Compartir

Chapter 7

Autor: AzuRayne
last update Fecha de publicación: 2026-04-20 21:11:06

Chapter 7

Pinanood ni Shuvee sina Azrael at Scarlett habang mabilis na nag-a-adapt ang mga ito sa kanilang mga bagong identity. Matapos ang panandaliang pagkailang, bakas sa mukha ng dalawa ang saya habang tumatawa at nakikipag-usap sa kani-kanilang mga partner.

"Bagay na bagay talaga sila," bulong ni Shuvee sa sarili habang tahimik na kumukuha ng litrato.

Nang tumalikod siya para umalis, naramdaman niya ang tila tusok ng karayom sa kanyang puso. Kumalat ang pait at kirot sa kanyang dibdib hanggang sa mamula ang kanyang ilong sa nagbabadyang luha.

"Shuvee!"

Eksaktong palabas na siya ng mall nang may biglang tumawag sa pangalan niya. Lumingon siya at nakita ang isang pamilyar na mukha na nakatayo sa pababang escalator habang masiglang kumakaway sa kanya.

Ang dati niyang guro sa dance academy!

"Teach Robin!" bulalas niya sa sobrang tuwa.

Mabilis na bumaba si Robin mula sa escalator at nilapitan siya. Agad nitong hinawakan ang kanyang mga kamay nang may malapad na ngiti. 

"Sabi ko na nga ba, ikaw iyan! Hindi nga ako nagkakamali nang tawagin kita. Kumusta ka na? Limang taon na ang lumipas mula nang huli tayong magkita."

Bahagyang nalungkot si Shuvee sa tanong na iyon. Limang taon na ang nakalipas at pakiramdam niya ay naging wala na siyang silbi. Paano pa niya haharapin ang kanyang guro?

"Busy ka ba? Kung hindi naman, humanap tayo ng matatambayan para mag-afternoon tea," pag-aanyaya ni Teach Robin habang hindi binibitiwan ang kamay niya.

Hindi naman siya busy. Kung dati ay baka tinanggihan niya ito dahil sa kanyang inferiority complex at tuluyang nilayuan ang mundo ng pagsasayaw, nagbago ang lahat nang buksan niya ang dance album sa kanyang phone. 

Bigla niyang ninais na muling masilayan ang liwanag.

Tumango siya at pilit na ngumiti. "Sige po, Teacher." 

Hindi niya maipaliwanag kung bakit biglang nagtubig ang kanyang mga mata.

Dinala siya ni Teach Robin sa isang English tea shop sa gitna ng first floor. Pagkaupo nila, hindi na nakatiis si Shuvee na magtanong. 

"Teacher, kumusta na po ang mga estudyante ninyo ngayon?"

Masyadong matagal na siyang nawala sa mundong iyon at matagal na rin siyang umalis sa lahat ng kanilang group chats. Tiningnan siya nang makahulugan ni Teach Robin.

"Gusto mo ba talagang malaman?" tanong ng guro.

Alam ni Robin ang sitwasyon niya. Dapat sana ay mairerekomenda siya para sa postgraduate studies noon, pero bigla siyang sumuko. Pumunta pa nga si Robin sa Haicheng noon para lang bisitahin siya.

Mabilis na tumango si Shuvee. Nagsimulang magkwento ang guro tungkol sa buhay ng mga dati niyang kaklase. Ang limang taon ay sapat na pala para magbago ang takbo ng buhay ng isang tao. Ang ilan sa mga kaklase niya ay naging principal dancers na, ang iba naman ay nag-aral sa ibang bansa at may doctorate na, habang ang iba ay nanatili sa school bilang mga guro.

Lahat sila ay malayo na ang narating sa kani-kanilang mga karera. Siya na lang ang naiwan.

Gayunpaman, simula sa araw na ito, magbabago na siya. Susubukan niyang humabol, at kahit hindi na siya makasayaw, hahanap siya ng sarili niyang pwesto sa ibang larangan.

