LOGINในขณะที่น้องสาวตัวดัขึ้นไปพักผ่อนพี่ชายอย่างจีโอก็ได้เวลาโทรหาสาว ๆ ในสต็อก
“จ๋า~ ตัวเอง วันนี้น้องเค้าย้ายเข้าบ้านมาแล้ว..เป็นน้องสาวแท้ ๆ พ่อแม่เดียวกันเลยค่ะ ไว้เรานัดเจอกันข้างนอกดีกว่านะคะ เค้าจะจัดหนัก ๆ ให้เลยค่ะ”
“...”
“ตัวเองอย่างอนเค้าสิคะ วันหลังเค้าจะพาตัวเองมาแนะนำกับน้องแน่นอน แต่วันนี้น้องเค้าเดินทางมาเหนื่อย ให้อะไรลงตัวก่อนนะคะ”
“...”
“เจอกันค่ะที่รัก จุ๊บ ๆ”
ฉันเดินมาได้ยินบทสนทนาจ๊ะจ๋าของพี่ชายแล้วก็ได้แต่เบะปากมองบน ก่อนจะยิ้มออกมาจาง ๆ พี่ชายฉันเวลาคุยกับแฟนน่ารักชะมัด ถ้าฉันมีแฟนจะเป็นแบบนั้นไหมนะ
“อะแฮ่ม คุยเสร็จแล้วใช่ไหมคะ...ตัวเองจ๋า~” ฉันยิ้มมุมปากเพื่อบอกว่าฉันได้ยินทุกประโยคนะ ส่วนพี่จีโฮก็ทำหน้าเหวอไปเลย
“นิสัยไม่ดี ชอบแอบฟังคนอื่นคุยโทรศัพท์เหรอ”
ฉันยักไหล่ไม่รู้ไม่ชี้แล้วเดินไปนั่งโซฟาเปิดทีวีดูอะไรไปเรื่อย
“เอ้อ พี่จี ขอหนูดูหน้าแฟนพี่บ้างสิ สวยไหมอะ อยากรู้จัก จะได้มีพี่สาวไว้คุยเล่นบ้าง” ฉันหันไปถามอย่างเสนอหน้า อยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเหมาะกับพี่ชายสุดหล่อของฉันหรือเปล่า
“คนไหนดีล่ะ”
เขาพูดพลางเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ ฉันยื่นหน้าเข้าไปดูแล้วก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นแชทผู้หญิงเต็มไปหมด ไม่น่าจะเป็นแฟนแล้วมั้ง เรียกว่าคนคุยดีกว่า
“เหอะ ช่างเถอะ ตอนนี้หนูรู้แล้ว ว่าแต่เย็นนี้มีอะไรกินบ้างอะ”
“พี่ไม่มีอะไรติดบ้านเลย มีแต่มาม่า เดี๋ยวพาออกไปกินข้างนอกแล้วกัน แกอยากกินอะไรล่ะ”
ปากก็พูดกับฉันนะ แต่มือนี่พิมพ์ยุกยิกหาสาว ๆ อย่างเดียวเลย
“อืม...แถวนี้มีร้านอาหารเกาหลีไหมอะ อยากกินต๊อก”
“มีดิ สักหกโมงครึ่งค่อยออกไปละกัน”
ระหว่างนี้ฉันก็เดินไปต้มมาม่ามากินรองท้องก่อน ตอนนี้แค่บ่ายสามกว่า ๆ เอง กว่าจะหกโมงเย็นมันช่างยาวนานเหลือเกิน
ร้านอาหารเกาหลี X
“นี่ สั่งมาเยอะขนาดนี้จะกินหมดไหม”
