CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง

CHAOTIC LOVE รักวุ่นวาย...นายจอมหยิ่ง

last update최신 업데이트 : 2026-01-16
작가:  ฮวายอน연재 중
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
110챕터
2.2K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ตั้งแต่สูญเสียครอบครัวอันเป็นที่รักในวัยเด็ก เขาก็ปิดกั้นตัวเองและจมอยู่กับความเจ็บปวด จนมาเจอเธอ เด็กสาวผู้สดใส ร่าเริง โลกของเขาก็เปลี่ยนไป และเธอยังนำพาเขากลับสู่ความทรงจำที่หลงลืมไปหลายปีอีกด้วย

더 보기

1화

Chaotic Love : Intro

지강산과 함께한 4년은 허서령의 인생에서 가장 행복하고 즐거웠던 시간이었다. 이별 후 허서령은 5년을 울며 보냈다.

매일같이 눈물을 쏟은 건 아니었지만 지강산을 떠올리기만 하면 마음속에 장마라도 진 것처럼 축축하고 눅눅한 비가 내렸고 이내 눈시울도 뜨겁게 젖어 들곤 했다.

살면서 지강산을 다시 마주하게 될 날이 올 줄은 꿈에도 몰랐다.

백시욱이 주선한 술자리.

떠들썩한 룸 안으로 들어서자마자 자석에 이끌리듯 허서령의 시선이 익숙한 얼굴에 닿았다.

그 순간 심장이 튀어나올 것처럼 요동쳐 어찌할 바를 몰랐다. 정말 해일이라도 밀려온 것처럼 그녀의 마음을 뒤흔들었다.

주변의 소음이 멀어지고 지강산 말고는 아무것도 눈에 들어오지 않았다.

화이트 셔츠에 블랙 바지 차림의 지강산이 여전히 귀공자 같은 우아함을 풍기고 있었고 거기에 서늘한 분위기까지 풍겼다. 조각 같은 옆모습이 정말 흠잡을 데 없이 완벽했다.

지강산이 고개를 숙이고 휴대폰을 들여다보고 있었다.

과거의 기억이 스멀스멀 피어올랐다. 싱그러운 소년미를 풍기며 따스하고 햇살처럼 밝게 웃어주던 소년이 눈앞에 나타났다. 허서령을 품에 안고 어리광을 부리던 게 마치 어제 있었던 일 같았다.

“서령아, 뽀뽀해줘.”

하지만 어제가 아니라 무려 5년이라는 세월이 흘렀다. 이젠 전생의 일처럼 아득했다.

허서령의 손끝이 미세하게 떨렸고 가슴 깊숙한 곳에서부터 저릿한 통증이 번졌다. 어느새 눈시울도 붉어졌다. 도저히 지강산을 마주할 용기가 나지 않았고 그냥 이대로 도망치고 싶었다.

주춤거리던 허서령이 당황한 기색이 역력한 얼굴로 룸을 나가려 했다.

“서령 씨.”

백시욱이 허서령을 불러 세웠다.

“오자마자 왜 그냥 가요?”

허서령이 멈칫하더니 문고리를 꽉 잡았다.

룸 안에 있던 사람들의 시선이 일제히 허서령에게 쏠렸다. 오직 지강산만 예외였다. 휴대폰 화면을 넘기던 엄지손가락이 잠깐 멈칫했을 뿐 미동도 하지 않았다.

허서령이 숨을 길게 내뱉었다. 가슴을 짓누르는 답답함에 숨조차 쉬기 힘들었다.

첫사랑과의 재회가 너무나 당혹스럽고 민망했다. 더군다나 두 사람이 헤어질 때 다시는 안 볼 각오로 진흙탕 싸움을 벌이면서 헤어졌다.

“빨리 들어와요. 인혜도 곧 도착한대요.”

백시욱이 허서령을 재촉했다.

심인혜와 허서령은 어릴 적부터 함께 자란 절친이었다. 지난달 소개팅으로 만난 백시욱과 첫눈에 반해 초고속으로 연애를 시작하더니 결혼 날짜까지 다음 달 중순으로 잡아버렸다.

오늘 이 자리는 백시욱과 심인혜의 가장 친한 친구들이 미리 안면을 트고 결혼식 축하 공연도 상의하기 위해 마련한 자리였다.

