ログイン"Welcome to Paris, France... please check your luggage at the counter before proceeding to the main exit hall," ang malamig na boses ng automated terminal announcer ang unang bumasag sa aking pandinig pagkababa ko ng eroplano.
"Excuse me, Mademoiselle... kailangan nating dumaan sa banyagang linya ng immigration dahil iba ang iyong hawak na pasaporte," ang paalala ng isang matangkad na airport marshal na may hawak na mahabang listahan."Dito po ba ang linya para sa mga magpapalit ng ka"Welcome to Paris, France... please check your luggage at the counter before proceeding to the main exit hall," ang malamig na boses ng automated terminal announcer ang unang bumasag sa aking pandinig pagkababa ko ng eroplano."Excuse me, Mademoiselle... kailangan nating dumaan sa banyagang linya ng immigration dahil iba ang iyong hawak na pasaporte," ang paalala ng isang matangkad na airport marshal na may hawak na mahabang listahan."Dito po ba ang linya para sa mga magpapalit ng kanilang permanenteng address... may mga papeles po akong dala mula sa Pilipinas," ang mahina kong tanong habang pilit kong itinutulak ang aking lumang maleta gamit ang nanginginig kong mga daliri."Oui, deretso ka lang sa counter number four at ihanda mo ang iyong registration forms," ang maikling sagot ng opisyal sabay turo sa direksyon ng isang mahabang lamesa kung saan nakaupo ang mga seryosong tauhan ng gobyerno."Salamat po... hinding-hindi ko na babalikan ang pangalang nakasulat sa
"Ipa-hold mo ang lahat ng flight patungong France ngayon din, hinding-hindi ko hahayaang makatakas ang babaeng yan nang hindi binabayaran ang pinsalang ginawa niya sa pangalan ko!" ang boses ni Rafael mula sa telebisyon ng maliit na cafe ay naging dahilan upang mapahigpit ang hawak ko sa baso ng maligamgam na tubig."Miss, eto na po yung hinihingi ninyong ekstrang plastic bag para sa mga basang tisyu at gamot ninyo," ang untag sa akin ng kahera habang inilalapag ang isang maliit na supot sa ibabaw ng kahoy na lamesa."Salamat po, ate... itatabi ko lang po ito sa bag ko bago dumating ang sasakyan ko," ang mahina kong sagot sabay subsub ng aking mukha sa aking mga palad, pilit kong itinatago ang aking mga mugtong mata sa mga tao sa paligid."Grabe talaga ang kapal ng mukha ng pamilya Villareal, balita sa internet na pinag-initan pa nila ang mga gamit mo pagkatapos ka nilang itapon na parang basahan," ang bulong ng isang babaeng customer sa kabilang lamesa habang nakatitig sa screen ng k
"Ibigay mo sa akin ang natitirang susi ng walk-in closet, dahil may kailangan akong hanapin na mga alahas na iniwan ng babaeng iyon bago ko ipasara ang kwarto nang tuluyan!" ang nanginginig na pasigaw na utos ni Sophia kay Aling Maria na umabot sa aking tainga habang pabalik ako sa sala."Iwanan mo muna ang mga susi riyan at harapin mo ang mga nakatambak na tawag mula sa mga mamamahayag, Sophia," ang malamig kong putol sa kanyang gabi ng pagmamalupit habang inihahagis ko ang aking tablet sa ibabaw ng mahabang lamesa."Raffy... bakit ba ganyan ang mukha mo, hindi ba dapat ay nagce-celebrate tayo dahil opisyal nang tapos ang kalokohang kasal ninyo ng babaeng iyon?" ang malambing ngunit may halong inis na tanong niya habang dahan-dahang lumalapit sa aking gilid."Tingnan mo ang balita sa telebisyon at sa mga social media platforms kung sa tingin mo ay may dapat tayong i-celebrate ngayon," ang mariin kong sagot sabay pikit ng aking mga mata, pinipilit kong itulak pababa ang
