MasukShare
CODE GUY 3 NC
Tanggal publikasi:
2026-07-27 12:01:38“เอ่อ พี่ฌอน คือแพรว...” อยู่ๆฉันก็กลัวขึ้นมาไง ก็คนมันไม่เคย อีกอย่างคือ ฉันตกใจของเขาด้วย ก็มัน เอ่อ ไม่เล็กเลยนี่นา
“ไม่เป็นไรนะ ไม่เจ็บหรอก แค่มดกัด” “จริงมั้ย” “จริงดิ” “งั้น งั้นพี่เข้ามาเลย แพรว แพรวพร้อมแล้ว” ฉันไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าพูดออกไปได้ไง แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ไหนๆเขาก็เป็นคนที่ฉันรัก ถ้าฉันจะเต็มใจเสียซิงให้เขาก็คงไม่แปลกเท่าไหร่ “หลับตาทำไม มองหน้าพี่สิ จะได้ไปพร้อมๆกัน” ลืมบอกไปว่าฉันหลับตากัดฟันแน่นอย่างเตรียมตัวเตรียมใจตั้งแต่ตอนบอกเขาว่าพร้อมอ่ะ “แต่ว่าแพรว” “น่านะ เร็วดิ มองหน้าพี่ แล้วมันจะไม่เจ็บ เชื่อพี่” “แล้วถ้าเจ็บ?” “พี่ก็จะทำให้หายเจ็บ” เสียงเขาหนักแน่นจนฉันยอมลืมตา เลยได้เห็นว่าเขามองฉันนิ่ง งั้นก็ได้ ฉันจะเชื่อเขาแล้วกัน “อือๆ” ฉันพยักหน้าแล้วกอดคอเขาแน่น ก่อนฉันจะรู้สึกว่า ว่า... มันเสียวตรงนั้นมาก “อ้ะ อ๊ายย อือ อื้อ พี่ฌอน...” พี่ฌอนเอาปลายท่อนแข็งๆนั่นมาถูน้องสาวฉัน คือมันเสียว เสียวจนจะไม่ไหวอยู่แล้ว แต่ยิ่งฉันร้อง พี่ฌอนก็ยิ่งถูแรงขึ้นเรื่อยๆ ถูจนฉันได้ยินเหมือนเสียงแก่นกายของเขาเสียดสีกับน้ำของฉัน แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ ... “พี่ฌอน แพรวไม่ไหวแล้ว ซี้ดดด อื้อออ!” ฉันกัดปากระบายความเสียวจนไม่รู้จะกัดยังไงแล้ว “งั้นกอดพี่แน่นๆนะแพรว กอดแน่นๆ” สวบบ... “กรี๊ดดด!!!” ไหนเขาบอกไม่เจ็บไง ทั้งๆที่เจ็บแทบตาย ทั้งเจ็บทั้งจุก เล่นเอาหายใจไม่ออก ทั้งตัวมันเกร็งไปหมด แก่นกายของพี่ฌอนค่อยๆเข้ามาก็จริง แต่มันใหญ่ไง ทั้งใหญ่ทั้งแข็ง ส่วนของฉันมันแคบ มันจะเข้ากันได้ยังไง “พี่ฌอน พี่ ฮึก เอาออกเถอะ เจ็บ โอ๊ย แพรวเจ็บ ไม่ไหวแล้ว” ฉันเกร็งจนเล็บมันจิกลงไปในเนื้อเขาเต็มแรง เจ็บจนน้ำไหลไปเรียบร้อยแล้ว “เดี๋ยวก็หายนะแพรว ใจเย็นๆ หายใจเข้าลึกๆ พี่จะทำให้แพรวหายเจ็บ” พูดจบเขาก็ก้มลงมาจูบซับน้ำตาให้ฉันไปทั่วทั้งหน้า