ANMELDENDahan-dahang kumatok si Daphne sa pintuan ng kwarto ni Samantha.“Samantha, dear. May I come in?” mahinahon nitong tawag, may bahid ng pag-aalangan ang boses.Sandaling natahimik siya sa loob.“Daphne?” Samantha asked from inside.“Yes, dear,” sagot nito.Muling nagkaroon ng katahimikan bago marinig ang mahinang tugon ni Samantha.“Come in.”Dahan-dahang binuksan ni Daphne ang pinto at pumasok sa loob na may nakapaskil na matamis na ngiti sa labi nito.“Samantha, dear. I hope I'm not disturbing you,” malumanay nitong sabi habang papalapit. “Gusto ko lang sanang kamustahin ka.”Napatingin si Samantha dito, bahagyang nanlaki ang mga mata. Hindi niya inaasahan ang ganitong pag-uugali mula kay Daphne. Sa isip niya, malinaw na hindi siya gusto nito.“Ayos lang ako, Daphne. Salamat sa pagtatanong,” sagot niya, pilit pinapanatiling kalmado ang sarili.“That's good to hear,” tugon ni Daphne, saka bahagyang yumuko ang ulo. “And I'm sorry about that day. Hindi ko dapat sinabi na ninakaw mo ang
"Huwebes ngayon," pabulong na sabi ni Raim, halos dumikit ang labi sa tainga ni Samantha. Ramdam niya ang mainit nitong hininga dahilan para bahagyang mangilabot siya.Sandaling napapikit si Samantha, pilit kinakalma ang sarili bago ngumisi nang palihim. “Ibig sabihin?” inosente niyang tanong, kahit alam na alam niya ang tinutukoy nito.Mahinang napangiti si Raim na tila natutuwa sa pang-aasar niya. “Alam mo na kung anong ibig sabihin niyon,” sagot nito sa mababang tinig.Bahagyang kinagat ni Samantha ang ibabang labi, pinipigilang matawa. “Oh, I'm not sure,” she replied, feigning ignorance.Tumaas ang kilay ni Raim at napailing. “You're enjoying this, aren't you?”“Maybe a little,” she giggled.Biglang naging seryoso ang ekspresyon ni Raim habang bahagyang yumuko palapit. “Well, my middle man down there isn't enjoying the teasing. He's missing your pvssy and just wants to fvck it right here, right now,” diretsahan nitong sabi.Nanlaki ang mga mata ni Samantha. She hadn't expecte
Pumasok sina Raim at Nikki sa silid ni Samantha na may dalang food flask at mga inumin. Marahang bumukas ang pinto at agad napalingon si Samantha mula sa librong binabasa niya. A faint smile on her face."Hey…" bati ni Raim habang inilalapag ang flask sa maliit na mesa sa tabi ng kama.Nikki forced a bright smile."Hope you’re feeling better now?" tanong nito na may bahid ng pagkukunwari ang boses."Yeah… thanks," sagot ni Samantha."How are you feeling?" tanong ni Raim.Napangiwi si Samantha at nagkibit-balikat. “Better. Just ready to go home.”"We’ll get you home soon," sabi ni Nikki.Marahang hinawakan ni Raim ang kamay ni Samantha at hinimas ‘yon na para bang pinapakalma siya. "I’ll be right back. Kakausapin ko lang ang doctor mo."Tumango si Samantha. "Okay…"Tumayo si Raim at agad namang lumapit si Nikki para umupo sa tabi ni Samantha."I’ll keep Samantha company," mabilis na sabi ni Nikki, may kakaibang kislap sa mga mata."I’ll be back soon," ani Raim bago tuluyang lumabas ng
Dahan-dahang iminulat ni Samantha ang mga mata. Nang umupo siya, napagtanto niyang hubad siya at gusot ang kumot na nakapulupot sa kanyang mga binti.Wala na si Raim sa tabi niya. Biglang bumalik sa isip niya ang nangyari sa kanila kagabi at hindi niya napigilang mamula.Ibinaba niya ang kanyang mga paa mula sa kama at hinanap ang kanyang mga damit ngunit nagkalat ang mga ‘yon sa kung saan-saan.Napunta ang tingin niya sa cellphone ni Raim na naiwan sa bedside table. Dahil sa kuryosidad, kinuha ‘yon ni Samantha.May nakita siyang unread message mula kay Nikki at agad niya itong binuksan. Isang litrato ni Nikki ang bumungad sa kanya suot ang bra at panty na may kasamang caption“Day two of missing you.”Sumimangot si Samantha bago lumipat sa sunod na mensahe mula kay Daphne.“When are you getting rid of that girl? I don’t like her for you. Come home soon, I’m missing you.”“Grabe, ibang klase rin ang mga babaeng ‘to,” bulong niya habang ibinababa ang cellphone.Mabilis na nagbihis si S
Marahas na itinulak ni Raim ang pinto, sabay senyas kay Samantha na pumasok. Walang imik na sumunod siya, ngunit ramdam niya agad ang bigat ng tensyon sa hangin. Pagkapasok na pagkapasok ni Samantha, malakas na isinara ni Raim ang pinto sa likuran niya. Isang tunog na tila sumampal sa katahimikan ng buong suite. Sandaling napapikit si Samantha. Lumingon siya at hinarap si Raim. “Anong problema, Raim?” tanong niya, pilit pinapakalma ang boses kahit ramdam ang pangamba.Umigting ang panga nito.“Alam mo kung anong problema, Samantha,” malamig nitong sagot. “Umalis ka sa hotel kahit pinagbawalan kita.”Bahagyang tumaas ang kilay niya, pinipigilan ang inis na sumisiklab sa kanyang dibdib. “Hindi mo ako pwedeng utusan, Raim. May kalayaan akong gawin ang gusto ko,” matigas niyang sabi.“Kalayaan?” mapaklang natawa ang lalaki. “You call sneaking around behind my back freedom?”“I’m not sneaking around,” mariin niyang tugon, napahigpit ang pagkakakuyom ng kamay. “I’m living my life. At hin
Samantha woke from a restless sleep. Mabigat ang kanyang dibdib, tila may kung anong bumabagabag sa kanyang isipan. Dahan-dahan siyang nag-unat ng mga braso bago umupo sa kama at kusutin ang mga mata.Her gaze fell upon a beautifully set breakfast table beside her. May iba’t ibang klase ng tinapay, sariwang prutas at isang tasa ng umuusok na kape.“Good morning, madam,” magalang na bati ng isang mahinahong tinig.Napalingon siya at nakita si Marcel na nakatayo malapit sa pintuan.“Good morning,” sagot niya at ngumiti dito. “This looks lovely. Thank you.”Bahagyang yumukod si Marcel. “Inutos po ni Sir Raim na ihatid ko ang inyong almusal dito. Mayro’n siyang kailangang puntahan.”Napatigil si Samantha. Bahagyang kumunot ang kanyang noo.“Saan na naman kaya siya pumunta?” she wondered silently. “Salamat ulit, Marcel,” dagdag niya nang mahina.Muling yumukod ang butler bago tuluyang umalis. Kinuha ni Samantha ang tasa ng kape at marahang sumimsim. She set the cup down and reached for he







