LOGINHUXLEY
Nagising ako sa sobrang lakas ng pagkatok ng pinto na parang bang sisirain ito.
"Huxley! Open the door, at mag-usap tayo!" galit na boses ng mommy ko. Natitiyak kong sermon na naman ang aabutin ko nito.
"Shit! Bad trip talaga!" pagmumura ko sa aking sarili. Sinubukan kong takpan ng unan ang dalawa kong tenga ngunit naririnig ko pa rin ang boses ng nagger kong ina.
"Huxley, ano ba?" patuloy pa rin ang pagkatok ni mommy. Mukhang ayaw talaga akong tantanan ng mother kong bungangera.
Kaya bumangon na lamang ako at binuksan ang pinto.
"Ano ba mommy, inaantok pa ako, ang ingay mo naman eh!"
"Ano na naman ba ang pinagagawa mo sa university at tumawag dito ang guidance counselor, para kausapin kami ng daddy mo? Nanuntok ka raw ng isang estudyante du'n? Dios mio! Hindi ka na ba talaga magbabago sa pagiging basag-ulero mo?" galit na bulyaw ni mommy.
"Kasalanan naman ng gagong 'yon. Kamuntik ng matalo ang team namin kahapon sa basketball, dahil inapakan niya ang paa ko. Buti nalang at malakas ang depensa at naipasa ko agad ang bola kay Marco at kung hindi, siguradong matalo kami, at hindi lang suntok ang aabutin ng gagong 'yon, kundi bubugbugin ko pa siya!"
"Sus! 'Yan ka na naman sa baluktot mong katwiran. Naapakan lang ang paa mo, nanuntok ka na kaagad?"
"Hoy, Huxley! Magpakatino ka na nga! Kapag hindi ka pa rin makaka-graduate sa taong ito, magiging grounded ka sa lahat ng bagay plus, cut-off lahat ng credit cards mo, naintidihan mo ba?"
"Oo na mommy, pero as of now, lumabas ka na muna please! At matutulog pa ako."
"Anong matutulog alas nuwebe na ng umaga matutulog ka pa? Maligo kana at magbihis dahil kailangan tayong makipag-ayos du'n sa estudyanteng sinuntok mo. Hindi mo ba alam na major stockholder ng kumpanya natin ang ama nu'n?" pagtatalak pa rin ni mommy.
"The hell I care! Kahit kaninong anak pa siya, kahit anak pa siya ng demonyo, kung babanggain naman niya ako, hinding-hindi ko siya aatrasan!"
"Ewan ko sa iyo! Sumasakit ang ulo ko sa pagiging pasaway mo, Huxley! Basta't magbihis ka na dyan at h'wag mong hintaying pumasok ang daddy mo dito, at baka masaktan kana naman! Bilisan mo at hihintayin ka namin sa mesa," wika ni mommy, saka ito lumabas ng kwarto.
Humiga ako ulit sa kama, dahil antok na antok pa talaga ako. Ngunit biglang, nag-ring ang aking telepono kaya kinuha ko kaagad sa ibabaw ng bedside table.
"Yes bro, napatawag ka, anong balita?" tanong ko sa kaibigan kong si Marco na nasa kabilang linya.
"Bro, papasok ka ba ngayon?"
"Uhm, ayaw ko sana eh, pero pinapatawag ng guidance sina mommy at daddy, dahil du'n sa pagsuntok ko kay Larry," sagot ko naman.
"Kailangan mo rin talagang pumasok bro, kasi balita ko, may bago raw na teacher na ma-aasign sa atin."
"Sino raw?" curious kong tanong.
"Babae raw eh!" tugon ni Marco saka ito tumawa ng malakas.
"Gago, lahat naman ng na-assign sa atin ay puro mga babae. Wala din naman kasing pure na lalaking teacher sa SH eh, puro mga bakla!"
"Sabi ko nga di ba?" Rinig ko ang pagtawa niya.
Okay, see you around nalang bro," sabi ni Marco saka pinindot ang end call button. Ipinatong ko ulit ang cp ko sa ibabaw ng bedside table at tumayo ako para kunin ang tuwalya. Kailangan nga pala talaga akong pumunta ng school dahil may bago raw kaming adviser. Hindi ko alam kung bakit bigla naman akong na-excite.
