ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / วัยรุ่น / CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง / Chaotic Love : 37 (2/3)

แชร์

Chaotic Love : 37 (2/3)

ผู้เขียน: ฮวายอน
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2026-01-11 13:53:24

นอกจากนี้ผมยังแอบเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จากมันในบางมุม คล้ายกับคนที่ถือไพ่เหนือกว่า หรือว่ามันรู้อะไร

“หลังจากจบกิจกรรมบริษัท เขามีไรต่อ” ผมเริ่มประเด็นใหม่ หลังจากที่ปล่อยให้บรรยากาศภายในรถเงียบไปนานหลายนาที

สำคัญคือผมทนต่อสถานการณ์ที่แสนอึดอัดไม่ไหว เพราะไอ้เตแม่งเอาแต่ปรายตามองผมไม่หยุด เหมือนมันจะพอรู้อะไรบ้างแล้วแหละ

“ก็ฟรีสไตล์ มีปาร์ตี้ริมสระ แล้วก็มีบางกลุ่มออกไปตี้ข้างนอก”

“...” ผมแค่พยักหน้ารับ ไม่ได้ตอบอะไร

ความจริงหมาน้อยบอกไว้ชัดเจนแล้วว่าจะอยู่กับกลุ่มปาร์ตี้ริมสระ ซึ่งผมก็ขัดไม่ได้ การออกข้างนอกไปกับใครก็ไม่รู้อาจเป็นเรื่องที่แย่กว่า เพราะผมไม่สามารถที่จะตามติดเธอได้ มันเสี่ยงเกินไป

และการที่ผมจะปรากฏตัวในปาร์ตี้ของกลุ่มพนักงาน ดูเป็นการฆ่าตัวตายทางอ้อม ไม่มีบอร์ดบริหารคนไหนเขาทำกัน

“เออ ผมล็อกห้องไว้ให้แล้วนะ” ไอ้เตพูดขึ้นในตอนที่เลี้ยวรถเข้าที่หมาย

“กูไม่นอนนี่” การอยู่ที่นี่ยิ่งทำอะไรลำบากเข้าไปใหญ่ เพราะงั้นการเปิดพูลวิลล่าอีกหลังใกล้ๆ เป็นอะไรที่เหมาะส

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 38 (3/3)

    สมาธิขั้นสุด เพราะไลฟ์ไม่ได้หยุดนิ่งอยู่กับที่ ไม่นานเจ้าของไลฟ์ก็ไม่หยุดทักทายคนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินเลาะขอบสระ ผู้หญิงที่อยู่หน้าสุดเป็นพี่เลี้ยงของหมาน้อย ผมเห็นเธอไปไหนมาไหนด้วยกันแน่นอนว่าสาวน้อยที่อยู่ในบิกินี่สีดำคือคนที่ผมกำลังมองหาใส่จนได้สินะ…ถึงจะสวมยืดตัวโครงทับแต่มันก็ยังบาง บางแบบมีค่าเท่ากัน ไม่ว่าจะใส่หรือไม่ใส่ ดีที่ท่อนล่างยังเป็นยีนขาสั้น แต่มันก็ยังสั้นเกินไปสำหรับผมแล้วยิ่งไปอยู่ในดงเสือ ดงตะเข้ แบบนั้นอีก ดื้อชะมัด!“เชี่ย…ซ่อนรูปสัส”ผมเหลือกตามองไอ้เจ้าของประโยคที่โสดอยู่คนเดียว เพราะคนอื่นพูดไม่ได้ไง อยากจะกระโดดเตะปากแม่งจริงๆเหมือนเธอยังกลายเป็นจุดสนใจในเวลาอันรวดเร็ว เพราะไอ้พวกหน้าหม้อทั้งหลายเข้ามาชนแก้วไม่ขาดสายที่โบราณเขาว่า…บันไดไม่แห้งอะไรนี่แหละผมนี่กำหมัดแน่นเลย อยากจะพุ่งเข้าไปในไลฟ์จริงๆอดไว้…อดไว้ อีกชั่วโมงเดียวและดูเหมือนจะมีการรับน้องเกิดขึ้น หมาน้อยถูกลากลงไปในสระ พร้อมกับกลุ่มรุ่นพี่ในแผนกที่เป็นผู้หญิง อันนี้ผมไม่ได้อะไร แต่

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 38 (2/3)

