CODE GUY 3 NC

“เอ่อ พี่ฌอน คือแพรว...” อยู่ๆฉันก็กลัวขึ้นมาไง ก็คนมันไม่เคย อีกอย่างคือ ฉันตกใจของเขาด้วย ก็มัน เอ่อ ไม่เล็กเลยนี่นา

“ไม่เป็นไรนะ ไม่เจ็บหรอก แค่มดกัด”

“จริงมั้ย”

“จริงดิ”

“งั้น งั้นพี่เข้ามาเลย แพรว แพรวพร้อมแล้ว” ฉันไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าพูดออกไปได้ไง แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ไหนๆเขาก็เป็นคนที่ฉันรัก ถ้าฉันจะเต็มใจเสียซิงให้เขาก็คงไม่แปลกเท่าไหร่

“หลับตาทำไม มองหน้าพี่สิ จะได้ไปพร้อมๆกัน” ลืมบอกไปว่าฉันหลับตากัดฟันแน่นอย่างเตรียมตัวเตรียมใจตั้งแต่ตอนบอกเขาว่าพร้อมอ่ะ

“แต่ว่าแพรว”

“น่านะ เร็วดิ มองหน้าพี่ แล้วมันจะไม่เจ็บ เชื่อพี่”

“แล้วถ้าเจ็บ?”

“พี่ก็จะทำให้หายเจ็บ” เสียงเขาหนักแน่นจนฉันยอมลืมตา เลยได้เห็นว่าเขามองฉันนิ่ง งั้นก็ได้ ฉันจะเชื่อเขาแล้วกัน

“อือๆ” ฉันพยักหน้าแล้วกอดคอเขาแน่น ก่อนฉันจะรู้สึกว่า ว่า... มันเสียวตรงนั้นมาก

“อ้ะ อ๊ายย อือ อื้อ พี่ฌอน...” พี่ฌอนเอาปลายท่อนแข็งๆนั่นมาถูน้องสาวฉัน คือมันเสียว เสียวจนจะไม่ไหวอยู่แล้ว แต่ยิ่งฉันร้อง พี่ฌอนก็ยิ่งถูแรงขึ้นเรื่อยๆ ถูจนฉันได้ยินเหมือนเสียงแก่นกายของเขาเสียดสีกับน้ำของฉัน

แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ ...

“พี่ฌอน แพรวไม่ไหวแล้ว ซี้ดดด อื้อออ!” ฉันกัดปากระบายความเสียวจนไม่รู้จะกัดยังไงแล้ว

“งั้นกอดพี่แน่นๆนะแพรว กอดแน่นๆ”

สวบบ...

“กรี๊ดดด!!!” ไหนเขาบอกไม่เจ็บไง ทั้งๆที่เจ็บแทบตาย ทั้งเจ็บทั้งจุก เล่นเอาหายใจไม่ออก ทั้งตัวมันเกร็งไปหมด แก่นกายของพี่ฌอนค่อยๆเข้ามาก็จริง แต่มันใหญ่ไง ทั้งใหญ่ทั้งแข็ง ส่วนของฉันมันแคบ มันจะเข้ากันได้ยังไง

“พี่ฌอน พี่ ฮึก เอาออกเถอะ เจ็บ โอ๊ย แพรวเจ็บ ไม่ไหวแล้ว” ฉันเกร็งจนเล็บมันจิกลงไปในเนื้อเขาเต็มแรง เจ็บจนน้ำไหลไปเรียบร้อยแล้ว

“เดี๋ยวก็หายนะแพรว ใจเย็นๆ หายใจเข้าลึกๆ พี่จะทำให้แพรวหายเจ็บ” พูดจบเขาก็ก้มลงมาจูบซับน้ำตาให้ฉันไปทั่วทั้งหน้า ก่อนจูบปากฉันเบาๆอย่างนุ่มนวลจนฉันเคลิ้ม เผลอจูบตอบเขาไป