ก่อนจูบปากฉันเบาๆอย่างนุ่มนวลจนฉันเคลิ้ม เผลอจูบตอบเขาไป “อืม...” เราจูบกันอยู่อย่างนั้นเรื่อยๆ ในขณะที่ฉันรู้สึกว่าพี่ฌอนพยายามดันแก่นกายแข็งๆอุ่นๆของเขาเข้ามา แต่น่าแปลก ฉันไม่เจ็บเหมือนตอนแรกแล้ว “อ่าส์!” พี่ฌอนถอนจูบจากฉันแล้วก็ร้องออกมาแบบนี้ พร้อมกับที่เขาหยุดดันแก่นกาย ในเมื่อดูเหมือนเขาจะดันเข้ามาจนสุดทางแล้ว “โคตรฟิตเลยแพรว ซี้ดดด แน่นชิบหาย อ่าส์ รู้สึกดีอะไรอย่างนี้ พี่ขยับเลยนะ” “อืม พะ...พี่ พี่เบาๆนะ” ฉันตอบไม่เต็มเสียงเท่าไหร่ “โอเคครับ” เขาตอบแล้วเริ่มขยับ “อ้ะ อ๊ายพี่ฌอน” ฉันกอดพี่ฌอนแน่นกว่าเก่า “แพรว ซี้ดดด อ้ะๆๆ...” พี่ฌอนครางทุกจังหวะเข้าออก ฉันก็ด้วย มันคือความรู้สึกแปลกใหม่ที่ฉันไม่เคยเจอเลย มันทั้งทรมานทั้งมีความสุขในเวลาเดียวกัน “อ้ะๆ แพรว พี่ขอแรงอีกหน่อยนะ อ่าส์ ไม่ไหวแล้ว เสียวคxxชิบหาย อ้ะๆๆ...” จังหวะแรงขึ้นตามแรงอารมณ์ พั่บ... พั่บ พั่บๆๆๆ!!!... “อ้ะ อ๊ายยย พี่ฌอน อ้ะๆๆ ซี้ดดด...” ฉันรู้สึกได้ว่าฉันแอ่นน้องสาวให้พี่ฌอนสอดใส่เข้ามาได้ถนัดขึ้น ยิ่งเขาซอยเข้ามาถี่ๆแรงๆ ฉันก็ยิ่งแอ่น ขาก็ด้วย ฉันอ้าออกกว้างมาก “แพรว ร่องแพรวโคตรถูกใจพี่เลย ซี้ดดด อ้ะๆๆๆ...” พั่บๆๆๆๆๆ...!!!!! จังหวะแรงขึ้นจนฉันครางไม่ทัน แต่มันไม่เจ็บแล้ว ตอนนี้ฉันชอบที่พี่ฌอนทำแบบนี้ ชอบให้เขาเข้ามาถี่ๆแล้วก็ลึกๆ “อ้ะๆๆๆ...” ฉันครางไม่ขาดสาย ยิ่งเสียวก็ยิ่งคราง โดยเฉพาะตอนนี้ที่มันเสียวแปลกๆ เสียวเหมือนอยากจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า “พี่ฌอน แพรวขอแรงอีกนะ แพรว แพรวรู้สึกว่า...” “พี่รู้ พี่ก็เหมือนกัน ซี้ดดด ของแพรวฟิตจนพี่จะแตกอยู่แล้ว โอ้ว งั้นพี่ไม่ยั้งแล้วนะ” พั่บๆๆๆๆๆ...!!!!!! พี่ฌอนทำอย่างที่พูดจริงๆ เขากระแทกลึก แรง แล้วก็รัวมาก รัวจนฉัน ฉัน... “พี่ฌอน แพรว แพรวไม่...กรี๊ดดด!!!!!” ฉันรู้สึกว่าฉันกระตุกเกร็งๆ มันคงเป็นความรู้สึกของคนที่เพิ่งจะเสร็จสมนั่นแหละ ฉันเข้าใจไม่ผิดแน่ ก็ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น “อ่าส์! แพรว รอพี่ด้วย อ้ะๆๆๆ...