พี่จีพูดขึ้น เพราะคิดว่าฉันสั่งมาเยอะเกินกว่าเราจะกินหมด
“พี่มากับใครคิดซะบ้าง คุณโซอาไม่มีคำว่าสั่งมาแล้วกินไม่หมดนะคะ” ฉันรีบย่างเนื้อทิ้งไว้แล้วตักนู่นนี่เข้าท้องทันที ฮือ ก็คนมันหิว~
“เห้ย ไอ้จี”
ฉันหันไปทางต้นเสียงที่มีคนเรียกพี่ชาย คงจะเป็นเพื่อนพี่จี
“วันนี้มากับสาวที่ไหนว้า หน้าไม่คุ้นเลย น่ารักนะเนี่ย แต่เหมือนยังเด็กอยู่เลย อย่าพรากผู้เยาว์นะมึง”
ฉันแทบจะสำลักอาหารทันทีที่ได้ยิน คือพี่เขาไม่คิดจะสังเกตหน้าฉันเลยเหรอ เราสองคนหน้าตาคล้ายกันอยู่นะ ไม่คิดว่าเป็นน้องสาวบ้างเหรอ
“เหี้ยไรมึง น้องสาวกู น้องแท้ ๆ พ่อแม่เดียวกัน ชื่อโซอา...นี่เพื่อนพี่ชื่อครามส่วนนั่นแฟนมันชื่อโดนัท”
ฉันยกมือไหว้ทั้งสองคนทันทีแต่ไม่ได้พูดอะไรเพราะของกินเต็มปาก
“จะกลับกันแล้วเหรอหรือเพิ่งมา”
“จะกลับแล้วมึง กูมานานแล้ว ต้องพาโดนัทไปซื้อของด้วย ไว้เจอกัน”
พี่ครามตบบ่าพี่จีก่อนจะหันมายิ้มให้ฉันแล้วเดินออกจากร้านไป
พวกเรากินกันไปสักพักก็เริ่มอิ่ม แน่นอนว่าของหมดโต๊ะแล้ว บอกแล้วว่ามากับคุณโซอาไม่มีอาหารเหลือหรอก
ในขณะที่พี่จีกำลังเรียกพนักงานมาเช็กบิล ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาทำหน้าบึ้งตึงต่อหน้าฉันกับพี่จี
“อีนี่ใครจี”
==Part Jiho==
“อีนี่ใครจี”
ผมมองหน้าฟ้า เด็กในสต็อกคนนี้น่ารำคาญที่สุดแล้ว ไม่เลิกวุ่นวายกับผมสักที ทั้งที่บอกไปแล้วว่าเรามีสถานะเป็นแค่คู่นอนกัน ห้ามเกินเลย แต่เธอก็ล้ำเส้นตลอด ผมหันหน้าหนีแล้วเอานิ้วก้อยขึ้นมาเกาหางคิ้ว ก่อนจะหันไปอธิบาย
“น้อง—”
“จะบอกว่าน้องสาว เป็นพี่น้องกันงั้นเหรอ...คิดว่าฟ้าโง่หรือไง พี่น้องท้องชนกันแบบนี้สินะ”
ประโยคสุดท้ายเธอหันไปเน้นกับโซอา ซวยแล้วมันจะเอาไปฟ้องพ่อแม่ไหมเนี่ย ยิ่งขี้ฟ้องด้วย
“ขอโทษนะ ก็เป็นน้องสาว จะท้องชนกันหรือไม่แล้วเกี่ยวไรด้วยอะ...เสือก...ดูสิคนในร้านมองกันใหญ่แล้ว ไม่อายเหรอ หน้าตาก็ดีแต่มาโหวกเหวกโวยวายกับเรื่องแบบนี้อะ หึ!”
