Share

Chapter 7

Author: AzuRayne
last update publish date: 2026-04-20 21:11:06

Chapter 7

Pinanood ni Shuvee sina Azrael at Scarlett habang mabilis na nag-a-adapt ang mga ito sa kanilang mga bagong identity. Matapos ang panandaliang pagkailang, bakas sa mukha ng dalawa ang saya habang tumatawa at nakikipag-usap sa kani-kanilang mga partner.

"Bagay na bagay talaga sila," bulong ni Shuvee sa sarili habang tahimik na kumukuha ng litrato.

Nang tumalikod siya para umalis, naramdaman niya ang tila tusok ng karayom sa kanyang puso. Kumalat ang pait at kirot sa kanyang dibdib hanggang sa mamula ang kanyang ilong sa nagbabadyang luha.

"Shuvee!"

Eksaktong palabas na siya ng mall nang may biglang tumawag sa pangalan niya. Lumingon siya at nakita ang isang pamilyar na mukha na nakatayo sa pababang escalator habang masiglang kumakaway sa kanya.

Ang dati niyang guro sa dance academy!

"Teach Robin!" bulalas niya sa sobrang tuwa.

Mabilis na bumaba si Robin mula sa escalator at nilapitan siya. Agad nitong hinawakan ang kanyang mga kamay nang may malapad na ngiti. 

"Sabi ko na nga ba, ikaw iyan! Hindi nga ako nagkakamali nang tawagin kita. Kumusta ka na? Limang taon na ang lumipas mula nang huli tayong magkita."

Bahagyang nalungkot si Shuvee sa tanong na iyon. Limang taon na ang nakalipas at pakiramdam niya ay naging wala na siyang silbi. Paano pa niya haharapin ang kanyang guro?

"Busy ka ba? Kung hindi naman, humanap tayo ng matatambayan para mag-afternoon tea," pag-aanyaya ni Teach Robin habang hindi binibitiwan ang kamay niya.

Hindi naman siya busy. Kung dati ay baka tinanggihan niya ito dahil sa kanyang inferiority complex at tuluyang nilayuan ang mundo ng pagsasayaw, nagbago ang lahat nang buksan niya ang dance album sa kanyang phone. 

Bigla niyang ninais na muling masilayan ang liwanag.

Tumango siya at pilit na ngumiti. "Sige po, Teacher." 

Hindi niya maipaliwanag kung bakit biglang nagtubig ang kanyang mga mata.

Dinala siya ni Teach Robin sa isang English tea shop sa gitna ng first floor. Pagkaupo nila, hindi na nakatiis si Shuvee na magtanong. 

"Teacher, kumusta na po ang mga estudyante ninyo ngayon?"

Masyadong matagal na siyang nawala sa mundong iyon at matagal na rin siyang umalis sa lahat ng kanilang group chats. Tiningnan siya nang makahulugan ni Teach Robin.

"Gusto mo ba talagang malaman?" tanong ng guro.

Alam ni Robin ang sitwasyon niya. Dapat sana ay mairerekomenda siya para sa postgraduate studies noon, pero bigla siyang sumuko. Pumunta pa nga si Robin sa Haicheng noon para lang bisitahin siya.

Mabilis na tumango si Shuvee. Nagsimulang magkwento ang guro tungkol sa buhay ng mga dati niyang kaklase. Ang limang taon ay sapat na pala para magbago ang takbo ng buhay ng isang tao. Ang ilan sa mga kaklase niya ay naging principal dancers na, ang iba naman ay nag-aral sa ibang bansa at may doctorate na, habang ang iba ay nanatili sa school bilang mga guro.

Lahat sila ay malayo na ang narating sa kani-kanilang mga karera. Siya na lang ang naiwan.

Gayunpaman, simula sa araw na ito, magbabago na siya. Susubukan niyang humabol, at kahit hindi na siya makasayaw, hahanap siya ng sarili niyang pwesto sa ibang larangan.

"Teacher, handa na po akong ibigay ang answer sheet ko sa inyo ngayon," emosyonal na pahayag ni Shuvee habang nagniningning ang mga mata. Pakiramdam niya ay masyado niyang binigo ang kanyang guro noong mga nakaraang taon.

"Mabuti naman kung ganoon," nakangiting sagot ni Teach Robin.

Ibinulong ni Shuvee sa tenga ng guro ang kanyang plano na mag-aral sa ibang bansa.

