CODE GUY 4

​

พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว ฉันก็ออกมาจากห้องน้ำ เห็นพี่ฌอนนั่งขมวดคิ้วทำท่าทางแปลกๆอยู่ปลายเตียง แล้วตอนนี้เขาก็หันมาหาฉันแล้ว

“แพรว” ดูท่าทางเขายังมึนๆนะ แต่ฉันก็ยังกลัวอยู่ดี เมื่อกี้ก็ตกใจจนขาสั่นไปทีนึงแล้ว ที่อยู่ๆเขาก็หันมามองฉัน แต่ฉันจะพยายามแอ๊บให้เนียนที่สุดก็แล้วกัน

“ว่าไงพี่ ตื่นแล้วเหรอ งงใช่ป่ะ ว่ามาอยู่นี่ได้ไง คืองี้ เมื่อคืนพี่เมาไง แพรวไม่รู้จะพาพี่ไปส่งที่ไหน เลยพามานี่” ฉันพยายามพูดอย่างปกติที่สุดแล้วนะ คิดว่าจะเนียนพอ ส่วนขั้นตอนต่อไป หาทางชิ่งละกัน

“งั้นแพรวไปเรียนนะ เดี๋ยวถ้าพี่รู้สึกโอเคแล้วก็ ฝากล็อคบ้านให้ด้วยนะ ไปล่ะ”

“เดี๋ยวแพรว” บ้าชะมัดเลย!!! เขาเรียกทำไมอ่ะ ฉันกำลังจะพ้นจากประตูห้องนอนได้อยู่แล้วเชียว หรือเขาจะจำเรื่องเมื่อคืนได้

“หะ...ห้ะ พี่มีไรอีกเหรอ” ฉันคิดว่ากำลังควบคุมตัวเองไม่ให้เสียงสั่นสุดฤทธิ์แล้วนะ ฝืนยิ้มเข้าไว้แพรว ไม่มีอะไร มันต้องไม่มีอะไร

“แล้วรถแพรวอ่ะ” ฮูวววว โล่ง นึกว่าจะถามเรื่องนั้นซะอีก

“อยู่ ม. ไง”

“แล้วไปไง”

“อ๋อ เดี๋ยวนั่งแท็กซี่ไป ไปนะ มีเรียนเช้า อ้อ! นั่นกุญแจรถพี่ ตรงหัวนอนอ่ะ ไปละ” พูดจบฉันก็รีบชิ่งออกมาเลย จะไม่รอให้เขาถามอะไรอีกแล้ว แล้วถ้าถามว่าฉันรีบเดินขนาดนี้ น้องสาวไม่ระบมเหรอ คำตอบคือ จะเหลือเหรอคะ! คือมันระบมมาก โคตรระบมเลยอ่ะ แต่ทนเจ็บหน่อยก็ยังดีกว่ายืนขาสั่นให้พี่ฌอนจับสังเกตได้ เพราะถ้าเขาจับได้ขึ้นมา มันต้องไม่ดีแน่

.Praew end

<br/>

<br/>

@P COMPANY

หลังจากกลับไปจัดการธุระส่วนตัวที่คอนโด ผมก็ตรงมานี่เลย พอดีผมต้องมาฝึกงานน่ะครับ แต่ถึงจะอย่างนั้น ก็ยังต้องเข้ามหาลัยบ้างนั่นแหละ เวลาอาจารย์เรียกพบ หรือเวลามีอะไรปรึกษาอาจารย์ แล้วก็ เวลามีอะไรสำคัญ ’อื่นๆ’ ต้องทำ

“ไอ้สัส เมื่อคืนมึงเบี้ยวนัดกูครับ” ไอ้สัสพีคเพื่อนผม คือเห็นผมปุ๊บก็แม่งเดินเข้ามา(เอาเรื่อง)ปั๊บ แต่อย่างผมเหรอจะกลัวมัน หึ หยุดคิดไปได้เลย

“เออ แล้วไง”

“แล้วไงเหรอ ไอ้เหี้ยยย พูดมาได้ กูก็นั่งรอมึงยันผับปิดไงล่ะวะ รออย่างเดียวไม่พอ แม่งยังเสือกโดนไอ้เหี้ยลูกน้องมันล้อว่าได้แดกแห้วแทนได้แดกสาวอีก สัส ขายหน้าชิบหาย” หน้ามันตอนนี้ คือโคตรเข้ากับคำพูด สงสัยคงเฟลจริงๆที่โดนลูกน้องแซว ก็ใครใช้ให้มันนัดผมที่ผับตัวเอง ถ้านัดที่อื่น มันก็ไม่ต้องโดนแซว อย่างมากก็แค่กินแห้วอย่างเดียว

“เอาน่า คิดมากทำไมวะ”

