LOGINSometimes, lying is the only way to taste happiness, even if it’s poisoned.
Bahala na si Hulk! She doesn't care anymore kung nag-i-exist ba sa mundo ang lalaking nasa litrato o hindi. Basta ang mahalaga ay napasaya niya ang kanyang munting pasaway na anghel.
Iniwan muna ni Catriona ang anak sa kaibigan dahil kailangan na niyang humabol sa job interview. Kailangan niyang masungkit ang trabahong iyon dahil bukod sa malaking sahod ay pangarap rin niyang makapagtrabaho sa isa sa mga pinakamalaking kompanya sa Maynila na producer ng mamahaling alak sa iba't ibang panig ng mundo. Ang de Souza Distillery Company.
Alas nuebe ang itinakdang oras ng interview ngunit pasado alas dies na siya nakarating sa nasabing gusali.
"Miss, close na nga kasi ang interview at sa katunayan niyan ay pinaalis na nga ang lahat ng aplikante kaya huwag ka nang mag-aksaya ng oras na pumasok pa dahil kami po ang malilintikan kay Ma'am Abigail."
Mahigit sampung minuto nang pinagtatabuyan si Catriona ng mga guwardiya pero hindi pa rin siya nagpatinag at sinubukan pa rin niyag makapasok kahit dalawang guwardiya na ang humaharang sa kanya.
She desperately needs the job. Or kahit anong job dahil kung hindi ay baka sa lansangan na sila pulutin ng kanyang anak.
"Mga bossing, saglit lang naman ako at susubukan ko lang na iabot kay Mr. CEO ang application form ko. Baka nagkakamali lang ho kayo. Malay niyo ako na po iyong hinihintay ni CEO." Pagmamakaawa pa rin nito na halos lumuhod na sa harapan ng dalawang guwardiya.
"Naku, Miss. Kung ako saiyo may umalis ka na lang at sa iba ka na lang maghanap ng trabaho. Huwag mo nang ipagpilitan ang sarili mo rito. Masasaktan ka lang." Ani naman ng isang guwardiya.
"Alam ko. Alam ko po iyon pero wala namang mawawala kung susubukan ko, hindi ba? Kaya please lang mga bossing, padain niyo na ako. Utang na loob. Maawa po kayo sa akin dahil may anak po akong kailangang bihisan, pakainin, pag-aralin at bibigyan ng pang-renta sa computer shop para maglaro ng mobile legend at COC. Nagmamakaawa ho talaga ako sainyo."
Napapailing na lamang ang dalawang bantay sa desperation na ipinapamalas ni Catriona. Ni wala na siyang paki sa ibang dumadaan na nagiging witness kong gaano siya kadesperada sa kanyang ginagawa.
"Naku, Miss. Pasyensya ka na talaga at kung ako saiyo, aalis na lamang ako kaysa magsayang ng oras dito para lang sa wala. Hindi mo rin magugustuhan kung madadatnan pa kayo ni Ma'am Abigail dito."
Sino ba kasi ang Abigail na ito? Kamalas naman oh!
Natahimik ng ilang sandali si Catriona at nang makakuha ng tiyempo ay mabilis siyang tumakbo at nilusutan ang dalawang guwardiya. Nakipaghabulan siya sa mga ito roon sa malawak na lobby hanggang sa makita niyang bumukas ang isang elevator. She jumped inside it. No, she jumped into the man who was inside it. Then the elevator door closed in time at hindi na siya napigilan ng mga guwardiya.
TREVER was in daze of shock when a woman literally jumped into him. Hindi siya naging handa sa pag-atake nito kaya nama'y natulak siya nito sa pader ng elevator and to his luck ay naging masama ang bagsak ng likod niya roon.
"Hell with you?" He hissed under his austere breath.
Hindi umimik ang babae, bagkus ay nagulat na lamang siya nang bigla itong humagulhol. Huli na no'ng nalaman niya na nakasubsob pala sa dibdib niya ang mukha nito. He can't see her face ngunit alam niyang mabango ito.
His petty anger instantly disappeared. Mabango kasi ito at parang mina-magnet ang kaluluwa niya sa matamis nitong amoy. Nakakahalina.
"Ehem, M-miss?" Salita niya ngunit hindi niya maintindihan kung bakit hindi niya magawang ialis sa katawan niya ang babae.
