LOGINChapter 7
Pinanood ni Shuvee sina Azrael at Scarlett habang mabilis na nag-a-adapt ang mga ito sa kanilang mga bagong identity. Matapos ang panandaliang pagkailang, bakas sa mukha ng dalawa ang saya habang tumatawa at nakikipag-usap sa kani-kanilang mga partner.
"Bagay na bagay talaga sila," bulong ni Shuvee sa sarili habang tahimik na kumukuha ng litrato.
Nang tumalikod siya para umalis, naramdaman niya ang tila tusok ng karayom sa kanyang puso. Kumalat ang pait at kirot sa kanyang dibdib hanggang sa mamula ang kanyang ilong sa nagbabadyang luha.
"Shuvee!"
Eksaktong palabas na siya ng mall nang may biglang tumawag sa pangalan niya. Lumingon siya at nakita ang isang pamilyar na mukha na nakatayo sa pababang escalator habang masiglang kumakaway sa kanya.
Ang dati niyang guro sa dance academy!
"Teach Robin!" bulalas niya sa sobrang tuwa.
Mabilis na bumaba si Robin mula sa escalator at nilapitan siya. Agad nitong hinawakan ang kanyang mga kamay nang may malapad na ngiti.
"Sabi ko na nga ba, ikaw iyan! Hindi nga ako nagkakamali nang tawagin kita. Kumusta ka na? Limang taon na ang lumipas mula nang huli tayong magkita."
Bahagyang nalungkot si Shuvee sa tanong na iyon. Limang taon na ang nakalipas at pakiramdam niya ay naging wala na siyang silbi. Paano pa niya haharapin ang kanyang guro?
"Busy ka ba? Kung hindi naman, humanap tayo ng matatambayan para mag-afternoon tea," pag-aanyaya ni Teach Robin habang hindi binibitiwan ang kamay niya.
Hindi naman siya busy. Kung dati ay baka tinanggihan niya ito dahil sa kanyang inferiority complex at tuluyang nilayuan ang mundo ng pagsasayaw, nagbago ang lahat nang buksan niya ang dance album sa kanyang phone.
Bigla niyang ninais na muling masilayan ang liwanag.
Tumango siya at pilit na ngumiti. "Sige po, Teacher."
Hindi niya maipaliwanag kung bakit biglang nagtubig ang kanyang mga mata.
Dinala siya ni Teach Robin sa isang English tea shop sa gitna ng first floor. Pagkaupo nila, hindi na nakatiis si Shuvee na magtanong.
"Teacher, kumusta na po ang mga estudyante ninyo ngayon?"
Masyadong matagal na siyang nawala sa mundong iyon at matagal na rin siyang umalis sa lahat ng kanilang group chats. Tiningnan siya nang makahulugan ni Teach Robin.
"Gusto mo ba talagang malaman?" tanong ng guro.
Alam ni Robin ang sitwasyon niya. Dapat sana ay mairerekomenda siya para sa postgraduate studies noon, pero bigla siyang sumuko. Pumunta pa nga si Robin sa Haicheng noon para lang bisitahin siya.
Mabilis na tumango si Shuvee. Nagsimulang magkwento ang guro tungkol sa buhay ng mga dati niyang kaklase. Ang limang taon ay sapat na pala para magbago ang takbo ng buhay ng isang tao. Ang ilan sa mga kaklase niya ay naging principal dancers na, ang iba naman ay nag-aral sa ibang bansa at may doctorate na, habang ang iba ay nanatili sa school bilang mga guro.
Lahat sila ay malayo na ang narating sa kani-kanilang mga karera. Siya na lang ang naiwan.
Gayunpaman, simula sa araw na ito, magbabago na siya. Susubukan niyang humabol, at kahit hindi na siya makasayaw, hahanap siya ng sarili niyang pwesto sa ibang larangan.
"Teacher, handa na po akong ibigay ang answer sheet ko sa inyo ngayon," emosyonal na pahayag ni Shuvee habang nagniningning ang mga mata. Pakiramdam niya ay masyado niyang binigo ang kanyang guro noong mga nakaraang taon.
"Mabuti naman kung ganoon," nakangiting sagot ni Teach Robin.
Ibinulong ni Shuvee sa tenga ng guro ang kanyang plano na mag-aral sa ibang bansa.
