LOGINHUXLEY
Hindi ko inaasahan ang malakas na pagsuntok sa akin ni Miss Guevarra. Kung hindi nga lang babae, sarap talagang patulan. "Bro, okay ka lang ba?" tanong sa akin ni Marco nu'ng hapong lumabas kami sa school campus. Ang tapang pala ng Jenine na 'yon noh at nagawa pa niyang suntukin ka." "So ano hahayaan mo na lang ba 'yon?" tanong ulit nito. "Nope. Kilala mo naman ako Marco. Hindi naman ako patatalo, kaya gagantihan ko siya," seryoso kong sabi. "Anong binabalak mo? Susuntukin mo rin 'yon, ganu'n?" "Hindi. Basta," matipid kong sagot. Nang makauwi na ako ng bahay, dumiretso lang ako sa kwarto, Alas sais pa naman ng gabi at wala pa sila mommy at daddy. Lalo naman si kuya Harvey. Kadalasan, umuuwi 'yon ng madaling araw. But never naman nagreklamo ang parents ko. Pero sa akin, kapag inumaga ako ng uwi, naku, sangkatutak na sermon naman ang laging inabot ko. And worst, sinasaktan pa ako ni daddy. Kaya 'yong suntok sa akin ni Miss Guevarra, wala 'yon sa akin. Nasaling lang ang pride ko dahil hindi ko inaakala na magawa akong suntukin ng isang karaniwang guro lamang at isang babae pa. Hindi naman ako p'wedeng magreklamo dahil kung gagawin ko 'yon, eh di malalaman ng buong SH department na ang isang Huxley Baltimore ay nasuntok lang ng isang ordinaryong guro. "Damn you, Miss Guevarra!" pagmumura ko sa aking sarili. Sa tingin ko hindi siya natatakot sa akin. Nakakapanibago, gayong lahat ng mga teachers na nagdaan sa aming section ay takot na takot sa amin kaya hindi nagsurvive. Pero si Miss Guevarra, hindi ko akalaing umabot pa ng tatlong araw. Dahil na-bored ako, kinuha ko ang aking cellphone at nag-iskrol muna sa aking f******k account. Na-curious naman akong hanapin ang f* account ni Miss Guevarra. At nang mahanap ko na, inistalk ko ang mga photos niya. Hanggang sa makita ko ang isang picture five years ago. Kasama niya sa larawan na 'yon si kuya Harvey. Nag-iskrol pa ako, hoping na makakita pa ng ibang picture nilang dalawa, ngunit 'yon lang mag-isa. Sa palagay ko, yon lang ang hindi niya nabura. Saglit akong nag-isip. Di kaya naging girfriend ni kuya si Miss Guevarra? Mayamaya, narinig ko ang ugong ng sasakyan. Akala ko sina daddy at mommy, yon pala si kuya Harvey ang dumating. Himala naman at umuwi ng maaga. Lumabas ako ng kwarto dahil gusto ko siyang kausapin. "Hi kuya, ang aga natin ngayon ah," bungad kong wika sa kanya nang makapasok na siya sa sala. "Pagod ako eh. Hindi na ako sumama sa mga kaibigan ko. Marami akong inaasikaso sa opisina," tugon nito. "Oh, ba't ikaw nandito ka na? Wala bang gimmick ang mga kaibigan mo?" "Na-badtrip ako sa school namin eh, kaya hindi na ako sumama kina Marco," sagot ko naman. "Ah kuya, p'wede bang magtanong?" "Yes ano 'yon bro?" "Nakita ko ang picture nyo ni Miss Guevarra sa f******k. Uhm, nagkarelasyon ba kayo noon?" tanong ko. "Miss Guevarra?" Saglit na nag-isip si kuya. "Jenine Ysabelle Guevarra ba 'kamo bro, yong isa sa teacher sa de la Salle?" "Yes bro. yon. Kilala mo ba siya?" "Uhm yes. She was my ex." Tugon ng kuya ko. Nabigla naman ako sa aking narinig. Hindi ko inaakalang nagkaroon ng relasyon si kuya sa babaeng 'yon. "At anong nangyari?" curious kong tanong. "Hiniwalayan ko siya. Boring kasama. Old-fashioned at conservative." Tumango-tango lang ako