“อืม...” เราจูบกันอยู่อย่างนั้นเรื่อยๆ ในขณะที่ฉันรู้สึกว่าพี่ฌอนพยายามดันแก่นกายแข็งๆอุ่นๆของเขาเข้ามา แต่น่าแปลก ฉันไม่เจ็บเหมือนตอนแรกแล้ว

“อ่าส์!” พี่ฌอนถอนจูบจากฉันแล้วก็ร้องออกมาแบบนี้ พร้อมกับที่เขาหยุดดันแก่นกาย ในเมื่อดูเหมือนเขาจะดันเข้ามาจนสุดทางแล้ว

“โคตรฟิตเลยแพรว ซี้ดดด แน่นชิบหาย อ่าส์ รู้สึกดีอะไรอย่างนี้ พี่ขยับเลยนะ”

“อืม พะ...พี่ พี่เบาๆนะ” ฉันตอบไม่เต็มเสียงเท่าไหร่

“โอเคครับ” เขาตอบแล้วเริ่มขยับ

“อ้ะ อ๊ายพี่ฌอน” ฉันกอดพี่ฌอนแน่นกว่าเก่า

“แพรว ซี้ดดด อ้ะๆๆ...” พี่ฌอนครางทุกจังหวะเข้าออก ฉันก็ด้วย มันคือความรู้สึกแปลกใหม่ที่ฉันไม่เคยเจอเลย มันทั้งทรมานทั้งมีความสุขในเวลาเดียวกัน

“อ้ะๆ แพรว พี่ขอแรงอีกหน่อยนะ อ่าส์ ไม่ไหวแล้ว เสียวคxxชิบหาย อ้ะๆๆ...” จังหวะแรงขึ้นตามแรงอารมณ์

พั่บ... พั่บ พั่บๆๆๆ!!!...

“อ้ะ อ๊ายยย พี่ฌอน อ้ะๆๆ ซี้ดดด...” ฉันรู้สึกได้ว่าฉันแอ่นน้องสาวให้พี่ฌอนสอดใส่เข้ามาได้ถนัดขึ้น ยิ่งเขาซอยเข้ามาถี่ๆแรงๆ ฉันก็ยิ่งแอ่น ขาก็ด้วย ฉันอ้าออกกว้างมาก

“แพรว ร่องแพรวโคตรถูกใจพี่เลย ซี้ดดด อ้ะๆๆๆ...”

พั่บๆๆๆๆๆ...!!!!!

จังหวะแรงขึ้นจนฉันครางไม่ทัน แต่มันไม่เจ็บแล้ว ตอนนี้ฉันชอบที่พี่ฌอนทำแบบนี้ ชอบให้เขาเข้ามาถี่ๆแล้วก็ลึกๆ

“อ้ะๆๆๆ...” ฉันครางไม่ขาดสาย ยิ่งเสียวก็ยิ่งคราง โดยเฉพาะตอนนี้ที่มันเสียวแปลกๆ เสียวเหมือนอยากจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า

“พี่ฌอน แพรวขอแรงอีกนะ แพรว แพรวรู้สึกว่า...”

“พี่รู้ พี่ก็เหมือนกัน ซี้ดดด ของแพรวฟิตจนพี่จะแตกอยู่แล้ว โอ้ว งั้นพี่ไม่ยั้งแล้วนะ”

พั่บๆๆๆๆๆ...!!!!!!

พี่ฌอนทำอย่างที่พูดจริงๆ เขากระแทกลึก แรง แล้วก็รัวมาก รัวจนฉัน ฉัน...