"Napakagandang balita niyan! Alam ko namang magagawa mo iyan dahil lahat ng estudyante ko ay mahuhusay!" masayang sigaw ni Teach Robin sabay hawak sa kamay ng dalaga. "Nga pala, may European tour kami ngayon. Bakit hindi ka sumama para makita mo ang sitwasyon doon at masanay ka sa buhay sa Europe?"
"Pero... paano po ako?" nag-aalangang tanong ni Shuvee. Alam niyang hindi na maayos ang kanyang paa. Hindi na siya makasayaw at mas mabagal na siyang maglakad kaysa sa ibang tao.
"Walang imposible! Kung hindi ka naaksidente noon, siguradong miyembro ka na ngayon ng youth dance troupe. Sa pagkakataong ito, sumama ka bilang errand boy, stagehand, o makeup artist!" determinadong sagot ng guro.
Walang bahid ng awa o pangmamaliit sa boses ni Teach Robin kahit alam nitong pilay na ang kanyang estudyante. Hindi napigilan ni Shuvee ang tumawa. Gusto niya ang pakiramdam na hindi siya tinatrato bilang isang taong may kapansanan. May mga bagay pa rin siyang kayang gawin kahit hindi na siya makasayaw. Hindi siya walang silbi.
Narito ang pagpapatuloy ng pagsasalin sa Taglish na may dagdag na emosyon at detalye sa bawat galaw ng mga karakter.
Pagkatapos na pagkatapos magsalita ni Teach Robin, biglang nag-vibrate ang phone nito dahil sa isang dumarating na mensahe.
"Husband ko pala iyon. Okay lang ba sa iyo kung papuntahin ko siya rito para mag-tea?" tanong ni Robin habang hinihintay ang reaksyon ni Shuvee.
"Of course, Teach. Walang problema po," tumatawang sagot ni Shuvee kahit na ang totoo ay medyo kinakabahan siya.
Matapos ang limang taon na pagkulong sa sarili, hindi na siya sanay na makipagkita sa mga estranghero. Pero alam niyang kailangan na niyang gawin ang unang hakbang para makabalik sa normal niyang buhay.
"Sige, sasabihan ko siyang pumunta na rito," nakangiting sagot ni Teach Robin habang mabilis na nagta-type sa phone.
Gayunpaman, laking gulat ni Shuvee nang makitang ang asawa ni Teach Robin ay wala palang iba kundi ang bagong collaborator ni Azrael—ang mismong taong nakita niya kanina lang.
"Nandito siya for business, at sumama lang ako for a few days. Hindi ko akalain na magkikita tayo rito. It’s fate talaga!" masayang kwento ni Robin habang ipinapakilala ang asawa.
Napako ang tingin ni Shuvee kina Azrael, Scarlett, at sa asawa ni Robin habang sabay-sabay silang naglalakad papalapit sa tea table. Nang makarating sila sa harap ng lamesa, nanatiling kalmado si Shuvee habang pinagmamasdan ang nakakaaliw na pagbabago sa mukha nina Azrael at Scarlett—mula sa pamumula ay bigla itong namutla, bago muling uminit ang kulay ng kanilang mga mukha.
"Come, please sit down. Ito nga pala ang wife ko, isa siyang dance teacher," pagpapakilala ni Mr. Cortez sa kanila. Lumingon naman siya sa mga kasama at itinuro ang mga ito. "This is Mr. Azrael, ang collaborator ko sa project na ito, at ito naman ang asawa niya."
Bahagyang nanginig ang kamay ni Azrael sa narinig, habang si Scarlett naman ay halatang hindi mapakali at hindi alam ang gagawin. Pareho silang kinakabahang nakatitig kay Shuvee, tila nagmamakaawa na huwag magsalita.
Ngumiti lang nang tipid si Shuvee habang nakatingin sa kanila.
Ipinakilala rin ni Teach Robin ang asawa kay Shuvee bago ito bumaling sa mag-asawang Soriano.
"At ito naman ang student ko. Siya ang may pinakamalaking chance na manalo sa National Championship noon."
