Chapter 6

Chapter 6: Let's Get a Divorce

"Azrael..." naging paos ang boses ni Shuvee, hindi na niya mapigilan ang kanyang paghikbi.

"Hmm? Shuvee?" Hinawakan ni Azrael ang kanyang kamay. "What's wrong? Gusto mo bang umiyak? Sige, umiyak ka lang. Huwag mong kimkimin 'yan."

Napakalumanay ng boses nito, sobrang lambing. Katulad lang noong lumabas siya sa operating room noon; siya at ang mga nurse ang nagtulak sa kanya pabalik sa ward. Nanatili si Azrael sa tabi ng kanyang kama at sinabihan siya sa boses na sobrang lumanay na halos nakakasakit na.

 "Shuvee, masakit ba? Kung masakit, iiyak mo lang, huwag mong pigilan..."

Noong panahong iyon, naramdaman ni Shuvee na ang ganoong klaseng pag-aalaga ay gamot sa kanyang sakit. Sayang lang at inabot siya ng maraming taon bago lubos na naintindihan na ang gentleness at care ng isang lalaki ay hindi kailanman magiging katumbas ng pag-ibig.

"Azrael, let's get a divorce," mahinang sabi ni Shuvee habang dahan-dahang binabawi ang kanyang kamay. Ang hapdi sa kanyang puso ay unti-unti nang nagpapalabo sa kanyang paningin.

Kumunot ang noo ni Azrael; halatang hindi niya inaasahan na sasabihin iyon ng asawa. Matapos ang maikling katahimikan, tinawag niya ang waiter at humingi ng malinis na bowl. Kumuha siya ng isang piraso ng isda, yumuko, at maingat na tinanggal ang mga tinik gamit ang kanyang tinidor.

"Shuvee, alam kong galit ka pa rin, pero irrational na banggitin ang divorce," sabi ni Azrael sa malumanay na boses. "Kung makikipag-divorce ka sa akin, anong gagawin mo? Paano ka mabubuhay nang mag-isa?"

Bumilis ang paghinga ni Shuvee. Sa nakalipas na limang taon, sa mata ng lahat, isa lang siyang dependent; na kung wala si Azrael, isa lang siyang kawawang nilalang na walang gustong kumuha at hindi makakaligtas. Ganito rin ang tingin ni Azrael sa kanya.

"Kaya kong mabuhay ng wala ka!" Sa unang pagkakataon, naging assertive siya sa harap nito. Gusto niyang patunayan ang kanyang sarili.

Ngumiti lang si Azrael, iniisip na nagmamatigas lang ang asawa, at inilagay ang malinis na isda sa harap niya. 

"Kumain ka na. Hahayaan kitang magalit ngayon, pero bawal ka nang magalit pagkatapos mong kumain."

"Hindi ako galit, seryoso ako na gusto ko na ng divorce!" bahagyang napataas ang boses niya.

Paano ba niya ipapaliwanag kay Azrael na hindi lang ito udyok ng galit?

"Shuvee." Ibinaba ni Azrael ang kanyang kurtsara. "Alright, I turned down two meetings and a business meeting today just to come and spend time with you. I might not have this much time tomorrow or the day after. Uulitin ko, si Scarlett ay mabuting kaibigan naming lahat, parang kapatid ko na rin siya. Wala siyang pagkakaiba sa turing ko kay Owen at sa iba pa. Gustung-gusto ka rin niya at gusto ka niyang maging kaibigan. Pero sa attitude mong 'yan... paano ko siya ipapakilala sa'yo?"

"Kung ganoon, hindi mo na siya kailangang ipakilala sa akin." Hindi naniniwala si Shuvee na gusto talaga siyang maging kaibigan ni Scarlett.

"Shuvee!" Bakas na ang inis sa boses ni Azrael. Alam ni Shuvee na basta si Scarlett na ang usapan, hindi na nagiging maayos ang temper nito.

"Kumain ka na lang. Pagkatapos natin dito, mag-shopping tayo at bilhin mo lahat ng gusto mo, tapos pupunta tayo sa parents mo para mag-dinner. Gaano na ba katagal mula noong huli mong dinalaw ang mga magulang mo?" Patuloy ang paglalagay ni Azrael ng pagkain sa pinggan ni Shuvee.

Ayaw ni Shuvee na pahirapan ang sarili, kaya kinuha niya ang kutsara at kumain. Anuman ang mangyari, kailangan niyang siguraduhin na maayos ang health niya. Hindi niya kailangang idamay ang kanyang tiyan sa galit niya.

"That’s right." Muling lumambot ang boses ni Azrael. "Don’t mention the word ‘divorce’ again."

Tumigil si Shuvee nang sandali, pero ipinagpatuloy ang pagkain nang nakayuko. Pagkatapos ng dinner, ayaw na sana niyang mag-shopping pero nag-insist si Azrael, kaya dumiretso sila sa mall. Sa limang taon ng kanilang marriage, iilang beses lang siyang sinamahan ni Azrael na mag-shopping, at masasabing iilang beses lang din silang lumabas sa publiko nang magkasama.

Napakaliwanag ng mga ilaw sa mall kahit umaga pa lang. Medyo naiilang si Shuvee kaya maingat siyang naglalakad sa anino sa likod ni Azrael habang nakakapit sa kanyang bag. Ang first floor ay puno ng counters para sa designer bags, watches, at jewelry.

"Anong gusto mong bilhin?" tanong ni Azrael sa kanya habang lumingon ito.

Wala siyang gustong bilhin; gusto na lang niyang umuwi! 