“พี่ฌอน แพรว แพรวไม่...กรี๊ดดด!!!!!” ฉันรู้สึกว่าฉันกระตุกเกร็งๆ มันคงเป็นความรู้สึกของคนที่เพิ่งจะเสร็จสมนั่นแหละ ฉันเข้าใจไม่ผิดแน่ ก็ฉันไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดนั้น

“อ่าส์! แพรว รอพี่ด้วย อ้ะๆๆๆ...อ่าาาาาส์!!!!!” พี่ฌอนกระแทกรัวๆจนฉันสะท้านไปทั้งๆร่าง ก่อนที่เขาจะครางออกมาสุดเสียง พร้อมกับการกระตุกถี่ๆในตัวฉัน จากนั้นเขาก็ดึงแก่นกายเขาออกไป

ฉันเห็นพี่ฌอนดึงถุงยางออกแล้วใส่อันใหม่ แล้วในกางเกงเขามีกี่อันกัน แต่เดี๋ยวนะ เขาใส่อันใหม่ มันก็แปลว่า...!!!

“แพรว พี่ขออีกยกนะ” ใช่อย่างที่คิดจริงๆด้วย แต่ฉันยังไม่หายเหนื่อยเลย เขาจะเอาอีกแล้วเหรอ ไปเอาแรงมาจากไหนนักหนา ถึงไม่รู้จักเหนื่อยอ่ะ

“แต่แพรวเหนื่อยแล้วพี่ฌอน”

“งั้นแพรวอยู่นิ่งๆ เดี๋ยวพี่ทำเอง” เขาก้มลงมาบอกฉันใกล้ๆ จากนั้นก็จูบฉัน ก่อนจะแทรกแก่นกายเข้ามาในตัวฉันอีกรอบ และฉันทนลืมตาได้แค่นี้จริงๆ มันเหนื่อย ไม่ไหวแล้ว ปล่อยให้เขาทำไปเองอย่างที่เขาบอกก็แล้วกัน

เช้าวันต่อมา...

ฉันลืมตาขึ้นมาเพราะรู้สึกว่าแดดมันส่องน่ะ เลยได้รู้ว่าตอนนี้มันเช้าแล้ว

“พี่ฌอน” พี่ฌอนยังนอนอยู่ข้างๆฉัน

ตายแล้ว!!! แล้วเขาจะจำเรื่องเมื่อคืนได้มั้ย ส่วนฉันจำได้แม่นเลย แล้วจะทำไงต่อล่ะทีนี้ จะเข้าหน้ากันติดเหรอ ก็พี่รหัสน้องรหัส ดันมาได้กันซะเอง

“เมื่อคืนลืมคิดไปเลย” สงสัยเพราะฤทธิ์ความหื่น เลยลืมนึกถึงผลระยะยาว ตอนนี้งานเลยเข้า เกิดภาวะเครียดแทรกซ้อนขึ้นมากะทันหันเลยฉัน

“แต่เมื่อคืนเขาเมาไม่ใช่เหรอ” อยู่ๆก็นึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ เมื่อคืนพี่ฌอนเมา ใช่ เขาเมามากด้วย งั้นก็มีโอกาสที่จะจำไม่ได้ หรือถ้าจำได้ก็คงลางๆคล้ายกับในฝันซะมากกว่า งั้นถ้าฉันไม่ไปรื้อฟื้นก็จบ ใช่ ต้องไม่ไปรื้อฟื้น ทำตัวให้ปกติ เขาจะได้ไม่สงสัย

“งั้นรีบใส่เสื้อผ้าให้ ก่อนที่เขาจะตื่นดีกว่า ตื่นมาจะได้ไม่เอะใจอะไร” ฉันรีบทำอย่างที่พูดทันที พอเสร็จถึงตั้งใจจะลุกไปอาบน้ำ

“โอ๊ย!” เผลอลุกแรงไปหน่อยน่ะ ลืมไปว่ามันเพิ่งผ่านศึกสงครามมาสดๆร้อนๆเมื่อคืนนี้

“เจ็บจัง” คิดไม่ถึงเลยนะว่าจะเจ็บขนาดนี้ แต่ถึงจะอย่างนั้น ฉันก็แข็งใจเดินมาถึงห้องน้ำจนได้ แล้วถ้าเดี๋ยวออกมาแล้วพี่ฌอนตื่น ฉันก็แค่ทำเนียนๆไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แค่นั้นก็หมดเรื่อง ใช่ สรุปว่าเอาแบบนี้แหละ