel natulog ang aming mga bisita kasama na rin ang pamilya ni Julian. Maliit lang ang bahay namin at hindi sila magkakasya doon. Sa dami ba naman ng mga bisita namin. Kahit nasa malayo pa pero ang ibang mga business partners ni Julian ay bumyahe pa talaga rito para lang makadalo sa aming kasal. Julian is a powerful person, kahit gustuhin man naming maging private ang kasal namin. Kung sa lugar lang sana ni Julian ay alam kong mas marami pa ang dadalo sa kanila. We reserved the whole hotel para may matutul
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-10-26
Chapter: CHAPTER 131CHAPTER 131The priest looked at us gently and nodded. "Now, you may share your vows with one another."Malalim akong huminga, ang lakas-lakas ng tibok ng aking puso, tumitig ako ng mariin sa mga mata ni Julian.“I, take you, Julian, to be my wedded husband. To have and to hold, from this day forward, for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health, to love and to cherish, all the days of my life. I promise to stand by your side through every season. I will be your refuge when you are weak, and your greatest cheerleader when you are strong. With our son Cael here beside us, I choose you today. All that I am, I give to you.”Nanginig pa ang aking boses dahil umiiyak na ako. By the way, hindi si Papa ang nagkasal sa aming dalawa. Mangiyak-ngiyak ang mga mata ni Julian habang nakikinig. Nang siya na ang magsalita, malambot ang kanyang boses.“I take you, Callie, to be my wedded wife. To have and to hold, from this day forward, for better, for worse, for richer,
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-10-26
Chapter: CHAPTER 130CHAPTER 130 Nagsimula na ang musika, dahan-dahang umalingawngaw sa paligid, at nandito na ako, nakatayo sa simula ng daanan, hawak ang aking bulaklak. Malakas ang pagtibok ng aking puso, na parang may ibon na lumilipad nang mabilis sa loob ng dibdib ko. And there he is, Julian, waiting for me at the altar, looking so handsome, his eyes already glistening. Looking at him now, I can't help but remember everything that brought us here…It feels like only yesterday when I first walked into his office. I was his secretary then, trying my best to do my job well, answering calls, arranging his schedule, keeping his desk neat. He was the busy boss, always serious, with so many things on his mind. But deep down, hindi lang ako ang kanyang sekretarya, para na rin akong kanyang yaya kapag pumupunta siya sa bar o kung saan-saan. I’d make sure he ate, remind him to rest, keep him safe when he was tired, and look after him just like family.“Good morning po, Sir Julian,” I would say every day, an
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-10-25
Chapter: CHAPTER 129CHAPTER 129"Kung hindi po kayo ang totoo kong mga magulang, sino po, Nay? Mahal po ba nila ako? Bakit po ako nasa inyo at wala po sa kanila? Ayaw ko po sa kanila, Nay. Iniwan po nila ako,” umiiyak na sabi nito at yumakap ng mahigpit kay Ate Mikay. Humagulhol na ito ng sa balikat ni Ate.“Shhh… ‘wag mong iisipin ‘yan, Denver. Kung alam mo lang kung gaano ka kamahal ng mga magulang mo. Mahal na mahal ka nila, anak. Pero may mga pangyayari talaga na hindi natin inaasahan. Kasi ganito ‘yon, anak, nung baby ka pa kinuha ka ng mga bad guys mula sa mga magulang mo at hindi ka na nila makita kahit ano ang gawin nila… kaya sa amin ka napunta. Ngayon gusto ka na nilang makilala,” “Kukunin po nila ako sa inyo, Nay?” humagulhol na naman ito ng iyak. Halos lumambitin na ito sa leeg ni Ate Mikay.“Ayaw ko po, Nay! Dito lang po ako sa inyo. Ayaw ko po sa kanila!” malakas na sigaw nito. Sinandal ko sa dibdib ni Julian ang aking ulo at doon tahimik na umiyak. “Anak, gusto ka lang nilang makilala. M