อ่าาาาาส์!!!!!” พี่ฌอนกระแทกรัวๆจนฉันสะท้านไปทั้งๆร่าง ก่อนที่เขาจะครางออกมาสุดเสียง พร้อมกับการกระตุกถี่ๆในตัวฉัน จากนั้นเขาก็ดึงแก่นกายเขาออกไป ฉันเห็นพี่ฌอนดึงถุงยางออกแล้วใส่อันใหม่ แล้วในกางเกงเขามีกี่อันกัน แต่เดี๋ยวนะ เขาใส่อันใหม่ มันก็แปลว่า...!!! “แพรว พี่ขออีกยกนะ” ใช่อย่างที่คิดจริงๆด้วย แต่ฉันยังไม่หายเหนื่อยเลย เขาจะเอาอีกแล้วเหรอ ไปเอาแรงมาจากไหนนักหนา ถึงไม่รู้จักเหนื่อยอ่ะ “แต่แพรวเหนื่อยแล้วพี่ฌอน” “งั้นแพรวอยู่นิ่งๆ เดี๋ยวพี่ทำเอง” เขาก้มลงมาบอกฉันใกล้ๆ จากนั้นก็จูบฉัน ก่อนจะแทรกแก่นกายเข้ามาในตัวฉันอีกรอบ และฉันทนลืมตาได้แค่นี้จริงๆ มันเหนื่อย ไม่ไหวแล้ว ปล่อยให้เขาทำไปเองอย่างที่เขาบอกก็แล้วกัน เช้าวันต่อมา... ฉันลืมตาขึ้นมาเพราะรู้สึกว่าแดดมันส่องน่ะ เลยได้รู้ว่าตอนนี้มันเช้าแล้ว “พี่ฌอน” พี่ฌอนยังนอนอยู่ข้างๆฉัน ตายแล้ว!!! แล้วเขาจะจำเรื่องเมื่อคืนได้มั้ย ส่วนฉันจำได้แม่นเลย แล้วจะทำไงต่อล่ะทีนี้ จะเข้าหน้ากันติดเหรอ ก็พี่รหัสน้องรหัส ดันมาได้กันซะเอง “เมื่อคืนลืมคิดไปเลย” สงสัยเพราะฤทธิ์ความหื่น เลยลืมนึกถึงผลระยะยาว ตอนนี้งานเลยเข้า เกิดภาวะเครียดแทรกซ้อนขึ้นมากะทันหันเลยฉัน “แต่เมื่อคืนเขาเมาไม่ใช่เหรอ” อยู่ๆก็นึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ เมื่อคืนพี่ฌอนเมา ใช่ เขาเมามากด้วย งั้นก็มีโอกาสที่จะจำไม่ได้ หรือถ้าจำได้ก็คงลางๆคล้ายกับในฝันซะมากกว่า งั้นถ้าฉันไม่ไปรื้อฟื้นก็จบ ใช่ ต้องไม่ไปรื้อฟื้น ทำตัวให้ปกติ เขาจะได้ไม่สงสัย “งั้นรีบใส่เสื้อผ้าให้ ก่อนที่เขาจะตื่นดีกว่า ตื่นมาจะได้ไม่เอะใจอะไร” ฉันรีบทำอย่างที่พูดทันที พอเสร็จถึงตั้งใจจะลุกไปอาบน้ำ “โอ๊ย!” เผลอลุกแรงไปหน่อยน่ะ ลืมไปว่ามันเพิ่งผ่านศึกสงครามมาสดๆร้อนๆเมื่อคืนนี้ “เจ็บจัง” คิดไม่ถึงเลยนะว่าจะเจ็บขนาดนี้ แต่ถึงจะอย่างนั้น ฉันก็แข็งใจเดินมาถึงห้องน้ำจนได้ แล้วถ้าเดี๋ยวออกมาแล้วพี่ฌอนตื่น ฉันก็แค่ทำเนียนๆไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แค่นั้นก็หมดเรื่อง ใช่ สรุปว่าเอาแบบนี้แหละ
Bab terbaru