Nagtungo ako sa banyo, para magshower. At pagkatapos kong maligo, nagbihis na kaagad ako ng school uniform at isinuot ko ang aking itim na maong jacket. Ngunit nagdala ako ng tshirt at pantalon, dahil magpapalit ako mamaya pagdating sa school. Hindi naman talaga ako komportable ng naka-uniporme kasi masyadong pormal, hindi naman nababagay sa personalidad ko. Kung tutuusin pwede naman akong pumasok kahit hindi maka-uniporme pero tiyak namang sangkatutak na sermon ang aabutin ko kay mommy.
Lumabas na ako ng kwarto at agad na nagpunta sa kusina. Naroon na silang tatlo sa mesa. Si mommy, daddy, at si Kuya Harvey. Nang makita ako ni daddy agad namang kumunot ang noo nito at kumulimlim ang mukha. Dahan-dahan akong lumapit at humila ng upuan katabi ni kuya Harvey.
"Tahimik lang akong kumukuha ng pagkain at magsisimula na sanang sumubo nang biglang magsalita si daddy.
"Ano na naman bang katarantaduhan ang ginawa mo sa school, Huxley? Hindi ka na nga nakakatulong sa negosyo natin, puro perwisyo pa at sakit ng ulo ang ibinibigay mo sa amin ng mommy mo!"
"Hindi ka na ba talaga titino ha?" dagdag na wika ng aking ama.
Hindi na yata ako mauubusan ng sermon sa bahay na ito, nakakawala ng gana, oo! Kaya imbis na sumubo ako ng pagkain, uminom na lamang ako ng kape, saka ako tumayo at tumalikod.
"Tingnan mo ang kabastusan ng anak mo, Sylvia!"
Narinig ko pang sigaw ni daddy. Pero hindi ko na siya pinansin at nagtuloy lang ako sa parking garage. Mauna na lang akong pumunta sa school, well at least doon mag-eenjoy ako sa mga barkada at kaklase ko. Dahil dito sa bahay? Pucha—Puro sermon nalang. At ang kalalabasan, makukumpara na naman ako kay Kuya Harvey. Wala naman kasing ibang magaling kundi si kuya eh!
Nakakainis talaga itong buhay na to' oo!
Sakay ng aking kotse ay mabilis akong umalis ng bahay papuntang De La Salle. Kung pupunta du'n ang mga magulang ko, aw bahala na silang makipag-areglo sa parents ni Larry. Ngunit saglit akong napaisip sa sinabi ni mommy kanina. Paano kung di ako grumadweyt this year, eh di, maka-cut off ang credit cards ko? Tapos magiging grounded pa ako. Hindi naman ako nabahala du'n sa grounded kasi, kaya ko namang lusutan 'yon. Pero 'yong credit cards, parang ang hirap naman. At sa tingin ko, hindi talaga nagbibiro si mommy nu'ng sinabi niya iyon.
"Hays..Putcha, talaga!" pagmumura ko sa aking sarili.
Pagkaraan ng ilang minuto, nakarating na ako sa school. Matapos kong mai-park ang sasakyan, bumaba na ako kaagad at nagtungo sa men's room para magpalit ng damit. Pagkatapos tumuloy na ako sa SH Department. Ngunit paakyat pa lang ako ng hagdanan nang salubungin ako ni Marco at nag-apiran kaming dalawa.
"Bro, ba't ang tagal mo?" sabi niya sa akin, sabay tapik sa aking balikat.
"As usual bro, sermon na naman ang almusal ko. Bad trip talaga! O ano, nasa classroom na ba ang mga kaklase natin? Hindi pa ba pumasok ang bago nating teacher?" sunud-sunod na tanong ko.
"O nasa loob na silang lahat. Ikaw nalang ang kulang. Uhm, hindi pa dumating ang bago nating teacher bro."
"Wala ka bang idea kung sino 'yon?" curious na tanong ko.
"Hindi ko alam bro eh," sagot niya.
