LOGINThe soft glow of twinkling lights and candles illuminated the beautiful garden. Ang hangin ay malamig at mabango mula sa mga bulaklak na nakapaligid sa lugar.
Nakatayo si Samantha sa tabi ni Raim, suot ang kanyang eleganteng puting gown. Para siyang prinsesa sa ilalim ng ilaw, ngunit sa kabila ng kaniyang kagandahan ay may kaba sa kanyang dibdib. Raim, who looked dashing in his tailored tuxedo. Pero ang mukha nito ay nanatiling malamig at walang emosyon. Sa harap nila ay nakangiting pari. “Dearly beloved,” sabi ng pari habang pinagmamasdan ang dalawang ikakasal. “Nagtipon tayo ngayong gabi upang saksihan ang pag-iisang dibdib nina Raim Elizalde at Samantha Salazar sa banal na kasal.” Sandaling sumulyap si Samantha kay Raim. Pero hindi man lang ito tumingin sa kanya. Nagpatuloy ang pari. “Ang kasal ay isang sagradong ugnayan sa pagitan ng dalawang kaluluwa na binubuo ng pagmamahal, tiwala, at pangako.” Bahagyang napakurap si Samantha sa mga salitang ‘yon. Mapait siyang napangiti. Alam niyang wala ni isa sa mga ‘yon ang dahilan kung bakit sila narito. “Do you, Raim, take Samantha to be your wife, to love and cherish her through sickness and health, for richer or poorer, till death do you part?” tanong ng pari. “I do,” diretsong sagot ni Raim. Napabuntong-hininga si Samantha bago tumingin ang pari sa kanya. “Do you, Samantha, take Raim to be your husband, to love and cherish him through sickness and health, for richer or poorer, till death do you part?” Naramdaman niya ang biglang pagkatuyo ng kanyang lalamunan. Sumulyap siya kay Raim. Nanatili itong nakatingin sa harap. “I-i do,” halos pabulong niyang sagot. Ngumiti ang pari. “By the power vested in me, I now pronounce you husband and wife. You may kiss your bride.” Tumahimik ang buong hardin. Pero walang gumalaw sa kanilang dalawa. Pagkaraan ng ilang sandali ay nagsimulang magpalakpakan ang mga kamag-anak na nakapaligid sa kanila. Dahan-dahang humarap sina Raim at Samantha sa mga bisita. “Welcome to the family, I suppose,” sabi ni Daphne, ang stepsister ni Raim na may pilit na ngiti habang sinusuri ang suot niya mula ulo hanggang paa. Napansin ‘yon ni Samantha at nakaramdam siya ng pagkailang. Humalakhak nang bahagya si Alistair, ang kapatid ni Raim. “You’re certainly different from Raim’s usual type,” sabi nito habang nakangisi. Parang may kumurot sa dibdib ni Samantha. Nawala ang ngiti sa kanyang labi. Pero mabilis na nagsalita si Alejandro. “Samantha, dear,” malambing nitong sabi habang lumalapit. “Welcome to the Elizalde family. I’m delighted to have you as my daughter-in-law.” Magalang siyang ngumiti dito. “Thank you, sir,” mahina niyang sagot. “Excuse me,” biglang sabi ni Raim habang tumatalikod na ito para umalis. “Samantha, dear, follow Raim immediately,” utos ni Alejandro. Tumango si Samantha at nakahinga nang maluwag na makaalis sa hindi komportableng sitwasyon. Sa totoo lang, gusto na rin niyang umalis sa lugar na ‘yon. Habang papalayo siya ay narinig niya ang pabulong na tinig ni Daphne. “You won’t last long.” Bahagya siyang natigilan. Hindi alam ni Samantha kung magkakasundo ba sila ni Daphne. Mukhang mahihirapan yata siya. Huminga siya nang malalim habang sinusundan si Raim. Mabigat ang kanyang dibdib. Sa wakas ay narating nila ang silid ni Raim. Binuksan nito ang pinto. “Enter,” malamig nitong sabi. Dahan-dahang pumasok si Samantha habang unti-unting nasasanay ang kanyang mga mata sa madilim na ilaw ng silid, at isinara ni Raim ang pinto sa likuran niya. Ang buong silid ay umaapaw sa karangyaan, mula sa makapal na carpet hanggang sa malalaking bintanang mula sahig hanggang kisame na tanaw ang lungsod. “What's today?” tanong ni Raim habang tinatanggal ang cufflinks. “Saturday,” sagot niya. “We are starting our marital duties today,” diretso nitong sabi. “So get ready.” Pakiramdam ni Samantha huminto ang tibok ng kanyang dibdib sa sinabi ni Raim. “Ngayon na agad?” gulat niyang tanong. Tumango ang lalaki. “According to our agreement, Saturday is one of our designated nights.” Napahigpit ang hawak ni Samantha sa suot na gown. “Okay,” mahina niyang sagot. “Remove your