CODE GUY กับดักร้ายนายพี่รหัส CODE GUY 45 [END^^]
“ค่ะ” แล้วเราสองคนก็รีบเดินขึ้นไปชั้นบน ตรงไปยังห้องเชอรีน“โช” เจอกับลูกชายผมตรงหน้าประตูห้องเชอรีนเข้าพอดี สงสัยคงตกใจเสียงร้องลั่นนั้นเหมือนกัน ถึงได้รีบร้อนออกมาดูจะว่าไป เหมือนผมจะยังไม่ได้บอก ว่าผมกับแพรวมีลูก 2 คน เป็นแฝดชายหญิงครับ โชออกมาก่อนเลยเป็นคนพี่ ส่วนเชอรีนออกตามมาทีหลัง ก็เลยกลายเป็นน้องไปโดยปริยาย เขาสองคนเป็นพี่น้องที่อายุห่างกันเพียงไม่กี่นาที บอกตามตรงว่าตอนนั้นผมนี่โคตรดีใจเลย แบบประมาณว่ายิงปืนนัดเดียว ได้นกตั้งสองตัวแน่ะ...(^*^)“เชอเป็นไรไม่รู้ ผมได้ยินเลยออกมาดู” โชตอบผมกลับมานิ่งๆ ลืมบอกว่าไอ้ลูกชายผมคนนี้มันนิสัยไม่เหมือนผมเลยสักนิด ไม่รู้ว่าไปได้เชื้อไอ้ความนิ่งมาจากใคร นี่ขนาดกำลังตกใจเสียงเชอรีนนะ แต่ผมก็ยังไม่เห็นความร้อนรนจากลูกชายผมคนนี้สักเท่าไหร่เลย แต่เอาเป็นว่าผมชินกับนิสัยนี้ของโชแล้วละกัน ประเด็นที่ควรสนใจตอนนี้ คือเชอรีนร้องลั่นบ้านทำไมมากกว่า“พ่อกับแม่ก็ได้ยิน”“งั้นผมเคาะประตูดูก็แล้วกัน”ก็อกๆๆ...แอ๊ด...“กรี๊ด!!! พี่โช พ่อกับแม่คะ เชอทำได้แล้วค่ะ เชอทำได้แล้ว กรี๊ดๆๆๆ เยสๆๆ!!!!!” ต้องให้ผมบรรยายอาการเชอรีนมั้ย ว่าพอเปิดประตูมาปุ๊บ ก็ท
CODE GUY กับดักร้ายนายพี่รหัส CODE GUY 44
เขาถามนิ่งๆ เล่นเอาฉันงง ไปต่อไม่ค่อยถูก“ก็ หอมแก้มเป็นรางวัลไงคะ พี่ไม่ดีใจเหรอ”“ดีใจจนช็อกเลยต่างหาก เมียพี่ไม่ให้เวลาตั้งตัวเลยอ่ะ” แล้วอยู่ๆเขาก็ยิ้มออกมา ยิ้ม เอ่อ ยิ้มกรุ้มกริ่ม สายตาก็แปลกๆ ยิ่งตอนนี้เขาเลื่อนหน้าลงมาหาฉัน ฉันก็ยิ่งเห็นประกายแพรวพราวในแววตาเขาชัดขึ้น“พะ...พี่ พี่จะทำอะไรอ่ะ” ตัวฉันเริ่มสั่นยังไงไม่รู้ ลมหายใจเริ่มติดขัด ก็เพราะเขานั่นแหละ เขาทำฉันร้อนๆหนาวๆไปหมดแล้ว“พี่จะบอกว่า รางวัลของแพรวมันมีผลข้างเคียง”“ผลข้างเคียง?”“ครับ”“อะ...อะไรเหรอคะ”“ก็...” เขาเลื่อนหน้าลงมาใกล้ฉันอีกนิด“มันทำให้พี่อยากต่อแขนต่อขาให้ลูกยังไงก็ไม่รู้สิ”“พี่ฌอน!” ฉันตกใจจนตาแทบถลน นี่แค่ฉันหอมแก้ม มันทำให้เขาถึงกับหื่นเลยเหรอ!!?