พูดจบเธอก็หันมาถลึงตาใส่ผม ประมาณว่ากลับถึงบ้านเมื่อไหร่จะฟ้องพ่อแม่ที่ทำให้น้องตัวเองมีปัญหา แต่น้องสาวผมนี่ปากร้ายอยู่เหมือนกันนะเนี่ย
“อย่าคิดว่าจะกรี๊ดออกมาเหมือนละครหลังข่าวเชียวนะ ไม่งั้นฉันต่อยจริงด้วย”
ยัยโซอาพูดพร้อมถลึงตาใส่ฟ้าพร้อมกำกำปั้นโชว์ บ่งบอกว่าน้องสาวผมมันเอาจริงแน่
“เช็กบิลด้วยครับ” ผมรีบเรียกพนักงาน เพราะไม่อยากเป็นจุดสนใจในร้านมากไปกว่านี้
“จีโฮ เราต้องคุยกันให้รู้เรื่องตอนนี้...เดี๋ยวนี้ด้วย”
“ค่อยคุยกันข้างนอก ไม่อายเหรอ” ผมหันไปกัดฟันกระซิบข้างหูฟ้า
“ทั้งหมดหนึ่งพันห้าร้อยแปดสิบบาทค่ะคุณลูกค้า”
ผมหยิบเงินออกมาจากกระเป๋าสองพัน ยื่นให้พนักงาน เหลือบไปเห็นน้องสาวผมยังจ้องฟ้าแบบสายตาเอาเรื่องนั่นอยู่
“ไม่ต้องทอนครับ” ผมรีบเดินอ้อมมาฝั่งที่โซอานั่งแล้วหยิบกระเป๋าสะพายเธอพร้อมคว้าข้อมือเธอให้รีบออกจากร้าน ก่อนที่เธอจะไม่พอใจมากไปกว่านี้
“พี่จี หนูไม่ว่านะที่พี่จะมีผู้หญิงเยอะ แต่อย่าทำให้หนูมีปัญหาด้วยได้ไหม พี่ไม่บอกผู้หญิงพวกนั้นเหรอว่ามี—”
พูดยังไม่ทันจบฟ้าก็คว้าข้อมืออีกข้างของยัยโซอา
“ใครให้จับไม่ทราบ”
เธอสะบัดมือออกจากฟ้าแล้วมองอย่างเอาเรื่อง ถ้าปล่อยทิ้งไว้มีเรื่องใหญ่โตแน่
“ฟ้าฟังนะ นี่น้องสาวเรา น้องแท้ ๆ พ่อแม่เดียวกัน แล้วอีกอย่างผมบอกแล้วนะว่าอย่าเกินเลยกว่าคำว่าคู่นอน”
“คือฟ้า…”
ฟ้าหน้าเจื่อนลงเล็กน้อย เหมือนจะรู้สึกผิด
“พี่จีกลับ! แล้วอย่าติดต่อผู้หญิงคนนี้อีกนะ ไม่งั้นหนูฟ้องพ่อแม่แน่ ส่วนเธอเลิกยุ่งกับพี่ชายฉัน ถ้าฉันรู้ว่าเธอยังตื๊อไม่เลิกนะ ฉันจะส่งคนมาฆ่าทิ้งซะ หึ้ย!”
พูดจบยัยโซอาก็ตรงดิ่งไปที่รถทันที ส่วนผมก็รีบตามเธอไป
“พี่...จี...โฮ!”
ฉิบหาย...
==Part Mason==“พี่เมสันคะ หลังจากนี้เรามาทำตัวกันใหม่เถอะ”เธอพูดขึ้นแววตาจริงจัง ซึ่งมันทำใจผมสั่นแปลก“อะไรคะ หนูมานั่งกับพี่สิ ทำไมต้องนั่งไกลพี่ด้วยคะ”“ไม่ค่ะ หลังจากนี้เราต้องเว้นระยะห่างกันแล้ว พี่กำลังจะเป็นพ่อคนนะคะ อย่ามาลวนลามหนูอีกล่ะ”เธอพูดพร้อมกับหรี่ตาใส่ผม เธอยังทำตัวสดใสปกติกับผมได้ยังไง เหมือนตอนนั้น ตอนที่เธอรู้เรื่องคืนนั้นของผม ใจผมตกไปอยู่ตาตุ่ม ผมกำลังจะเสียเธอไปอีกรอบหรือเปล่า“มาแล้ว~ วันนี้พี่หอบของอร่อย ๆ มาเพียบ”ผมหันไปมองเห็นว่าเป็นไอ้บอย แล้วมันมาทำอะไรที่นี่วะ โซเข้าไปดูของในมือมัน ก่อนจะถือช่วยมันไปที่ครัว ก่อนผมจะเดินตามเข้าไปอีกคน“มึงมาทำไม”“ทำไมกูจะมาไม่ได้ ที่นี่ก็เหมือนเป็นบ้านหลังที่สองของกู”