Chapter 154Ngumiti si Shuvee at sinabing, "Ito na ang huling beses na bibisitahin kita.""Madam, kayo po... hindi na po kayo babalik?" May nararamdaman na talagang iba si Madam Beth.Natigilan si Shuvee nang ilang sandali, tsaka nagsalita. "Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa hinaharap, pero sa Lucena City... kahit bumalik man ako, para lang asikasuhin ang ilang bagay. Marahil hindi na rin ako magtatagal. Pasensya ka na, Madam Beth, nakaplano sana akong ayusin ang susunod mong trabaho, pero nagbago ang mga bagay-bagay. May bago ka na bang plano?""Madam, huwag niyo na po akong alalahanin. Magpapatuloy lang po ako sa paghahanap ng trabaho. Napakabuti niyo pong lahat sa akin sa nakalipas na mga taon," nakangiting sabi ni Madam Beth.Ibinigay ni Shuvee ang sweldo ni Madam Beth, at binigyan pa ito ng karagdagang anim na buwang sweldo."Madam, sobra-sobra naman po ito," mabilis na sabi ni Madam Beth, hindi nangangahas na tanggapin iyon."Ibibigay ko 'yan sa 'yo," alam ni Shuvee. "An
Chapter 153Iminulat ni Shuvee ang kaniyang mga mata nang sandali, tsaka muling ipinikit ito para matulog.Akala talaga nila ay gustong-gusto pa rin sila...Pagkagising niya ulit, pangalawang araw na ng countdown bago ang kaniyang pag-alis. Sa makalawa na sila lilipad ng lola niya.Nag-video call silang muli ng lola niya ngayong umaga at nakipagkwentuhan din siya kay Vivian nang ilang sandali. Naka-vacation mode na si Azrael bukas, kaya kailangan na niyang maidispose ang lahat ng mga damit at gamit sa bahay ngayon. Kung hindi, tiyak na pakikialaman pa iyon ng lalaki habang nasa bahay.Kaysa ibenta sa Carousell o Marketplace, direktang nakipag-ugnayan na lang siya sa ginagamit niyang ginagamitang secondhand clothing pickup service. Ipinasok niya ang lahat sa malalaking bag at ipinasundo sa rider.Pagkatapos noon, umupo siya at nag-isip kung ano pa ang kailangang gawin.Naka-leave na si Azrael bukas, at sa makalawa pa ang lipad nila patungong Maynila. Tila mas magandang umalis siya n
Chapter 152"Hindi mo naman ako kailanman isinama tuwing kakain ka sa labas. Paano ko malalaman ang dining etiquette mo?" ngumiti si Shuvee habang nakatingin sa kaniya. "Bakit hindi mo na lang ipaturo kay Scarlett? Tutal, matagal mo na rin naman siyang inaalagaan.""Ikaw..." Naningkit ang mga mata ni Azrael at halatang pinipigilan ang galit. Marahil ay naisip nito ang tungkol sa biyahe at nakaramdam ng kaunting konsensya. "Oo, nangako ako na isasama si Lola sa biyahe, kaya pwede tayong magkasabay. Bakit ba napakasarkastiko mo?"Natawa na lang nang tahimik si Shuvee. Hindi naman talaga iyon tungkol sa biyahe; mula pa sa umpisa, wala na siyang balak na sumama rito."Pumasok ka na sa kotse," seryosong sabi ni Azrael habang hawak ang kamay niya at hinila siya palabas ng restawran.Hindi naman malayo ang restawran mula sa bahay nila. Walang sinabing kahit ano si Azrael sa buong biyahe. Pagkadating sa bahay, deretso agad si Shuvee sa banyo para maligo. Habang nasa loob siya, tuloy-tuloy ang
Chapter 151Inipunas ni Shuvee ang kaniyang mga kamay gamit ang tissue, dahan-dahang lumabas ng banyo, at tinitigan silang lahat nang may malamig at mapang-uyam na ngiti sa labi. "Oo, inayos ko lang 'yung buhok ko. Kahit pilay ako, gusto ko pa ring maging maganda sa paningin ng iba.""Cough, cough, cough..." biglang naubo nang malakas si Owen dahil sa matinding pagkagulat."Anong problema, Owen? Masama bang alagaan ko ang hitsura ko? O dahil ba cripple ako, wala nang kuwenta kung maganda ako o hindi?" malamig, matalas, at kalmadong tanong ni Shuvee."Cough... No, hindi 'yan ang ibig kong sabihin..." nauutal, napapahiyang sagot ni Owen habang nakatitig sa kaniya.Narealize ni Shuvee na kapag nagsimula ka palang maging palaban at walang pakialam sa kahihinatnan ng lahat, hindi na rin makapagpalabas ng kani-kanilang kabaliwan ang ibang tao sa harap mo."Ah... By the way, Shuvee, pinag-uusapan lang namin ni Azi 'yung pagpunta sa isla para magbakasyon. Gusto mo bang sumama?" mabilis na pag