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-10-25
Chapter: CHAPTER 128CHAPTER 128“Sa tingin ko rin ay kailangan na nating sabihin sa kanya. Kahit small steps lang muna. Unti-unti lang nating sabihin sa kanya para hindi naman mabigla ang bata,” sagot ko sa kanya.Naririnig ko pa ang hilik ni Cael sa tahimik at payapang mga sandali. Nakaharap ang mukha niya sa akin at kitang-kita ko ang haba ng pilik-mata nito. Ang gwapo ng anak ko. Hindi siya nakakasawang tingnan. “Yeah. I felt like hindi naman ata tayo mahihirapan sa kanya. Dito naman na siya natutulog sa atin. Sa tingin ko maiintindihan din niya. I know mabibigla siya, habaan lang natin ang pasensya sa kanya. Nakapaghintay nga tayo ng apat na taon, I know kailangan pa rin ng mahabang pasensya sa kanya. Before kasal sana ay malaman na niya ang buong katotohanan sa pagkatao niya,” “Yeah, we will tell him. I love you, baby. Thanks for being by my side through every battles. I promise to love and cherish you forever, Callie. Ako pa ang pinakamasaya at pinakaswerteng lalaki sa mundo dahil nakilala kita,”
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-10-24
Chapter: FINAL CHAPTERFINAL CHAPTERSEBASTIAN'S POVEven though we’re only just boyfriend and girlfriend right now… I’ve already built a home meant for the two of us. I am fully ready to settle down and build my life together with Maria. Una pa lang, alam kong siya na ang babaeng papakasalan ko at mamahalin ko habang buhay. I promised to not hurt her and make her the happiest girl alive.I remembered the conversation Daddy and I once had inside his office.“Son, I can see how happy you are with the woman you love. So… what is your plan?”I smiled as I took a sip of my coffee.“I am already sure about her, Dad. I am going to marry that woman.”And… I did exactly that. I married her. Maria is my life. Sa kanya umiikot ang buong mundo ko. Naghintay ako, kahit gaano pa katagal ay naghintay ako para sa kanya kasi gusto kong maabot niya muna ang kanyang mga pangarap.I would never rush her into anything if her heart wasn’t fully ready. So I waited patiently and faithfully because I knew my love and patience fo
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-13
Chapter: CHAPTER 106CHAPTER 106 “Bakit ka nakaluhod d’yan? Tumayo ka nga tatadyakan na kita,” Nakaluhod ba naman sa aking harapan ang lalaking ‘to! “Isa, kapag hindi ka tumayo d’yan sa labas ka matutulog mamaya,” dagdag na banta ko pa. Kahit labag sa kanyang loob ay tumayo pa rin ito. Nagpatuloy ako sa aking pagnguya sa pizza, punong-puno na ang bibig ko at lumulubo na ito. Pero si Sebastian ay nasa tabi ko lang tahimik na nakaupo. Mukhang pinagsisihan na ata na nagpakasal kaming dalawa? O baka naaartehan na sa akin?“Ayaw mo na ba sa akin? Bakit tahimik ka d’yan?” naiiyak na tanong ko. Binitawan ko ang isang pirasong pizza at isa-isa tumulo ang aking luha sa magkabilang mga mata ko. “Baby…” Naging alerto na agad si Sebastian at agad akong binalot ng yakap niya. Ang iyakin ko na ngayong buntis ako. Maliit na bagay lang iniiyakan ko. “Ayaw mo na sa akin kasi ang arte-arte ko?” humihikbing tanong ko. Kinulong niya sa kanyang mga palad ang aking magkabilang pisngi bago ako magsalita. “No, baby… no
