Chaotic Love : 37 (1/3)

@สนามบินอู่ตะเภา

สองวันต่อมา…

10:30 น.

“เดี๋ยวกูไปเอารถ แล้วเข้าไปเช็กอินเลยนะ” ไอ้หมอไวน์สะกิดบอกผมขณะเดินมาถึงหน้าเกตเวย์

“อือ”

“มึงจะเอาไรเพิ่มก็พิมพ์มา” ไอ้วาโยเสริม ก่อนพวกมันจะพากันเดินแยกไปอีกทางด้วยความสดใสร่าเริง ไม่เข้าใจว่าจะร้องตามกันมาทำห่าอะไร ดีนะ…ที่ไอ้น้องชายสามตัวนั่นไม่ว่าง ไม่งั้นนะ...เตรียมปวดหัวรอเลย

ผมถอนหายใจแรงด้วยความเอือมระอา ก่อนจะควักมือถือออกมาต่อสายหาลูกน้องคนสนิท

ไม่นานมันก็รับสาย

[รออยู่หน้าสนามบินแล้วครับ]

การโทรสิ้นสุดโดยไม่มีการตอบกลับจากผม หลังจากรู้ตำแหน่งที่อยู่ชัดเจน ปลายเท้าขยับก้าวตรงดิ่งไปยังประตูทางออกทันที

ตั้งแต่ผมเริ่มเข้ามาทำงานกับพีพีเอ็นเต็มตัว นี่เป็นครั้งแรกที่ผมให้ความสำคัญกับกิจกรรมที่บริษัทจัดขึ้น

ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องปกติ ความจริงผมก็ได้ยินผ่านหูอยู่บ้าง ตั้งแต่เรื่องที่ผมเข้าบริษัททุกวัน หรือแม้แต่เรื่องที่ผมสั่งเปลี่ยนแปลงอะไรหลายๆ อย่าง ที่เดิมทีมันไม่ค่อยสะดวกนัก

แต่ก็ทำได้แค่พูดนั่นแหละ ไม่มี