심인혜의 계획은 들러리들이 춤을 추고 신랑 신부가 무대에서 사랑 노래를 부르는 것이었다. 돈독한 사이가 아니라면 이런 부탁을 들어주기 어려울 것이다.

허서령이 한참 동안 마음을 다잡은 뒤 안으로 들어갔다.

백시욱이 반갑게 맞이했다. 손을 허서령의 등 뒤로 뻗긴 했지만 닿지는 않았다. 매너 있게 일정한 거리를 유지하면서 허서령을 여자들 쪽 빈자리로 안내했다.

자리에 앉자마자 지강산의 옆자리에 아름다운 여자가 앉아 있는 게 보였다. 바로 지강산의 소꿉친구 소유하였다.

지강산과 연애하던 시절에도 소유하는 늘 허서령에게 적대심을 노골적으로 드러내곤 했었다.

소유하의 눈빛이 지금도 날카롭기 그지없었고 허서령을 향한 혐오감을 서슴없이 드러냈다.

“아니, 시욱 오빠, 아무 쓰레기나 들러리로 세워도 되는 거야?”

그 한마디에 룸 안에 정적이 흘렀다. 백시욱조차 당황해 멍한 표정을 지었다.

친구들의 모임에서 이토록 듣기 거북한 말이 나올 줄은 누구도 예상치 못했다. 모두의 시선이 소유하에게 쏠렸다.

허서령도 소유하가 그녀를 욕하고 있다는 걸 알아채고 난감한 얼굴로 지강산을 쳐다봤다.

하지만 지강산은 계속 고개를 숙인 채 남의 일인 것처럼 휴대폰만 응시하고 있었다.

지강산의 뚜렷한 이목구비와 날카로운 턱선이 더욱 차갑게 느껴졌다. 조명이 그의 짧은 머리끝에 걸려 옅은 그림자를 드리웠고 누구도 쉽게 다가갈 수 없는 서늘함을 내뿜었다.

참다못한 한 여자가 불쾌해하며 나서서 한마디 했다.

“지금 누구한테 하는 소리예요?”

그러자 소유하가 건방진 태도로 말했다.

“내가 누구를 말하는지 허서령은 알고 있을 거예요.”

사람들의 시선이 다시 허서령에게 향했다.

허서령은 아름다운 얼굴을 가졌지만 거들먹거리거나 티를 내지 않았고 깊은 골짜기에 피어난 은방울꽃처럼 단아한 분위기가 풍겼다. 그리고 검고 부드러운 긴 머리를 뒤로 단정하게 묶었다. 공익 변호사인 그녀는 다정하고 선량해 보였으며 욕심이 없는 듯한 차분한 인상을 주었다.

하지만 허서령을 아는 이들은 잘 알고 있었다. 허서령의 내면과 겉모습이 얼마나 큰 괴리가 있는지를.

사람들은 대체 두 사람 사이에 무슨 원한이 있길래 만나자마자 ‘쓰레기’라고 욕하는지 궁금해졌다.

이런 모욕을 당했다면 허서령이 화를 내거나 반격하는 게 마땅했다. 하지만 소유하가 지강산을 대신하여 이러는 걸 알고 있었기에 틀린 말도 아니었다.

지강산에게 있어서 허서령은 쓰레기 같은 존재였다.

백시욱이 어색하게 웃으며 분위기를 수습하려 애썼다.

“아, 원래 알던 사이였구나. 서령 씨는 우리 예비 와이프의 제일 친한 친구야. 예전에 무슨 원한이 있었든 오늘은 내 체면을 봐서라도 훌훌 털어버리고 화해하면 안 될까?”

소유하가 하찮다는 표정을 지었다.

“난 쟤랑 원한 같은 거 없어. 저런 걸레 같은 여자를 알지도 못하고. 강산 오빠가 쟤한테 원한이 있으니까 오빠한테 물어봐. 화해할 수 있는지.”

‘걸레 같은 여자?’

관계가 점점 복잡해졌다. 난감해진 백시욱이 억지 미소를 쥐어짰다.

“강산아, 서령 씨랑 아는 사이였어?”

사실 그가 묻고 싶었던 건 허서령에게 차였냐는 질문이었다.

허서령이 테이블 아래에서 두 주먹을 꽉 쥐었다. 지강산이 입을 열기를 기다리는 그 몇 초가 수능 시험을 치를 때보다 더 긴장됐다.