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-13
Chapter: CHAPTER 105CHAPTER 105 AFTER 5 YEARS “Sebastian! Umalis ka sa harapan ko at baka masapak kita!” malakas na sigaw ko. Hinimas ko ang aking tiyan na anim buwan na, nakalapag sa aking kandungan ang pizza na dala ni Sebastian sa akin. “Baby, please let me smell you,” paglalambing niya sa akin. Kanina pa siya yumayakap sa akin ngunit pilit ko siyang tinataboy. Naaalibadbaran ako sa pagmumukha niya sa totoo lang. “Naiinis nga ako sa mukha mo! 'Wag kang haharap sa akin, Sebastian!” sigaw ko ulit. Nakakairita ang mukha niya! Gusto ko siyang sampalin kaso may awa pa naman ako sa kanya. Sa buong buwan ng pagbubuntis ko alam kong nahihirapan sa akin si Sebastian. Kasi ayaw na ayaw ko siyang makita. Siya ang pinakakinaiinisan kong tao sa buong mundo. “My child will look like me if you keep on hating me,” nakangusong sabi niya. Mas mabuti nga kung magiging kamukha niya ang anak namin. May isasabak na ako sa miss universe. 'Yon naman talaga ang plano ko nung una pa lang, eh. Dapat maging kamukha ni
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-12
Chapter: CHAPTER 104CHAPTER 104Gusto ni Tita Rizza na mapabilis ang kasal namin ni Sebastian. Bumalik na ako sa aking pag-aaral at habang nag-aaral ako ay naghahanda na rin kami para sa aming kasal. Pinagsasabay ko rin ang aking pag-aasikaso ng aking negosyo. Kahit maliit lang ang kita dahil kaonting mga orders lang ang pinagsasabay ko ay ayos na rin. At least tuloy-tuloy ang kita ng negosyo ko. Hindi kasi pwedeng marami ang tatanggapin kong order dahil baka hindi ko naman mabigyan ang lahat ng good quality kung mamadaliin ko. Kaya naman ang aking ginagawa ay sa tuwing walang pasok ay gumagawa ako ng mga orders o kaya nagdedeliver. Ang bahay na pinagawa ni Sebastian para sa amin ay hindi ko pa napupuntahan. Hanggang ngayon wala pa rin akong kaideya-ideya kung saan ba 'yon nakatayo at kung gaano kalaki. Ayaw niya kasing sabihin! Pagkatapos ng aming kasal sa simbahan ay doon na kami lilipat. Ang honeymoon din namin ay pagkatapos na rin ng kasal sa simbahan. Napag-usapan na rin namin ni Sebastian
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-11
Chapter: MY HOT BOSS 103CHAPTER 103“See? I told you hindi sila magagalit sa atin,” sabi ni Sebastian. Puno pa ng yabang ang kanyang boses.“Sa 'yo ako magagalit! Bakit hindi mo binigyan ng magarbong kasal si Maria! Ang dami ko pa namang customer na designers!”Nilipat ni Tita Rizza ang tingin niya sa akin. “Ako ang bahala sa gown mo! Bukas na bukas din ay kakausapin natin sila para simulan na ang iyong gawin,”Para akong nabunutan ng tinik sa aking narinig. Ilang araw akong hindi nakatulog sa kakaisip nito. Ma baka magalit sa akin si Tita Rizza dahil hindi siya sinabihan sa kasal naming dalawa ng panganay niya.“Mom, that's the reason kung bakit nanlalamig ang mga kamay niya. Akala niya papagalitan mo kami,” pagsusumbong niya pa.Malambing na yumakap sa aking leeg si Tita Rizza.“Maria, hinding-hindi ako magagalit sa 'yo. May pangalawang kasal pa naman kayo. Patingin nga ulit ng singsing mo,”Tinaas ko ang aking kamay upang ipakita sa kanya.“Kuya made sure that it was expensive,” sabi ni Davina. Yumakap