"Napakagandang balita niyan! Alam ko namang magagawa mo iyan dahil lahat ng estudyante ko ay mahuhusay!" masayang sigaw ni Teach Robin sabay hawak sa kamay ng dalaga. "Nga pala, may European tour kami ngayon. Bakit hindi ka sumama para makita mo ang sitwasyon doon at masanay ka sa buhay sa Europe?"

"Pero... paano po ako?" nag-aalangang tanong ni Shuvee. Alam niyang hindi na maayos ang kanyang paa. Hindi na siya makasayaw at mas mabagal na siyang maglakad kaysa sa ibang tao.

"Walang imposible! Kung hindi ka naaksidente noon, siguradong miyembro ka na ngayon ng youth dance troupe. Sa pagkakataong ito, sumama ka bilang errand boy, stagehand, o makeup artist!" determinadong sagot ng guro.

Walang bahid ng awa o pangmamaliit sa boses ni Teach Robin kahit alam nitong pilay na ang kanyang estudyante. Hindi napigilan ni Shuvee ang tumawa. Gusto niya ang pakiramdam na hindi siya tinatrato bilang isang taong may kapansanan. May mga bagay pa rin siyang kayang gawin kahit hindi na siya makasayaw. Hindi siya walang silbi.

Narito ang pagpapatuloy ng pagsasalin sa Taglish na may dagdag na emosyon at detalye sa bawat galaw ng mga karakter.

Pagkatapos na pagkatapos magsalita ni Teach Robin, biglang nag-vibrate ang phone nito dahil sa isang dumarating na mensahe.

"Husband ko pala iyon. Okay lang ba sa iyo kung papuntahin ko siya rito para mag-tea?" tanong ni Robin habang hinihintay ang reaksyon ni Shuvee.

"Of course, Teach. Walang problema po," tumatawang sagot ni Shuvee kahit na ang totoo ay medyo kinakabahan siya.

Matapos ang limang taon na pagkulong sa sarili, hindi na siya sanay na makipagkita sa mga estranghero. Pero alam niyang kailangan na niyang gawin ang unang hakbang para makabalik sa normal niyang buhay.

"Sige, sasabihan ko siyang pumunta na rito," nakangiting sagot ni Teach Robin habang mabilis na nagta-type sa phone.

Gayunpaman, laking gulat ni Shuvee nang makitang ang asawa ni Teach Robin ay wala palang iba kundi ang bagong collaborator ni Azrael—ang mismong taong nakita niya kanina lang.

"Nandito siya for business, at sumama lang ako for a few days. Hindi ko akalain na magkikita tayo rito. It’s fate talaga!" masayang kwento ni Robin habang ipinapakilala ang asawa.

Napako ang tingin ni Shuvee kina Azrael, Scarlett, at sa asawa ni Robin habang sabay-sabay silang naglalakad papalapit sa tea table. Nang makarating sila sa harap ng lamesa, nanatiling kalmado si Shuvee habang pinagmamasdan ang nakakaaliw na pagbabago sa mukha nina Azrael at Scarlett—mula sa pamumula ay bigla itong namutla, bago muling uminit ang kulay ng kanilang mga mukha.

"Come, please sit down. Ito nga pala ang wife ko, isa siyang dance teacher," pagpapakilala ni Mr. Cortez sa kanila. Lumingon naman siya sa mga kasama at itinuro ang mga ito. "This is Mr. Azrael, ang collaborator ko sa project na ito, at ito naman ang asawa niya."

Bahagyang nanginig ang kamay ni Azrael sa narinig, habang si Scarlett naman ay halatang hindi mapakali at hindi alam ang gagawin. Pareho silang kinakabahang nakatitig kay Shuvee, tila nagmamakaawa na huwag magsalita.

Ngumiti lang nang tipid si Shuvee habang nakatingin sa kanila.

Ipinakilala rin ni Teach Robin ang asawa kay Shuvee bago ito bumaling sa mag-asawang Soriano. 

"At ito naman ang student ko. Siya ang may pinakamalaking chance na manalo sa National Championship noon."