He was hoping na sana maganda ito para worth it naman. He smirked by that thought.
Bigla ay inalis ng babae ang mukha nito sa kanyang dibdib. Gusto niya itong pigilan sa hindi malamang kadahilanan.
He stood deadpan when he met the firing brown eyes of the woman. But what surprised him for real is that his instinct didn't disappoint him at all. The woman looked awesomely gorgeous, tall and has a pretty flawless skin. His eyes buried into the woman's attractive cleavage na nagpangisi sa kanya.
Wew! His weakness.
"Bakit ganiyan kayong mayayaman?" Natigagal siya nang pagkakuwa'y dinuro siya ng babae. Galit itong nakatitig sa kanya at naiiyak pa rin.
"Huh?"
"Wala kayong puso! Iyong pobreng taong nagbabakasakali lang na makakuha ng matinong trabaho, pinapalayas n'yo pa. Wala kayong awa. Hindi niyo man lang ba naisip na may batang umaasa sa aplikanteng tinataboy ninyo? May anak po akong kailangang bihisan, pakainin, pag-aralin at bibigyan ng pang-renta sa computer shop para maglaro ng mobile legend at COC tapos sasabihin ninyo na umalis na lang ako? E hayup pala kayo, e."
"W-wait, Miss? Anong kinalaman ko sa problema mo?" He asked a little bit bemused.
Umayos ng tayo ang babae at nagulat na lamang siya nang bigla itong ngumiti. Parang kidlat na nagbago ang ekspresyon nito. "Ah wala naman. Nagpa-practice lang ako sa sasabihin ko do'n sa nagngangalang Abigail na nagpapalayas daw sa mga aplikante."
Woah! She must be one of those fine ladies who wanted to be a secretary of that Roman fag, de Souza.
Trever was referring to his bestfriend named Zurick de Souza who also happens to be the current CEO and President of de Souza Distillery Company kung saan ay siya naman ang tumatayong COO.
Trever is a heir of the prominent shipping line Epsilon. Nga lang ay may iringan sa pagitan nila ng kanyang Ama na si Timothy de Gracia kaya ngayon ay nagtitiis na lamang siya sa posisyon niya sa company ng kanyang matalik na kaibigan.
"Sana lang maabutan ko siya at nang maipamukha ko sa kanya kung gaano siya kasama."
"You knew her, don't you?"
"Hindi pa. Bakit, alam mo ba kung saan ko siya makikita?"
"Yep. In CEO's office." Hindi mawari ni Trever kung bakit naaaliw siyang sumagot sa babae.
"Dalhin mo ako doon." Walang piltrong utos ng babae. Ngayon lang siya nautusan ng gano'n sa tanang buhay niya ng ibang tao.
Looks like the woman doesn't know who he is. Poor her.
He shrugged. "Okay. Here we go."
"Bakit nga pala nandoon sa office ng CEO ang Abigail na iyon? Nanay ba siya ng CEO?"
He almost frown disappointingly cause the woman seemed not interested to his presence which is so uncommon. Women could hate diamonds just to be with him but this woman? Well, siya tuloy ang naging interested dito.
"No, she's not the CEO's mother." He intentionally flashed his killer smile but again, wala itong epekto sa babae.
This is freaking new!
Tila nainsulto ang ego at charisma niya. Ang manhid!
"Kung gano'n, sino iyong atribidang Abigail na nagpalayas sa mga aplikante?"
"The CEO's fiancee." He answered dryly pero ang mga mata niya ay panaka-nakang sumusulyap sa malulusog nitong cleavage. Tila nag-init ang katawang-lupa niya sa tanawing iyon.
Oh man!
"The what? Fiancee? Niloloko mo ba akong tarantado ka?"
"What? What the fvck did you just addressed me?"
"Wala iyon. Na-carried away lang ako. Sorry. Hehehe."
NAGBAGO na ang isip ni Catriona na tumuloy nang malamang fiancee pala ng CEO ang Abigail na iyon. Nawalan na talaga siya ng pag-asa. Mabuti na lang at may nangyaring maganda sa araw niya ngayon.
Iyon ay ang makasama at makayakap sa napaka-guwapong lalaking lihim na bumubuhay sa pagnanasa niya. Ayaw niya lang ipahalata na halos maihi siya sa kilig sa tuwing ngumingisi ito sa kanya.
