ตอนที่2 ลูกสาวของศัตรู

ฉินเคยคิดว่า... คนที่เติบโตอยู่ข้างอีวาน ต้องเป็นคนแบบเดียวกับเขา—เย็นชา เห็นอำนาจสำคัญกว่าความรู้สึก และพร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองเป็นฝ่ายชนะ แต่ภาพของผู้หญิงคนนั้นตรงข้ามกับสิ่งที่เขาคิดไว้เลย

“อันดา”

ชื่อของเธอยังคงวนเวียนอยู่ในความคิด แม้เขาจะพยายามปัดมันทิ้งสักแค่ไหนก็ตาม

ภายในรถยนต์คันหรูที่แล่นไปตามถนนยามค่ำคืน จินนั่งเงียบอยู่ที่เบาะหน้ามานาน จนในที่สุดอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามขึ้น “คุณคิดว่าเธอเกี่ยวข้องกับเรื่องของคุณอเล็กเซย์ไหมครับ?”

ฉินมองออกไปนอกกระจก แสงไฟนีออนของเมืองใหญ่เคลื่อนผ่านสายตาไปอย่างรวดเร็ว “ยังไม่รู้”

คำตอบสั้นๆ แต่สำหรับจินแล้วมันแปลก เพราะปกติหากเป็นเรื่องที่พัวพันถึงอีวาน เจ้านายของเขาจะไม่เคยลังเลที่จะปักใจเชื่อในแง่ร้ายเลยแม้แต่น้อย

“แต่เธอเป็นลูกสาวของอีวานนะครับ” จินย้ำเตือน

ฉินนิ่งเงียบ...

ใช่ เธอเป็นลูกสาวของคนที่เขาเกลียดเข้ากระดูกดำ แต่สิ่งที่เขาได้เห็นในห้องประชุมวันนี้ เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่ใช้อำนาจของพ่อเพื่อกดขี่คนอื่น เธอเดินเข้ามาด้วยความมั่นใจ ตัดสินใจด้วยมันสมองของตัวเอง และกล้าสบตาเขาโดยไม่เกรงกลัวรัศมีอันน่ากลัวนั้นเลยสักนิด

“สืบเรื่องเธอต่อ” ฉินสั่งเสียงเรียบ

จินหันกลับมามองเล็กน้อย “สืบเรื่องส่วนตัวของเธอเพิ่มเหรอครับ?”

“อืม... แต่อย่าให้เธอรู้ตัว”

จินมองเจ้านายผ่านกระจกรถก่อนจะยกยิ้มมุมปาก

“ปกติคุณไม่เคยสนใจใครเป็นพิเศษแบบนี้นะครับ”

ฉินหันขวับมามอง แววตาเย็นลงทันทีราวกับน้ำแข็ง

“ฉันแค่ต้องการข้อมูลเพื่อหาทางเข้าถึงตัวอีวาน”

จินไม่ได้เอ่ยเถียงต่อ แต่เขารู้ดีแก่ใจ...บางครั้ง คนที่ปากแข็งที่สุด มักจะเป็นคนที่ซ่อนความรู้สึกไว้เก่งที่สุดเช่นกัน

ขณะเดียวกัน ณ สำนักงานใหญ่ของอีวานกรุ๊ปบรรยากาศยังคงเต็มไปด้วยความเร่งรีบ

“คุณหนูคะ” เสียงเคาะประตูก่อนร่างของหญิงสาวในชุดสูทจะก้าวเข้ามา

อันดาเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารบนโต๊ะทำงาน “ว่าไงลิน”

หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือ ‘ลิน’ เลขาส่วนตัวผู้ทำงานเคียงบ่าเคียงไหล่กับเธอมาหลายปี และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้ว่าภายใต้มาดนิ่งขรึมของเธอ ลินคือคนที่คอยดูแลทุกฝีก้าว

“เอกสารสรุปโปรเจกต์ใหม่เรียบร้อยแล้วค่ะ” ลินวางแฟ้มลง “แต่...มีอีกเรื่องที่น่าสนใจค่ะ”

อันดามองเลขาด้วยแววตาสงสัย “มีอะไร?”

ลินลังเลไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเลื่อนแท็บเล็ตแสดงหน้าจอข่าวพาดหัวใหญ่ให้เธอดู ภาพของชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาคมคายปรากฏเด่นบนหน้าจอ

“คุณฉิน โวลคอฟ...”

อันดามองภาพนั้น นัยน์ตากลมโตคู่คมฉายแววครุ่นคิด “เขาเป็นอะไรกับคุณพ่อกันแน่?”

ลินเงียบไป เพราะเธอรู้ดีว่าเรื่องราวในอดีตของอีวานคือข้อห้ามที่ไม่เคยมีใครกล้าล่วงเกิน

“ไม่แน่ใจค่ะ แต่ดูเหมือนว่า...” ลินเว้นจังหวะ

“เขาไม่ได้มองคุณท่านในฐานะคู่แข่งทางธุรกิจทั่วไป”

“หมายความว่ายังไง?”

“เขามองเหมือน...” ลินหยุดคิดเล็กน้อย “เหมือนคนที่มีความแค้นฝังลึก”

อันดานิ่งงัน เธอย้อนนึกถึงเหตุการณ์ในห้องประชุมวันนี้ เธอไม่เคยเห็นอีวานมีศัตรูคนไหนที่ทำให้ผู้ชายผู้ทรงอิทธิพลคนนั้นแสดงสีหน้าซับซ้อนออกมาได้ตั้งแต่เด็ก อีวานคือผู้มีพระคุณ คือพ่อบุญธรรมที่ปกป้องและเลี้ยงดูเธอมาโดยตลอด เธอไม่เคยซักไซ้ไล่เลียงถึงอดีตอันดำมืดของเขา เพราะรู้ดีว่าอีวานไม่ต้องการพูดถึง

แต่วันนี้... กลับมีผู้ชายแปลกหน้าคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับพายุแห่งอดีตที่เธอไม่เคยล่วงรู้

“ลิน”

“คะคุณหนู?”

“ช่วยหาข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับฉิน โวลคอฟ ให้ฉันหน่อย”

ลินกะพริบตาปริบๆ ด้วยความประหลาดใจ “คุณหนูสนใจเขาเหรอคะ?”

อันดามองออกไปนอกกระจกใสที่สะท้อนแสงไฟยามค่ำคืน

“เปล่า...ฉันแค่ต้องรู้ว่าคนที่เดินเข้ามาหาคุณพ่อด้วยแววตาดุดั่งเสือร้ายคนนั้น แท้จริงแล้วกำลังต้องการอะไรกันแน่”

คืนนั้น ภายในห้องทำงานส่วนตัวที่เงียบสงบ แฟ้มข้อมูลลับเกี่ยวกับอันดาวางกองอยู่ตรงหน้าฉิน

ประวัติการศึกษาเกียรตินิยม ผลงานบริหารธุรกิจระดับแนวหน้า และโปรเจกต์ยักษ์ใหญ่ที่เธอสร้างขึ้น... ทุกอย่างดูขาวสะอาดและโปร่งใส ไม่มีร่องรอยหรือความเกี่ยวโยงใดๆ กับโลกมืดหรือวงการมาเฟียที่อีวานเคยอยู่เลยแม้แต่น้อย

แต่แล้ว สายตาของฉินก็สะดุดเข้ากับข้อความบรรทัดหนึ่งในประวัติส่วนตัวของเธอ

‘เคยให้ความช่วยเหลือชายแปลกหน้าจากเหตุการณ์ทำร้ายร่างกายริมถนนเมื่อหลายปีก่อน’

ฉินขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ชายแปลกหน้าคนนั้นคือใครกัน?

