CHAPTER 5

HUXLEY

Matalim akong tiningnan ni daddy habang nasa loob ako ng guidance office. Samantalang si mommy naman ay hindi rin maipinta ang mukha dahil sa pagkadismaya na naman sa akin. Ilang ulit na rin kasi silang pinapatawag sa guidance office. Well, kasalanan din naman 'yon ng administration. Kung istrikto lang sana sila sa pagpapataw ng disciplinary action, 'di sana lumaki ang ulo namin ng mga kaklase ko.

Hays, tiyak na sangkatutak na sermon na naman ang aabutin ko nito pag-uwi ko ng bahay. At ang pinaka-worst pa, ikukumpara na naman ako ni daddy kay kuya Harvey. Kaya iisipin ko pa lang ang ganu'n, naba-bad trip na ako. Paglabas ko ng guidance, tuluyan na talaga akong nawala sa mood at lumilipad na ang isip ko kahit saan.

"Buti naman bro, at nandito ka na. Ikaw lang naman ang makakaligtas sa akin eh," narinig kong sabi ni Marco ngunit hindi ko siya pinansin. Pagkatapos narinig kong sabi ni Miss Guevarra na ipapa-guidance kaming lahat kung walang aamin tungkol doon sa ibinatong chewing gum sa slacks niya.

"Mag-sorry ka na lang kasi Marco. Ayaw ko ng ma guidance pa eh," sabi ng isa naming kaklase. Sumunod naman iyong iba hanggang sa nagkakaisa na ang lahat.

Napatingin ako kay Marco, at dahil nga bad mood ako, nakita niya ang pagsalubong ng mga kilay ko. S'yempre kagagaling ko lang naman sa guidance office, tapos ngayon, maga-guidance na naman?

"Sorry, Miss Guevarra. Hindi ko sinasadya," wika ni Marco. Alam ko naman na hindi ito seryoso sa paghingi ng sorry. Ginawa lang niya 'yon, para hindi kami magalit sa kanya.

"Just don't do it again, Marco," sabi ng teacher namin habang matalim nitong tiningnan ang kaibigan ko. For the first time, narinig kong nag sorry si Marco. Kahit sabihin mang hindi ito seryoso sa sinabi niya, pero unang beses ko siyang narinig na nag-sorry. Kakaiba din itong bagong adviser namin, challenging, sa isip ko. Mukhang hindi ito takot sa amin or baka sa umpisa lang ito nag tigas-tigasan . Baka sa susunod na araw, bigla na lang itong mag quit sa section namin dahil hindi na niya makayanan pa ang stress.

Nang matapos na ang klase, gaya ng dati naming nakasanayan, doon kami tumambay sa may bench malapit sa gate ng paaralan. Mas gusto naming tinitingnan ang bawat estudyanteng dumaraan doon at kung merong mapagtripan, eh di 'yon na. Makaraan ang ilang saglit, nakita kong papalabas na si Miss Guevarra at ang kasama niyang teacher. Nang matapat sila sa kinaroroonan namin, bigla kong narinig si Marco. "Siguro naman cher, wala ka ng second day sa amin!" Sabay na nagkatawanan ang mga kaklase ko, ngunit nanatili lang akong walang kibo. At nang sumabat si Sabrina ay saka naman sumagot si Miss Guevarra. Talagang palaban nga ito. Well, let us see kung hanggang saan ang kaya niya.

Sakay ng aking kotse, nilisan ko ang De La Salle at binaybay ang daan pauwi. Hindi na ako sumama pa sa kanila ni Marco na gumala, kasi baka tuluyan akong magiging grounded sa bahay. Palilipasin ko na lang muna ang galit ng mga magulang ko saka ako gumimik sa labas.

Pagkapasok ko pa lang sa pintuan ng bahay ay kaagad ko ng naririnig ang sermon ng mommy ko.

"Hindi ka na ba talaga titino Huxley? Nagsasayang ka lang talaga ng panahon! Kung naging matino ka lang sana, eh di malapit ka ng grumadweyt ngayon ng College!"