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (2)
goodnovel comment avatar
Letty Sale
Nasa 186 episode na bat bumalik sa una?
goodnovel comment avatar
Melisa Reantaso Patrimonio
sayang yung binayad kona mga chapter bumalik sa una
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 289

    Chapter 289Hindi na siya pinilit pa ni Azrael. Pinanood na lang niya kung paano gumatol at yumugyog si Shuvee kasabay ng pagtaas at pagbaba ng barko hanggang sa wakas ay nakarating din sila sa kabilang deck.Nakaupo ang mga crew sa deck at nagpainit ng hot pot sa isang alcohol stove. Ang maanghang na amoy ay humalo sa hangin, kaya medyo nabawasan ang maalat na amoy ng simoy ng dagat."Upo ka rito," nakahanap si Azrael ng bakanteng upuan at itinuro ang pwesto sa tabi niya.Hindi na nakipagtalo si Shuvee sa kanya ngayon; hindi naman kasi pwedeng makisiksik siya sa gitna ng mga crew."Kain ka muna, neng, para mabawasan 'yang kaba mo," alok sa kanya ng isang crew member habang nag-aabot ng disposable bowl at chopsticks."Salamat po," sa dami ng tao sa paligid, medyo nabawasan ang takot ni Shuvee sa malalim na dagat, pero malamig pa rin talaga, lalo na't nabasa siya ng malaking alon kanina sa gilid ng barko.Hindi makapaniwala ang mga crew nang pag-usapan nila ang nangyari. "Paano nangyar

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 288

    Chapter 288Tumingin si Azrael sa sarili at sa paligid, pero wala talagang kahit anong pwedeng pampainit sa kanya.May mga blanket naman sa barko, pero dahil cargo ship ito, para sa mga tauhan at crew lang ang mga iyon. Siguradong maaartehan at magdadalawang-isip si Shuvee. At nakasuot lang din siya ng simpleng T-shirt kaya wala siyang maihahubad para ibigay rito."Shall we go inside the cabin?" alok nito."I'm not going!" giit ni Shuvee. Cargo ship ito at ang mga cabin ay para sa mga crew. Nahihiya siyang makiagaw sa pwesto ng iba, at hindi rin siya sanay matulog sa kama na pinagtulugan na ng ibang lalaki."Wait for me a moment," mabilis na tumayo si Azrael at umalis.Hinala ni Shuvee na umalis ito para maghanap ng damit o kumot; pero sa totoo lang, hindi lang lamig ang nagpapahirap sa kanya ngayon.Nalulula at nahihilo na siya sa biyahe sa dagat.Nagsusuka at nasusuka na ang pakiramdam niya; kapag mas lalo pang humampas nang malakas ang alon sa barko, siguradong magsusuka na talaga

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 287

    Chapter 287Agad na nagtanong ang mga pulis kay Shuvee para kumuha ng official statement at notes.Doon nalaman ni Shuvee na para sa seguridad ng mga pasahero at kargamento, nauna nang ibinaba ang dalawang kidnapper sakay ng speedboat papuntang pampang. Nagpaiwan lang ang mga pulis at si Azrael para hanapin siya, at naghahanda na silang bumaba sa susunod na daungan."Gaano pa po kalayo? How long will it take to get to the next port?" hindi napigilang itanong ni Shuvee sa pulis.Isang cargo ship ito kaya kakaunti lang ang pasahero mula pa kanina. Habang lalim ng gabi, lalong nagiging madilim at malalim ang karagatan. Pagtingin niya sa walang katapusang dilim sa harapan, naramdaman niya ang matinding lamig na tumagos hanggang sa kanyang likod."Mga dalawa hanggang tatlong oras pa siguro," paalala ng pulis bago tuluyang tumalikod at umalis.Nahiya naman si Shuvee na sumunod sa pulis kaya natigilan siya habang may gustong sabihin. Sa huli, napabuntong-hininga na lang siya sa kanyang saril

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 286

    Chapter 286Rinig niya ang mga yapak ng taong naglalakad sa kaniyang itaas, habang ang kaniyang mga kamay at paa ay nakatali pa rin kaya hindi siya makagalaw.Nang muling tumunog ang busina ng barko, naramdaman niya ang dahan-dahang paggalaw ng tubig sa kaniyang kinalalagyan.Talaga bang naisakay na siya sa loob ng barko?Nakaalis na ba ang barko palayo sa pangpang?Sino ba ang mga taong ito at ano ang kailangan nila sa kaniya?Human traffickers ba ang mga ito?Ano na ang dapat niyang gawin ngayon?Naramdaman niyang nasa loob siya ng isang madilim na bodega habang naririnig ang mga ingay at huni ng mga daga sa paligid.Bukod sa ingay ng mga daga, ang tanging naririnig lamang niya ay ang malalakas na hampas ng alon sa labas.Ang isiping naglalakbay na ang barko palayo sa dalampasigan habang pinalilibutan ng napakadilim at walang katapusang dagat ay nagdulot sa kaniya ng labis na takot.Takot na takot siya sa malalim na karagatan.Hindi pa siya nakaramdam ng ganito katinding takot sa bu