    เวลาหมุนวนไปอีกเกือบชั่วโมง หลังจากที่ผมจัดการความเรียบร้อยของตัวเอง ก็เดินออกมาสมทบกับไอ้สามตัวที่รวมตัวกันอยู่ขอบสระ ส่วนคุณหนูลลิลกับเฌอณารีนแหวกว่ายอยู่กลางสระ“มึงนัดน้องไว้กี่โมง” ไอ้แม็กซ์เอ่ยถาม ขณะที่ผมเดินไปนั่งบนเตียงไม้สำหรับนอนอาบแดดที่อยู่ไม่ไกลจากพวกมัน“สามทุ่ม” ผมตอบ พร้อมกับสะกิดไอ้หมอไวน์และชี้ไปที่แก้วเปล่าข้างๆ มัน พอได้นั่งแล้วก็ไม่อยากลุก“นัดดึกจังวะ” ไอ้วาโยว่า แต่ผมยังไม่ทันได้ตอบ เป็นไอ้แม็กซ์ที่พูดแทนที่ผมคิดทุกอย่าง“แม้ มึงก็ให้มันปล่อยน้องได้สนุกสนานกับเพื่อนที่ทำงานบ้าง”ถึงจะห่วง แต่ผมก็อยากให้เธอสายสัมพันธ์กับรุ่นพี่ไว้ เวลาฝึกงานไม่ได้จบในวันสองวันนี้ซะเมื่อไหร่ เธอยังต้องทำงานกับพวกเขาอีกตั้งเดือนกว่า“แล้วนี่มึงกะปิดจ๊อบเลยรึไง ลงทุนเปิดบ้านซะขนาดนี้”ผมหยุดชะงัก เหลือกตาขึ้นมองไอ้หมอไวน์ เพื่อเป็นการส่งซิก มันรับรู้ได้ในทันที ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาตั้งท่าบันทึกช็อตเด็ด เป็นจังหวะเดียวกับที่ผมขยับยกเท้าขึ้นยันไอ้เหี้ยวาโยลงไปในสระแ

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 38 (1/3)

    [Part Peerakan]ฉันไม่ได้นอนที่นั่น : De.FiEwสามทุ่มออกมารอตรงที่เห็นฉันเมื่อตอนเย็น : De.FiEwเดี๋ยวไปรับ : De.FiEwผมกดล็อกหน้าจอ ทั้งที่ยังมีความกังวล แต่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากพ่นลมหายใจทิ้งไปแบบเปล่าประโยชน์ นานนับชั่วโมง หลังจากหมาน้อยตัดสายผม ก็เงียบไปเลย ไม่อ่าน ไม่ตอบ“หน้าเครียดจังวะ” ไอ้วาโยเดินมาวางแขนพาดบนคอ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งม้าหินข้างๆ“...” ผมยกแก้วกระดกแทนคำตอบ“นี่ค่ะ” จานปลาหมึกย่างหน้าตาสวยงามถูกวางลงบนโต๊ะ โดยฝีมือสาวน้อยเฌอณารีน เธอกลายเป็นแม่ครัวประจำกลุ่มด้วยเสน่ห์ปลายจวักที่มีเหลือล้น จนมัดใจเพล์บอยอย่างไอ้วาโยได้สำเร็จ“หนู เฮียหิวข้าว” น้ำเสียงที่เปล่งออกมาจากเพื่อนรัก ส่งผลให้ผลกลืนเครื่องดื่มสุดโปรดลงคอด้วยความยากล

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 37 (3/3)

    จังหวะนี้ผมรีบก้าวเท้ายาวเพื่อไปเก็บกระเป๋าน้อยที่พื้นใส่ไว้ในแจ็คเก็ตตัวเองและเดินปกติไปทางโซนของบอร์ดบริหารที่ถูกจัดเตรียมไว้ไม่นานไอ้เตก็วิ่งตามมาจนทัน และใช่ว่ามันจะจบ“แล้วนายไปมีสัมพันธไมตรีกับสัตว์โลกตอนไหน เมื่อก่อนยังเห็นไล่เตะหมาอยู่เลย”ใช้ชีวิตว่าลำบากแล้วนะ เสือกมาเจอไอ้พวกที่อยู่ห้อมล้อมความจำดีกันทั้งนั้นแต่ละตัว…จดจำไว้เป็นสตอรี่เลยมั่งอะไรที่ทำเหี้ยๆ ไว้เนี่ย จำเก่งเหลือเกิน“กูเคยทำแบบนั้น?” ผมแสร้งเป็นจำไม่ได้“ฮั่นแน่ เถียงไม่ได้ ละแกล้งความจำเสื่อมขึ้นมาทันที” ไอ้เตทักท้วงอย่างรู้ทัน แต่ใครสน นั่นมันเมื่อก่อน กาลเวลาเปลี่ยน คนเรามันก็เปลี่ยน…เปลี่ยนไปในทางที่ดีด้วยนะผมยังคงหลุดยิ้มได้ทุกครั้งที่คิดถึงความสุขเดียวที่มี“แต่ตอนนี้กูรู้สึกว่าเริ่มชอบหมาขึ้นมาแล้ววะ”พูดจบผมเลื่อนมือขึ้นตบไหล่ไอ้คนที่ขมวดคิ้วเป็นปมจนยากจะแก้สองสามที ก่อนจะเดินต่อด้วยความสบายใจ[Part Plernta]