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-10
Chapter: CHAPTER 102CHAPTER 102“Magandang gabi po, Tita, Tito” Tumayo ako upang yumakap sa kanilang dalawa. Nanlalamig na ang aking mga kamay.“Ang lamig mo naman, Maria. Sebastian, wala ka bang dalang jacket d'yan? Nilalamig siya,”Hinawakan ni Tita Rizza ang aking kamay. Ang matino niyang anak ay tinawanan lang ako. Napansin na tuloy ni Tita Rizza.“Yakapin ko na lang siya, mom,”Pinanlakihan ko ng mga mata si Sebastian. Mamaya ka sa ‘kin. Tumawa ka ngayon, humanda ka sa akin mamaya, Sebastian. “Upo na po tayo para makapag-order na,” sabi ko. Muntik pa akong mautal. Umorder na kami ng aming pagkain. At habang wala pa ang mga order namin ay nag-usap muna kami. “Finally, nag-aya na rin ng dinner sa amin si Sebastian. Excited na ‘tong mga kapatid niya na makita ka ulit, Maria,” Magkatabi kaming naupo ni Sebastian at napapagitnaan nila ako ni Davina. Kaharap naman namin ang kanyang mga magulang at mga kapatid. “Excited na rin si Maria na makita ulit sila. Right, baby?”Sa ilalim ng mesa ay palihim
ปรับปรุงล่าสุด: 2026-08-10
Chapter: CHAPTER 91CHAPTER 91Naghihintay ako sa pagbabalik ni Ninong sa kwarto namin. Nakabantay lang ako sa mga anak ko. Ayaw ko silang mawala sila sa paningin ko dahil pakiramdam ko may mangyayaring masama sa kanila. “Pwede pakikuha ako ng tubig sa baba?” utos ko sa isang yaya ng anak namin. Biglang nanuyo ang lalamunan ko sa nangyari. Sa kaba ko 'to.Lumabas ang inutusan ko upang kumuha ng tubig. Mga isang oras ata bago bumalik si Ninong sa taas. Buhat-buhat ko si Stella at ngayon ay pinapasuso ko dahil umiyak na kanina.“Nalaman niyo ba kung sino ang nagpadala nun?” tanong ko agad sa kanya nang makapasok na siya sa loob ng kwarto ng mga bata.“Yeah, it was your ex, Amelia.” sagot nito at nagtungo sa tabi ni Philip. Hinaplos niya ang noo ng anak namin at yumuko at pinatakan iyon ng halik sa noo. Pagkatapos niyang gawin iyon ay sa amin naman siya lumapit. Umupo siya sa aking tabi.“Si Emman? Pero paano? Paano nagawang makapasok nun 'di ba sinabi mong nakacheck ang bawat regalo na pumapasok dito?”
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-08-30
Chapter: CHAPTER 90CHAPTER 90Nabalot ng aking sigaw ang buong bahay. Kung pwede ko lang buhatin ang kambal ng magkasabay sa aking bisig ay kanina ko pa ginawa. Pakiramdam ko kasi kapag hindi ko sila hawak ay hindi sila ligtas. Dugo ba iyon ng ibon? O baka dugo na ng tao? Dumating si Ninong at agad itong pumunta sa aking tabi. Nanginginig na ang aking buong katawan dahil sa aking nakita. Dahil sa aking sigaw ay nagising si Stella at umiyak ito. Niyakap ko si Stella at marahang binaon sa dibdib ko ang mukha niya.Naging alerto na ang mga tauhan niya. Tinitingnan na ng mga ito ang bawat sulok ng bahay namin. Ang iba ay umakyat pa sa taas. Sa isang iglap ay napuno ng mga tauhan niya ang buong living area. “Let’s go upstairs, baby,” hindi ko namalayan na hawak na pala niya si Philip. Umiigting ang panga nito habang nakatitig doon sa kahon na ngayon ay inaalis na ng mga tauhan niya. Tinakpan ni Ninong ang harapan ko para hindi ko na iyon makita. Pero paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko ang mga nakita ko.