공기가 희박해진 듯 숨이 막혀왔고 말로 형용할 수 없는 압박감이 온몸을 조여왔다.

이름이 불린 이상 지강산도 더는 이 상황을 외면할 수 없었다. 느긋느긋 휴대폰을 내려놓고 고개를 들어 허서령을 쳐다봤다.

그의 검은 눈동자가 한겨울의 서리처럼 차갑고 날카로웠다. 그 안에 알 수 없는 소외감이 서려 있었다.

“모르는 사람이야.”

지강산의 낮게 깔린 목소리에 온기라곤 전혀 없었다.

그 한마디가 허서령의 심장을 날카롭게 찔렀다. 아릿한 통증과 함께 실망감이 걷잡을 수 없이 퍼졌다.

지강산과 시선이 마주친 그때 허서령의 눈시울이 붉어졌다. 눈물이 왈칵 쏟아질 것 같아 주먹을 꽉 쥐고 서둘러 고개를 떨구었다.

도저히 견딜 수 없었던 허서령은 당장이라도 이곳을 벗어나고 싶었다.

분위기가 순식간에 가라앉았다. 다들 눈치 빠른 성인이라 감정과 표정만 봐도 대충 상황을 짐작할 수 있었다.

백시욱이 정적을 깼다.

“오늘 결혼식에서 들러리를 서줄 친구들을 이 자리에 부른 건 서로 친해지게 하기 위해서야. 빨리 친해지려면 게임만 한 게 없지. 밥 먹기 전에 게임이나 한판 할까?”

젊은 사람들끼리 빨리 친해지고 분위기를 반전시키려면 진실 게임이 최고였다.

“나부터 시작할게...”

백시욱이 빈 술병을 테이블 중앙에 놓고 힘차게 돌렸다.

허서령을 제외한 모든 여자들이 술병이 지강산을 향하기를 바라고 있었다.

회전하던 술병이 서서히 멈췄다. 기대를 저버리지 않고 술병이 지강산을 가리키자 사람들이 일제히 환호했다.

“와, 지강산이 걸렸어. 진실을 말하는 거랑 벌칙 중에 뭘 선택할 거야?”

지강산의 표정이 차분하기만 했다. 남들 앞에서 속마음을 드러낼 생각이 추호도 없었다.

“벌칙.”

백시욱이 쪽지를 하나 뽑더니 놀라움을 감추지 못했다.

“종이 한 장 사이에 두고 여기에 있는 여자 한 명이랑 2분 동안 키스하기.”

지강산의 잘생긴 얼굴이 순식간에 일그러졌다.

허서령이 허벅지 위의 바지춤을 꽉 움켜쥐었다. 하도 꽉 쥐어서 손가락 마디가 다 하얘졌고 가슴에 씁쓸함이 번졌다.

이곳에 남아서 이런 꼴을 당하는 자신이 한심하게 느껴졌다. 자리를 박차고 나가고 싶은 마음이 극에 달했다.

그때 소유하가 환하게 웃으며 티슈 한 장을 뽑아 들었다.

“다들 포기해. 강산 오빠는 나랑 할 거니까.”

그러고는 입술 위에 티슈를 갖다 대고 지강산 쪽으로 몸을 돌렸다.