wedding gown. I’ll be back soon,” sabi ni Raim bago pumasok sa banyo at isinara ang pinto. Ilang sandali pa ay narinig ni Samantha ang tunog ng umaagos na tubig mula sa shower. Lalong bumilis ang tibok ng kanyang puso. Biglang nag-vibrate ang cellphone niya sa nightstand. Tinignan ni Samantha ‘yon. Isang notification mula kay Alejandro. Monthly transfer successful. $300,000 deposited into your account. Napapikit si Samantha. Ang kanilang kasunduan. Huminga siya nang malalim bago dahan-dahang hinubad ang kanyang wedding gown, naiwan lamang ang underwear. Habang isinasabit niya ito sa loob ng closet, hindi niya maiwasang maramdaman ang kakaibang sakit sa dibdib. Para bang binili siya. Makalipas ang ilang minuto ay bumukas ang pinto ng banyo. Napalingon si Samantha dito. Hindi niya mapigilang mapatitig. Basang-basa ang katawan ni Raim. Tumutulo pa ang tubig mula sa dibdib at balikat nito. His hair was slicked back, revealing his sharp jawline. Bigla siyang namula nang mapagtantong nakatitig siya. Mabilis niyang iniwas ang tingin sa lalaki. Narinig niya ang mahinang tawa ni Raim. “Samantha,” sabi nito habang dahan-dahang lumalapit. With every step he took, Samantha’s nervousness intensified. “R-raim, may sasabihin ako sa’yo,” nauutal niyang sabi. “What is it?” tanong nito habang yumuyuko nang bahagya. Ramdam niya ang mainit nitong hininga na dumadampi sa kanyang tainga. “I’m… a virgin,” bigla niyang sabi. Nanigas si Raim. Biglang natahimik ang silid. “Say that again,” mahina nitong sabi. “I’m a virgin, ,” ulit ni Samantha habang nakayuko. “A virgin…” bulong ni Raim. Tumango siya, halos hindi makatingin. Lumapit pa lalo ang lalaki. “Samantha,” bulong nito sa kanyang tainga. “Don’t worry. I’ll be gentle.” He began trailing soft kisses down her neck. Para siyang napako sa kinatatayuan. Hindi niya alam ang gagawin. Dahan-dahang hinubad ni Raim ang kanyang underwear. Napapikit si Samantha sa hiya. Nag-init ang kanyang mukha at hindi naglakas-loob na tumingin. Nararamdaman niya ang mga kamay nitong gumagala sa kanyang katawan. “Get on the bed, Samantha,” utos ni Raim. Sandaling nag-atubili si Samantha. Pero sa huli ay mabagal siyang lumakad papunta sa kama. Their business arrangement had just become painfully real. And this was only the beginning.Samantha walked out of the kitchen, a plate of steaming hot food in her hands. Dahan-dahan siyang nagtungo sa sala kung saan naghihintay si Raim. He looked up from his phone and smiled“Perfect timing. Gutom na gutom na ako.”Ngumiti si Samantha habang inilalapag ang plato sa harap nito. “Sana magustuhan mo ‘to,” mahina niyang sabi, sabay upo sa tabi nito.Nagliwanag ang mga mata ni Raim nang tikman nito ang niluto niya. “Mmm… ang sarap nito.”“I’m glad you like it,” sabi niya habang pinapanood itong ubusin ang pagkain.“Ang galing mong magluto,” dagdag ni Raim, may mapanuksong ngiti sa labi. “Pagkatapos nito, ikaw naman ang kakainin ko.”Agad na umiwas ng tingin si Samantha, namumula ang pisngi sa hiya. Ngunit napalitan agad ng kaba ang kanyang hiya. Napansin niyang may mali. Unti-unting namamaga ang mukha ni Raim. Namumugto ang mga mata nito at nagsimulang magsulputan ang mapupulang pantal sa balat.“Raim, anong nangyayari sa’yo?” nanginginig na tanong ni Samantha.Hirap magsalita
Dahan-dahang kumatok si Daphne sa pintuan ng kwarto ni Samantha.“Samantha, dear. May I come in?” mahinahon nitong tawag, may bahid ng pag-aalangan ang boses.Sandaling natahimik siya sa loob.“Daphne?” Samantha asked from inside.“Yes, dear,” sagot nito.Muling nagkaroon ng katahimikan bago marinig ang mahinang tugon ni Samantha.“Come in.”Dahan-dahang binuksan ni Daphne ang pinto at pumasok sa loob na may nakapaskil na matamis na ngiti sa labi nito.“Samantha, dear. I hope I'm not disturbing you,” malumanay nitong sabi habang papalapit. “Gusto ko lang sanang kamustahin ka.”Napatingin si Samantha dito, bahagyang nanlaki ang mga mata. Hindi niya inaasahan ang ganitong pag-uugali mula kay Daphne. Sa isip niya, malinaw na hindi siya gusto nito.“Ayos lang ako, Daphne. Salamat sa pagtatanong,” sagot niya, pilit pinapanatiling kalmado ang sarili.“That's good to hear,” tugon ni Daphne, saka bahagyang yumuko ang ulo. “And I'm sorry about that day. Hindi ko dapat sinabi na ninakaw mo ang
