Chapter 1

PAGPASOK ko ay sinalubong ako ng nakabubulag na mga ilaw at musikang tila yuyumanig sa buong pagkatao ko. Ang beat, parang tumatagos sa bawat hibla ng kalamnan ko. Ang lights—pula, bughaw, lila—lahat nakakahilo, pero sa gabing ito, iyon ang kailangan ko. Ang gulo, ang ingay... ang ganda.

​Ang daming tao, at lahat sila, mukhang galing sa mataas na lipunan. Ang mga babae ay tila mga diyosa sa kanilang bodycon dresses at killer heels, habang ang mga lalaki naman ay elegante sa kanilang suits o expensive casual wear.

​Pero ako? Wala akong pakialam sa mga nakatingin sa akin. Wala akong pakialam kung mukha akong out of place o kung gaano ako kagulo tingnan.

​Diretso ako sa bar. Umupo ako sa bar stool at tinawag ang bartender.

​"What can I get you, Miss?" tanong nito. May ngiti sa labi niya, pero sandaling nag-atubili nang makita ang hitsura ko. Siguro napansin niya ang pamumula ng mga mata ko o ang kalat-kalat na mascara sa mukha ko.

​"The strongest drink you have," matabang kong sabi. Walang emosyon.

​"You sure about that?"

​Tiningnan ko siya nang diretso sa mga mata. "Do I look like I'm joking?"

​Hindi na siya sumagot. Umiling na lang siya at kumuha ng baso. Ilang segundo lang, may inilapag na siya sa harap ko. Clear liquid. Mukhang tubig, pero alam kong malayo ito sa pagiging inosente.

​Ininom ko iyon nang isang lagok.

​Fuck.

​Nakakasunog. Parang may apoy na dumaloy mula sa lalamunan ko hanggang sa sikmura. Pero imbes na dumaing, hinanap ko pa ang hapdi. Gusto ko ang sakit na 'to—kasi kahit papaano, natatabunan nito ang mas matinding sakit na nararamdaman ko sa dibdib.

​"One more," utos ko.

​Nag-alinlangan ang bartender, pero nag-serve pa rin siya.

​Second shot. Third shot. Fourth shot.

​Umiinom lang ako hanggang sa naramdaman ko na ang pag-ikot ng paligid. Malabo na ang paningin ko, at ang pakiramdam ko ay tila lumulutang na sa ulap.

​Perfect.

​Kinuha ko ang phone ko at binuksan sandali.

​Sixty-three missed calls.

​Isang mapait na ngiti ang kumawala sa labi ko bago ko ito muling pinatay. Tiningnan ko ang sarili ko sa reflection sa likod ng bar. Ang pangit ko. Basang-basa ang mga mata, pulang-pula ang ilong, at sabog ang buhok. Para akong isang sirang manika. Pero wala akong pakialam.

​Naisip ko si Tristan. Naisip ko si Ashley. Naisip ko ang nasayang na limang taon.

​Limang taon akong naghintay, sumbat ko sa sarili ko. Limang taon kong iningatan ang sarili ko para sa kaniya.

​Dahil oo, sa edad na twenty-six, virgin pa rin ako. Kahit anong pilit ni Tristan noon na may mangyari sa amin, lagi kong sinasabi, "I want to wait. I want it to be special. When we get married."

​Pero gago pala siya. Napakagago niya.

​Hindi na namin aabutin ang kasal, dahil habang naghihintay ako, may iba na pala siyang pinaglalaruan.

​Kaya naisip ko—

​Fuck it.

Fuck waiting.

​Ibibigay ko ang pagkababae ko ngayong gabi. Pero hinding-hindi kay Tristan.

​Kahit kanino na lang. Kahit sa unang lalaking lalapit sa akin.

​Isang gabi lang. One night stand. No commitment. No feelings. No drama. Just sex.

​Dahil gusto ko. Dahil deserve ko. Dahil putangina, bakit ko pa panghihinayangan ang bagay na binalewala lang niya?

​Nag-order ako ng isa pang inumin at naghintay. At hindi nga ako nabigo.