Bumabangon ang lahat ng temptasyon sa kalooban niya gawa ng presensya ng naturang lalaki. Sandali niyang ipinilig ang ulo.
He looks familiar.
Bumukas ang elevator. The man who has thousands pound of sex appeal stared at her nang hindi siya lumabas ng elevator.
"The CEO's office. Come on!"
"H-ha? Ah.. mauna ka na, Sir. Naalala ko na may ibang lakad pa pala ako. Bye." Pasara na sana ang elevator ngunit maagap itong napigilan ng lalaki.
Shucks! Bakit masyadong guwapo ang nilalang na 'to?
"Come with me."
"Ha?"
Doon naman dumating ang hinihingal na dalawang guwardiya. Natakot si Catriona at ibig na niyang lisanin ang lugar na iyon na sana ay kanina pa niya ginawa kung hindi lang matigas ang ulo niya.
"Sir Trever, nakuha po namin ito sa nahulog na gamit ng babaeng iyan."
May inabot ang isang guwardiya sa tinawag nitong Sir Trever. Pangalan pa lang ay parang lumuluwang na ang waist garter ng underwear niya.
Napansin ni Catriona na ito iyong litratong napulot niya na iyong isa'y nasa anak na niya.
Teka...
Pagkakuwa'y lumundo ang dibdib niya sa takot nang galit na tumitig sa kanya pabalik ang guwapong lalaking harap-harapan niyang pinagpapantasyahan sa isipan niya.
Portuguese Spanish! Kaya pala pamilyar kasi ito iyong guwapong lalaki sa litrato.
Damn. He really exists.
"Bring that woman to the nearest police station. Now!"
At sa puntong iyon ay labis na nagulantang ang mundo ni Catriona.
"MAMA, hindi pa po ba tumatawag ang Papa ko? Akala ko ba sabi niyo papasyal tayo sa bahay nila Papa noong sabado, bukas sabado na naman pero wala pa rin si Papa."Nauubusan na ng idadahilan si Catriona upang pagtakpan si Trever sa kanyang anak.Siya rin nama'y wala ring kaidi-ideya kung bakit bigla na lamang hindi nagparamdam sa kanila ang binata. Maya't maya ay tinatawagan niya naman ito pero off ang cellphone nito. Iniisip niya na baka tinotohanan na nito ang sinabi niya na itigil na nila ang agreement pero maayos namang itong umalis noong huli silang magkita.Sa kabilang dako'y naiisip niya rin naman na wala naman talagang responsibilidad si Trever sa kanilang mag-ina. Ngunit sadyang hindi niya maiwasang makaramdam ng hinanakit dahil parang pinaasa na naman siya, lalo na ang anak niya at iyon ang pinakamasakit doon.Nilapitan ni Catriona ang anak na naroon sa hamba ng kanilang pintuan. Doon kasi ito palaging nakatambay, naghihintay na bakasakaling bumisita doon si Trever. Nag-squ
ILANG araw nang wala sa sarili si Trever dahil sa labis na confusion. Ilang gabi na siyang hindi pinapatahimik ng opinyong maaaring si Catriona ang babaeng matagal na niyang hinahanap. Ang naturang babae sa likod ng lavender mask.It's like he's also telling the whole world that frog can dance flamenco. Yes, it was difficult to deal with such idea pero malakas kasi ang kutob niya.Nasa kalagitnaan siya ngayon ng isang mahalagang conference meeting pero wala na naman doon ang isip niya.".. our company ensure the auditor provides a management letter along with the audit financial report.."He wasn't paying attention to what the head of finance committee reports. Hanggang sa natapos na lang ang meeting ay wala ni isang verdict ang pumasok sa isipan niya.Pagbalik niya sa kanyang opisina ay lutang na naman niyang pinagmamasdan ang kuwentas na may unicorn pendant kung saan nakaukit doon ang mga letrang bumubuo sa salitang Lavender. "Catriona Lavender.." He almost lost count kung ilang be