ติ๊ง!เสียงข้อความในโทรศัพท์โซอาดังขึ้นหลังจากที่เธอเดินขึ้นห้องไป Time is a time : งานกลุ่มพรุ่งนี้ที่เดิม เมสันเห็นโทรศัพท์คนตัวเล็กมีข้อความเด้งขึ้นจึงหยิบมันขึ้นมาแล้วกดเข้าไปอ่าน ก่อนเขาจะถือวิสาสะพิมพ์ตอบกลับไป SoaDe Graff: ที่ไหน Time is a time : โต๊ะหินอ่อนประตูสองอุ้มกับมิ้นมันอยากนั่งรับลมข้างนอก Soa De Graff : เค เขากดออกแชทไทม์แล้วตาก็เหลือบไปเห็นแชทเจสอดีตคู่หมั้นของเขา ด้วยความสงสัยจึงกดเข้าไปดู แล้วเขาก็ต้องตกใจ เพราะในแชทมีคลิปสั้นความยาวสามนาที ที่เขากำลังทำกิจกรรมบนเตียงกันอย่างเร่าร้อนอยู่ เขาจำได้ดีว่าคืนนั้น
หลังจากวันนั้นฉันตัดสินใจไปฉีดยาคุม เพราะในเมื่อฉันกับเขาคบกันแล้ว เฟมก็คงทำอะไรมากขึ้น ไม่ใช่แค่จูบ ล้วง หรือการใช้ปากให้กัน แน่นอนว่าฉันก็ต้องการมากกว่านั้นเหมือนกันวันนั้นฉันตัดสินใจตรวจโรคทางเพศสัมพันธ์ด้วย ผลปรากฏว่าพี่เมสันไม่ได้เอาโรคมาติดฉัน ฉันกับเฟมขลุกอยู่ด้วยกันมากขึ้น บางวันถึงขั้นมานอนค้างที่นี่ วันหยุดเราก็ไปเที่ยวด้วยกันตามประสาคู่รักที่เพิ่งคบกันหมาด ๆ วันนี้พี่บอยมาหาฉันที่บ้าน และฉันก็อยากกินหมูกระทะขึ้นมา เลยชวนเฟมออกไปซื้อของมาทำกิน ส่วนพี่บอยให้อยู่บ้านเตรียมอย่างอื่นไว้ ส่วนไหนขาดเหลือพี่บอยจะโทรมาบอกฉันอีกที ในขณะที่บอยกำลังเตรียมของอยู่ในครัว ก็ได้ยินเสียงคนเปิดประตูเข้ามา เขาเดินออกไปดูเพราะคิดว่าน้องสาวเพื่อนสนิทกับแฟนของเธอกลับมา แต่ผิดคาด คนที่เดินเข้ามาเป็นเพื่อนสนิทอีกคนที่ตั้งแต่คืนนั้นก็ไม่กลับมาเหยียบบ้านคนที่
ปัง!เป็นพี่จีโฮที่ยืนอยู่หน้าประตูตอนนี้พร้อมกับสีหน้าไม่สบอารมณ์ “อะ...ไอ้จี มึงเข้ามาได้ไง กูล็อกประตูแล้วนะ”พี่เมสันมองไปที่พี่ชายฉันอย่างงง ๆ โดยที่เขาก็ไม่ได้ถอนแก่นกายออก แถมยังดันเข้ามาลึกกว่าเดิม และล็อกเอวฉันไว้แน่น “เผื่อมึงลืมว่านี่บ้านกู กุญแจสำรองมีครับ” “ไอ้เหี้ยเอ๊ย...มึงมาตั้งแต่ตอนไหน” “ตั้งแต่ที่มึงบอกว่าจะเสียบสดน้องกู”พี่จีพูดพร้อมเดินตรงมาทางพี่เมสัน “พี่เมสัน…รีบเอาของพี่ออกจากตัวหนูได้แล้ว” ฉันกระซิบบอกเขา พี่เมสันมองฉันตาละห้อยแต่ก็ยังไม่เอาออก “ดะ...เดี๋ยว กูไม่มีถุง ขอของมึงได้ป่ะล่ะ”โอ๊ย...จะมาพูดขอถุงกันตรงนี้ไม่ได้ฉันรีบควานหาผ้าห่มมาปิดหน้าตัวเอง เชื่อเลยว่าตอนนี้ฉันหน้าแดงเป็นตูดลิงแน่ ๆ “กูใช้หมดแล้ว ไม่มีก็ไม่ต้องเอา อย่าเอาโรคมาติดน้องกู!” “แต่กูป้องกันตลอด” “กูไม่สน!”พี่จีเดินเข้ามากระชากพี่เมสัน แต่เขาก็ยังยึดเอวฉันไว้แน่น ทั้งสองคนยื้อยุดฉุดกระชากกันไปมา พี่จีทั้งต่อยเข้าที่หน้าพี่เมสัน ทั้งดึงทึ้งผมบนหัว แต่พี่เมสันก็ไม่ยอมปล