“พี่ขอนะ ขอชื่นใจหน่อยนะครับ อยากเข้าหอใจจะขาดแล้ว”“แต่ว่าเรา เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะ” ฉันขมวดคิ้วแล้วถามเขาออกไปแบบไม่ค่อยจะเต็มเสียงเท่าไหร่“ก็เข้าหอก่อนแต่งไง ไม่เห็นเป็นไร แพรวลืมแล้วเหรอ ว่าก่อนหน้านี้ เราก็เคยเข้าหอกันไม่รู้ตั้งกี่ครั้งแล้ว”“พี่ฌอนบ้า” เขาทำฉันอายจนไม่รู้จะอายยังไงแล้ว คนบ้า พูดอะไรก็ไม่รู้ ถึงมันจะเป็นความจริงก็เถอะ“ห
CODE GUY กับดักร้ายนายพี่รหัส CODE GUY 43
“แพ็คเกจดูแลแพรวกับลูกไปตลอดชีวิต” เขาบอกฉันแล้วคุกเข่าลง พร้อมๆกับหัวใจฉัน ที่มันเต้นเร็วและแรงขึ้น“แต่งงานกับพี่นะ”“พี่ฌอน” ฉันยิ้มกว้างแค่ไหนไม่รู้ รู้แต่ว่าฉันรีบพยักหน้าอย่างไม่ลังเล“ค่ะ แพรวตกลง แพรวตกลง ฮือๆๆ”“เมียพี่ขี้แยอีกแล้ว”“ก็คนมันดีใจนี่นา” ฉันยิ้มบอกทั้งน้ำตา ก่อนยื่นกล่องกำมะหยี่ให้เขา เพราะเมื่อกี้ฉันถือติดมือมาด้วย“เร็วๆสิคะ เดี๋ยวไม่ครบสูตร” ฉันเร่งเร้า ก็เขาไม่ยอมรับกล่องไปสักที“ตรงนี้จะดีเหรอแพรว ไม่ถือเหรอ”“ถามมาได้ ตัวเองเป็นคนเริ่มก่อนแท้ๆ”“นั่นสินะ” เขายิ้มเจื่อนก่อนรับกล่องแหวนไปเปิดแล้วดึงแหวนออกมา“พี่รักแพรวนะ” เขาบอกก่อนสวมแหวนให้ฉัน ไอ้ฉันก็น้ำตาร่วงเอาดื้อๆ ไม่เคยดีใจขนาดนี้มาก่อนเลย ไม่คิดไม่ฝันเลย ว่าชีวิตผู้หญิงธรรมดาๆอย่างฉัน จะมีโอกาสได้สัมผัสโมเม้นต์โคตรโรแมนติกแบบนี้กับเขาด้วย เคยแต่นั่งอิจฉานางเอกในนิยาย ไม่คิดเลยว่าฝันจะเป็นจริง“พี่ฌอน” ฉันโน้มตัวลงไปรั้งเขาขึ้นมา“ขอบคุณนะคะ”“พี่ก็ขอบคุณแพรวเหมือนกัน จากนี้ พี่จะดูแลแพรวเองนะ ที่รักของพี่”“อือๆๆ” ฉันพยักหน้ารัวๆทั้งน้ำตา ก่อนพุ่งเข้าไปกอดพี่ฌอนจนแน่น เขาเองก็กอดฉันตอบแน่นม
CODE GUY กับดักร้ายนายพี่รหัส CODE GUY 42
ฉันผลักเขาออกอย่างแรง จนเขาแทบหงายหลัง แต่ช่างเขาสิ เขาจะเป็นยังไงก็ช่าง ฉันไม่สนใจหรอก“แพรว โกรธพี่เหรอ”“แพรวไม่ได้โกรธ แต่แพรวเกลียดพี่ ไปเลยไป ออกไปจากบ้านแพรว แล้วต่อไปนี้ไม่ต้องมายุ่งกับแพรวอีก คนโกหก คนหลอกลวง!”