“ใช่สิ คนเฟลไม่ใช่มึงนี่หว่า เลวชิบหาย เออ แล้วตกลงเมื่อคืนหายหัวไปไหนมาวะ กูโทรไปก็ปิดเครื่อง กกสาวอยู่เหรอครับ” มันพูดพลางเดินไปนั่งโซฟา ผมเลยตามไปนั่งบ้าง วันๆมาฝึกงานนี่ก็แม่ง ไม่ค่อยจะทำอะไรเท่าไหร่หรอกครับ ส่วนใหญ่แอบอู้ซะมากกว่า อาศัยว่าเป็นบริษัทพี่ผม หึ เลวมั้ยล่ะครับ จะหาความดีจากพวกผมเหรอ ไม่มีทางเจอหรอก โดยเฉพาะผม บอกตรงๆเลยนะ คือผมจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองทำความดีครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่

จะว่าไป นี่ผมบอกชื่อตัวเองยังวะ รู้สึกว่ายังใช่มั้ยครับ งั้นผมบอกเลยละกัน ผมฌอน เรียนนิเทศปี 4 ก็ใกล้จบแล้วล่ะครับ จบแบบนอนมาอะไรทำนองนั้น ถ้าเกิดว่าพี่ผมมันไม่หมั่นไส้ข้อหาแอบอู้งานบ่อยจนให้ฝึกงานไม่ผ่านอ่ะนะ

“เหี้ยฌอน กูถามมึง ตอบครับ” จริงสินะ ผมยังไม่ได้ตอบมัน

“เออ” ตอบแค่นั้นแหละ พอแล้วครับ ก็จะต้องเสียเวลาสาธยายทำไม ในเมื่อรู้สันดาน(เลว)กันดี

“กูว่าแล้ว” เห็นมั้ยล่ะครับ ผมบอกแล้วว่ามันกับผมรู้สันดานกันดี พูดแค่นี้ก็เข้าใจ

“คราวนี้สาวที่ไหนไม่ทราบครับ ถึงได้สำคัญถึงขนาดทำให้มึงเทเพื่อนรักอย่างกูได้ลงคอ”

“มึงค่อยรู้เหอะ กูขี้เกียจตอบ” ผมบอกมันแล้วลุกขึ้น

“อ้าว ไอ้เวร แล้วนั่นมึงจะไปไหน”

“ทำงานไง พอดีกูยังอยากผ่านฝึกงานอยู่ว่ะ” แล้วผมก็เดินห่างมันมา ไม่ใช่อะไรหรอก ขี้เกียจอยู่ให้ไอ้พีคมันซัก แต่พวกคุณคงพอจะเดาออกกันแล้วใช่มั้ย จากที่ผมคุยกับมัน หึ ใช่แล้วล่ะครับ เรื่องเมื่อคืน มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอก ผมตั้งใจ ผมไม่ได้เมา แล้วโทรศัพท์ผมก็ไม่ได้แบตหมดด้วย นัดเพื่อนห่าเหวอะไรนั่นผมก็เมคขึ้นมาทั้งนั้น ก็ใครใช้ให้น้องรหัสผม แม่งน่ากินขึ้นทุกวัน ไอ้เสืออย่างผมมันก็อดใจไม่ไหวน่ะสิ แต่ผมจะบอกอะไรให้นะ ว่าไอ้ที่ได้กินไปแบบจัดหนักจัดเต็มเมื่อคืนนี้อ่ะ มันยังไม่พอหรอก ยิ่งเธอยังซิงจริงๆอย่างที่ผมคิดไว้ ผมก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่พอ เพราะตั้งแต่แรก ผมก็ไม่ได้ต้องการแค่นั้น ไม่งั้นผมคงไม่ลงทุนทำอะไรที่มัน... ช่างเถอะ คงพอเดาๆกันออก แต่ตอนนี้ เอาเป็นว่าผมจะยอมปล่อยเหยื่อของผมให้ตายใจไปก่อนละกัน ผมเองก็อยากรู้ ว่ายัยนั่นจะทำไงต่อไป(😏)

.Sean end

<br/>

<br/>

@UNIVERSITY

“แพรว ตกลงมึงเป็นไรกันแน่วะ เดินกะเผลกๆมาหลายวันแล้วนะ” อยู่ๆโรสมันก็ทักฉัน ความจริงมันทักฉันตั้งแต่วันแรกที่เห็นแล้วล่ะ แล้วฉันก็โกหกมันกับลิเดียร์ไปว่านอนตกเตียง ก็ใครจะไปคิดว่ามันจะระบมนานขนาดนี้ เห้อ... รู้งี้โกหกว่าโดนรถชนซะก็ดีว่ามั้ย

“ก็กูบอกไปแล้วไงว่าตกเตียง ตกแรงอ่ะ เลยไม่หายสักที”

“จริงอ่ะ“

“ก็เออ มึงจะอะไรนักหนาคะผัว” ฉันประชดมันไป หมั่นไส้ ถามมากอยู่ได้

“ก็ไม่อะไรหรอก แต่ไม่เข้าใจไง ผู้หญิงอะไรนอนร้ายชิบหาย ฝันว่าไปออกศึกสงครามมาหรือไงถึงได้เดี้ยงรุนแรงขนาดนี้”

