LOGINDahil sa nangyariing yun, hindi na nagdalawang-isip si Tyrone. Marahil ay dala na rin ng matinding guilt, pinayagan niya si Diana na lumabas ng mansion sa loob ng isang araw para raw makalanghap ng sariwang hangin at mabisita ang kanyang ama.
Ngunit paglampas pa lamang ng sasakyan sa border ng teritoryo ng mga Glad, mabilis na lumipat si Diana sa isang blind spot. Doon ay naghihintay ang isang itim na van. "Ms. Goat, Master Zero is waiting," bungad ng kaniyang kasamahan. THE HIDDEN HEADQUARTERS Sa loob ng isang abandonadong bodega na puno ng high-tech monitors, humarap si Diana kay Master Zero. Wala na ang mahinang boses; ang kaniyang tindig ay tuwid at ang kaniyang aura ay nakamamatay. "Hindi ka lang pinalabas para magpahinga, Diana," malamig na sabi ni Zero. "May bagong target. Isang Russian arms dealer ang dadalo sa maskara gala ngayong gabi sa Diamond Hotel. He holds the secondary codes to the Glad offshore accounts. We need him dead, and we need those codes." "Understood." sagot ni Diana habang kinakabit ang kaniyang tactical gear sa ilalim ng isang mamahaling gown. "And one more thing." dagdag ni Zero. "Tyrone will be there. Sisiguraduhin niyang selyado ang seguridad. Do not let him see your face. Gabi. Ang Diamond Hotel ay puno ng musika at mga taong nakasuot ng naglalakihang maskara. Si Diana ay isang anino sa gitna ng karamihan, suot ang isang midnight blue gown at isang silver venetian mask. Mula sa malayo, natanaw niya ang pamilyar na bulto. Si Tyrone. Mukhang seryoso ito habang kausap ang ilang business associates. Bakas pa rin sa mukha nito pagiging cold at suplado na ibinibigay nito sa kaniya kanina sa mansion. Nang makitang papunta ang target sa VIP balcony, mabilis na kumilos si Diana. Sa isang madilim na pasilyo, mabilis at tahimik niyang itinumba ang dalawang bodyguards. Pagpasok niya sa balcony, hinarap niya ang dealer. Bago pa man ito makasigaw, isang poisoned needle na ang bumaon sa leeg nito. Kinuha ni Diana ang chip sa bulsa nito. Mission accomplished. Paalis na sana si Diana nang biglang bumukas ang pinto ng balcony. Si Tyrone. "Sir, we found the guards unconscious," boses ng isang tauhan mula sa labas. Mabilis na tumalon si Diana sa pasimano ng balcony, ang kaniyang puso ay tumitibok nang mabilishindi dahil sa takot, kundi dahil sa Kai Tyrone. Lumingon si Tyrone sa direksyon niya, pero tanging ang dulo lamang ng kaniyang asul na gown ang nakita nito bago siya tuluyang naglaho sa dilim ng gabi. "Who is that person?!" sigaw ni Tyrone, mabilis na lumapit sa balcony pero wala na siyang nakita kundi ang malawak na skyline ng lungsod. I dialed the number of Mr. Zero and inform him "Mission accomplished. Ipapadala ko nalng diyan." Madaling araw na nang makabalik si Diana sa mansion. Mabilis siyang nagpalit ng kaniyang inosenteng damit at naglagay ng kaunting eye drops para magmukhang pagod sa pagbibiyahe. Pagpasok niya sa foyer, nandoon na si Tyrone, nakaupo sa sofa at may hawak na baso ng alak. Mukhang mas lalong sumama ang timpla ng kaniyang mukha. "You're late." malamig na bungad ni Tyrone. "S-sorry, Tyrone... masama lang ang pakiramdam ko kaya nagtagal ako sa pagpapahinga," mahinang sagot ni Diana, muling bumabalik sa kaniyang mahinang persona. Tiningnan siya ni Tyrone mula ulo hanggang paa. May kung anong suspisya sa kaniyang mga mata, pero dahil sa pagod mula sa nangyari sa party, hindi na siya nagtanong pa. "Umakyat ka na sa taas," muling utos ni Tyrone. Ang kaniyang boses ay tila yelo sa lamig, at hindi man lang niya nilingon si Diana habang nilalagok ang natitirang alak sa kaniyang baso. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa kawalan, tila pilit na inaalala ang aninong nakita niya sa balkonahe ng hotel ang mabilis na paglipas ng asul na tela na tila isang panaginip. Tumango si Diana, ang kaniyang balikat ay nakayuko at ang kaniyang mga hakbang ay tila mabigat, saktong-sakto sa pagganap ng isang asawang takot at pagod. Ngunit sa bawat hakbang niya paakyat sa grand staircase, ang bawat himaymay ng kaniyang utak ay abala sa pag-aanalisa ng sitwasyon. Sa kabilang banda, sa ibaba ng mansion, hindi mapakali si Tyrone. Inilapag niya ang baso sa lamesa nang may sapat na diin para lumikha ng tunog na narinig sa buong foyer. Tinawagan niya ang kaniyang head of security, si Marco. "Marco, find out everything about that blue gown. I want a list of every guest, every staff, and every uninvited person who entered Diamond Hotel tonight." utos niya, ang kaniyang panga ay naninigas sa galit. "Sir, according to the cameras, the person vanished in a blind spot. It’s professional work. Parang... parang anino, Boss," sagot ni Marco sa kabilang linya. "Anino?" Napangisi si Tyrone nang mapait. "It's my first time encounter something like that and I hate it Marco!. Only skilled Assassin And Find her." Humarap si Tyrone kay Marco, ang kaniyang mga mata ay madilim at malamig. "Marco," tawag niya sa kaniyang kanang-kamay. "Yes, Boss?" "While I was at the party... did my wife meet someone? Anyone?" Ang kaniyang boses ay mababa ngunit puno ng babala. "Nang sunduin niyo siya sa bahay ng tatay niya, may nakita ba kayong kakaiba? May lumapit ba sa kaniyang ibang lalaki?" Natigilan si Marco. Sanay siya sa mga tanong tungkol sa bala at negosyo, pero ang makitang ganito kapursigido si Tyrone sa personal na buhay ni Diana ay bago sa kaniyang paningin. "Wala naman kaming napansin na kakaiba, Boss. Pagdating namin sa labas ng teritoryo ng mga Lynch, nandoon na siya sa loob ng sasakyan. Mukha siyang pagod at... malayo ang tingin." "Malayo ang tingin?" pag-uulit ni Tyrone. Ang kaniyang panga ay nag-igting. "Sino ang iniisip niya? Bakit tila nagmamadali siyang umuwi pero hindi naman ako ang hinahanap niya pagdating dito?" "Sir, baka dahil lang sa pagod" sububok ni Marco na magpaliwanag, pero itinaas ni Tyrone ang kaniyang kamay para patahimikin ito. "I want you to check the logs of her phone. I want to know who she’s been calling, even the deleted ones." utos ni Tyrone. Ang selos niya ay hindi nakabase sa hinala na si Diana ay isang kalaban, kundi sa hinala na baka may ibang lalaking nakakakuha ng atensyon na dapat ay sa kaniya lang. "And the guards I assigned to her... ask them if she ever went out of their sight, even for a minute." "Copy, Boss."Dahil sa nangyariing yun, hindi na nagdalawang-isip si Tyrone. Marahil ay dala na rin ng matinding guilt, pinayagan niya si Diana na lumabas ng mansion sa loob ng isang araw para raw makalanghap ng sariwang hangin at mabisita ang kanyang ama. Ngunit paglampas pa lamang ng sasakyan sa border ng teritoryo ng mga Glad, mabilis na lumipat si Diana sa isang blind spot. Doon ay naghihintay ang isang itim na van. "Ms. Goat, Master Zero is waiting," bungad ng kaniyang kasamahan. THE HIDDEN HEADQUARTERS Sa loob ng isang abandonadong bodega na puno ng high-tech monitors, humarap si Diana kay Master Zero. Wala na ang mahinang boses; ang kaniyang tindig ay tuwid at ang kaniyang aura ay nakamamatay. "Hindi ka lang pinalabas para magpahinga, Diana," malamig na sabi ni Zero. "May bagong target. Isang Russian arms dealer ang dadalo sa maskara gala ngayong gabi sa Diamond Hotel. He holds the secondary codes to the Glad offshore accounts. We need him dead, and we need those codes." "Underst