"Huwebes ngayon," pabulong na sabi ni Raim, halos dumikit ang labi sa tainga ni Samantha. Ramdam niya ang mainit nitong hininga dahilan para bahagyang mangilabot siya.Sandaling napapikit si Samantha, pilit kinakalma ang sarili bago ngumisi nang palihim. “Ibig sabihin?” inosente niyang tanong, kahit alam na alam niya ang tinutukoy nito.Mahinang napangiti si Raim na tila natutuwa sa pang-aasar niya. “Alam mo na kung anong ibig sabihin niyon,” sagot nito sa mababang tinig.Bahagyang kinagat ni Samantha ang ibabang labi, pinipigilang matawa. “Oh, I'm not sure,” she replied, feigning ignorance.Tumaas ang kilay ni Raim at napailing. “You're enjoying this, aren't you?”“Maybe a little,” she giggled.Biglang naging seryoso ang ekspresyon ni Raim habang bahagyang yumuko palapit. “Well, my middle man down there isn't enjoying the teasing. He's missing your pvssy and just wants to fvck it right here, right now,” diretsahan nitong sabi.Nanlaki ang mga mata ni Samantha. She hadn't expecte
Pumasok sina Raim at Nikki sa silid ni Samantha na may dalang food flask at mga inumin. Marahang bumukas ang pinto at agad napalingon si Samantha mula sa librong binabasa niya. A faint smile on her face."Hey…" bati ni Raim habang inilalapag ang flask sa maliit na mesa sa tabi ng kama.Nikki forced a bright smile."Hope you’re feeling better now?" tanong nito na may bahid ng pagkukunwari ang boses."Yeah… thanks," sagot ni Samantha."How are you feeling?" tanong ni Raim.Napangiwi si Samantha at nagkibit-balikat. “Better. Just ready to go home.”"We’ll get you home soon," sabi ni Nikki.Marahang hinawakan ni Raim ang kamay ni Samantha at hinimas ‘yon na para bang pinapakalma siya. "I’ll be right back. Kakausapin ko lang ang doctor mo."Tumango si Samantha. "Okay…"Tumayo si Raim at agad namang lumapit si Nikki para umupo sa tabi ni Samantha."I’ll keep Samantha company," mabilis na sabi ni Nikki, may kakaibang kislap sa mga mata."I’ll be back soon," ani Raim bago tuluyang lumabas ng
Dahan-dahang iminulat ni Samantha ang mga mata. Nang umupo siya, napagtanto niyang hubad siya at gusot ang kumot na nakapulupot sa kanyang mga binti.Wala na si Raim sa tabi niya. Biglang bumalik sa isip niya ang nangyari sa kanila kagabi at hindi niya napigilang mamula.Ibinaba niya ang kanyang mga paa mula sa kama at hinanap ang kanyang mga damit ngunit nagkalat ang mga ‘yon sa kung saan-saan.Napunta ang tingin niya sa cellphone ni Raim na naiwan sa bedside table. Dahil sa kuryosidad, kinuha ‘yon ni Samantha.May nakita siyang unread message mula kay Nikki at agad niya itong binuksan. Isang litrato ni Nikki ang bumungad sa kanya suot ang bra at panty na may kasamang caption“Day two of missing you.”Sumimangot si Samantha bago lumipat sa sunod na mensahe mula kay Daphne.“When are you getting rid of that girl? I don’t like her for you. Come home soon, I’m missing you.”“Grabe, ibang klase rin ang mga babaeng ‘to,” bulong niya habang ibinababa ang cellphone.Mabilis na nagbihis si S
Marahas na itinulak ni Raim ang pinto, sabay senyas kay Samantha na pumasok. Walang imik na sumunod siya, ngunit ramdam niya agad ang bigat ng tensyon sa hangin. Pagkapasok na pagkapasok ni Samantha, malakas na isinara ni Raim ang pinto sa likuran niya. Isang tunog na tila sumampal sa katahimikan ng buong suite. Sandaling napapikit si Samantha. Lumingon siya at hinarap si Raim. “Anong problema, Raim?” tanong niya, pilit pinapakalma ang boses kahit ramdam ang pangamba.Umigting ang panga nito.“Alam mo kung anong problema, Samantha,” malamig nitong sagot. “Umalis ka sa hotel kahit pinagbawalan kita.”Bahagyang tumaas ang kilay niya, pinipigilan ang inis na sumisiklab sa kanyang dibdib. “Hindi mo ako pwedeng utusan, Raim. May kalayaan akong gawin ang gusto ko,” matigas niyang sabi.“Kalayaan?” mapaklang natawa ang lalaki. “You call sneaking around behind my back freedom?”“I’m not sneaking around,” mariin niyang tugon, napahigpit ang pagkakakuyom ng kamay. “I’m living my life. At hin







