คลั่งไคล้วิศวะมาเฟีย

ค่ำคืนของวันที่สามสิบเอ็ดธันวาคม หลายคนต่างออกมาร่วมฉลองส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ดังเช่นปีใหม่ หรือ นภัสรา ธัญคนิกุล หญิงสาวที่กำลังจะอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ใบหน้าหวาน ดวงตากลมโต ผิวขาวผ่อง จมูกเล็ก ริมฝีปากบางอมชมพู เรือนผมสีน้ำตาลไหม้ตัดสั้นประบ่า ในชุดเดรสแขนยาวตาข่าย

ในห้องทำงานเปิดแอร์เย็นฉ่ำจนกระจกมีไอน้ำเกาะ ขณะที่สองร่างกำลังนอนกอดก่ายอยู่ที่โซฟาหนังตัวใหญ่ คนตัวเล็กอยู่ใต้แกร่งหอบหายใจถี่ขึ้นเมื่อยอดปทุมถันกำลังถูกร่างหนาโลมเลียอย่างหื่นกระหาย ลิ้นร้อนค่อยๆ แลบลิ้นเลียยอดอกสลับกับดูดดุนราวกับทารกดูดนมแม่ ช่วงขาเรียวถูไถกันไปมาจนน้ำสีใสไหลหยาดเยิ้มเต็มกางเกง

หนึ่งอาทิตย์ผ่านมา ชีวิตของปีใหม่เข้าสู่ภาวะปกติแบบจริงๆ จังๆ ตื่นเช้าไปเรียนช่วงบ่ายก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องสมุดจนถึงเย็น กลับมาถึงห้องก็มานั่งปั่นงานที่ยังคงค้างให้แล้วเสร็จจนดึกดื่นมืดค่ำวนลูบแบบนี้ซ้ำๆ อยู่ร่วมสัปดาห์ แต่ทว่าก็มีสิ่งหนึ่งที่เปลี่ยนไป นั่นก็คือความสัมพันธ์ของเธอกับแพรไหมที่ยังคงต่อก

รีบทิ้งตาหลบดวงตาคู่คมที่กำลังจ้องมองเธอไม่กะพริบ อะไรมันจะซวยขนาดนี้ ทั้งที่มหาลัยในประเทศไทยมีตั้งมากมายแต่กลับมาเรียนที่เดียวกัน หวังว่าเขาจะจำเธอไม่ได้หรอกนะ“ขอโทษค่ะ” ก้มหัวขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่“...”“ถ้างั้นฉันไปก่อนนะคะ”พอเห็นอีกฝ่ายไม่ได้ว่าอะไร หมุนตัวกำลังจะเดินออกไปแต่ต้องหยุดชะงัก เมื

“ว่าไงบ้างคุณ มันยอมติดกับดักคุณไหม”ชายวัยกลางคนรูปร่างตัวไม่ใหญ่ไม่เล็กเขาสวมเสื้อโปโลสีน้ำเงินเข้มกับกางเกงสแลคสีขาวกำลังรอคอยคำตอบของภรรยาด้วยความอยากรู้“คนยิ่งร้อนอยู่ ช่วยเร่งแอร์หน่อยได้ไหมไอ้ห้อย”ลนาตะโกนบอกคนขับรถด้วยความหงุดหงิดทำเอาคนที่อยู่ด้านหลังพวงมาลัยถึงกับสะดุ้ง พลันตวัดตาไปมองสา