Pero bago pa siya makapagsalita, may narinig silang tumawag mula sa malayo.

“Mr. Soriano!”

Lumingon si Azrael dito bago ibinalik ang tingin sa kaniya.

"Bagong established partner company namin 'yan. I’ll go say hello," bilin ni Azrael. "Mag-ikot ka muna rito, babalikan kita mamaya."

Hindi kilala ni Shuvee ang sinuman sa mga clients ni Azrael. Pinanood niya itong makipagkamay sa isang lalaki sa 'di kalayuan. Nakatayo lang siya doon, nararamdaman na wala sa mga luxurious items na iyon ang gusto niyang bilhin.

"Miss, it's your turn na po," paalala sa kanya ng sales assistant.

Doon lang natauhan si Shuvee na hindi niya sinasadyang nakapila na pala siya sa isang luxury store. 

"Oh, no, thank you," mabilis niyang sagot bago agad na lumabas ng shop.

Naglakad-lakad siya nang walang direksyon sa mall nang bigla niyang mamataan ang isang pamilyar na pigura sa counter ng isang brand-name watch. Si Scarlett iyon. Pagkakita sa brand ng relo, tila may kung anong bumaon sa puso niya, kaya lumapit siya sa counter nang hindi nag-iisip.

Kasama rin ni Scarlett si Owen na tinitingnan ang relo. Habang papalapit siya, mas nagiging malinaw ang usapan ng dalawa.

"Bilhin mo na kung gusto mo," sabi ni Owen.

Sumagot naman si Scarlett sa malambing na tono. "Parang hindi magandang idea e. Masyado talaga itong pricey. Kahit binigay sa akin ni Azrael ang supplementary card niya at sinabing gamitin ko ito as I please, nahihiya pa rin akong gamitin ito para sa ganito kamahal na bagay!"

Napatigil sa paglakad si Shuvee. Masyado nang mabigat ang kanyang mga paa para humakbang pa, at kasing-bigat nito ang kanyang nararamdamang sakit. 

Supplementary card... binigyan ni Azrael ito ng sarili niyang card?

"Kaya niya binigay sa'yo, para gamitin mo talaga 'yan. Kailan pa naging hypocrite si Azrael? Magkakaptid na tayo sa haba ng pagkakaibigan natin, hindi mo ba alam kung anong klaseng tao siya? Sincere gesture ang pagbibigay niya niyan sa'yo," pagpapatuloy ni Owen.

"May point ka..." Sabi ni Scarlett sabay igat ng kanyang pulso sa iba't ibang anggulo para ipakita kay Owen ang relo. Nakita rin ito ni Shuvee.

"Maganda ba, Owen? I really, really love this watch. Noong college pa lang, gusto ko na ito. Nangako si Azrael na bibilhan niya ako nito after graduation, and then..." bitin na kwento ni Scarlett.

And then? Isang mapait at mapang-uyam na ngiti ang namutawi sa puso ni Shuvee. After graduation, ibinibigay ni Azrael ang relong ito sa kanya taon-taon tuwing birthday at anniversary niya. Akala niya noon, kahit walang puso si Azrael, kahit papaano ay inaalala nito ang mahahalagang petsa sa buhay niya. Akala niya, kahit gaano pa ka-careless ang pagpili ng regalo, valuable naman ito.

Ngayon, napatunayan niyang hindi pala ito heartless o inattentive; sa katunayan, napaka-attentive at devoted ni Azrael. Ang masakit lang, ang lahat ng pagpapahalaga sa puso niya ay walang kinalaman kay Shuvee.

"Ayan! Tinupad na ni Azrael ang promise niya. Pwede mo nang bilhin kahit anong gusto mo. He can afford anything you like," pag-e-encourage ni Owen kay Scarlett.

"Sige, i-swipe ko na ha?" Halatang tempted na tempted na si Scarlett.

Sa kabilang bahagi naman ng mall, natapos na si Azrael sa pakikipag-usap sa kanyang business partner na naroon din para sunduin ang asawang nag-shoshopping. Nang malaman ng partner na sinasamahan din ni Azrael ang asawa nito, nag-offer ang partner na mag-hello rito.

Nang makita ni Shuvee na papalapit si Azrael, mabilis siyang nagtago sa likod ng isang Roman column.

 Pero nakita na ni Scarlett si Azrael kaya kumaway ito at sumigaw. "Azrael, I’m here! Halika rito!"

Mula sa pinagtataguan niyang column, pinanood ni Shuvee si Azrael at ang business partner nito habang naglalakad patungo kay Scarlett. Hinawakan ni Scarlett ang braso ni Azrael at niyanig ito. 

"Azi, gusto kong bilhin ang relong ito, okay lang?"

"Okay," sagot ni Azrael habang nakatingin kay Scarlett nang may napakalambing na mga mata. Ang ningning sa kanyang mga mata ay tila nagbigay-buhay sa buong mukha niya at napakalayo sa itsura nito kapag nasa bahay sila ni Shuvee.

"Thank you, Azrael! I-swiswipe ko na ang card ko ngayon." Tuwang-tuwang iwinagayway ni Scarlett ang supplementary card na bigay ni Azrael.

Nang makita ito, ngumiti ang business partner na kasama nila.

"Ang sweet niyo namang mag-asawa Mr. and Mrs. Soriano. It's really touching."

Mr. and Mrs. Soriano? 

Parehong natigilan sina Azrael at Scarlett sa narinig, pero wala ni isa sa kanila ang

nagbalak na magpaliwanag o itama ang pagkakamali nito.