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 37 (2/3)

    นอกจากนี้ผมยังแอบเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จากมันในบางมุม คล้ายกับคนที่ถือไพ่เหนือกว่า หรือว่ามันรู้อะไร“หลังจากจบกิจกรรมบริษัท เขามีไรต่อ” ผมเริ่มประเด็นใหม่ หลังจากที่ปล่อยให้บรรยากาศภายในรถเงียบไปนานหลายนาทีสำคัญคือผมทนต่อสถานการณ์ที่แสนอึดอัดไม่ไหว เพราะไอ้เตแม่งเอาแต่ปรายตามองผมไม่หยุด เหมือนมันจะพอรู้อะไรบ้างแล้วแหละ“ก็ฟรีสไตล์ มีปาร์ตี้ริมสระ แล้วก็มีบางกลุ่มออกไปตี้ข้างนอก”“...” ผมแค่พยักหน้ารับ ไม่ได้ตอบอะไรความจริงหมาน้อยบอกไว้ชัดเจนแล้วว่าจะอยู่กับกลุ่มปาร์ตี้ริมสระ ซึ่งผมก็ขัดไม่ได้ การออกข้างนอกไปกับใครก็ไม่รู้อาจเป็นเรื่องที่แย่กว่า เพราะผมไม่สามารถที่จะตามติดเธอได้ มันเสี่ยงเกินไปและการที่ผมจะปรากฏตัวในปาร์ตี้ของกลุ่มพนักงาน ดูเป็นการฆ่าตัวตายทางอ้อม ไม่มีบอร์ดบริหารคนไหนเขาทำกัน“เออ ผมล็อกห้องไว้ให้แล้วนะ” ไอ้เตพูดขึ้นในตอนที่เลี้ยวรถเข้าที่หมาย“กูไม่นอนนี่” การอยู่ที่นี่ยิ่งทำอะไรลำบากเข้าไปใหญ่ เพราะงั้นการเปิดพูลวิลล่าอีกหลังใกล้ๆ เป็นอะไรที่เหมาะส

  • CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง   Chaotic Love : 37 (1/3)

    @สนามบินอู่ตะเภาสองวันต่อมา…10:30 น.“เดี๋ยวกูไปเอารถ แล้วเข้าไปเช็กอินเลยนะ” ไอ้หมอไวน์สะกิดบอกผมขณะเดินมาถึงหน้าเกตเวย์“อือ”“มึงจะเอาไรเพิ่มก็พิมพ์มา” ไอ้วาโยเสริม ก่อนพวกมันจะพากันเดินแยกไปอีกทางด้วยความสดใสร่าเริง ไม่เข้าใจว่าจะร้องตามกันมาทำห่าอะไร ดีนะ…ที่ไอ้น้องชายสามตัวนั่นไม่ว่าง ไม่งั้นนะ...เตรียมปวดหัวรอเลยผมถอนหายใจแรงด้วยความเอือมระอา ก่อนจะควักมือถือออกมาต่อสายหาลูกน้องคนสนิทไม่นานมันก็รับสาย[รออยู่หน้าสนามบินแล้วครับ]การโทรสิ้นสุดโดยไม่มีการตอบกลับจากผม หลังจากรู้ตำแหน่งที่อยู่ชัดเจน ปลายเท้าขยับก้าวตรงดิ่งไปยังประตูทางออกทันทีตั้งแต่ผมเริ่มเข้ามาทำงานกับพีพีเอ็นเต็มตัว นี่เป็นครั้งแรกที่ผมให้ความสำคัญกับกิจกรรมที่บริษัทจัดขึ้นซึ่งมันไม่ใช่เรื่องปกติ ความจริงผมก็ได้ยินผ่านหูอยู่บ้าง ตั้งแต่เรื่องที่ผมเข้าบริษัททุกวัน หรือแม้แต่เรื่องที่ผมสั่งเปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆ อย่าง ที่เดิมทีมันไม่ค่อยสะดวกนักแต่ก็ทำได้แค่พูดนั่นแหละ ไม่มี

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status