LOGINGanap na alas-singko ng hapon nang marahang huminto ang makintab na pulang sports car ni Max sa tapat ng engrandeng glass entrance ng kumpanya ni Ali. Sakto ang kaniyang pagdating, tuwid ang kaniyang pormal na tindig at seryoso ang kaniyang analitikal na mukha habang pinapatay ang makina ng sasakyan. Ilang sandali pa, nakita na niya si Ali na pababa ng escalator bitbit ang kaniyang sling bag, tuwid ang tindig at may nakapaskil na pilyong ngiti nang matunghayan ang kaniyang tapat na manliligaw.Mabilis na bumaba si Max upang pagbuksan ng pinto ang kaniyang kasintahan, ang kaniyang malalalim na mga mata ay permanenteng nakapokus sa kaniyang magandang mukha."Your pickup operation is exactly on time, baby," pormal ngunit swabe ang pagkakasabi ni Max gamit ang kaniyang malalim na baritono."Pumasa ka sa timeline parameter ko para sa hapong 'to, Mr. Stalker," pilyong hirit naman ni Ali sabay sakay sa passenger seat habang ang kaniyang mga pisngi ay dahan-dahang namumula sa tindi ng kilig.
Mabilis na binalot ng marangyang ugong ang labas ng mansyon nang mag-start ang makina ng pulang sports car ni Max. Tahimik na binabaybay ng sasakyan ang gabi ng Maynila habang malamig ang aircon at pino ang tugtog ng stereo. Si Ali ay nakasandal sa passenger seat, hawak ang kaniyang sling bag, habang pasimpleng nakatitig sa matitipunong kamay ni Max na swambeng nagmamanobra sa manibela. "You are surprisingly quiet, Miss Hansen," basag ni Max sa katahimikan gamit ang kaniyang malalim at pormal na baritono, habang ang kaniyang mga mata ay sumusulyap nang may nakatagong lambing. "Are you evaluating the night route?" "Hindi naman," panimula ni Ali, sabay ayos ng kaniyang upo at tinaasan ng kilay ang bilyonaryo upang ibalik ang kaniyang pilyong porma. "I’m just thinking about you, Mr. Stalker. Buong maghapon kang tahimik sa ospital at mansyon. I was expecting na tatanungin mo ako ulit about... you know, kung anong status nating dalawa." Isang napakabihira, napakalawak, at napakatamis na
Ilang oras pa ang mabilis na lumipas sa loob ng tahimik na silid ng ospital. Ang swero na nakakabit sa kamay ni Maxeen ay patuloy na nagbibigay ng kapanatagan sa kaniyang katawan, hanggang sa unti-unti nang bumaba ang kaniyang lagnat sa normal na antas. Ang kaniyang maliliit na daliri ay dahan-dahang gumalaw, kasunod ng marahang pagkurap ng kaniyang mga mata. Nang ganap nang magmulat si Maxeen, ang kaniyang malalarki at matatalas na mga mata—na sadyang pamilyar dahil nakuha niya sa kaniyang amang si Liam—ay mabilis na nanaliksik sa buong paligid. Ang kaniyang nanghihinang mukha kanina ay biglang napalitan ng isang napakalawak at masayang ngiti nang makita ang dalawang taong nakaupo sa may gilid ng sofa. "Tita Snow White! Uncle Max!" masigla at medyo paos ngunit madaldal na sigaw ni Maxeen habang pilit na bumabangon sa kaniyang pagkakahiga. Mabilis na tumayo sina Thalie at Liam upang alalayan ang kanilang anak, ngunit mas mabilis ang naging hakbang ni Ali. Agad na lumapit si Ali
Mabilis na binabaybay ng mamahaling pulang sports car ni Max ang kahabaan ng expressway patungong Maynila. Sa loob ng sasakyan, binalot sila ng marangyang amoy ng leather at ng malamig na aircon na sumasayaw sa kanilang balat. Hawak ni Max ang manibela nang may tindi ng kontrol, seryoso ang kaniyang analitikal na mukha sa bawat paglipat ng linya, ngunit ang kaniyang mga mata ay pasimpleng sumusulyap sa passenger seat kung saan nakaupo ang kaniyang paboritong target.Si Ali ay komportableng nakasandal, nakatingin sa labas ng bintana habang pinapanood ang mabilis na paglipas ng mga berdeng pilapil at puno. Ramdam niya ang tindi ng kuryente at kilig sa tuwing lumalapit ang kamay ni Max sa gear shift na katabi lang ng kaniyang hita."You're very quiet, Miss Hansen," basag ni Max sa katahimikan gamit ang kaniyang malalim at pormal na baritono. "Is the transport environment not meeting your comfort standards?"Lumingon si Ali sabay taas ng kaniyang isang kilay, pilit na ibinabalik ang kaniy
Habang patuloy ang seryosong inuman at pag-uusap nina Max at Paeng sa ilalim ng punong mangga, nagising si Ali sa gitna ng gabi dahil nakaramdam siya ng matinding pagkauhaw. Bumangon siya mula sa kaniyang higaan at marahang naglakad patungo sa kusina upang kumuha ng isang basong malamig na tubig.Habang umiinom sa tapat ng bintana ng kusina, narinig niya ang pamilyar at malalim na boses ni Max na nagmumula sa labas. Bahagya siyang sumungaw at palihim niyang narinig ang huling bahagi ng usapang ito."Doon ko nakilala si Ali Hansen, pre... Lahat ng pagkahumaling ko kay Thalie, lahat ng obsession at pag-ibig na akala ko permanenteng nakakulong na doon... napunta lahat kay Ali. She overrode everything. Siya na ang bagong mundo ko ngayon. Thalie was a beautiful past data, pre, pero si Ali ang absolute future ko..."Nabitawan halos ni Ali ang kaniyang sistema sa tindi ng narinig. Mas lalo siyang nahulog kay Max dahil sa mga tapat at malalalim na salitang binitawan nito. Ang kaniyang pride a
Matapos ang madamdamin at puno ng selosang tagpo sa sapa, unti-unti nang iniligpit ng grupo ang kani-kanilang mga basang tuwalya, tsinelas, at mga dinalang gamit. Binalot sila ng masiglang kuwentuhan habang naglalakad pabalik sa malawak na bakuran ng bahay-kubo. Ang init ng tanghali ay sumasayaw sa pilapil, ngunit ang lamig ng hangin sa bukid ay nagbibigay pa rin ng kapanatagan sa kanilang paglalakad. Pagkarating nila sa tapat ng bakuran, agad silang sinalubong ni Tita Elena na kasalukuyan nang nag-aayos ng mahabang hapag-kainan sa ilalim ng silong ng kubo. Ang amoy ng kaniyang niluluto ay sapat na upang maglaway ang sinumangan sa tindi ng gutom. "O, hayan na pala ang mga taga-Maynila! Sigurado akong nagbago na ang kulay ng mga balat ninyo sa tindi ng araw sa sapa," nakangiting bungad ni Tita Elena habang ipinapatong ang isang malaking mangkok ng mainit na sinigang na baboy sa gabi. "Mag-ayos na kayo ng mga katawan ninyo dahil handa na ang tanghalian. Marami akong inihandang sa