Chapter 150"Syempre hindi. Lahat ng in-order ko ay 'yung mga paborito mo. Tingnan mo kung may gusto ka pang idagdag," malambing na sagot ni Azrael.Habang nakatitig sa salamin at patuloy na naghuhugas ng kamay, hindi napigilan ni Shuvee ang mapang-uyam na ngiti. Kaya naman pala. Ang dahilan na sinabi sa kaniya ni Azrael kanina ay eksaktong linya rin pala ni Scarlett.Ilang sandali pa ay tila natapos nang tingnan ni Scarlett ang order dahil sa napakasayang boses na lumabas sa bibig nito. "Sabi na nga ba, paborito ko 'to lahat! Iba ka talaga, Azrael! Ikaw talaga ang taong pinakanakakaunawa sa 'kin sa buong mundo!"Isang malakas at masayang halakhak ang isinagot ni Azrael sa kaniya.Oo naman. Ang taong pinakanakakaunawa kay Scarlett sa buong mundo ay walang iba kundi si Azrael. Pagkatapos ng lahat, wala namang kahit konting ideya si Azrael kung ano ang mga gusto o ayaw ng sarili niyang asawa...Biglang nawalan ng gana si Shuvee na lumabas agad ng banyo. Minsan pala, ang pakikinig sa usa
Chapter 149"Mag-order ka ng kahit anong gusto mo. Huwag mong isipin 'yung mga set meal o kung ano pa man. Lagit naman kasing may ilang pagkain sa set meal na hindi mo gusto," pambungad ni Azrael pagkaalis na pagkaalis ng waiter.Para kay Shuvee, wala naman talagang problema sa set meal. Ang pinaka-ayaw lang niya roon ay ang katotohanang hindi niya iyon kayang ubusin lahat.Tahimik niyang in-iscan ang QR code gamit ang telepono. Nag-order siya ng grilled Wagyu beef, isang tempura dish, sabaw, at dalawang pirasong sushi bago dahan-dahang ibinaba ang hawak na gadget."Ito lang?" tanong ni Azrael habang nagpapatuloy sa pagpindot sa sarili nitong screen.Hindi alam ni Shuvee kung ano-ano ang mga inilalagay nito sa cart. Nang matapos ito ay muli siyang tinitigan ng lalaki."Hindi ka nag-order ng dessert. Ayaw mo ba ng ice cream?" suhestiyon pa nito."Titingnan ko," sagot ni Shuvee.Muli niyang in-iscan ang code para tingnan ang listahan. Nanlaki ang kaniyang mga mata nang makitang may higi
Chapter 46Mabilis na nirepaso ni Shuvee ang mga files niya, binubura ang bawat impormasyon tungkol sa pag-alis niya ng bansa. Siyempre, hindi niya binura ang mga importanteng emails, pero siguradong naka-log out na siya sa account na iyon.Ayaw na niyang mag-aksaya ng energy na makipag-away sa hote
Chapter 31Ang unang nakasulat: Scarlett's Birthday - May 16.Nabitawan ni Shuvee ang notebook. Ang password ng gate nila, ang password ng safe na ito... 0516.Sa loob ng limang taon, nakatira pala siya sa isang bahay na ang bawat sulok ay nakapangalan sa kaarawan ng ibang babae.Biglang sumikip an
Chapter 28Paglabas ng bahay, binilisan ni Azrael ang lakad. Halos makaladkad na si Shuvee dahil hindi niya mahabol ang hakbang nito. Nang makarating sa parking, padabog na binuksan ni Azrael ang pinto at parang isinalya si Shuvee sa loob.Mabilis itong umikot sa driver’s seat, ni-lock ang mga pint
Chapter 27"O, Azrael, nandito ka pala. Maupo ka, kukuha lang ako ng plato at spoon," nakangiting sabi ng lola."Huwag na po, La. Maupo na kayo, ako na po ang kukuha," agap ni Azrael. Tumingin siya kay Rocco at idinagdag, "Hindi naman ako bisita rito."Nagmadali siyang pumunta sa kusina at siya na