How would it feel to kiss her?The question lingered, heavy and tempting.He imagined it—slow at first, testing, his hand finding its way to her jaw just to tilt her face the way he wanted. Warmth. Softness. The kind of kiss that wouldn’t just end in a second, but deepen, linger, and pull him in further than he planned.His smirk faded into something quieter, more intent.Not just sweet… no.It would be the kind that ruins control.His face is now inch apart from her and before he knew, Catriona's fist hit his face with a less than a full swing."What the heck?" Kinapa niya ang parte ng kanyang mukha na natamaan ng kamao ni Catriona. Ang kaninang parang inosenting tuta na natutulog ay ngayon para nang mananakmal na liyon.Hindi niya napansing gising na pala ito."Manghahalik ka namang, ugok ka! Akala mo makakaisa ka pa sa akin. Neknek mo!" Nag-aapoy sa galit ang bagong gising nitong mga mata. Ang bigat sa pakiramdam ni Trever na saluhin ang mga tingin nito."You're really a sadist. An
CATRIONA is pissed like hell to the mere point that she felt like exploding like a mad volcano. Tunay nga na masakit ang mag-assume. Naiirita siya ng sobra kay Trever dahil buong akala niya'y siya na talaga ang Cat na binabanggit nito habang natutulog.Iniisip niya tuloy kung paano niya itatapon palabas ng bahay niya ang walang malay na lalaki. Napipikon na talaga siya at ewan ba niya kung bakit gano'n na lang siya kung maka-react.Matalim na titig ang hinahampas niya sa natutulog na si Trever sa kanyang higaan. Sandali pa'y napa-ingit na lang siya nang mapagtantong wala nga pala siyang matutulugan."Kamalas! Bakit kasi dito pa naligaw ang hudas na 'to? Ugh!"No choice kaya sa lumang sofa na lang siya natulog. Minalas pang humahataw sa gabing iyon ang mga mortal niyang kaaway na mga lamok. Tuloy inabot siya ng madaling araw bago sila nagkasundo ng antok.KINABUKASA’Y nagising na lamang si Trever na nasa ibang higaan na siya. Nasapo niya ang kanyang noo nang maalala kung saan siya dina
Cursed! Saan ka natuto ng mga linyahang ganiyan, Trever de Gracia? You're despicable, man!Napansin niya ang paglikot ng mga mata ni Catriona at hindi makatingin sa kanya ng diretso. She was chewing in her inner lip, which he thought a gestures of her when she’s uneasy. Napilitan siyang bawiin ang kamay mula sa buhok nitong napakalambot.How does it feel to ravage that hair mercilessly while he's banging her from behind? Damn him and his dirty thoughts!Mabilis na nagpaalam si Trever kay Catriona matapos masigurong maayos ang paligid at walang bantang malapit sa mag–ina. Malaki ang pasasalamat niya at may maaasahan siyang kaibigan tulad ni Tres pagdating sa problema kagaya ngayon. Hindi siya nito binigo katulad ng inaasahan niya kahit milya ang layo nito sa kanya ngayon.Isang text message lang ang ipinadala niya rito at ilang minuto lang ay natunton na siya ng mga tauhan ni Tres. He asked those men to check the whole squatter area before they left. May naiwan ding dalawang tauhan ni
MASAYANG pinagsaluhan nina Catriona, Piero at Trever ang mga pagkaing binili ni Trever. Batay sa ngiti sa mga labi ng mag–ina ay hindi sukat ang tuwang nadarama ng mga ito ng mga sandaling iyon. Sandaling nakasama siya sa buhay ng mag–ina. Within just a short period of time that he spent with them, he felt like his life providentially change.Ibig pa mang makasama ni Trever si Catriona at Piero ngunit hindi siya puwedeng manitili roon buong gabi.Maayos siyang nagpaalam sa mag-ina ngunit ang akala niyang masayang araw ay magugulantang nang madatnan niya ang kanyang sasakyan na wasak ang lahat ng salamin, tulad din sa nangyari sa ilan niyang kotse dati.Wala siyang imik habang pinaliligiran ng mga usisiro ang wasak niyang sasakyan. Kasing–tigas na ng bakal ang pagkuyom ng mga palad ni Trever.Kahit dito ba naman ay nasundan pa rin siya? Kung noon ay nagagawa pa niyang balewalain ang mga banta at pananakot sa kanya, ngayon kailangan na niyang mag–ingat at kumilos nang pulido. Baka ida