อาทิตย์หลังจากที่ฉันกลับไปเรียนก็ได้แต่นั่งปั่นงานทั้งอาทิตย์ วันไหนที่นั่งปั่นงานหลังเลิกเรียนก็จะมีเฟมมานั่งด้วยตลอด พร้อมซื้อข้าวกับน้ำมาให้ ส่วนเสาร์อาทิตย์เฟมก็จะแวะเข้ามาที่บ้านฉันเพื่อนั่งเป็นเพื่อน เพราะพี่เมสันต้องออกไปเที่ยวกับพี่เจสทุกสุดสัปดาห์ตลอดหนึ่งเดือน ช่วงที่ยุ่งจนหัวหมุนฉันแทบไม่โดนลวนลามเลย แต่พอกลับสู่สถานการณ์ปกติทั้งเฟมทั้งพี่เมสันก็กลับมาจับจูบลูบคลำทุกวันเช้า-เย็น ไม่นานมานี้ฉันสังเกตเห็นว่าวันไหนที่พี่เมสันไม่อยู่บ้านจะมีพวกมือบอนมาเขียนกระจกฉันอยู่เรื่อย บางวันก็ปาไข่ บางวันรุนแรงถึงขั้นปาหินทำให้กระจกแตก วันนั้นฉันก็ต้องไปนอนบ้านเฟมอย่างเลี่ยงไม่ได้จะหนักก็ช่วงเย็นที่พี่เมสันต้องออกไปดินเนอร์กับพี่เจสสามครั้งต่อสัปดาห์ พอพี่จีรู้เรื่องก็รีบประสานงานกับตำรวจทันที แน่นอนที่ฉันคิดว่าเป็นฝีมือพี่เจส ไม่งั้นเวลาพี่เมสันอยู่กับฉันทำไมถึงไม่เกิดเรื่องล่ะ พี่เมสันก็คิดแบบเดียวกับฉัน เคยเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้ผู้ใหญ่ฟังแล้วแต่พี่เจสก็ไม่ยอมหยุด&nb
เฟมอยู่เป็นเพื่อนฉันจนเวลาล่วงเลยเกือบเที่ยงคืน ฉันจึงต้องรีบเก็บของกลับบ้านโดยมีเฟมช่วยถือนู่นถือนี่อีกแรง พอฉันมานั่งในรถได้ก็หยิบโทรศัพท์มาดู พบว่าสายเรียกเข้าจากพี่เมสันยี่สิบสาย ข้อความอีกเก้าสิบเก้าบวก พี่บอยก็เช่นเดียวกัน สายเรียกเข้ายี่สิบสาย ข้อความอีกสามสิบ ฉันถอนหายใจนั่งบิดขี้เกียจไปมาจนเฟมเดินมาเคาะกระจกรถ “กูรู้ว่ามึงเหนื่อย เพราะงั้นกูขอจูบตรงนี้แล้วจะไม่เข้าไปวุ่นวายที่บ้าน”ฉันมองหน้าเขาครู่หนึ่ง ก่อนจะเปิดประตูรถลงไป เอาแขนคล้องคอเขา “ขอบคุณที่มาอยู่เป็นเพื่อนนะ” ฉันรั้งคอเขาลงมาจูบเบา ๆ เฟมโอบเอวฉันไว้ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นจูบที่เริ่มร้อนแรงจนฉันต้องถอยหลังมาพิงประตูรถผ่านไปเนิ่นนานเราก็ผละออกจากกัน ฉันกลับขึ้นไปนั่งบนรถโบกมือให้เขาแล้วขับรถกลับบ้าน โดยมีเฟมขับตามมาติด ๆ เมื่อฉันจอดรถเสร็จก็มีพี่บอยกับพี่เมสันวิ่งมาทันที&nb