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 285

    Chapter 285Pagkatapos magsalita ay pumasok na si Azrael sa loob ng sasakyan.Mabilis na pinatakbo ng driver ang kotse at dahan-dahang dumaan sa harap ni Shuvee.Ibinaba ng binata ang bintana ng kotse, bahagyang ngumiti sa kaniya mula sa loob, at nagsalita.“Bye, Shuvee,” mahinang paalam nito.Napakakakaiba ng ngiting iyon, napakakakaiba na tila isang pinal na pamamaalam, kaya napatitig na lamang si Shuvee habang nakatayo at nakalimutan nang sumagot ng "goodbye" sa kaniya.Nang maisara na ang bintana ng kotse, hindi na nakita ni Shuvee ang bahagyang pamumula ng mga mata ng binata sa loob.Ang bahagi ng kaniyang dibdib kung saan siya tinusok ni Angelo kanina ay nag-uumapaw sa labis na emosyon.Mas masakit pa ito kaysa sa simpleng pagtatampo lamang.Dumating ang sasakyan ni Shuvee pagkalipas ng anim na minuto.Inalalayan niya si Aliyah pumasok sa kotse at inihatid muna ito sa bahay nito bago siya umuwi sa kaniyang sariling tahanan.Hindi man lang niya naisip na magiging delikado pala an

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 284

    Chapter 284Hawak-hawak na ni Angelo si Azrael, at ang mukha ng binata ay halatang naiilang at namumula na sa hiya.“Lasing lang siya at kung ano-ano ang sinasabi,” mabilis na paliwanag ni Azrael sa kaniya.Umiling si Shuvee habang nakatingin sa kanila.“Hindi naman mahalaga 'yan.”Dahil magkahahiwalay na rin naman sila at strangers na ngayon, wala na siyang paki kung sino man ang kasama nito, lalaki man o babae.“Hindi naman sa ganoon...” nag-isip si Azrael nang ilang sandali, ngunit naisip niyang wala na ring point para magpaliwanag pa.“Azrael...” madaldal talaga si Angelo kapag nakakainom nang marami.“Bakit ka pa kasi bumalik ng England? Nakabalik na nga ako rito sa Lucena dahil akala ko nandito ka para maging tropa ko, tapos bumalik ka pa roon! Dahil ba 'yan doon sa babaeng nagngangalang Anna? Ganoon ba siya kaganda at kabait?” tanong pa ng kaibigan.“Sobrang dami na ng nainom mo,” walang emosyong sagot ni Azrael sa kaniya.“Dati ang taas ng pangarap mo, gusto mong magtayo ng sa

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 3

    Chapter 3: FavoritismDahil sa exaggerated na performance ni Owen, sumabog sa tawa ang lahat ng nasa loob ng kwarto. Si Scarlett, na nakaupo sa tabi ni Azrael ay tawa nang tawa hanggang sa sumandal na ito sa balikat ni Azrael. Samantala, nanatiling tahimik si Azrael at hindi man lang pinigilan ang

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 2

    Chapter 2: She’s BackBinasag ni Azrael ang kanyang pangako na hindi iinom ng alak. Halata sa video na medyo lasing na ito. Pero, talaga bang sisigaw nang ganoon si Azrael? Ang impression ni Shuvee kay Azrael noong high school pa sila ay isa itong cool at aloof na academic genius. Seryoso ito hindi

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 1

    Chapter 1: Fifth AnniversaryAlas-tres na ng madaling araw. Kakauwi lang ni Azrael at narinig ni Shuvee ang tunog ng running water mula sa banyo. He was taking a bath.Nakatayo si Shuvee sa tapat ng pinto ng banyo, balisa at gustong kausapin ang asawa Kinakabahan siya, iniisip kung papayag ba ito s

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 6

    Chapter 6: Let's Get a Divorce"Azrael..." naging paos ang boses ni Shuvee, hindi na niya mapigilan ang kanyang paghikbi."Hmm? Shuvee?" Hinawakan ni Azrael ang kanyang kamay. "What's wrong? Gusto mo bang umiyak? Sige, umiyak ka lang. Huwag mong kimkimin 'yan."Napakalumanay ng boses nito, sobrang

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status