Chapter 4 CONTINUATION

Pagkalabas niya,

"Diana" mahinang tawag ni Tyrone. Akmang hahawakan niya ang balikat ni Diana pero mabilis na umiwas ang babae, tila takot na takot na mahawakan muli.

"Huwag... please, huwag muna." bulong ni Diana habang nakayuko. "Gusto ko lang mapagisa. Ang dumi-dumi ng pakiramdam ko."

Tumigil si Tyrone. Ang kaniyang kamao ay nag igting. Bilang isang Mafia Boss, sanay siyang kumuha ng gusto niya, pero ang makitang ganito kawasak ang babaeng nasa harap niya ay nagdulot ng isang hindi pamilyar na kirot sa kaniyang dibdib. Hindi niya alam kung ito ba ay awa o ang kaniyang pagiging possessive na nasasaktan dahil nasaktan niya ang kaniyang Asawa.

"I'll leave you for a while," malamig ngunit may bakas ng pag-aalinlangan na sabi ni Tyrone. "Mag-ayos ka na. May mga katulong na magdadala ng pagkain mo rito. Huwag kang lalabas hangga't hindi mo kaya."

Nang marinig ni Diana ang pagsara ng pinto at ang pag-click ng electronic lock, hindi siya agad gumalaw. Nanatili siyang nakayuko nang ilang minuto, sinisiguradong wala nang matalas na pandinig na nakikinig sa kaniya.

Dahan-dahan niyang itinaas ang kaniyang ulo. Ang mga mata niyang kanina ay puno ng luha ay biglang naging tuyo at matalim. Pinunasan niya ang kaniyang pisngi gamit ang likod ng kaniyang kamay.

Tumayo si Diana at naglakad patungo sa banyo nang may pag-iingat, tinitiyak na kung may nakamasid man sa camera, makikita nilang hirap siyang maglakad at tila sugatan ang kaniyang damdamin.

Pagpasok sa banyo, binuksan niya ang shower para malunod ng tunog ng tubig ang kahit anong ingay.

Humarap siya sa salamin habang ang tubig ay bumabalot sa kaniyang katawan. Ang markang iniwan ni Tyrone sa kaniyang balat ay nagsilbing paalala ng kaniyang pagkatalo sa gabing iyon. Pero sa likod ng inosenteng mukha ni Diana Ross Lynch, nabuo ang isang pangako.

Gagamitin niya ang kaniyang kahinaan para lalong mapalapit kay Tyrone, para makuha ang kaniyang tiwala, at kapag nakuha na niya ang lahat ng impormasyong kailangan niya... sisiguraduhin niyang ang huling mararamdaman ni Tyrone bago mamatay ay ang haplos ng mahinang asawa na minaliit niya.

Samantala, sa kabilang bahagi ng mansion, hinarap ni Tyrone si Sallee.

"One more trick like that, Sallee, and I will personally see to it that your face is erased from every screen in this country." banta ni Tyrone na may dalang nakamamatay na aura

Marahas na winakli ni Tyrone ang kamay ni Sallee. Ang kanyang mga mata ay nananatiling nakapako sa pintuan ng silid kung saan narinig niya ang mahihinang hikbi ni Diana kanina. "I don't care about your excuses, Sallee. Diana is my wife now. My property. At ang kahit na sinong magtangkang sirain ang mga pag-aari ko kaibigan man o ka business partner ay dadaan sa akin."

"But Tyrone"

"Get out!" bulyaw ni Tyrone na nagpaalingawngaw sa buong mansion. "Bago pa magbago ang isip ko at hindi lang career mo ang tapusin ko ngayong araw."

Namumula sa galit at hinding-hindi matanggap ang pagkatalo, mabilis na naglakad paalis si Sallee. Ngunit bago siya pumasok sa elevator, lumingon siya nang may mapanganib na ngiti. "Enjoy your little doll for now, Tyrone. Dahil sisiguraduhin kong malalaman mo rin kung anong klaseng dumi ang dala ng mga Lynch sa buhay mo.

Samantala, sa loob ng banyo, dahan-dahang pinatay ni Diana ang shower. Nagbalot siya ng puting bath robe at muling tiningnan ang sarili sa salamin. Pinilit niyang mamaga ang kanyang mga mata sa pamamagitan ng marahang pagkusot dito. Kailangan niyang magmukhang galing sa mahabang pag-iyak.

Lumabas siya ng banyo at saktong bumukas ang pinto. Pumasok ang dalawang katulong na may dalang tray ng pagkain, kasunod si Tyrone.

Agad na napayuko si Diana, ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang hinihigpitan ang kapit sa kanyang robe. "T-Tyrone... I thought you have something to do?" mahina at paos niyang tanong, tila isang sugatang ibon na takot muling mahawakan.

"I just wanted to make sure you eat." sabi ni Tyrone sa mas malambot na tono, isang bagay na bihirang marinig mula sa isang Mafia Boss. Sinenyasan niya ang mga katulong na lumabas.

Lumapit si Tyrone at inilapag ang tray sa side table. Tiningnan niya ang namamagang mga mata ni Diana. "I already sent Sallee away. She won't bother you again."

Salamat..." bulong ni Diana, hindi pa rin tumitingin sa kanya. "Pero hindi ko alam kung kaya ko siyang harapin muli... o kahit ikaw."

Ang bawat salitang binitiw ni Diana ay parang patalim na bumaon sa konsensya ni Tyrone. "Stay here. Magpahinga ka lang. I have some business to attend to, but I'll be back tonight. Huwag kang magvalala, walang papasok sa silid na ito kundi ako."

Diana pov:

Nang muling lumabas si Tyrone. Dinig ko ang bawat mabigat na hakbang ni Tyrone palayo sa pinto. Nang masiguro kong wala na ang presensya niya sa hallway, dahan-dahan kong ibinaba ang kutsara at sumandal sa upuan. Ang nanginginig kong kamay? Biglang tumigil. Ang mga luha sa mata ko? Tuyong-tuyo na.

“Ang daling maniwala ng isang Tyrone Glad,” sa loob-loob ko habang tinititigan ang mamahaling pagkaing inihanda para sa akin.

Hindi ko itatangi, masakit ang katawan ko. Ang bawat galaw ko ay may kasamang tunay na hapdi na nagpapaalala sa akin ng nangyari kagabi. Ang lalakeng kumuha ng kaisa isang bagay na itinira ko para sa sarili ko.

Tumayo ako at lumapit sa bintana, maingat na hindi makita ng mga guards sa baba. Mula rito, tanaw ko ang imperyo ni Tyrone. Napakaganda, napakayaman... at napakadaling sunugin.

"Kailangan ko pang magtiis." bulong ko sa sarili ko habang hinahaplos ang leeg ko kung saan naroon ang marka ni Tyrone. "Kailangang manatili ang Diana na mahina, ang Diana na takot, ang Diana na kailangang protektahan."

Dahil kapag nakuha ko na ang tiwala niya, kapag ibinigay na niya sa akin ang susi ng kaniyang kuta, doon ko ipapakita sa kaniya kung sino talaga ang pinakasalan niya. Hindi niya alam na ang babaeng inaakala niyang mahina ay ang mismong buwaya na lalamon sa kaniya nang buo.

"Maghintay ka lang, Tyrone. Ang bawat haplos mo ay kabayaran ng iyong unti-unting pagbagsak sa ilalim ng aking mga kamay."