sa mga sinasabi niya. "Bakit type mo ba?" nakangising tanong nito. "Nope. Naintriga lang ako sa kanya, kasi matapang. Siya na kasi ngayon ang bago naming adviser sa ABM. Sa palagay ko, hindi natatakot sa aming lahat." "Eh di mas mabuti. Para tumino na kayo, lalo ka na, bro. Sana naman maka-graduate ka na this year para hindi ka magiging grounded kina mommy at daddy," wika nito. Hindi naman gaanong nagtagal ang pag-uusap namin at bumalik na ako ng kwarto. Napaisip ako sa sinabi ni kuya na naging girlfriend niya si Miss Guevarra. Hanggang sa isang plano ang nabuo sa aking isipan. Napangiti naman ako sa aking mga iniisip. What if paiibigin ko siya? Why not di ba? Kinuha ko ang aking cellphone at tinawagan si Mr. Salcedo. Bilang principal ng SH department, I'm sure may contact number siya sa lahat ng mga empleyado. "Hello sir, good evening, si Huxley ito." "Yes, Huxley, anong maipaglilingkod ko sa 'yo?" sagot ni Mr. Salcedo sa kabilang linya. "Uhm, can I ask Miss Guevarra's contact number? May itatanong lang ako sa kanya tungkol sa lessons namin kanina. Hindi ko kasi masyadong na-gets eh." "Aba! himala naman Mr. Baltimore. Ngayon lang nangyari na naging intresado ka sa lesson mo. This is a sign of progress," nakangiting wika nito. Hindi na lamang ako nagbigay pa ng komento. Bahala na siya kung anong iisipin niya, basta gusto ko lang makahingi ng number ng matapang naming adviser at nang masimulan ko na ang aking plano. Matapos na maibigay ni Mr. Salcedo ang number ni Miss Guevarra, sinimulan ko na siyang tawagan. "Hello." Narinig ko ang boses niya sa kabilang linya. Ewan ko nga ba kung bakit naman ako biglang kinakabahan. "Uhm, h-hello," sabi ko. "Sino po sila?" "This is Huxley Baltimore, Miss Guevarra. Tumawag ako dahil gusto ko lang mag-apologize sa lahat ng ginawa namin ng mga kaklase ko sa inyo." "Ows talaga? Totohanan ba 'yang paghingi mo ng sorry Huxley, or baka may pinaplano ka namang hindi maganda?" sabi nito. Pucha! Ba't niya alam? Hindi talaga basta-basta naniniwala 'tong babae na 'to, sabi ng aking isip. Pero hindi pa rin ako susuko. Pasasaan ba't makukuha ko rin ang loob niya. "I'm sincerely asking an apology Miss Guevarra. Actually, gusto ko na talagang makatapos ng Senior High. Kaya gusto ko ng tumino sa pag-aaral. Sana hindi pa huli ang lahat at bibigyan mo pa kami ng pagkakataon para maitutuwid namin ang aming pagkakamali." pangungumbinsi ko sa kanya. "Well, kung talagang totohanan ang paghingi mo ng sorry, sino ba naman ako para hindi ko kayo patatawarin?" sabi nito. Isang nakakalokong ngiti ang sumilay sa aking mga labi. "Hmm... Ang dali mo palang mauto eh," sabi ng aking isip. "Thank you Miss Guevarra," wika ko at pagkatapos nagpaalam na ako sa kanya. Napahiyaw naman ako sa tuwa dahil tagumpay ang unang hakbang ko sa kanya. Tinawagan ko si Marco at sinabi sa kanya ang plano ko. "Ayos bro! Marunong ka pala sa reverse psychology ha," natatawang wika niya. "Eh ayaw naman kasi niyang madaan sa astigan, eh di magbait-baitan ako," sabi ko at napahagalpak ng tawa. "The best ka talaga bro," ani Marco na napahalakhak din. "Pero what if, instead na siya ang paiibigin mo, eh, ikaw ang mainlove sa kanya?" "Hinding-hindi mangyayari 'yan bro. Hindi ko siya type. Saka napakatanda niya sa akin