Pagkalabas niya, "Diana" mahinang tawag ni Tyrone. Akmang hahawakan niya ang balikat ni Diana pero mabilis na umiwas ang babae, tila takot na takot na mahawakan muli. "Huwag... please, huwag muna." bulong ni Diana habang nakayuko. "Gusto ko lang mapagisa. Ang dumi-dumi ng pakiramdam ko." Tumigil si Tyrone. Ang kaniyang kamao ay nag igting. Bilang isang Mafia Boss, sanay siyang kumuha ng gusto niya, pero ang makitang ganito kawasak ang babaeng nasa harap niya ay nagdulot ng isang hindi pamilyar na kirot sa kaniyang dibdib. Hindi niya alam kung ito ba ay awa o ang kaniyang pagiging possessive na nasasaktan dahil nasaktan niya ang kaniyang Asawa. "I'll leave you for a while," malamig ngunit may bakas ng pag-aalinlangan na sabi ni Tyrone. "Mag-ayos ka na. May mga katulong na magdadala ng pagkain mo rito. Huwag kang lalabas hangga't hindi mo kaya." Nang marinig ni Diana ang pagsara ng pinto at ang pag-click ng electronic lock, hindi siya agad gumalaw. Nanatili siyang nakayuko na
Hindi nagtagal, naramdaman ni Diana na tila nawawala ang kanyang sarili. Ang kanyang mga tuhod ay nanghina. Agad siyang inakay ni Tyrone na kapapasok lang muli sa hall. "Diana? what happened to you?" tanong ni Tyrone, bakas ang pagkagulat sa kanyang mukha nang makitang namumula ang pisngi ng asawa at mabilis ang paghinga nito. "Tyrone... mainit... hindi ko kaya." bulong ni Diana habang kumakapit sa tuxedo ni Tyrone. Ang kanyang mahinang persona ay naging totoo sa pagkakataong ito dahil sa epekto ng gamot. Walang sabi-sabing binuhat ni Tyrone si Diana sa harap ng lahat ng bisita. "The party is over for us. Excuse us." Dinala ni Tyrone si Diana sa master's bedroom at mabilis na ni-lock ang electronic door. Inihiga niya si Diana sa kama, pero bago pa siya makalayo, hinila ni Diana ang kanyang necktie. Ang gamot na inilagay ni Sallee ay umabot na sa peak nito. "Diana, stop. You're not yourself." babala ni Tyrone, ang kanyang boses ay naging paos. Kahit siya ay nahihirapan na ring pig
Ang sikat ng araw na tumatagos sa malalaking bintana ng Glad Mansion ang gumising kay Diana. Mula sa kanyang silid sa ikalawang palapag, tanaw ang malawak na garden na punong-puno ng mga guards na may bitbit na assault rifles. Hindi ito basta mansion; isa itong kuta na nakatago sa tuktok ng bundok, malayo sa ingay ng sibilisasyon. Mabilis na nag ayos si Diana. Isinuot niya ang isang puting silk dress na mukhang simple at inosente ang perpektong disguise para sa isang mahinang asawa. Pagbaba niya sa grand staircase, ang amoy ng mamahaling kape at breakfast ang sumalubong sa kanya sa dining hall. Doon, sa dulo ng isang mahabang mahogany table, nakaupo si Tyrone. Nakasuot na ito ng kanyang black suit vest, seryosong nagbabasa ng mga papeles. "You're late by five minutes." malamig na sabi ni Tyrone nang hindi tumitingin sa kanya. "Sa mansion na ito, oras ko ang sinusunod." "S-sorry, Tyrone... hindi lang ako nakatulog nang maayos," pagpapanggap ni Diana. Humila siya ng upuan, sinisigur
AUTHOR POV: Sa loob ng isang madilim na warehouse sa Port Area, tanging ang patak ng ulan sa bubong at ang mabibigat na hininga ng isang lalaki ang naririnig. Ang lalaki ay nakatali sa isang bakal na upuan, duguang-duguan at halos hindi na makadilat. Sa harap niya, nakatayo si Tyrone Zyrtec Glad. Kahit madumi ang paligid, mukhang perfect pa rin ang kanyang black suit. Hawak niya ang isang luma at kupas na picture ng kanyang ina. "I’ll ask you again." malamig na sabi ni Tyrone. Ang boses niya ay parang babala ng kamatayan. "Sino ang nag utos sa inyo nung gabing iyon? Sinong pumatay sa ina ko!?" "H-hindi ko alam, Boss Tyrone! Tauhan lang kami!" pagmamakaawa nung lalaki. Hindi nagbago ang mukha ni Tyrone. Sa isang mabilis na galaw, bumaon ang hawak niyang pocket knife sa balikat ng lalaki. Isang nakakabinging sigaw ang pumuno sa bodega. "Wrong answer." bulong ni Tyrone habang pini pikit ang kutsilyo sa loob ng sugat. "15 years akong naghintay para mahanap kayo. Huwag mong uu