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ขัดจังหวะความคิด จินก้าวเข้ามาพร้อมกับเอกสารรายงานเพิ่มเติมสีหน้าเคร่งเครียด

“เรื่องนี้มีเงื่อนงำแปลกๆครับคุณฉิน”

“ผู้ชายคนนั้นคือใคร?” ฉินถามตรงประเด็น

จินวางกระดาษแผ่นสุดท้ายลงบนโต๊ะ

“คืออีวานครับ”

ฉินเงยหน้าขึ้นทันที แววตาคมกริบวาวโรจน์

“ว่ายังไงนะ?”

คืนนั้นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้อีวานรู้จักอันดา และในเวลาต่อมาเขาจึงรับเธอมาเป็นลูกสาวบุญธรรม

ห้องทำงานทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบลงชั่วขณะ ฉินจ้องมองเอกสารในมือนิ่งนาน นี่เป็นครั้งแรกที่เรื่องราวของอีวานไม่ได้มีแค่ด้านมืดด้านเดียวอย่างที่เขาปักใจเชื่อมาตลอดสิบปี

ถ้าอีวานเป็นฆาตกรเลือดเย็นและไร้หัวใจอย่างที่เขาคิดมาตลอด ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงเอาชีวิตตัวเองเข้าไปเสี่ยงเพื่อช่วยชีวิตผู้ชายคนนั้นไว้?

“คุณฉินครับ” เสียงของจินดึงสติเขา

“ว่ามา”

“ข้อมูลชิ้นนี้...ทำให้มุมมองที่คุณมีต่อพวกเขาเปลี่ยนไปบ้างไหมครับ?”

ฉินก้มลงปิดแฟ้มเอกสารลงช้าๆ น้ำเสียงของเขากลับมาเรียบเฉยไร้อารมณ์เช่นเดิม “ยังไม่เปลี่ยน”

“...”

“ข้อมูลชิ้นเดียว...ไม่สามารถลบความจริงเรื่องความสูญเสียตลอดสิบปีที่ผ่านมาได้หรอก”

จินไม่ได้เอ่ยคัดค้านต่อ เพราะเขารู้ดีว่าบาดแผลในใจของฉินไม่ได้เกิดจากการสูญเสียผู้เป็นพ่อเพียงอย่างเดียว แต่มันเกิดจากความแค้นและคำถามที่ไร้คำตอบซึ่งผูกมัดเขามานานเกินไป

วันต่อมา บรรยากาศการประชุมร่วมกันระหว่างผู้บริหารระดับสูงของ “ตึกส้ม” และ “อีวานกรุ๊ป” เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยมีอันดาเป็นประธานผู้รับผิดชอบหลักในฝั่งของเธอ

หญิงสาวก้าวเข้ามาในห้องประชุมด้วยท่าทีสง่างาม ทีมงานทุกคนต่างลุกขึ้นโค้งคำนับให้ด้วยความยำเกรง ไม่ใช่เพราะบารมีของตระกูลอีวาน แต่เป็นเพราะความสามารถและสมองอันเฉียบคมของเธอล้วนๆ

“สำหรับแผนการผลิตโปรเจกต์ภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์เรื่องนี้...” อันดาเริ่มเปิดฉากนำเสนอโปรเจกต์ด้วยน้ำเสียงฉะฉาน เธอกวาดสายตาอธิบายรายละเอียดทุกอย่าง ทั้งงบประมาณมหาศาล กลุ่มเป้าหมายเฉพาะกลุ่ม กลยุทธ์การตลาด และการประเมินความเสี่ยงอย่างรอบคอบ

ฉินที่นั่งฟังเงียบๆอยู่ฝั่งตรงข้ามคอยลอบสังเกตเธออยู่ตลอดเวลา เดิมทีเขาเคยคิดว่าเธอคงเป็นแค่เด็กเส้นที่ได้ดิบได้ดีเพราะบารมีพ่อบุญธรรม แต่สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาในตอนนี้กลับสวนทางโดยสิ้นเชิง เธอไม่เคยพึ่งพาชื่อเสียงของใคร เธอยืนหยัดและสร้างอาณาจักรของตัวเองด้วยความสามารถแท้จริง