noh?" seryoso kong sagot. "Okay, sinabi mo 'yan eh," wika ni Marco. "Basta bro, support lang kami sa 'yo." Matapos kaming mag-usap ng kaibigan ko, muli na naman akong napaisip. Epektibo kaya itong gagawin ko na paiibigin si Miss Guevarra? Well, come what may. But I'll make sure I'll gonna win.JENINEDalawang araw ang nakalipas bago muling tumawag sa akin si Marco."Ma'am Jenine, maayos na ang kalagayan ni Bro Huxley. Pero gano'n pa rin, wala pa rin siyang maalala.""Lord, thank you po." Mahina kong wika. Sa ngayon, sapat na sa akin ang marinig na okay siya."Pero Ma'am...m-may problema eh."Muli na namang bumangon ang kaba sa puso ko. "A-anong problema, Marco?""Ma'am, ayaw ko sanang sabihin 'to eh, pero I think kailangan mong malaman. Pero Ma'am, you need to be strong.""Marco, pls sabihin mo na.""Teka lang Ma'am at may ise-send akong picture sa 'yo sa messenger."Ilang segundo ang lumipas at may nagpop up na notification. Dali-dali kong tiningnan 'yon.Napamulagat ako nang makita ang sarili ko sa picture habang nakatitig sa briefcase na may lamang pera. Yong pangalawang picture naman, yong pagsarado ko sa briefcase."Marco anong ibig sabhin nito?""Ma'am, may nagpadala nito sa kanila ni Tita Sylvia. Kaya iniisip nila tinanggap mo talaga ang pera at 'yon din ang pinapan
JENINETinawagan ko ang cellphone ni Marco ngunit hindi ko siya makontak. Nakailang dial na ako pero wala pa ring sumasagot.Napatingin ako sa brief case na nasa ibabaw ng mesa.Hindi ko alam kung magkano ang laman no'n basta ko nalang isinarado ngunit bigla nalang may tumabi sa akin at parang may itinutok sa tagiliran ko."Akin na ang brief case mo," matigas na wika ng lalaki. Nakasuot ito ng maong na jacket at itim na bonnet kaya hindi ko makita ang mukha niya."Uhm, Mister. H-hindi sa akin 'to," sabi ko sa isang garalgal na tinig."Wala akong pakialam, sa yo man o hindi ang pera na 'yan. Basta ibigay mo kung ayaw mong may masamang mangyari sa 'yo." Mariing saad ng lalaki at mas lalo pang dniinan ang pagtutok ng baril sa tagiliran.Bigla akong pinagpawisan kasabay ng panginginig ng aking katawan.Napalinga ako sa paligid. Umaasang may makakatulong sa akin, pero wala. Abala ang mga waiters at waitress sa pag-aasikaso sa mga customers.Wala akong nagawa kundi ang iabot sa kanya ang br
JENINENagkasundo kaming magkita ni Huxley sa isang tagong restaurant sa Makati. Nauna akong dumating sa nasabing lugar at agad akong pum'westo sa mesa kung saan nakikita ko ang bawat customer na pumapasok.Kinakabahan ako habang naghihintay sa kanya. Marahil dala na rin siguro ng sobrang excitement.Tatlumpung minuto...Hanggang sa isang oras ang inabot ko sa paghihintay, ngunit hindi siya dumating.Muli akong napatingin sa entrance ng restaurant at gayon na lamang ang pagkagulat ko nang bumungad sa aking paningin ang elegante ngunit nakakatakot na awra ni Mrs. Sylvia Baltimore, ang Mommy ni Huxley. Nakasunod naman sa kanya ang isang lalaki na may bitbit na brief case.Hindi na ako makaiwas pa, nakita na niya ako."So, dito pala kayo balak na magkita ng anak ko." Matigas niyang sabi nang makalapit sa akin."M-magandang araw po Ma'am." Mahina kong bati habang nakayuko ang ulo."H'wag ka ng umasa pang darating si Huxley. At p'wede ba kalimutan mo na ang anak ko, dahil ikakasal na siya.