Nagtuloy-tuloy lang ako sa kwarto at hindi pinansin ang sinasabi ni mommy, ngunit bigla namang sumabat si daddy. At dito na ako, tuluyang na bad-trip.

"Wala ka ba talagang pangarap sa buhay mo?"

"Kapag hindi ka pa rin makakagraduate ng Senior High sa taong ito, hindi na kita papag-aralin pa!" galit na wika ni daddy.

"Kung bakit hindi mo na lang kasi tularan ang kuya mo!" bulyaw ni mommy.

Sinabi ko na nga ba eh. Ikukumpara na naman ako kay kuya Harvey. Wala ng ibang magaling kundi si kuya. Kahit ilang beses naman itong nag-uuwi ng babae sa bahay, eh talagang bilib na bilib pa rin ang mga magulang ko sa kanya.

Bad trip talaga! 

Dahil sa hindi ko na matitiis ang sermon nila sa akin, nagtuloy na lang ako sa kwarto. Na bad trip na talaga ako, at wala na akong ganang kumain pa. Naisip ko, ano kaya kung maglayas ako? Pero paano naman kung i-freeze nila 'yong credit cards ko? Saan naman ako pupulutin?

Pasalampak akong humiga sa kama at nagpatugtog sa bluetooth speaker. Ayaw ko na talaga dito sa bahay. Kaya lang sa ngayon, no choice ako.

******

Maaga akong nagising kinabukasan dahil nag ring 'yong alarm clock ko. Sinadya ko talagang gumising ng maaga, para maaga din akong makaalis papuntang school. Ayaw kong nakakasabay sina daddy sa pagkain, at baka sermon ulit ang almusal ko. Bumangon ako at naligo kaagad. Matapos kong makapagbihis, lumabas na ako ng kwarto at nagtungo sa kusina kasi kumakalam na talaga ang sikmura ko. Hindi ako kumain kagabi kaya nagugutom na talaga ako.

Dahil ayaw kong maabutan nina daddy, nagmamadali akong umalis ng bahay matapos kong makapag-almusal. Naisip ko, gigising pala ako ng maaga para hindi na nila ako maabutan sa bahay.

Pasado alas syete pa nang dumating ako sa La Salle. Sa unang pagkakataon, hindi ako nali-late. Kadalasan naman mga ten o clock ako nakakapasok ng klase. I'm sure hindi pa dumating ang mga kaklase ko kasi palagi ding late ang mga 'yon, lalo na si Marco.

Habang abala ako sa pagpindot ng aking cellphone kasi nagchat ako kay Marco, biglang may babae akong nakabangga.

"Clumsy!" sambit ko.

"Huxley?"

"Cher, ikaw pala. See you around," nakangiti kong sabi. Samantalang siya naman ay nakasimangot lamang habang patuloy sa paglalakad. But I find her cute. Tsk.

Pagkapasok ko sa room, ay agad naman akong binati ng iilan sa mga kaklase ko. Mga sampu pa lang kaming naroon including Sabrina.

"Hi love, ba't ang aga mo yata ngayon?" wika ni Sabrina at akmang hahalikan ako, ngunit mabilis akong nakaiwas.

Ewan ko nga ba, ba't ayaw ko sa kanya. Maganda naman ito at sexy. Isa pa, nakakasama ko siya sa mga gala. Alam kong malaki ang gusto nito sa akin, pero ako, ni katiting ay wala. Never pa akong nagkaroon ng seryosong relasyon, madali kasi akong magsawa eh.

Mayamaya'y nagsipagdatingan na ang iba ko pang mga kaklase.

"Hi bro, okay ka na ba?" bati sa akin ni Marco saka ito nakikipag high-five.

"Hindi na masyadong bad trip. Pero kung hindi ako gumising ng maaga, baka hanggang ngayon bad trip pa rin ako. Alam mo naman doon sa bahay, halos hindi nagsasawa sa kaka-sermon sa akin.

"Oo nga pala, ba't naman maaga tayong lahat?" nakangiti kong sabi.

"Aba s'yempre, excited sa second day ni Miss Guevarra," tumatawang sambit ni Marco.