Mayamaya'y nakarating na kami ng classroom at gaya ng dati, maingay at magulo sa loob. Nilapitan ako ng kaklase kong si Sabrina, na matagal ng may gusto sa akin. Maganda naman ito at sexy pero hindi ko type. Ewan ko nga ba, ba't wala pa sa isip ko ang pumatol sa kahit na sinong babae. Mahilig lang ako sa nightlife pero hindi pa ako nakakatikim ng sex. Hanggang sa pakikipaghalikan lang ako pero 'yon lang nu'ng time na nalasing ako sa bar at biglang may lumapit na GRO sa akin. Pasalamat naman ako at hindi pa ako nawala nu'n sa katinuan at hindi ko na naituloy ang ginawa ko dahil nanaig sa akin ang takot na baka bigla akong mahawaan ng HIV lalo na't wala akong dalang proteksyon nu'n.
"Hi love!" nakangiting bati sa akin ni Sabrina, sabay halik sa aking labi. Sanay naman itong laging nag-i-initiate ng halik sa akin, hinayaan ko na lang. Sanay na itong tawagin akong love kahit wala naman kaming relasyon.
"Hi," matamlay kong tugon.
"I guess, bad trip ka ngayon love," sabi nito.
"Oo, kaya iwan mo muna ako Sab."
Buti na lang at agad namang tumalima si Sabrina dahil alam naman niya kung paano ako magalit kapag hindi ako sinusunod kaagad. Sa loob ng classroom, ang boses ko ang nasusunod. At walang sinumang may lakas ng loob na banggain ako, dahil alam naman ng lahat kung anong p'wede kong gawin.
Nakaupo lang ako sa isang sulok at pinagmamasdan ang mga pinagagawa ng aking mga kaklase. Sa tingin ko hindi na darating ang teacher namin dahil baka natakot na rin 'yon. Sino nga ba naman ang hindi matatakot sa section namin na tinaguriang pinakaworst na section ng ABM? Wala talagang teacher na nakakatagal sa amin, 'yong iba nga'y isang araw lang at kinabukasa'y hindi na bumalik. Kaya paiba-iba kami ng guro.
Nasa ganu'n akong pag-iisip nang biglang bumukas ang pinto at nakita kong pumasok ang isang babaeng nakasuot ng 3/4 na blouse at kulay itim na slacks. Matangkad ito at sa tantiya ko'y nasa 5'6 ang height. Sa tingin ko, ito na 'yong bagong guro namin. Hindi siya pinansin ng mga classmates ko, pero nakita ko kung paano siya nabigla sa kaguluhang kanyang nakita sa loob ng classroom. Sa isip ko, hindi rin makakatagal ang teacher na 'to sa amin.
"Excuse me, can I have your attention please!"
Narinig kong sabi nito, nang pumunta ito sa gitna, ngunit nanatiling walang pakialam ang mga kaklase ko. Inilibot niya ang kanyang mga mata, hanggang sa dumako ang paningin niya sa akin. Hindi ko alam kung bakit bigla akong nagkainteres sa kung ano pang sasabihin niya, kaya inutusan ko ang aking mga kaklase na tumahimik muna.
"My name, is Jenine Ysabelle Guevarra, your new adviser in this section," pagpapakilala nito.
Bigla namang nagsalita si Marco, "Welcome to your first day in Section Hell, teacher! But I guess there's no more second and third days because this will be your last day here!"
Umugong ang malakas na tawanan, at s'yempre sumabay na rin ako. Ugali naman kasi naming asarin ang bawat teacher na ma-assign sa section namin, para mag-quit na kaagad at wala na kaming klase. Nakakabagot kasing mag-aral. Puro theory, hindi naman magagamit sa actual kapag nagtrabaho na.
Buong akala ko lalabas na ng classroom si Miss Jenine ngunit narinig kong nagsalita ito na ang mga mata'y nakatuon kay Marco.
"Paano ka naman nakakasiguro na ito na ang huling araw ko?" mariin nitong tanong.
"Wow, matapang! Challenging!" nakangiting wika ni Marco.
"Bro Huxley, narinig mo 'yon?"
Sa isip ko, tingnan ko lang kung tatagal itong Jenine na 'to sa section namin, or baka nagtapang-tapangan lang, pero mayamaya'y lalabas din ng classroom at hindi na babalik pa.