“ถ้าเราตัดงบประมาณในส่วนของการถ่ายทำฉากแอ็กชันนี้ออกไป...” หนึ่งในคณะกรรมการอาวุโสเอ่ยแทรกขึ้นมา “ต้นทุนรวมจะลดลง และกำไรที่เราจะได้ก็จะเพิ่มสูงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด”

อันดาชะงัก เธอกวาดตามองตัวเลขในเอกสารก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาอีกฝ่ายด้วยแววตานิ่งสนิท “ไม่ได้ค่ะ”

กรรมการคนดังกล่าวขมวดคิ้ว “เพราะเหตุผลอะไรล่ะครับ ในเมื่อมันคือกำไร?”

“เพราะสิ่งที่เรากำลังจะตัดทิ้ง...มันไม่ใช่แค่ตัวเลขต้นทุน” อันดาใช้นิ้วเรียวจิ้มลงบนหน้าจอพรีเซนต์

“แต่มันคือหัวใจและคุณภาพของงานชิ้นนี้ ถ้าเรายอมลดมาตรฐานเพื่อกอบโกยผลกำไรระยะสั้น สิ่งที่จะพังทลายไม่ใช่แค่ชื่อเสียงของบริษัทเรา...”

เธอเว้นจังหวะเล็กน้อยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “แต่คือความเชื่อใจของผู้ชมที่มอบให้เรา”

ทั้งห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบชั่วอึดใจ ไม่มีใครกล้าเอ่ยคัดค้านคำพูดที่ทรงพลังนั้น ฉินจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไป ผู้หญิงคนนี้มีความคิดความอ่านที่ลึกซึ้งเกินกว่าวัย และเข้าใจจิตใจของมนุษย์อย่างถ่องแท้

หลังการประชุมสิ้นสุดลง อันดาปลีกตัวออกมายืนรับลมสงบสติอารมณ์อยู่ที่ระเบียงกว้างด้านนอก

“คุณมองฉันเหมือนกำลังพยายามค้นหาคำตอบอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา” เสียงราบเรียบแต่กังวานดังขึ้นจากด้านหลัง

ฉินก้าวตามออกมา หยุดยืนพิงระเบียงห่างจากเธอเพียงไม่กี่ก้าว “คุณเป็นคนชอบอ่านใจคนอื่นหรือยังไง?”

“เปล่าเลย” อันดาหันกลับมาสบตาเขาตรงๆ “ฉันแค่เป็นคนช่างสังเกต...เหมือนที่คุณกำลังพยายามจับผิดฉันอยู่นั่นแหละ”

ฉินนิ่งอึ้ง ผู้หญิงคนนี้ฉลาดเป็นกรดและไม่มีช่องโหว่ให้เจาะเข้ามาได้ง่ายๆเลย “คุณรู้ว่าผมเป็นใคร และรู้ว่าผมเข้ามาที่นี่ทำไม...” ฉินหรี่ตามอง “แต่ทำไมคุณถึงไม่กลัวผมเลยสักนิด?”

อันดายิ้มเยาะที่มุมปากเล็กน้อย “ทำไมฉันต้องกลัวคุณด้วยล่ะคะ?”

“ผมคือเจ้าของตึกส้ม... และผมไม่ใช่คนใจดีที่จะมานั่งเจรจาธุรกิจกับใครเล่นๆ”

“คุณเป็นซีอีโอหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลก็จริง...” อันดากล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ “แต่คุณไม่ใช่พระเจ้า ที่จะมีสิทธิ์มาพิพากษาชีวิตใครต่อใครได้เพียงเพราะอดีตที่คุณแบกไว้คนเดียว”

ประโยคสั้นๆนั้นพุ่งเข้ากระแทกใจฉินอย่างจัง มันช่างบังเอิญหรือจงใจเหลือเกินที่คำพูดของเธอก้องสะท้อนมาจากคำเตือนของพ่อในคืนวันนั้น... อย่าให้ความแค้น เปลี่ยนลูกให้กลายเป็นคนที่ลูกเกลียด