“อะไรกันแพรว พี่งง พี่ไปหลอกอะไรแพรว”“ก็หลอกว่ารักแพรวไง พี่ทำดีซะจนแพรวเกือบเชื่อ เพราะแพรวมันโง่ แต่ก็ดีเหมือนกัน ที่พี่รีบทำให้แพรวเห็น ว่าทุกอย่างมันหลอกลวง สุดท้าย พี่ก็ยังไม่ทิ้งสันดานมั่วผู้หญิงไม่เลือกของพี่อยู่ดี วันนี้ที่หายไปทั้งวัน คงไปกกกันมาจนหนำใจสินะ แล้วนี่กลับมาทำไมล่ะคะ ทำไมไม่กกกันต่อล่ะ กลับมาทำไม กลับมาทำไม!!!” ฉันไม่ใช่แค่พูด แต่พุ่งเข้าไปทุบตีเขาด้วย ทุบทั้งน้ำตาแบบนี้นี่แหละ ฉันกลั้นไม่อยู่แล้ว มันทั้งเสียใจ ทั้งโมโห โกรธทั้งเขา แล้วก็โกรธทั้งตัวเองที่โง่ปึกๆๆ!!!ฉันระดมทุบไม่ยั้ง ก็ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว“แพรว เดี๋ยวแพรว ฟังพี่ก่อนนะ มันไม่ใช่อย่างที่แพรวคิด พี่อธิบายได้นะแพรว”“แพรวไม่ฟัง ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น แพรวเข้าใจหมดทุกอย่างแล้ว เข้าใจแล้วว่าพี่มันเลว ฮือๆๆ ถ้าไม่รักกันจริงแล้วมาหลอกกันทำไม มาให้ความหวังกันครั้งแล้วครั้งเล่า
CODE GUY กับดักร้ายนายพี่รหัส CODE GUY 41
เช้าวันต่อมา...“พี่ฌอน!” ที่ต้องอุทานชื่อพี่ฌอนเป็นอันดับแรกทันทีที่ลืมตาตื่น เพราะฉันฝันประหลาดด้วยล่ะ มันน่าขนลุกจนฉันต้องตกใจตื่น ในฝันมันเหมือนจริงมากเลยล่ะ ตอนแรกนึกว่าเป็นความจริงซะอีก แต่พอหันไปสำรวจรอบๆห้อง ทุกอย่างก็ยังปกติดีนี่นา ประตูยังอยู่สภาพเดิม ไม่มีร่องรอยการถูกเปิด งั้นก็คงไม่ใช่ความจริงหรอก เพราะในฝัน คือพี่ฌอนมานอนกับฉันในห้อง เขากอดฉันแน่นจนเราแทบจะรวมเป็นเนื้อเดียวกัน แถมเขายังขู่ฉันด้วย...ถ้าไม่ให้กอด พี่จะปล้ำเขาขู่ฉันแบบนี้แหละ ฉันจำได้แม่นเลย ฉันเลยต้องยอมให้เขากอด เอ่อ กอดในฝันน่ะ เพราะมันคงไม่ใช่เรื่องจริง ในเมื่อประตูยังปิดอยู่เลยนี่เนอะ แล้วเขาจะเข้ามาได้ไง“เอ๊ะ!?” พอฉันทำท่าจะลุกจากเตียง หางตามันก็เหลือบไปเห็นบางอย่าง...พื้นเตียงข้างๆฉัน มันเหมือนจะยุบๆลงไปหน่อย มันเหมือนกับ... ใช่ เหมือนกับรอยคนนอน...หรือว่าจะเป็นพี่ฌอน!!!“คงไม่ใช่หรอก เราน่าจะนอนพลิกไปพลิกมามากกว่า” หาข้อสรุปให้ตัวเองได้ ฉันก็ลุกไปอาบน้ำ ไม่ได้ติดใจมากหรอกกับพื้นเตียงนั่น ก็เพราะคงเป็นฉันเองที่พลิกไปพลิกมา อย่างว่าแหละนะ ตอนหลับ ใครมันจะไปรู้ตัวครึ่งชั่วโมงผ่านไป.