JENINEAng saya-saya ko ng mga sandaling 'yon. Hindi ko pa rin maalis ang ngiti sa aking mga labi kahit na noong makapasok ako ng kwarto. Naroon si Nanay, nakasandal sa couch malapit sa crib ni baby Liam."Nay, mano po.""O anak, nakauwi ka na pala. Uhm, sila Mabel din ba 'yong naghatid sa 'yo?""Hindi po, Nay. Sina Marco, Eduard at Huxley po."Hindi ko maiwasang mapangiti ng bahagya nang mabanggit ang pangalan ni Huxley.Tiningnan ako ni Nanay. "Ang saya mo yata, anak?"Umupo ako sa tapat niya at nagsimulang magkwento tungkol sa nangyari kanina sa selebrasyon.Tahimik lang na nakinig si Nanay habang nagkukwento ako.Mula sa pagdating ko sa restaurant… hanggang sa pagkikita namin ni Huxley.Pati ang mga simpleng bagay na ginawa niya—ang pagtitig niya sa akin, ang paghawak niya sa kamay ko, at ang pagnanais niyang ihatid ako pauwi.Hindi ko namalayang tuloy-tuloy na pala ang pagsasalita ko habang may ngiti sa labi.Parang sa unang pagkakataon matapos ang ilang buwang pag-iyak—nakahing
JENINE"Anong problema, bro?" mahinang tanong ni Huxley. "Bakit kailangang magtago ni Jenine sa loob ng CR?"Biglang natahimik ang lahat, parang naghihintay kung sino ang unang magsasalita.Hanggang sa si Marco na ang unang bumasag ng katahimikan. "Bro Huxley, sa ngayon, hindi mo pa kayang intindihin.""Kaya kong unawain, bro. Kahit nawala sa akin ang lahat ng alaala pero maintindihan ko kung anong sasabihin ninyo." Seryosong pahayag ni Huxley.Tiningnan nila ako na tila ba, hinihingi ang permiso ko. Marahan akong tumango. "Uhm, ganito kasi 'yan bro." Tumikhim muna si Marco bago nagpatuloy sa pagsasalita. "Ayaw ng parents mo kay Ma'am Jenine kasi may iba silang gusto para sa 'yo. At yon nga si Bianca, anak ng kasosyo ng Daddy mo sa negosyo. At ayaw naming magkakagulo dito, kaya itinago namin si Ma'am Jenine."Gano'n lang kasimple ang paliwanag ni Marco at hindi na ginawa pang complicated ang kwento. Tahimik lang si Huxley matapos marinig ang paliwanag. Walang reaksyon sa mukha niya—
JENINE"Jenine..." mahinang sambit ni Huxley habang nakatingin sa akin. Ilang segundong pagkakatitig 'yon hanggang sa bigla na lamang siyang napahawak sa kanyang ulo. Agad namang lumapit sina Marco at inalalayan siyang humiga sa sofa bed."It's okay bro." Wika ni Eduard. "H'wag mo munang pilitin.Inalalayan din ako nina Mabel at Rose. "Sana hindi nalang ako nagpunta rito," mahina kong wika. "Di sana sasakit ang ulo niya.""Saglit lang 'yon Ma'am. Agad ding huhupa 'yon kapag nakapagrelax na siya," sagot ni Rose.Makalipas ang ilang sandali, lumapit sa amin si Marco."Ma'am Jenine, okay ka lang ba?" "Okay lang ako, Marco. By the way, happy birthday. Pasensya na at ito ang nangyari.""Ayos lang Ma'am. Nakapagpahinga na si Bro Huxley. Mayamaya, magigising din 'yon."Muli na namang tumulo ang luha ko. Awang-awa ako sa kalagayan niya. Alam ko sinikap niya akong alalahanin pero hindi pa niya kaya."Ma’am…" mahinang tawag ni Marco habang inaabot ang tissue sa akin. "Huwag niyo pong sisihin
HUXLEYBigla akong nagising nang maramdaman ko ang pangangalay ng aking mga braso. Alas kwatro pa lang ng madaling araw kaya mahimbing pang natutulog si Jenine habang nakaunan sa braso ko. Pareho kaming walang saplot sa katawan dahil agad kaming nakatulog kagabi matapos ang aming pagniniig. Napatit
JENINEHindi ko namalayan na nakaidlip pala ako at 4:30 na ng hapon ako nagising. Ang sarap pa sanang matulog, eh kaso may usapan kami ni Huxley na mamamasyal sa dalampasigan.Mayamaya, bumukas ang pinto at pumasok siya. "Hi babe, gising ka na pala.""Oo nga eh, hindi ko alam na nakatulog pala ako.
JENINEMahigit isang oras ang flight namin and now we're here in Boracay. First time kong makapunta rito kaya excited ako lalo na't kasama ko ang mga dati kong estudyante and of course, ang boyfriend ko. Ipinagpaalam nga niya talaga ako kina Nanay kanina. Buti naman at pinayagan ako kasi first time
HUXLEY"Babe, what's wrong?" tanong ni Jenine sa akin matapos kaming kumain." Siguro napansin niya na parang may bumabagabag sa akin. Hindi kasi maalis sa isip ko ang desisyon nila Mommy na sa Amerika na ako papag-aralin ng College."Babe, may problema ba? Please tell me. Kagabi ka pa ganyan eh," an