ก่อนที่ฉินจะได้เอ่ยคำใดโต้ตอบ เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือของอันดาก็ดังขึ้นขัดจังหวะ เธอกดรับสาย สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดทันทีเมื่อได้ยินเสียงปลายสายรายงาน

“เกิดอะไรขึ้น?” ฉินเอ่ยถามด้วยสัญชาตญาณเมื่อเห็นสีหน้าของเธอ

อันดาวางสายลงอย่างรวดเร็ว ดวงตาคู่คมฉายแวววิตกกังวล “มีคนพยายามเจาะระบบความปลอดภัยเพื่อขโมยฐานข้อมูลลับของโปรเจกต์เราอีกแล้ว”

“คราวนี้พวกมันกำลังเจาะฐานข้อมูลของโปรเจกต์โดยตรง”

“ใคร?”

เธอกัดริมฝีปากเล็กน้อย “ยังไม่รู้ตัวคนทำ...”

ฉินจ้องมองท่าทีของเธอ ในโลกธุรกิจทั่วไป การโจรกรรมข้อมูลอาจเป็นเรื่องปกติของการแข่งขันทางการค้า แต่ลางสังหรณ์ในฐานะคนเคยอยู่โลกมืดบอกเขาว่า เหตุการณ์นี้มันมีกลิ่นอายบางอย่างที่อันตรายกว่านั้นมาก

“ต่อจากนี้ไป...” ฉินขยับเข้าไปใกล้เธออีกก้าว น้ำเสียงทุ้มต่ำจริงจังจนอันดาต้องเงยหน้าขึ้นมอง “อย่าไว้ใจใครง่ายๆแม้แต่คนใกล้ตัวคุณเอง”

อันดาเลิกคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย “นี่คุณกำลังเตือนฉันเหรอ?”

“ใช่”

“หรือว่า...คุณกำลังเป็นห่วงฉันกันแน่?”

คำถามย้อนกลับแบบตรงไปตรงมาทำเอาฉินชะงัก หัวใจกระตุกวูบไปชั่วขณะ เขาไม่ชอบคำถามนี้เอาเสียเลย เพราะแม้แต่ตัวเขาเองก็ยังตอบไม่ได้ว่าความรู้สึกที่แท้จริงคืออะไร

สุดท้าย ฉินจึงทำได้เพียงเบือนหน้าหนีแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาเพื่อกลบเกลื่อน “ผมแค่อยากจัดการเรื่องของพ่อให้จบ...และไม่อยากให้คนรอบตัวต้องมาพลอยเจ็บปวดกับความแค้นที่ไม่ได้ก่อ”

อันดามองลึกลงไปในดวงตาสีเข้มคู่นั้น เป็นครั้งแรกที่เธอสัมผัสได้ถึงความเปราะบางที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้เกราะกำบังอันเย็นชาของผู้ชายคนนี้...ความกลัวที่จะต้องสูญเสียคนที่รักไปอีกครั้ง

ในค่ำคืนเดียวกันนั้น ภายในห้องมืดทึบที่ปราศจากแสงไฟ ร่างของชายปริศนากำลังยืนจ้องมองภาพข่าวหน้าหนึ่งของฉินและอันดาบนจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่

ริมฝีปากภายใต้เงาสลัวยกยิ้มเหี้ยมเกรียมอย่างพึงพอใจ

“ในที่สุด... ลูกชายของอเล็กเซย์ก็ยอมเดินลงมาเล่นในกระดานนี้ด้วยตัวเองเสียที”

เขาหัวเราะต่ำในลำคอ แววตาส่อประกายอำมหิต

“ดีล่ะ...เกมสนุกๆกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว และกูนี่แหละ จะเป็นคนกวาดทุกอย่างมาไว้ในมือของกูเอง!”