"Okay guys, simulan na natin," nakangiti kong sabi.
Alam na ng mga kaklase ko kung anong ibig kong sabihin. Binuksan ko ang malaking bluetooh speaker at nagpatugtog ako ng rock music. Naghihiyawan ang mga kaklase ko, habang nagsasayaw sa gitna. Nag-e-enjoy ang lahat sa pagsasayaw samantalang nasa gilid lang ako't nakatayo. Nakahalukipkip ang mga braso habang nakasandal sa pader.
Tiningnan ko ang reaksyon ni Miss Jenine at kitang-kita ko ang pagkunot ng noo niya. Halatang hindi nagustuhan ang ginagawa namin. Aliw na aliw ako habang pinagmamasdan ang kanyang reaksyon. Alam ko hindi na magtatagal at lalabas na rin ito ng classroom.
JENINEPasado alas dos ng hapon, at dumating na nga ang napakalungkot na sandali ng muling pagkakalayo namin ni Huxley. Kahit anong pilit kong pigilan ang nararamdaman ko, hindi ko pa rin maiwasang mapaluha."Babe, please don't cry. Ayokong nakikita kang umiiyak," wika niya sabay yakap sa akin ng mahigpit.Napaingos ako. "Hindi ko lang mapigilan, babe.""Naku Ma'am, kapag ganyan kayo, baka hindi na umalis yan si bro Huxley," panunukso ni Marco."Oo, hindi na ako iiyak," mahina kong sabi. Sandali kong isinantabi ang nararamdaman kong lungkot, kailangan kong maging matatag para sa amin ni Huxley kahit ang totoo, sumisikip na ang dibdib ko dahil ilang minuto nalang papasok na siya sa boarding area.Nang magsimula ng mag-announce ang airport staff para sa kanilang boarding time, parang gusto ko na namang maiyak. Pero kailangan kong pigilan dahil ayaw kong mahihirapan si Huxley."Paano babe, papasok na ako," wika niya at muli akong niyakap at kinintalan ng halik sa noo. Pero hindi ko na n
JENINEMabilis na nagdaan ang mga araw ng sayahan kasama si Huxley at ng mga kaibigan niya at ngayon, huling gabi na namin sa Tagaytay. Hindi ko maiwasang malungkot na naman dahil bukas muli na naman kaming magkakalayo ni Huxley. Sa Lunes na rin ang balik ko sa trabaho matapos ang sembreak."Ma'am Jenine, okay ka lang ba?" tanong sa akin ni Daphne. "Naku, I'm sure nalulungkot na naman si Ma'am dahil aalis na tayo bukas lalo na si Huxley," wika naman ni Sabrina."Tumingin silang lahat sa akin na para bang nakikisimpatiya sa nararamdaman ko."Babe," mahinang wika ni Huxley saka masuyong hinawakan ang kamay ko. "Kaya natin 'to di ba?"Tumango lang ako at ngumiti sa kanya."Basta ang masasabi lang namin sa inyo Ma'am, bro..." wika ni Marco. "Maging matatag kayong dalawa.""Yes bro. Tama." Pagsang-ayon naman ni Eduard. "Di ba nga love conquers all?""Yes true." Sabay-sabay na saad ng lahat."O sya, let's enjoy muna. This time, wala munang drama," nakangiting pahayag ni Mabel.Napangiti na
JENINENang magsidatingan ang mga kaibigan ni Huxley, naging mas masaya ang paligid. "Maraming salamat talaga sa inyo guys ha. Kung hindi dahil sa tulong niyo, hindi talaga ako makakauwi ng Pilipinas at hindi ko makakasama si Jenine." "Wala 'yon bro Huxley. Anytime, maasahan mo kami," wika ni Marco sabay tapik sa balikat ni Huxley."Yes tama yan, bro. Hindi ka namin kayang pabayaan," pagsang-ayon naman ni Eduard."Basta we are always here to support you and Ma'am Jenine, bro." Sabat naman ni Sabrina.Narinig ko ang isa-isang pagsang-ayon ng grupo at hindi ko napigilang mapangiti. Parang ang gaan sa dibdib. Sino bang mag-aakala na ang mga estudyante kong pasaway noon, ay siya pa palang magiging tunay kong mga kaibigan ngayon.“Grabe kayo… nakaka-emo naman ’yan,” biro ko, pilit na pinapawi ang init na biglang namuo sa mga mata ko.“Ay, Ma’am, huwag ka ngang umiyak,” agad na sabi ni Daphne, sabay abot ng tissue. “Hindi bagay sa’yo ’yung iyakin. Mas gusto namin 'yong personality mo noon
