LOGINHabang lalo niya itong pinag-iisipan, lalo lamang kumukulo ang dugo ni Aleisha. “Pinangako ko kay lolo na pakakasalan kita, pero hindi ibig sabihin noon na pagmamay-ari mo na ang buong pagkatao ko. May dignidad ako, may sarili akong isip at mga desisyon. At balak kong panatilihin ang mga iyon haban
Lalong sumama ang mood ni Raphael. Lumapit siya kay Aleisha at sumandal sa harap ng vanity table. “Bakit ayaw mong magpagawa ng damit para kay Alexander?” “Huh?” Natigilan si Aleisha. “Alam mo na? Ang bilis talaga kumalat ng mga balita. Sasabihin ko rin naman sana sa’yo.” “Sige. Sabihin mo.” Gusto
Dahil sa dalawang salitang iyon, sa wakas ay ibinaling ni Raphael ang kanyang tingin sa dalawang babae. “Paninirang-puri, maling paratang, pagbuhos ng sulfuric acid at tangkang pananakit. Maaari ko kayong ipahuli sa pulis. Naiintindihan ba ninyo?” Nanigas ang dalawang babae. Halatang natakot sila.
Kaya naman, sinisi niya si Manager Bea. “Paano ka ba magtrabaho? Hindi mo ba alam na hindi pa maayos ang kalagayan niya?” “Ah, Mr. Arizcon…” “Hindi niya kasalanan.” Mahinang nagsalita si Sophia, bakas ang luha sa kanyang mga mata. “Ako mismo ang nagpumilit na lumabas. May kailangan akong asikasuhi
Para sa lalaki, sapat na ang isang simpleng Western-style suit. Ang kailangan lang naman ay eksaktong sukat. Natigilan si Aleisha. Balak pa rin ba niyang papuntahin si Alexander sa kasal? Napansin ni Raphael ang bahagyang pagkakunot ng noo niya at agad na nagpaliwanag. “May ipasasama ako sa kanya
“Salamat.” Tinanggap ni Aleisha ang thermos, hinawakan ito sa kanyang mga kamay, binuksan ang takip, at dahan-dahang uminom. “Malapit na tayong makarating sa lungsod. Saan kita ihahatid?” “Sa affiliated hospital.” Kumunot ang noo ni Raphael. “Kailangan mo pa bang magtrabaho ngayon?” “Hindi.” Um
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis
"Raphael Arizcon..." Natigilan si Mr. Sandoval habang nakatingin kay Raphael. Kapag isa kang negosyante ay imposibleng hindi mo kilala ang isang Raphael Arizcon. "B-Bakit ka narito?" Hindi man lang pinansin ni Raphael si Mr. Sandoval. Nasa kay Sophia ang buo niyang atensyon na ngayon ay hilam na
Nagmamadaling umuwi si Aleisha dala-dala pa rin ang tanong kung sino ang nakasama niya kagabi. Malayo pa lang ay nakikita na niya kung sino-sino ang nasa loob ng kanilang bahay. Isang mataba at panot na matanda ang nakaupo sa sala habang galit na nakatingin kay Sophia— anak ni Amanda. "Anak ka tala
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga







