MasukI gently held her hand dahilan na mapatingin siya sa akin. Pinakatitigan ko ang kanyang buong mukha habang iginigiya siya palakad, palapit sa kama.
Napahinto kami at hinapit ko siya sa beywang hanggang sa magdikit ang aming mga katawan. Ramdam na ramdam ko ang kaba ng dibdib niya. Hinawakan ko siya sa baba at iniangat ang ulo hanggang sa napatingala ito sa akin. Hindi na ako nag-aksaya ng salita. Dahan-dahan kong inilapit ang labi ko sa kanya. Hindi siya umiwas. Sa halip ay pumikit siya. Waring isinusuko ang sarili sa sandaling iyon. Ang unang halik ay banayad na halos tikim lang. Pero sapat na para maramdaman kong pareho naming gustong magpatuloy. Hinagod ng mga daliri ko ang kanyang pisngi habang ang isa kong kamay ay nanatiling nakayakap sa kanyang baywang. "Sigurado ka ba?" mahina kong paniniguradong tanong na halos pabulong sa pagitan ng aming mga halik. Tumango siya ng marahan. "O-Oo..." Doon ko na siya muling hinalikan nang mas mariin at mas mapusok. Hindi na ako nag-isip. Tiningnan ko lang siya saglit, tapos hinila ko na siya papalapit. Napahawak siya sa dibdib ko habang unti-unti ko siyang hinihiga sa kama. Fvck! Her body was so soft. I could clearly smell her perfume, mixed with sweat and lust. Nakakabaliw. Tinanggal ko ang sagabal na tuwalyang nagsisilbing takip sa kanyang hub*d na katawan. Hindi man lang siya pumalag o nagreklamo. Tinitigan ko lang siya habang ibinababa ang tingin sa kanyang hub*d na kabuuan. Tang!na. Ang ganda ng katawan niya na parang sinadya para sa mga kamay ko. "Masarap ba ako sa paningin mo?" tanong niya, medyo pa-hingal. "Yeah. Fvck, you look so d*mn good!" I answered harshly. Hinawakan ko ang balakang niya, pinaglandas ang daliri sa papunta sa kanyang tiyan. Hindi na ako nagpigil. Lumuhod ako sa harap niya at sinimulang dilaan ang basang-basa na niyang pagkab*bae. Napakapit siya ng mahigpit sa buhok ko. "Sh1t! O-Ohh..." ungol niya habang kumakadyot ang balakang niya sa mukha ko. Hindi ko na siya pinatigil. Mas lalo ko pang pinasarap. Dinilaan ko siya na parang gutom na gutom. Basang-basa na siya at alam kong malapit na rin siya. “Put it in… please…” pagsusumamo niya. Tinanggal ko ang tuwalyang nakatapis sa akin. Pinakawalan ang aking pagkalalaki na kanina pa tigas na tigas. Walang seremonyas na itinutok ko agad sa lagusan niya. "Handa ka na?" bulong ko. "Oo... angkinin mo na ako. Sa iyo ako ngayong gabi..." Napangisi ako. Matapang na babae. Napadaing pa ito dahil sa aking unang pagpasok sa kanyang pinakaiingatang puri. Alam kong nasaktan ko siya dahil sa birhen pa siya. Ramdam ko ang pagpigil niya ng kanyang pag-iyak. Ang akala ata nito ay hindi ko malalamang birhen pa siya. Sa dami ng babaeng nakasiping ko, alam ko kung sino ang birhen na nakuha ko. Pero sa totoo lang, siya palang ang babaeng birhen na nakaniig ko. Nakakatuwang isipin na malamang ako ang lalaking nakauna sa babaeng nasa ilalim ko ngayon. At doon, tinuluyan ko na siya. Madidiin at mabilis ang aking pag-ulos. Wala nang preno. Puro ungol at hugot-baon na puno ng pagnanasa. At sa bawat ulos, bawat pagdaing, alam kong kahit hindi ko siya kilala… hindi ko ‘to malilimutan. Hindi pa man siya nakaka-recover mula sa sunod-sunod na ulos ko, bigla kong hinugot ang sarili ko mula sa kanya. Napabitin siya at napatingin sa akin na habol ang hininga. “Turn around,” utos ko habang pinapihit ang katawan niya. Wala siyang tutol. Sumunod siya kaagad at lumuhod sa kama habang nakausli ang puw*tan. Hinawakan ko ang beywang niya at muling ibinaon ang pagkal*laki ko sa lagus^n niya mula sa likod. "Sh1t!" napasigaw siya habang napakapit sa headboard. "Sobrang lalim!" Napakagat-labi ako. Ramdam na ramdam ko ang narating ng aking ahas sa pinakaloob niya. Dagdag pa na sobrang sikip niya. “Mas gusto mo ’to, ’di ba?” bulong ko, halos sabay sa pagdiin ng isang malakas na kadyot. Tumango siya, halos mawalan ng boses sa sunod-sunod na ungol. "Oo… tang*na, ang sarap!" Mas naging mapangahas ako. Hila, ulos at hampas sa puw*tn na halos ikabaliw sa sensasyon ng babae. Basang-basa na siya, tumutulo pa sa hita ang pinaghalong katas at laway ko. Nilapit ko ang bibig ko sa leeg niya, sabay kagat at s****p. "Moan loud, baby..." bulong ko, habol ang hininga. Hindi siya agad makapagsalita. Nanginginig ang tinig niya nang sabihing, “Yes!O-Ohhh…" At sa oras na iyon, mas lalo kong isinagad ang sarili ko sa kanya. Hanggang sa sabay kaming nanginig, sabay sumabog sa gitna ng gabi.NILAPITAN ako ni Mommy. Hinawakan ako sa balikat. "Son, let's go home..." aya niyang sabi. Hindi ako agad kumilos. Nakatayo lang ako sa harap ng altar, suot ang barong, habang nakatitig sa pintuan ng simbahan. Umaasang anumang oras, bubukas iyon at papasok si Elisa… suot ang puting bestida, dala ang pangakong ako pa rin ang pinili niya. "Mom… sandali lang," mahina kong sabi. Tiningnan niya ang relo sa kanyang pulso, halatang kinakabahan na rin. "Calvin, it’s been an hour." Isang oras. Isang oras na pala akong nakatayo rito, paulit-ulit na niloloko ang sarili ko na darating pa siya. Unti-unti nang nag-uusap-usap ang mga bisita. May ilan nang tumatayo, may mga bulungan, may mga matang nakatingin sa akin, punong-puno ng awa. Mas masakit pa ’yon kaysa galit. "She’s not coming…" marahan ngunit siguradong sabi ni Mommy. Parang may bumagsak sa dibdib ko. Napapikit ako, pilit pinipigilan ang panginginig ng labi ko. "Darating siya, Ma," matigas kong sabi, kahit ako mism
NAPATITIG ako kay Elisa. Pigil na pigil ko ang aking paghinga. Gusto kong marinig ang magiging sagot niya kung papayag pa rin siyang magpakasal sa akin. "C-Calvin..." sambit niya sa pangalan ko. "Will you still marry me? Elisa, alam kong nagkamali ako sa'yo. I will not demand you to forgive me that fast. But I want you to marry me. Tatanggapin ko ang lahat ng cold treatment mo sa akin," mahabang litanya ko, hindi ko alam na tumutulo na ang mga luha ko sa mata. "Please..." Napatitig si Elisa sa akin. Tahimik. Walang galaw. Para bang tinitimbang niya ang bawat salitang binitiwan ko. Humugot siya ng malalim na hininga bago marahang umiling. “Calvin…” mahina niyang ulit, pero mas buo na ang boses niya ngayon. “Hindi ganon kadali.” Parang may kumuyom sa dibdib ko. Hindi siya sumigaw. Hindi siya nagalit. Pero mas masakit ‘yon. Yung kalmadong pagtanggi niya. “Alam mo ba kung gaano kasakit ang ginawa mo?” tanong niya, diretsong nakatingin sa mga mata ko. “Araw-araw kong iniisip kung
NAKASANDAL lang ang likod ko sa swivel chair ko at nakalagay ang dalawang palad sa batok ko. Habang nakatingala't nakatingin sa kisame. Tatlong araw na lang at idadaos na ang kasal namin ni Elisa. Hanggang ngayon hindi ko pa rin alam kung ano ang pasya niya. Napatigil ako sa malalim kong pag-iisip nang marinig ang yabag papalapit sa akin. "Hijo, anak..." napaayos ako ng upo nang marinig ko ang boses ni Mommy. "Mom." Tumayo ako at nilapitan ko siya. Saka hinalikan siya sa pisngi. Hinawakan niya ang kamay ka at iginiya paupo sa sopa. “I know how you feel, son…” Napayuko ako at napabuntong-hininga. “Do you really, Mom? Kasi ako… hindi ko na alam kung ano’ng mararamdaman ko.” Mahinahon niya akong tinapik sa kamay. “You love Elisa. Kita naman sa’yo. Pero natatakot ka… na baka hindi ka niya piliin.” Napapikit ako. Parang mas lalong bumigat ang dibdib ko sa narinig ko. “She has every reason not to choose me,” mahinang sagot ko. “I hurt her, Mom. I let Samantha ruin everything. Hina
"CALVIN, ako ang dapat na pakasalan mo! Hindi ang bastardang 'yon!" Mga sigaw ni Samantha. Napailing-iling ako. "Kahit kailan ang lakas talaga ng loob mo. Hindi ka nahihiya sa ginawa mo at pagsisinungaling!" Natigilan si Samantha sa harapan ko, pero mabilis din siyang ngumiti. Yung ngiting halatang pilit at puno ng galit. “Ako?” tumaas ang boses niya. “Ako pa ngayon ang sinisisi mo? Calvin, gising! Ginawa ko lang naman ang dapat gawin!" Humakbang ako palapit sa kanya, hindi na nagpipigil. “Dapat?” mariin kong ulit. “Ang sirain ang relasyon namin ni Elisa? Ang magsinungaling? Ang ipilit ang sarili mo sa buhay ko?” Humigpit ang panga ko. “Wala kang karapatan na tawagin siyang bastarda.” Nanlaki ang mata niya, parang hindi makapaniwala sa narinig. “Talaga? Eh ikaw nga ang nagpaasa sa akin noon, Calvin!” sigaw niya. “Kung hindi ka naging malambot, hindi ako aasa!” Napatawa ako nang walang saya. “Hindi kita minahal, Samantha. Alam mo sa sarili mo 'yon. At malinaw ‘yon m
Calvin’s POV SA susunod na linggo na ang kasal namin ni Elisa. Pero hanggang ngayon… hindi pa rin niya ako napapatawad. Tumigil ako sa harap ng salamin, tinitigan ang sarili ko na parang hindi ko na rin kilala. Ang dami kong nagawang mali. At ngayon, lahat ng ‘yon… ako mismo ang nagbabayad. Huminga ako nang malalim, pero hindi pa rin bumigat ang dibdib ko. Dahil ang mas kinatatakutan ko, hindi lang na hindi matuloy ang kasal. Kundi ‘yung tuluyang mawala sila ni Elisa… at ang anak namin. Kumuyom ang kamao ko. “Hindi puwede,” mahina kong sabi sa sarili. Hindi ko hahayaang mangyari ‘yon. Kahit ilang beses pa niyang iwasan ako o ipagtabuyan. Kahit ilang beses pa niyang sabihing hindi pa siya handa. Hihintayin ko siya. Dahil alam kong mahal pa rin niya ako. Dahan-dahan akong umupo sa gilid ng kama. Sa tabi ko, naroon pa rin ang mga papel ng kasal. Mga detalye na dati, pinaplano namin nang magkasama habang nagtatawanan pa kami. Ngayon, ako na lang ang natitira. Pinikit ko ang mg
"HINDI ko alam kung titigil na si Samantha sa panggugulo sa amin ni Calvin. Ayoko na pati ang anak namin ay madadamay." Nasabi ko. Hinawakan ni Giselle ang kamay ko. "Alam ko ang takot mo, Elisa. Alam ko na hindi ka sigurado sa mga anong puwedeng kayang gawin ni Samantha, laban sayo. Para makuha si Calvin..." Napatingin ako ss kaibigan ko. “Giselle…” mahina kong sabi, parang doon ko inilalabas lahat ng bigat sa dibdib ko. “Hindi ko alam kung hanggang saan siya kayang lumayo.” Huminga siya nang malalim, saka umayos ng upo para mas harapin ako. “Pero hindi ka dapat mabuhay sa takot,” mahinahon niyang sabi. “Lalo na ngayon na buntis ka.” Napayuko ako. “Paano kung hindi siya tumigil?” tanong ko, halos pabulong. “Paano kung pati ako, pati ‘yung baby ko… madamay?” Sandaling tumahimik si Giselle. “Kung gano’n, hindi ka mag-isa," seryoso niyang sagot. Tumingin ako sa kanya. “Hindi ko hahayaang basta-basta ka lang galawin o guluhin,” dagdag niya. “Kung kailangan natin ng lega
BUMUKAS ang pinto at pumasok sa loob si Mama. "Oh, bakit ganyan ang mukha mo?" Umikot si Mama at pinagmasdan pa akong maigi. "Si Adrian po kasi..." "Anong nangyari kay Adrian?" "Umuwi po kaagad. Tumwwag po kasi ang Daddy niya at may emergency daw po," sagot ko. Umupo si Mama sa tabi ko. Nakaupo
“GISELLE, pinili kong bumalik. Pinili ko na harapin ka ngayon kahit na sobra ang takot ko sa galit mo. Pinili kong harapin lahat ng kasalanan ko sa'yo. Kasi—” “Kasi tapos ka na sa kung ano mang pinag-abalahan mo?” humalakhak siya nang mapait. “Ganun ba? Ngayon na lang? Parati ka namang ganyan, Adr
SINUNOD ko ang utos ni Daddy. Pero bago ako umalis ay sinilip ko muna si Lolo sa ospital. And I saw Tita Isolde. "Susundan mo pa rin ang babaeng 'yon..." "Tita, wala na po kayong magagawa. Dahil mahal ko talaga si Giselle at may anak na po kami." Napatigil si Tita Isolde. Kita ko sa mga mata niy
"P-PUWEDE bang mahiga katabi ka?" Ewan ko kung bakit iyon ang lumabas sa bibig ko. Kung bakit ako nakikiusap na mayakap si Adrian. Hindi ko rin maintindihan ang sarili ko. Gusto ko lang na kayakap si Adrian. Parang gusto kong maamoy ang masarap sa ilong na pabango niya. Napakunot ang noo ni Adria