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-08-23
Chapter: CHAPTER 89CHAPTER 89“Basketball team?” muntik na akong mapasigaw. Anong basketball team? Itong dalawa pa nga lang halos sumuko na ako tapos basketball team pa? Porke't marami siyang pera! Paano naman ako? Jusko! Gusto ko ng mag glow sa susunod na buwan! Tapos ang balak niya pala basketball team? Paano ko gagawin ang glow up niyan? “Yes, we have to achieve the basketball team. I dreamed of that for so long,” paliwanag nito. Napaawang ang aking labi. Ramdam ko pa ang sakit ng pagkababa3 ko pero siya anak na naman ang pinag-uusapan naming dalawa. Hindi ko ata kaya ang basketball team na pangarap niya. “Kung maka request ka sa akin parang ikaw ang mabubuntis ng siyam na buwan at manganganak, ah? Narinig mo ba ang sinigaw ko nung nanganak ako na ayaw ko na?” “I'm just kidding, baby. Of course, it's up to you. Ikaw na bahala kung ilang anak ang ibibigay mo sa akin,” nakangiting sabi nito.Nilapit ko sa kanya ang mukha ko upang patakan ng halik ang labi niya. Ilang segundong naglapat ang mga la
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-08-22
Chapter: CHAPTER 88CHAPTER 88“Anong babawi sa susunod na anak? Hindi pa nga ako nakakarecover sa panganganak ko 'yan na agad ang iniisip mo?” hindi makapaniwalang sabi ko. Parehas kaming napatingin kay Stella nang humikab ito. “Such a pretty girl,” namamanghang sabi ko. Maganda rin naman ako kaya sana man lang ako ang kamukha nung babae para hati kaming dalawa ni Ninong. Pero ang ending dalawa pa talaga sila? Kasunod ng hikab ni Stella ay napunit ang mukha nito. Sunod naming narinig ay ang kanyang pag-iyak. “Maybe she's hungry,” bulong ni Ninong. Hinawakan ko muna ang pisngi ni Philip bago ko tinaas ng kaunti ang aking damit. Tinulungan pa ako ni Ninong na itaas ang damit ko at mailabas ko ng maayos ang aking dibdib. “There…” nagtagumpay akong maipasok iyon sa bibig ng anak ko. Sa una ay naiilang pa ako.May gatas na ba ako? Pero sunod-sunod ang naging pagsipsip ni Stella doon at meron na nga siguro akong gatas. “Sunod naman si Philip,” nakangiting sabi ko. Hinaplos ko ang noo ni Philip na natut
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-08-21
Chapter: CHAPTER 87CHAPTER 87Pakiramdam ko dinaganan ng malaking truck ang katawan ko nang magising na ako. Kahit ata ang kuko ko ay masakit na rin. Nagising ako na nasa loob na ng kwarto namin. Ginala ko ang aking paningin sa buong paligid at napansin kong hindi ako nag-iisa. Nakita ko si Ninong na nakatayo sa gilid ng bintana. I instantly smiled when I saw him holding a baby. His humming a song that I am not familiar with. Bagay na bagay na kay Ninong ang may hawak na bata. Dahan-dahan akong bumangon at sumandal sa headboard ng kama. Tang ina parang hiniwa ang pagkababa3 ko. Napangiwi ako nang kumirot iyon. Hindi ko ma- imagine na may lumabas na bata doon sa butas ko. Paano ko ba sila nailabas? Basta pagkatapos kong mailabas ang babae ay hindi ko na maalala ang sunod na nangyari. Nahimatay na ata ako pagkatapos at ngayon lang ako nagising. “N-Ninong...” mahinang tawag ko. Halos hangin na lang ang lumabas sa bibig ko pero narinig niya pa rin ito. He smiled and went immediately at me. “Mommy is awa
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-08-19
Chapter: CHAPTER 86CHAPTER 86“Ohhh! Ahhh! Manganganak na ako!” Halos lahat ng tao sa bahay ay nakarinig sa lakas ng sigaw ko.Dito lang ako sa bahay manganganak. Limang doctor ang nagmomonitor sa akin at nakahanda na ang lahat ng mga gamit namin para sa panganganak ko. Kung sa labas ako manganganak ay natatakot kaming dalawa ni Ninong para sa mga anak namin. We can’t risk anything. Kaya ako lang din ang nagdesisyon na rito na lang manganak para sa kaligtasan nila. Kasi hanggang ngayon ay pinaghahanap pa rin nila si Emman. Kung nasa bahay lang ay mas ligtas ang kambal ko. Kaya naman ni Ninong na dalhin ang ospital dito. Limang doctor ba naman ang nakabantay sa panganganak ko. Kaya naging kampante lang din ako na rito na lang manganak.Kagabi pa lang ay medyo sumasakit na ang tiyan ko kaya nakatutok na sila sa akin. Wala na kaming tulog ni Ninong kagabi dahil sa madalas na pagsakit ng aking tiyan.Hawak-hawak ko ang aking tiyan at namimilipit na ako sa sobrang sakit. Sumabog na rin ang aking panubigan.
ปรับปรุงล่าสุด: 2025-08-16
เข้าสู่ระบบ