"Teacher, handa na po akong ibigay ang answer sheet ko sa inyo ngayon," emosyonal na pahayag ni Shuvee habang nagniningning ang mga mata. Pakiramdam niya ay masyado niyang binigo ang kanyang guro noong mga nakaraang taon.

"Mabuti naman kung ganoon," nakangiting sagot ni Teach Robin.

Ibinulong ni Shuvee sa tenga ng guro ang kanyang plano na mag-aral sa ibang bansa.

"Napakagandang balita niyan! Alam ko namang magagawa mo iyan dahil lahat ng estudyante ko ay mahuhusay!" masayang sigaw ni Teach Robin sabay hawak sa kamay ng dalaga. "Nga pala, may European tour kami ngayon. Bakit hindi ka sumama para makita mo ang sitwasyon doon at masanay ka sa buhay sa Europe?"

"Pero... paano po ako?" nag-aalangang tanong ni Shuvee. Alam niyang hindi na maayos ang kanyang paa. Hindi na siya makasayaw at mas mabagal na siyang maglakad kaysa sa ibang tao.

"Walang imposible! Kung hindi ka naaksidente noon, siguradong miyembro ka na ngayon ng youth dance troupe. Sa pagkakataong ito, sumama ka bilang errand boy, stagehand, o makeup artist!" determinadong sagot ng guro.

Walang bahid ng awa o pangmamaliit sa boses ni Teach Robin kahit alam nitong pilay na ang kanyang estudyante. Hindi napigilan ni Shuvee ang tumawa. Gusto niya ang pakiramdam na hindi siya tinatrato bilang isang taong may kapansanan. May mga bagay pa rin siyang kayang gawin kahit hindi na siya makasayaw. Hindi siya walang silbi.

Narito ang pagpapatuloy ng pagsasalin sa Taglish na may dagdag na emosyon at detalye sa bawat galaw ng mga karakter.

Pagkatapos na pagkatapos magsalita ni Teach Robin, biglang nag-vibrate ang phone nito dahil sa isang dumarating na mensahe.

"Husband ko pala iyon. Okay lang ba sa iyo kung papuntahin ko siya rito para mag-tea?" tanong ni Robin habang hinihintay ang reaksyon ni Shuvee.

"Of course, Teach. Walang problema po," tumatawang sagot ni Shuvee kahit na ang totoo ay medyo kinakabahan siya.

Matapos ang limang taon na pagkulong sa sarili, hindi na siya sanay na makipagkita sa mga estranghero. Pero alam niyang kailangan na niyang gawin ang unang hakbang para makabalik sa normal niyang buhay.

"Sige, sasabihan ko siyang pumunta na rito," nakangiting sagot ni Teach Robin habang mabilis na nagta-type sa phone.

Gayunpaman, laking gulat ni Shuvee nang makitang ang asawa ni Teach Robin ay wala palang iba kundi ang bagong collaborator ni Azrael—ang mismong taong nakita niya kanina lang.

"Nandito siya for business, at sumama lang ako for a few days. Hindi ko akalain na magkikita tayo rito. It’s fate talaga!" masayang kwento ni Robin habang ipinapakilala ang asawa.

Napako ang tingin ni Shuvee kina Azrael, Scarlett, at sa asawa ni Robin habang sabay-sabay silang naglalakad papalapit sa tea table. Nang makarating sila sa harap ng lamesa, nanatiling kalmado si Shuvee habang pinagmamasdan ang nakakaaliw na pagbabago sa mukha nina Azrael at Scarlett—mula sa pamumula ay bigla itong namutla, bago muling uminit ang kulay ng kanilang mga mukha.

"Come, please sit down. Ito nga pala ang wife ko, isa siyang dance teacher," pagpapakilala ni Mr. Cortez sa kanila. Lumingon naman siya sa mga kasama at itinuro ang mga ito. "This is Mr. Azrael, ang collaborator ko sa project na ito, at ito naman ang asawa niya."

Bahagyang nanginig ang kamay ni Azrael sa narinig, habang si Scarlett naman ay halatang hindi mapakali at hindi alam ang gagawin. Pareho silang kinakabahang nakatitig kay Shuvee, tila nagmamakaawa na huwag magsalita.

