LOGINAno? Hindi makapaniwala si Marco. "Paano nangyari iyon?" "Anong mahirap paniwalaan doon?" Umikot ang mga mata ni Michelle. "Akala mo ba ikaw lang ang may kakayahan sa buong Santa Catalina, Mr. Marco Romualdez? Hindi ko kailangang lumapit sa iyo. Marami pang ibang taong handang tumulong sa akin!" A
Napabuntong-hininga si Raphael. Nang makita niyang wala sa sarili si Aleisha, hindi niya maiwasang mapabuntong-hininga. Wala naman siyang ginawang masama, pero kung umasta ito ay para bang binu-bully niya! "Ngayon, naiintindihan mo na ba? O wala ka talagang naiintindihan?" Napatingala bigla si Al
Habang nagsasalita, kumuha siya ng isang bola-bolang karne at akmang ilalagay iyon sa plato ni Raphael. “Ah...” Hindi niya inaasahang biglang ibubuka ni Raphael ang bibig nito sa harap niya. Malinaw ang ibig nitong sabihin, gusto nitong siya ang magpakain dito. Nag-alinlangan si Aleisha. May kail
Pagbukas ni Aleisha ng p***o, natigilan siya nang makita si Raphael. Saglit siyang natulala. Siya pala. Napakasuwerte naman, siya mismo ang naghatid ngayon. “Aleisha...” Hindi agad iniabot ni Raphael ang lalagyan ng pagkain. Sa halip, nakatingin lamang siya sa kanya gamit ang malalim nitong mga m
“Aba! Ako pa talaga ang walang katwiran?!” Dahil sa narinig, lalo pang nainis ang lalaki. Bigla siyang umupo at itinaas ang kamay patungo kay Michelle. “Ano ba’ng iyak ka nang iyak? Para kang nagluluksa sa patay! Sinisira mo ang mood ko!” Sasampalin ba niya ito? Kahit may mga sugat siya, lalaki pa
Hindi gaanong maraming pagsusuri ang kailangang gawin kay Alexander sa araw na iyon. Ang ilan ay isinagawa na mismo sa ward, habang ang dalawa naman ay nangangailangan ng espesyal na kagamitan kaya kinailangan niyang pumunta sa gusali ng Medical Technology Department. Pagkatapos ng mga pagsusuri, i
"Raphael Arizcon..." Natigilan si Mr. Sandoval habang nakatingin kay Raphael. Kapag isa kang negosyante ay imposibleng hindi mo kilala ang isang Raphael Arizcon. "B-Bakit ka narito?" Hindi man lang pinansin ni Raphael si Mr. Sandoval. Nasa kay Sophia ang buo niyang atensyon na ngayon ay hilam na
Nagmamadaling umuwi si Aleisha dala-dala pa rin ang tanong kung sino ang nakasama niya kagabi. Malayo pa lang ay nakikita na niya kung sino-sino ang nasa loob ng kanilang bahay. Isang mataba at panot na matanda ang nakaupo sa sala habang galit na nakatingin kay Sophia— anak ni Amanda. "Anak ka tala
Sa loob ng Hermosa Hotel, bandang alas diyes ng gabi— nakatayo sa harap ng pintong may mga numerong 3027 si Aleisha. "Wala nang atrasan ito!" saad ni Aleisha sa sarili habang pabilis nang pabilis ang tibok ng kanyang puso. Pakiramdam niya ay tatalon na ito mula sa kinalalagyan nito. Hindi niya nga
Dahil iba ang kutob ni Aleisha ay bumalik siya sa bahay nila. May kung ano ring nagtulak sa kanya na alamin kung sino ang may-ari ng sasakyan dahil nga sa pamilyar iyon sa kanya. Mabuti na lamang ay napupuno ng mga bulaklak at matataas na halaman ang harapan ng balkonahe nila. Kaya nagtago si Aleis