"Aling Maria... ano ang hinahanap mo dyan sa sulok ng cabinet ko, gusto mo bang itapon ko rin ang buong buhay mo sa basurahan ngayon din?" ang nanginginig na pasigaw na tanong ni Ma'am Sophia na bumasag sa nakakangilong katahimikan ng kwarto."Pasensya na po, Ma'am... tinitingnan ko lang po kung may naiwan pang maruming basahan sa ilalim para tuluyan nang malinis ang buong walk-in closet katulad ng utos ninyo," ang panginginig kong sagot habang dahan-dahan kong ibinababa ang aking tingin sa semento, pilit kong itinatago ang aking mga kamay sa likod ng aking lumang apron."Umalis ka na sa harap ko bago ko pa masampal ang mukha mo, at siguraduhin mong wala akong makikitang kahit isang dumi pagbalik ko rito galing sa kusina!" ang mapang-alipustang bulyaw sa akin ng babae habang marahas niyang ihinagis ang isang tumpok ng mga damit ni Ma'am Loraine sa sahig."Sophia, dinala na ni Mark ang sasakyan sa harap... bumaba ka na rito kung ayaw mong iwanan kita sa mansyon mag-isa," ang malamig na
"Ano ang nakasulat sa ulat na iyan, sabihin mo sa akin ngayon din bago tayo makarating sa paliparan!" ang nanginginig na sigaw ni Rafael sa kanyang telepono habang pilit kong hinahawakan ang kanyang braso sa loob ng sasakyan."Sir, wala pong sapat na signal dahil sa tindi ng bagyo, naputol po ang linya ng legal team natin," ang nanginginig na sagot ng driver habang pinapabagal ang takbo ng kotse sa tapat ng malaking gate ng mansyon."Raffy, kalimutan mo na ang ulat na yan dahil walang ibang alam ang pamilya Monteverde kundi ang manggulo sa ating dalawa," ang nakairita kong wika habang marahas kong binubuksan ang pinto ng kotse, hindi ko na hinintay na pagbuksan ako ng mga bodyguard."Bumalik tayo sa mansyon, kanselahin mo ang flight patungong Singapore ngayong gabi, Mark," ang biglang utos ni Rafael sa kanyang assistant sabay baba mula sa kabilang bahagi ng sasakyan, ang kanyang mukha ay mas madilim pa sa gabi."Mabuti pa nga na bumalik tayo sa loob para maipalayas ko na ang lahat ng
"Hinding-hindi ninyo makukuha ang anak ko mula sa aking piling, kahit anong yaman pa ang gamitin mo, Rafael," ang pamilyar na tinig ni Loraine ay umalingawngaw sa aking alaala habang nakatitig ako sa iniwan niyang kasunduan sa ibabaw ng lamesa."Sir Rafael, narito na po ang huling ulat ng flight natin patungong Singapore, hihintayin na lamang po ba natin si Ma'am Sophia sa sasakyan?" untag sa akin ni Mark, ang aking personal assistant na kasalukuyang nakatayo sa may pintuan ng aking pribadong opisina."Ihanda mo ang sasakyan, susunod ako pagkatapos kong pirmahan ang mga huling transaksyon na iniwan ni Lolo Gustavo sa akin," sagot ko habang dahan-dahan kong ibinababa ang aking mamahaling fountain pen sa gilid ng basong may malamig na tsaa."Raffy... bakit ba hawak-hawak mo pa rin ang lumang panulat na iyan na bigay ng pamilya ng babaeng iyon bago tayo umalis?" ang mabilis na pagsingit ni Sophia habang humahakbang siya papasok sa aking kwarto, suot ang kanyang bagong biling mamahaling d
"Gising ka na ba talaga o balak mo na namang magpatay-patayan diyan sa kama para kaawaan kita, Loraine?" bulyaw ni Rafael mula sa siwang ng pinto, ang boses niya ay may kasamang malupit na kalabog ng kahoy na yumanig sa aking ulunan."Gising na ako, Rafael, inaayos ko lang itong unan ko," sagot ko
"Tumabi ka nga sa pinto, Loraine, hindi mo ba nakikitang nakaharang ka sa dadaanan ko?" bulyaw ni Rafael habang isinusuka ng malamig na hangin ng madaling araw ang kanyang nangangamoy alahas at alak na pigura sa loob ng foyer."Gusto lang naman kitang tulungan sa coat mo, Rafael, kanina pa ako nagh
"Rafael... bakit ka nandito?"Bulong ko habang nakahiga sa malaking kama ko sa loob ng malamig na kwarto. Hindi ko inasahan na darating siya nang ganito. Alas-tres na ng madaling araw, at ang amoy ng alak ay bumalot agad sa hangin nang bumukas ang pinto. Nakita ko siyang nakatayo doon, ang kanyang
"Ma'am Loraine, kailangan niyo na po bang ilagay itong truffle steak sa warmer dahil mag-aalas diyes na ng gabi," tanong ni Aling Maria habang nakahawak sa gilid ng apron niya, bakas sa mukha ang pagod at labis na pag-aalala sa akin."Huwag muna, Aling Maria, parating na si Rafael dahil nangako siy




![Hiding The Dangerous Bodyguard's Son [A.G.S #3]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