Ngumiti lang nang tipid si Shuvee habang nakatingin sa kanila.

Ipinakilala rin ni Teach Robin ang asawa kay Shuvee bago ito bumaling sa mag-asawang Soriano. 

"At ito naman ang student ko. Siya ang may pinakamalaking chance na manalo sa National Championship noon."

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 145

    Chapter 145Gayunpaman, hindi pa rin nakakuha ng katahimikan si Shuvee dahil dumating agad si Azrael para hanapin siya.Sa oras na iyon, naghahanda na si Rocco para umalis patungong paliparan. Pumunta ito sa kwarto ni Shuvee para magpaalam at nagplano na mag-iwan ng kaunting cash, dahil kung hindi ay wala siyang magagamit para makabiyahe nang walang pera.Nang dumating si Azrael, si Rocco ang nagbukas ng pinto.Ang unang nakita ni Azrael pagkapasok sa kwarto ay si Shuvee na nakaupo sa gilid ng kama na naka-pajama, habang may isang tumpok ng pera sa ibabaw ng bedside table."Anong ginagawa mo rito?" Agad na napuno ng galit ang mga mata ni Azrael habang nakatingin kay Rocco.Tiningnan siya ni Rocco nang may pang-uuyam. "Kung wala ako rito, saan ako dapat naroon? Sinasabi sa ibang babae na siya

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 144

    Chapter 144Panahon ng bayberries kaya namitas si Rocco para sa ina. Bago bumalik sa kapital para sa kanyang flight, dumaan muna siya sa building ni Shuvee para mag-abot ng dalawang kahon. Pero walang sumasagot sa mga tawag niya.Bitbit ang prutas, nakasabay niya sa lobby ang dalawang lalaking may buhat na malaking karton palabas ng elevator. Dahil hindi makaakyat nang walang card, nakisabay si Rocco sa isang bata at nag-fire escape stairs na lang.Pagdating sa tapat ng unit, nakabukas ang pinto at naririnig ang cellphone na nagri-ring sa loob. Nang mapansin niyang hindi pa nakuha ang delivery sa labas, doon lang siya natauhan—ang dalawang lalaki kanina na may dalang malaking kahon, ang isa ay naka-uniporme ng delivery company.Mabilis siyang bumaba pero nakasibat na ang mga ito. Agad siyang nakiusap sa mga tindahan sa labas at nag-abot ng pera p

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 143

    Chapter 143Nagpupumiglas si Azrael habang pabalik-balik ang sigaw ni Scarlett sa buong palapag."Tumahimik ka! Ang pangit mo nang tingnan!" Mas lalong idiniin ng lalaking naka-gray ang hawak sa leeg ni Scarlett habang ang patalim ay nakatutok na sa mukha nito. "Kapag sumigaw ka pa, sisisain ko ang mukha mo!""Tigil!" sigaw ni Azrael. Kitang-kita niya ang talim ng kutsilyo na kumikinang dahil sa sinag ng araw."Nakapili ka na ba?" Nakangising aso ang lalaking naka-gray. "Ang una ba nating pakakawalan ay ang munti mong kalaguyo?"Tumingin si Azrael kay Shuvee. Bakas ang labis na sakit sa mga mata nito.Nanatiling kalmado si Shuvee habang nakatitig sa lalaki at sa semento. Mas lalo nang tumataas ang sikat ng araw, nag-iiwan ng malalaking hugis ng gintong liwanag sa paligid.