​"You look like you're planning something dangerous."

​Ang boses na iyon... malalim. Smooth. Parang pelikula. May British-American accent na humahalo sa Tagalog na talagang nakakaagaw-atensyon.

​Lumingon ako. At...

​Fuck.

​Ang gwapo. Sobrang gwapo.

​Matangkad siya, siguro nasa six feet. Mestizo. May deep brown eyes siya na parang may kakayahang basahin ang buong pagkatao at kaluluwa ko. May mahabang pilikmata na nakakainggit, matangos na ilong, at mapupulang labi. At ang katawan niya? Kahit balot ng damit, bakas na bakas ang hubog ng muscles niya.

​Naka-black button-up shirt siya, naka-roll up ang sleeves na nagpapakita ng kaniyang Rolex. Messy ang buhok niya na tila sinadya para magmukhang effortless. Pero ang tingin niya...

​Heated. Intense. Parang gusto niya akong kainin nang buo.

​"Murder? Revenge? Or both?" dugtong niya sabay pakawala ng isang mapanuksong half-smile. 'Yung tipong nakakakilig pero nakakatakot sa parehong pagkakataon.

​Tiningnan ko siya nang maigi. Lasing na ako, oo. Pero alam ko pa rin ang ginagawa ko. Alam kong ito na 'yun. Ito na ang lalaking tatapos sa paghihintay ko.

​"Neither," sagot ko, kahit medyo maugong na ang diction ko. "I just want to forget."

​Hindi siya nagtanong kung pwedeng makiupo, basta na lang siyang tumabi sa akin. Tinawag niya ang bartender at nag-order ng whiskey.

​"Forget what?" tanong niya, casual lang pero hindi inaalis ang paningin sa mukha ko.

​"Everything."

​Tumango siya. Kinuha niya ang whiskey niya at uminom bago muling humarap sa akin.

​"Bad day?"

​"Bad five years."

​Tumaas ang kilay niya, halatang naging interesado sa sinabi ko. "Then you're overdue for a good night."

​Doon nag-click ang lahat sa utak ko. Ito na 'yun. Siya na ang magiging one night stand ko.

​Tiningnan ko siya nang diretso. Inubos ko ang huling patak ng inumin ko at ibinaba ang baso nang malakas sa counter. Tapos, lumapit ako sa kaniya.

​At hinalikan ko siya.

​Walang babala. Walang pakilala. Walang permiso.

​Hinalikan ko lang siya nang buong tapang.

​At tumugon siya.

​Grabe ang halik na 'yun. Hindi sweet, hindi gentle. Desperado, gutom, at tila nag-aapoy. Parang pareho kaming naghahanap ng mapaglalabasan ng matinding emosyon.

​Naramdaman ko ang pagpulupot ng kamay niya sa bewang ko para hilahin ako palapit. Ang isa niyang kamay ay nasa batok ko, hinahawakan ako nang mahigpit habang mas lalong diniinan ang halik.

​Ilang segundo o minuto ang lumipas, hindi ko na alam. Nang sa wakas ay kumalas kami, halos wala na akong hininga.

​"Come with me," sabi niya. Ang boses niya, mas naging baritono—isang boses na hindi mo matatanggihan. Isang boses na nag-uutos.

​At ako, sa gitna ng kalasingan at gulo ng isip, tumango ako.

​"Okay."

​Tumayo siya at binayaran ang lahat ng inumin nang hindi man lang tinitingnan ang bill. May tinawag siyang lalaking naka-suit—bodyguard niya marahil—at may ibinulong dito.

​Pagkatapos, hinawakan niya ang kamay ko. Mahigpit. At hinila niya ako palabas ng club.

​Hindi ko alam kung sino siya. Hindi ko alam kung saan niya ako dadalhin. Hindi ko alam kung ano ang naghihintay sa akin sa susunod na mga oras.

​Pero sumunod ako. Kasi ngayong gabi, wala akong pakialam sa bukas. Gusto ko lang makalimot. Gusto ko lang maging malaya.

​Kahit ngayong gabi lang.