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
110 챕터
Chaotic Love : Intro
[Part Plernta]22:25 น.@Sosay Pub“มึง ไปหน้าเวทีกัน”“ไปก่อนเลย” ฉันตะเบ็งเสียงไม่แตกต่าง แข่งกับเสียงดนตรีที่ดังกระหึ่มอัดหู พลางละสายตาจากหน้าจอมือถือ ช้อนขึ้นมองสาวสวยรุ่นราวคราวเดียวกันที่ยืนอยู่ข้างๆ ไหล่เล็กของคนเอ่ยชวนไหวขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะโยกย้ายร่างกายพลิ้วไหวไปสมทบกับเดอะแก๊งด้านหน้าเวที เธอคือ ลูกน้ำ เพื่อนร่วมคณะและสมาชิกคนสำคัญประจำกลุ่มสายปาร์ตี้จากนั้นฉันหันกลับมาที่แก้วบนโต๊ะซึ่งมีแอลกอฮอล์เหลือไม่ถึงครึ่ง แล้วยกมันขึ้นกรอกปากจนหมดในคราวเดียว ก่อนจะวางคืนตำแหน่งเดิมพร้อมกระโดดลงจากเก้าอี้ตัวสูงมายืนบนพื้น“มาทำอะไรกันเยอะแยะวะ” หมดเวลาไปเกือบห้านาทีเลย กว่าฉันจะพาร่างกายฝ่ากลางฝูงชนมากมายออกมาอยู่หน้าผับได้สำเร็จนี่ขนาดอยู่แค่ช่วงกลางร้านนะ…ยังรู้สึกเหมือนจะขาดใจฉันขยับมายืนในจุดที่ห่างจากประตูเข้าออกพอสมควร ขณะสูดเอาอากาศบริสุทธิ์ยามค่ำคืนเข้าไปส่วนหนึ่ง แล้วยกเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาสแกนหน้าปลดล็อกเพื่อเช็กข้อความที่ส่งไป“เยส!...” ฉันกระทุ้งข้อศอกซ้ายเข้าข้างเอวด้วยความดีใจ แต่ไม่นานริมฝีปากที่หงายอยู่ก็ต้องคว่ำลง เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่าทุกการนัดเจอก็เป็
더 보기
Chaotic Love : 01 (1/2)
[Part Peerakan]@ห้อง VVIPผมกระแทกตัวลงบนโซฟาอย่างแรงด้วยความหงุดหงิด พลางหยิบมือถือขึ้นมาไล่ดูแชทของใครบางคนที่ DM หาผมทุกวัน น่าจะสักระยะหนึ่งได้ แต่ก็ไม่แน่ใจว่านานแค่ไหน ถ้าบอกว่าไม่อ่านเลยก็ดูจะเป็นการโกหกตัวเองเกินไป อ่านแค่ผ่านๆ อันนี้พอรับได้ คิดแค่ว่าเดี๋ยวเธอก็เลิกส่งไปเอง ถ้าผมไม่ตอบกลับ เพราะที่ผ่านมาก็เป็นแบบนั้น ไม่เห็นมีผู้หญิงคนไหนอดทนได้นานสักคน แต่ดูเหมือนจะไม่ใช่กับเธอคนนี้…ปลายนิ้วไล่ข้อความขึ้นไปรัวๆ ใช้เวลาพักใหญ่เลยกว่าผมเจอข้อความที่ต้องการ ส่งมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอวะ…ถ้าตอนเรียนหมั่นเพียรเท่านี้เธอคงได้เป็นดอกเตอร์ ในอนาคตแน่[ฉันคือเพลินตา ฉันอยากรู้จักคุณ]เพลินตา…ใช่จริงๆ เป็นยัยซุ่มซ่ามที่เปิดประตูไม่ดูตาม้าตาเรือคนนั้น ว่าแต่ยุคนี้ยังมีผู้หญิงใช้ประโยคแนะนำตัวแบบนี้อยู่อีกเหรอวะ นึกว่าก๊อบปี้ข้อความที่แปลมาจากกูเกิ้ลทรานสเลทและเพราะโปรไฟล์ถูกตั้งเป็นรูปหมาน้อย ก็เลยไม่รู้ในทันทีว่าเป็นเธอ แค่รู้สึกว่าคุ้นชื่อ…แต่ที่ไม่รู้คือเธอเป็นเพื่อนกับหนึ่งในบรรดนายหญิงของแก๊ง เนื่องจากผมเป็นคนโลกส่วนตัวสูงจึงไม่ได้ให้ความสนใจคนรอบตัวเท่าไหร่นักความมั่นใจผมเพิ่มขึ
더 보기
Chaotic Love : 01 (2/2)
“กูไม่ได้ทำ” ผมเถียง“ก็มึงเป็นคนเปิดประตู” แต่มันตอกกลับด้วยเสียงที่ดังกว่า พร้อมกับโน้มตัวมาข้างหน้า คงเพื่ออรรถรสหรืออะไรสักอย่างของแม่ง“ประตูมันก็บอกชัดเจน ฝั่งไหนเข้า ฝั่งไหนออก” ผมกดเสียงต่ำในการชี้แจงขณะโน้มตัวเข้าหามันเช่นกัน“ก็ใช่ไง”ผมยกยิ้มขึ้นมุมปากทันที แน่นอนว่ามันเถียงไม่ออก แต่ประโยคต่อมานี่สิ…ส่งผลให้หน้าผมกลับมาตึงเปรี๊ยะ“แต่มึงเปิดผิดฝั่ง!”“....” นั่นเป็นตอนที่ผมเงียบและดึงตัวกลับไปแนบชิดพนักพิงเหมือนเดิม พลางคิดตามสิ่งที่ไอ้หมอไวน์พูด ใช่เหรอวะ…ผมคิดว่าผมเปิดถูกฝั่งแล้วนะ มันพลาดตอนไหนกัน?“เหอะ! ทีนี้ทำนิ่ง” ไอ้ยูตะเสริม“แล้วจะกูทำไง ก็มันเกิดไปแล้ว” ผมโพล่งออกไปอย่างคนถูกต้อนจนมุม“ขอโทษไง พูดเป็นไหม” ไอ้วาโยว่า ก่อนที่ทุกคนจะพากันโคลงศีรษะอย่างเอือมระอานี่มันต้องขนาดนี้เลยเหรอวะ ยังกะผมไปทำใครตายอย่างงั้นแหละ[Part Plernta]@คอนโด Gหลังจากที่เฮียฟิวส์เดินกลับขึ้นไป คุณหมอไวน์ก็โทรหารุ่นพี่ยูตะ เพื่ออธิบายเรื่องที่เกิดขึ้น เพื่อนรักของฉันก็เลยรีบวิ่งแจ้นลงมาภายในไม่กี่นาที ราวกับหายตัวได้ก็ไม่ปาน มีเพื่อนเป็นอีมิณ ก็ดีแบบนี้แหละ…มันไม่มีทางปล่อยฉันไว้คนเดี
더 보기
Chaotic Love : 02 (1/2)
วันต่อมา…11:00 น.@ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง“เร็วมึง”เสียงเร่งรัดดังขึ้นพร้อมกับร่างกายฉันถูกลากไปตามหลังเพื่อนรัก ฉันเหลือกตาขึ้นมองบนพลางถอนหายใจแรงด้วยความจำยอม เพราะมันเล่นไปขุดฉันจากที่นอนเพื่อมาช่วยมันเลือกของขวัญสำหรับการจบการศึกษาอย่างเป็นทางการให้แฟนสุดที่รักอย่างรุ่นพี่ยูตะทั้งที่ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลยสักนิด แต่ก็ต้องมา...ไม่นานเราก็พากันเข้ามาในร้านเครื่องแต่งกายบุรุษสุดหรู ซึ่งร้อยวันพันปี คนอย่าง มิณาริน ไม่แม้แต่จะเดินผ่าน แต่เพื่อผู้ชาย มันยอมจ่ายไม่อั้น“ช่วยเลือกหน่อยมึง” มิณพูดขึ้นขณะกระวนกระวายอยู่กับการเลือกเสื้อแจ็คเกต ราคาแพงที่ถูกจัดเรียงไว้อย่างดี ก่อนที่มันจะหยิบออกมาจากราวแล้วชูขึ้นให้ฉันช่วยพิจารณา“ก็ดี แต่กูว่าสีอ่อนไปหน่อย” ฉันว่าพลางหันไปหยิบอีกตัวที่สีน้ำตาลเข็มขึ้นมาอีกเฉดเพื่อนรักเลื่อนปลายนิ้วชี้ขึ้นไปแตะที่ขมับตัวเองหลายครั้งขณะใช้ความคิด แถมยังกลอกตามองเสื้อสองตัวสลับกันไปมา และท้ายที่สุดมันก็คว้าอีกตัวซึ่งสีเข้มขึ้นไปอีก“งั้นตัวนี้ดีกว่ามะ”“ดีเลย” ฉันตอบพร้อมยัดตัวในมือเข้าที่เดิม“ทำไมมึงไม่ซื้อเนกไท กูเห็นเขาชอบให้กัน” ฉันถาม หลังจากเราพา