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 142

    Chapter 142Mabilis na tinakbo ni Azrael ang hagdanan habang hila ang malaking maleta. Rinig na rinig ang boses niya sa buong palapag habang sumisigaw."Scarlett! Scarlett, huwag kang matakot! Nandito na ako!"Nilingon ng babaeng naka-yellow si Shuvee. "Scarlett ang pangalan mo?""Hindi," malamig na sagot ni Shuvee."Anak ko siya! Ang apelyido niya ay Monteluna-Soriano! Siya ang asawa ni Azrael!" sigaw ni Edgar.Tiningnan siya ni Shuvee nang may pandidiri. Ganoon ba kadali para sa sarili niyang ama na ipamigay ang sariling anak? Takot na takot ba itong mapagkamalan siyang hindi asawa ni Azrael at hindi makuha ang pera?"Mukhang masaya ito, ah," tumatawa na naman ang lalaking naka-gray."Scarlett!" Sa gitna ng pagtatalo, mas

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 141

    Chapter 141Nang makarating sila sa destinasyon, may bumuhat sa kanya palabas at walang pakundangan siyang inihagis sa semento. Pagkatapos ay binuksan ng mga ito ang kahon, pinalabas siya, at tinanggal ang pagkakatali sa malaking sako.Hindi mapigilan ni Shuvee na mag-isip kung sino ang may gustong kumuha sa kanya.Naging napakaingat niya nitong mga nakaraang araw. Para maiwasan ang anumang gulo bago siya umalis, plano niya lang sanang manatili sa loob ng bahay.Ngunit sa kabila ng lahat ng pag-iingat niya, ito pa rin ang nangyari ngayon. Limang taon siyang nanirahan sa bahay na iyon nang walang naging problema, at mas pabaya pa siya noon sa pagbubukas at pagsasara ng pinto kumpara ngayon.Nang makalabas siya sa sako, napagtanto niyang nasa loob siya ng isang abandonadong gusali na hindi natapos ang pagkakagaw

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 140

    Chapter 140Tiningnan siya ni Azrael habang nakasandal sa headboard ng kama. May malambot na unan sa kanyang likod at balot na balot ang buo niyang katawan ng makapal na kumot. Tamang-tama ang lamig ng aircon sa silid, mukhang komportable talaga siya.Inihagis nito ang tuwalya sa gilid at humiga sa tabi niya. "Ang sarap ng buhay mo rito. Iniwan mo lang ako sa sala kagabi at hindi mo man lang inasikaso?"Dahil sa biglaang paglapit nito, awtomatikong lumayo si Shuvee. Tumulo pa ang tubig mula sa basa nitong buhok patungo sa kanyang unan."Umalis ka nga rito, basa pa ang buhok mo!" reklamo niya sabay nguso sa pandidirikta."Anong ibig mong sabihin? Dinidirian ka ba sa akin? Ano namang masama kung basa ang buhok ko?"Bigla itong damba sa kanya kaya tuluyang tumalsik ang tubig mula sa buhok nito patungo

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 100

    Chapter 100Lumalabas talaga ang totoong nararamdaman kapag may tama na ng alak. Ang espiritu ng inumin ay tila humahaplos sa pinakasensitibong bahagi ng puso ng tao, kaya naman maya-maya lang ay may mga luha na sa mga mata ng lahat. Mula sa pagiging kabataan hanggang sa paglapit sa edad na tatlump

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 97

    Chapter 97Mas idiniin pa ni Azrael ang katawan sa kanya. Amoy na amoy niya ang gamit nitong bath foam—ang matamis na aroma ng peach na humalo sa tapang ng amoy ng alak mula sa lalaki."Mrs. Soriano, have you ever considered being a real Mrs. Soriano?" bulong ni Azrael.Saglit na natigilan si Shuve

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 96

    Chapter 96Masyadong malapit ang distansya naming dalawa. Kitang-kita ko kung paano lumalim ang titig ng mga mata niya.Bago pa ako makaiwas, binitawan niya ang isang mahinang tawa at biglang pinisil ang pisngi ko."Masyado talagang nagiging iresponsable ang mga babae kapag nagseselos. Bakit, hindi

  • Chasing My Runaway Crippled Wife   Chapter 94

    Chapter 94Nanatiling tahimik at nakasimangot si Scarlett. Para sa kanya, wala nang silbi ang kahit anong plano kung ang kapalit naman noon ay ang hindi niya pagpapakasal kay Azrael.Sakto namang lumapit si Azrael sa kanilang pwesto at tinawag sila."Halika na, sabay-sabay na tayong kumain ng tangh

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status