“เออ ก็ประมาณนั้นแหละ” ฉันบอกมันแล้วค่อยๆนั่งลงที่ม้าหินอ่อน ตั้งแต่วันนั้นฉันยังไม่ได้เจอกับพี่ฌอนเลยบอกตามตรง เพราะช่วงนี้ฉันรู้ว่าเขาฝึกงาน เลยเป็นเรื่องปกติที่เขาจะไม่ได้เข้ามหาลัยเท่าไหร่ ก็ดีแล้วแหละ จะได้ไม่ต้องเจอ เพราะถึงเขาจะเงียบไปเลยตั้งแต่วันนั้น ไม่ได้ทักมาถามอะไร จนฉันเริ่มมั่นใจแล้วว่าเขาจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้ก็จริง แต่ฉันก็ยังรู้สึกหวั่นๆอยู่ดีถ้าจะต้องเจอหน้าเขาตอนนี้

“เห้ยแพรว” อยู่ๆโรสมันเรียกอีกทำไมก็ไม่รู้

“ว่า”

“โน่น พี่รหัสมึงอ่ะ” มันพยักพเยิดหน้าให้ฉันมองตาม ซวยแล้ว! พี่ฌอนจริงๆด้วย ทำไงดีวะฉัน ก็อย่างที่บอก คือยังไม่พร้อมเจอหน้าเขาตอนนี้

จริงสิ ก่อนอื่น ใช้วิชาแถก่อนก็แล้วกัน

“เออ ใช่จริงด้วยอ่ะ เสียดาย ว่าจะเข้าไปทักซะหน่อย แต่พอดีเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าอาจารย์เรียกไปคุยธุระ งั้นกูไปนะ เจอกันในเซคเลยละกัน” ปั้นน้ำเป็นตัวเสร็จฉันก็รีบลุกขึ้น

“เดี๋ยวมึง อาจารย์เรียกมึงตอนไหน ทำไมกูไม่เห็นรู้เรื่อง” ลิเดียร์นะลิเดียร์ จะมาฉลาดทันคนอะไรตอนนี้

“นั่นดิ กูก็งงไปหมดแล้ว” นังทอมก็อีกคน

“ก็ตอนพวกมึงไม่รู้นั่นแหละ ไปละ ไว้ค่อยเล่าให้ฟัง” ฉันรีบพูดปัดๆไปก่อนจะรีบเดินออกมา เดินเร็วมากด้วย ประมาณว่าอะดรีนาลีนมันหลั่งจนลืมเจ็บน้องสาวไปเลย

“เห้อ แพรว แล้วจะต้องหนีไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย” ฉันนั่งลงที่โต๊ะม้าหินอ่อนตรงมุมลับตาหลังจากที่เดินหลบพี่ฌอนมาได้สักพัก ตรงนี้ไม่มีใคร เพราะงั้นคงไม่เป็นไรที่ฉันจะระบายความเครียดที่สะสมเอาไว้หลายวันออกมา

ตื่อออ!

เสียงโทรศัพท์สั่นน่ะ ไม่รู้แจ้งเตือนอะไร เดี๋ยวฉันขอดูแป๊บ

S sean update his status.

“พี่ฌอนเหรอ? อัพอะไรของพี่ ว่างมากสินะ ในขณะที่แพรวเหนื่อยจะแย่ ชิ!” ถึงจะหมั่นไส้จนถึงกับพูดจาบ้าบอใส่หน้าจอ แต่ฉันก็ยังเปิดดูนั่นแหละ เพราะอย่างน้อยก็ยังอยากเห็นหน้าเขาอยู่ดี

S sean

เหนื่อยมั้ย???

(รูปฌอน)

1,567 Likes  49 Comments

Dana Rin

อ๊ายย พี่ฌอนน่ารักอ่ะ

Verin VR

เห็นหน้านายก็หายเหนื่อยแล้วล่ะ

Civil Vkk

กรี๊ดดด เหนื่อยค่ะเหนื่อยยย

Peak pakin

ยังมีหน้ามาถาม!!!😡

S sean

@Peak pakin 555 ทำไปๆ อย่าบ่น

รู้มั้ยว่าเห็นสเตตัสพี่ฌอนแว้บแรก ฉันนึกว่าเขาหมายถึงฉันซะอีก ก็ในเมื่อมันช่างเข้ากับสถานการณ์ของฉันตอนนี้มาก แต่คงไม่ใช่หรอก เขาจะรู้ได้ไงว่าฉันเหนื่อย(เพราะต้องหนีเขา) อีกอย่าง ไอ้คอมเมนต์ล่าสุดมันก็เป็นการยืนยันได้เป็นอย่างดี ว่าเขาคงโพสต์แกล้งพี่พีคต่างหาก เห้อ ไอ้ฉันนี่ก็มโนไปได้

.Praew end