더 보기
Chaotic Love : 02 (2/2)
[Part Peerakan]สาวน้อยช่างจ้อหันขวับกลับมาหาผม ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ มือถือที่แนบหูในตอนแรกถูกเลื่อนลงข้างลำตัวผมขยับเท้าเข้าหาทิ้งระยะห่างไม่ถึงสองก้าว ยกมือขึ้นกอดอก ทิ้งช่วงต้นแขนพิงผนัง นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้พินิศหญิงสาวตรงหน้าชัดเจนเต็มสองตา เธอไม่ได้สวยจนสามารถสะกดใครได้ในวินาทีแรก ใบหน้าทรงกลมคล้ายกับอมซาลาเปาสองลูกอยู่ข้างแก้ม ดวงตาเรียวแต่ก็ไม่ถึงกับตี่ ปากนิดจมูกหน่อย ตามสไตล์สาวหมวยที่เกิดมาในครอบครัวคนจีนโดยแท้ เพียงแต่เธอยังมีความคมเข้มในเรื่องของคิ้วและขนตา นี่คือข้อได้เปรียบไม่งั้น…ก็แม่ชีดีๆ นี่แหละแต่ถ้าโดยรวมก็ถือว่ามองได้เรื่อยๆ ไม่เบื่อ ดูเหมือนแก้มป่องๆ นั่นจะเป็นจุดที่เรียกรอยยิ้มได้เป็นอย่างดี ขนาดผมที่ว่ายิ้มโคตรยาก ยังเกือบหลุด…ตอนนี้ผมเห็นรูปหมาตอนนี้ผมเห็นรูปหมาน้อยพันธุ์ปอมเมอเรเนียนหน้ากลมจากการตัดแต่งขนที่ถูกใช้ตั้งโปรไฟล์ มาแทนที่ใบหน้าเธอ เหมือนกันเด๊ะเลย“หืม?” ผมเม้มริมฝีปากกลั้นยิ้มพลางเอียงคอมอง ขณะเร่งคำตอบจากฝ่ายตรงข้าม เมื่อเธอใช้เวลาในการประมวลผลนานเกินไป ส่งผลให้คนถูกทักท้วงสะดุ้งเล็กน้อย“ปะ…เปล่าซะหน่อย” เธอปฏิเสธน้ำเสียงตะกุกตะกัก
더 보기
Chaotic Love : 03 (1/2)
[Part Plernta]ยอมรับเลยว่าตกอยู่ในอาการช็อกจนทำอะไรไม่ถูกตอนที่เห็นคนถูกปลายขวดเหล้าแหลมคมที่เกิดจากความตั้งใจจ้วงแทงต่อหน้าต่อตา เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นไม่บ่อยนักที่ผับของรุ่นพี่ดิน มันมีอยู่บ้างแต่ไม่ร้ายแรงเท่าครั้งนี้ และฉันคือผู้โชคดี…โชคดีที่ไม่โดนลูกหลง แต่ก็ไม่สามารถสลัดภาพเหล่านั้นออกไปจากหัวได้เหมือนกันหัวใจเริ่มทำงานหนักขึ้นทันทีที่ฉันหลุบมองมือตัวเองที่ประสานกันบนตัก ณ เวลานั้น ฉันไม่รู้จะตกใจกับอะไรก่อน สมองก็สั่งการช้าซะเหลือเกินยังดีที่เขาไม่ได้ใจร้ายถึงขั้นทิ้งฉันไว้ตรงนั้น มือเล็กถูกยกขึ้นกระชับเสื้อแจ็คเกตที่คลุมบนไหล่ให้แน่นขึ้น ก่อนจะกวาดสายตาสำรวจภายในรถหรูอย่างถือวิสาสะ หลังจากเจ้าของหนีไปนั่งสูบบุหรี่อยู่บนกระโปรงท้ายไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้สัมผัสในชาตินี้เลยด้วยซ้ำ กลิ่นเฟรชอ่อนๆที่ปะทะเข้าจมูกจนฉันอดที่จะสูดดมไม่ได้ มันบ่งบอกได้ถึงความสะอาด สดชื่น ไม่มีกลิ่นอับหรือกลิ่นอาหารแม้แต่น้อย รู้เลยว่าเขารักและดูแลมันดีมากแค่ไหนแอบอิจฉารถได้ไหม...ฉันหันมองแผ่นหลังกว้างผ่านกระจกด้านหลัง เผลอหลุดยิ้มออกมาซ้ำๆ เพราะอย่างน้อยก็ได้เข้าใกล้เขามากขึ้นอีกหนึ่งก้าว ในเรื่องราว