CODE GUY กับดักร้ายนายพี่รหัส CODE GUY 40
“ดีมากครับ” เอาอีกแล้ว ยิ้มหวานแต่สายตาเลือดเย็น! เข้าข่ายมือถือสากปากถือศีลไม่มีผิด! คอยดูนะ ถ้าข้าวติดคอเขา ฉันจะหัวเราะให้ฟันร่วงเลย“พี่บอกรึยัง ว่าห้ามนินทาหรือว่าแช่งชักหักกระดูกพี่ในใจ” เขารู้ได้ไงอ่ะ!!?“พูดอะไรของพี่ ใครไปแช่งพี่ไม่ทราบ”“ก็เมียสุดที่รักของพี่ไง”“แหวะ! ใครไปเป็นเมียสุดที่รักของพี่ไม่ทราบ”“ก็ผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าพี่ไง” เขามองฉันตาหวานเชื่อมเชียว แล้วไอ้ที่แย่ไปกว่านั้น คือฉันก็ดันหวั่นไหวซะด้วยสิ...ใจแข็งเข้าไว้แพรว ใจแข็งเข้าไว้ นึกเข้าไว้ ว่าเขาเคยทำอะไรกับเธอเอาไว้บ้าง“ไม่ต้องมาหยอด แพรวรู้สันดานของพี่หมดแล้ว”“แล้วรู้ด้วยรึเปล่า ว่าพี่รักแพรวขนาดไหน”“ไม่รู้!”“ใช่ พี่เองก็ไม่รู้ เพราะพี่รักแพรวมากจนประมาณค่าไม่ได้”“แหวะ! จะอ้วก”“อ้วก!? แพรวแพ้ท้องเหรอ พี่พาไปห้องน้ำดีกว่านะ” เขาทำท่าจะลุก สีหน้าก็จริงจังมากด้วย“ไม่ใช่ซะหน่อย แพรวจะอ้วกเพราะไอ้คำเลี่ยนๆของพี่ต่างหาก พูดออกมาได้”“อ้าวเหรอ ก็ต้องพูดได้ดิ ก็พี่รู้สึกแบบนั้นจริงๆ”“แพรวจะกินข้าวแล้ว” ที่ฉันรีบตัดบทแล้วรีบก้มหน้าก้มตากินก็เพราะกลัวจะอ้วกแตกเพราะคำพูดของเขาเข้าจริงๆน่ะสิ วันนี้มีกี
Anda juga akan menyukai
เมื่อไหร่จะเลิกร้าย
ฮิวโก้11.3K Dibacaกำราบรักวิศวะเลว
BlueSoda9.7K DibacaLove Engineerเมียวิศวะ
sunshine-day199.7K DibacaCRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)
อยู่ในตะเกียงแก้ว150.7K Dibacaจากเบ๊สู่เบ๊บ
ผ้ายับที่พับไว้103 Dibacaเมียเดิมพัน
นังหมูปีศาจ1.5K Dibacasweet spy ชุลมุนวุ่นรัก@บ้านพักอลเวง
ศรีปุรัม มณีปุรัม217 DibacaPeat Dote วิศวะหลงรัก
Sweet_Moon618 Dibaca