WARNING! MATURE CONTENT AHEAD. READ AT YOUR OWN RISK.JENINEPagkapasok namin sa kwarto, inilock niya ang pinto at maingat niya akong inihiga sa kama. "Babe, sobrang nami-miss kita," wika ni Huxley at masuyong hinaplos ang pisngi ko.Muli siyang tumitig sa mga mata ko at nauunawaan ko 'yon. Marahan akong tumango at ngumiti sa kanya.Muling naglapat ang aming mga labi sa magkahalong pagmamahal at pananabik sa isa't isa. Bumaba ang halik niya sa leeg ko, hanggang sa bahagya niyang kinagat ang tenga ko na nagdulot sa akin ng matinding sensasyon. "Huxley..." tanging katagang nasambit ko habang ninanamnam ang bawat paghaplos niya sa balat ko.Habang bumababa ang mga halik niya sa aking leeg, naramdaman kong lalong bumigat ang bawat paghinga ko. Kapwa mainit ang aming katawan, parang nag-aapoy sa matinding pangangailangan at pananabik sa isa't isa.Ang kanyang mga kamay ay marahang dumulas sa aking baywang, parang sinasaliksik ang bawat pulgada ng balat na matagal niyang hindi nahawakan. B
JENINEMaraming kotse ang nakaparada sa parking lot, pagkalabas namin ng airport. Yon ang mga sundo nila ni Eduard. Siguro kung hindi lang nagkaproblema, marahil nandito na rin ang sundo ni Huxley.Mayamaya'y dumating na rin ang family driver ni Marco."Bro, h'wag mo na kaming samahan sa Tagaytay. Dumiretso ka nalang muna sa bahay niyo," wika ni Huxley."Oo nga Marco. Hayaan muna natin itong dalawang 'to na magkasarilinan," nakangiting pagsang-ayon naman nina Sabrina at Daphne."So ano bro, kayo nalang muna ang tutuloy du'n? Anyway, may address naman kaya siguro naman hindi kayo maliligaw," natatawang saad ni Marco. "Pinapaayos ko na rin du'n pati na ang pagkain ninyo.""Maraming salamat bro. Pasensya na kayo, at namumulubi ako ngayon," wika ni Huxley. Bagama't nakangiti siya pero naramdaman ko na hindi talaga siya sanay na walang pera.""Oy, pumunta kayo ha. Aasahan namin kayo roon," muling saad niya."Of course, darating kami. Maybe later na. Kayo na muna ni Ma'am Jenine ngayon," mul
HUXLEYNagdaan ang maraming buwan at ganu'n lang ang setup namin ni Jenine. Nagtatawagan kami tuwing gabi (Philippine time) at umaga naman dito sa Amerika. Unti-unti na rin akong nakakapag-adjust. But of course, nangungulila pa rin ako sa kanya.Isang linggo na lang at magse-sembreak na kami at excited na akong umuwi ng Pilipinas. "Bro, anong plano?" tanong sa akin ni Marco nang minsang magkausap kami sa telepono."Gusto ko sanang umuwi bro, pero hanggang ngayon naka-freeze pa rin lahat ng credit cards ko.""Don't worry about it, di ba nagpromise kami na tutulungan ka namin?""Salamat bro. Pasensya na kayo," mahina kong sabi."No problem bro, kailan mo ba planong umuwi, at sasabay kami sa iyo? I mean, at least sabay tayong dumating ng NAIA."Saglit akong natahimik nang sumagi sa isipan ko si Mommy. Paano kung malaman nila ang pag-uwi ko. Baka mas lalo lang madamay si Jenine."Bro, what's wrong? Ba't bigla kang natahimik?" untag sa akin ni Marco."Naisip ko lang, paano kung malaman i