더 보기
Chaotic Love : 03 (2/2)
[Part Peerakan]ผมใช้เวลาไม่นานก็พาตัวเองมาถึงบ้าน…บ้านขนาดกลาง แต่สำหรับผมมันใหญ่มาก...มากเกินกว่าที่จะอยู่คนเดียว บ้านที่มีครบทุกอย่าง แต่ไม่มีครอบครัว เพราะผมเสียพวกเขาไปจากอุบัติเหตุที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้น ตั้งแต่ผมอายุไม่ถึงสิบขวบเลยด้วยซ้ำ ทั้งพ่อ แม่ และน้องสาว ทั้งสามคนเห็นแก่ตัวมากๆ ที่หนีไปอยู่สุขสบายพร้อมหน้าและทิ้งให้ผมอยู่คนเดียวบนโลกที่แสนกว้างใหญ่และเลวร้ายครอบครัวเดียวที่ผมมีอยู่ในตอนนี้ก็คือไอ้พวกแม่งนั่นแหละ ถึงจะช่วยให้คลายเหงาได้ ช่วยเหลือได้ในยามจำเป็น แต่มันทดแทนสิ่งที่ผมเสียไปไม่ได้เลย…น่าแปลก…ที่การอยู่คนเดียวมันยิ่งทำให้ผมจมลึกอยู่กับความเจ็บปวด แต่ผมยังชอบการอยู่คนเดียว ชอบความเจ็บปวด ซึ่งนานวันเข้ามันเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความชินชาเหตุการณ์หลายอย่างที่ผมอยากจะลืม…มันก็ยิ่งตอกย้ำชัดเจนขึ้น ว่าไม่ควรมีใครเข้ามาอยู่ในชีวิตผมเลยสักคนพรึ่บบบ!ไฟทั่วทั้งบ้านถูกเปิดอัตโนมัติในตอนที่ผมก้าวขาผ่านวงกบประตู ทั้งชั้นล่างและชั้นบน ถึงผมจะชอบอยู่คนเดียวแต่ผมไม่ได้ชอบความมืดเลยสักนิดผมเดินตรงขึ้นบันไดมายังชั้นสองของบ้านซึ่งเป็นพื้นที่โล่งทั้งชั้นไม่มีการกั้นห้อง แต่ท
더 보기
Chaotic Love : 04 (1/2)
[Part Plernta]01:35 น.@คอนโดGหลังจากที่จัดการตัวเองให้อยู่ในสภาพพร้อมนอนเรียบร้อย แต่โคมไฟหัวเตียงยังเปิด สายตาโฟกัสหน้าจอมือถือซึ่งปรากฏแชทที่โคตรจะหนักขวา เพราะไร้การตอบกลับจากผู้รับฉันยันตัวขึ้นนั่งพิงพนักหัวเตียง ก่อนจะตัดสินใจพิมพ์ข้อความส่งไปอีกครั้งขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ : Plern_TAต่อมาฉันดีดแผ่นหลังขึ้นตั้งตรงเมื่อหน้าจอโชว์ว่า ‘เห็นแล้ว’ หลังจากข้อความถูกส่งไปได้ไม่ถึงนาที ริมฝีปากผลิบานทันควันตึกตัก…ตึกตัก…ตึกตักเสียงหัวใจเต้นเร็วและแรงจนสัมผัสได้ เมื่อมีสัญญาลักษณ์ว่าฝ่ายตรงข้ามกำลังพิมพ์ แสดงขึ้นในหน้าแชทDe.FiEw : อืม ถือว่าหายกัน“อร๊ายยยยย!!!” ฉันหลุดกรี๊ดเสียงลั่นจนตัวเองยังตกใจ ก่อนจะดึงผ้านวมขึ้นมากัดไว้ ทั้งแขนและขาดีดดิ้น อยู่ไม่สุข แถมยังม้วนกลิ้งไปมาบนที่นอน นี่ฉันเขินกว่าตอนที่เขาจับมืออีกนะ…ดีใจยิ่งว่าตอนได้แต๊ะเอียจากป๊าม้าหลายร้อยเท่า“ตอบแล้ว เขาตอบกลับฉันแล้ว ในที่สุด อ๊ายยย!” อยากจะประกาศให้คนทั้งโลกรู้ ไปจนถึงดาวเคราะห์ดวงที่แปดโน่นเลยจริงๆมือเล็กถูกยกขึ้นทาบอกในตอนที่ดีดตัวขึ้นนั่ง พยายามผ่อนลมหายใจเข้าออก ก่อนจะกลับมาจับจ้องหน้าจอมือถืออีกครั้ง
더 보기
Chaotic Love : 04 (2/2)
และแล้วฉันก็พาตัวเองมายืนกดกริ่งอยู่หน้าคอนโดเพื่อนรัก ไม่ถึงสามนาที มิณก็มาเปิดประตูให้“อุกกาบาตจะชนโลกไหมวะเนี่ย” มันทำหน้าตกใจราวกับเรื่องนี้มันไม่เคยเกิดขึ้น ตอนไปเรียนฉันก็ตื่นเช้าไหมล่ะ…“อีนี่…” ฉันยกมะเหงกจะเคาะหัวมันแต่ก็ต้องลดมือลง เพราะนึกขึ้นได้ว่านี่ไม่ใช้เวลาจะมาทะเลาะกับมัน“ผัวมึงอยู่ไหม” ฉันพยายามมองเข้าไปด้านใน เพราะปกติเวลามาหามิณฉันจะไม่เข้าไปอยู่แล้ว เกรงใจรุ่นพี่ยูตะ และส่วนมากจะเป็นมันมากกว่าที่ขึ้นไปหาฉัน“ถามหาทำไมมิทราบ” มันเอียงคอถามฉันเสียงแข็ง ความหวงผัวไม่มีใครเกินเพื่อนฉันจริงๆ“กูมีอะไรจะขอให้เขาช่วยหน่อย” ไหนๆ เขาก็รู้กันหมดแล้ว ก็ขอให้เขาช่วยไปเลยแล้วกัน“เรื่อง” มันเลิกคิ้วถาม“กูอยากได้ที่อยู่ของเฮียฟิวส์” สิ้นเสียงฉันเพื่อนรักก็สบถออกมาเสียงดังลั่น“ฮะ!!!”จนฉันสะดุ้งโหยง บ้าจริง…“จะตกใจอะไรขนาดนั้น”“เกินไปปะ นี่มึงจะไปหาเขาถึงบ้านเลยเหรอ คิดอะไรอยู่” มันโวยวาย“ไม่ใช่ มึงจะบ้าเหรอ…”“แล้วจะเอาที่อยู่เขาไปทำอะไร”“แค่จะส่งของไปให้ เนี่ยป๊าม้าเอาของมาฝากมึง” ฉันว่าพลางชูกล่องอาหารขึ้นตรงหน้าและอธิบายเหตุผลต่อ“แล้วกูก็เลยอยากเอาให้เขาด้วย”มันรับ
더 보기
Chaotic Love : 05 (1/2)
[Part Peerakan] 11:20 น.เสียงออดหน้าบ้านดังต่อเนื่อง สร้างความแปลกใจให้กับผมมาก เพราะปกติจะไม่มีใครมาหาผม ส่วนคนที่รู้จักบ้านผมก็มีแค่คุณอาฉัตรและไอ้พวกนั้น ซึ่งถ้าเป็นคุณอาก็จะโทรบอกก่อนเข้ามาเสมอ ส่วนไอ้พวกแม่งก็ตัดไปได้เลย เนื่องจากผมสั่งห้ามไม่ให้ใครมาเหยียบที่นี่เด็ดขาด“มีของมาส่งครับ” เสียงตะโกนดังเข้ามาทั้งที่ผมยังเดินไม่ถึงประตูรั้วหน้าบ้าน ฝีเท้าจึงเร่งความเร็วขึ้นเล็กน้อย“ไม่ได้สั่ง” ผมบอกพลางเหลือบมองถุงที่อยู่ในมือแกร็บผ่านช่องว่างของรั้วบ้าน“คุณพีรกานต์ รึเปล่าครับ” คนส่งของเอ่ยถาม“ครับ”“ถ้างั้นก็ใช่แล้วละครับ ชำระเงินเรียบร้อยแล้วครับ ช่วยรับของด้วยครับ”ผมลังเลเล็กน้อยก่อนจะเปิดประตูเล็กเพื่อรับของที่ถูกส่งมาจากไหนก็ไม่รู้ด้วยความจำใจ เพราะกลัวว่าจะเสียเวลาคนขับแกร็บจากนั้นก็เดินถือถุงอะไรสักอย่างเข้าบ้านแบบงงๆ ‘ไท่เหยียนติ่มซำ’อาหาร...?ผมหยิบกล่องอาหารที่ถูกแพ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status