Mag-log inHala, may sakit si Sarina. Pagaling ka Sarina...
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
ChandenNaging super busy na ako sa trabaho nitong mga nakaraang araw at ganoon din si Noelle sa maghapon. Pero kahit gano’n, hindi ko alintana ang pagod. Siguro’y dahil sa maya’t-maya kong sulyap sa kanya habang nagta-trabaho. Kahit tahimik siya, sapat na ‘yong presensya niya para kumalma ang isip
Third Person“I swear, Dad! Rinig na rinig ko nang sabihin ng asawa niya sa security ng Empire na hotel niya!” bulalas ni Chessa, halos hindi na mapigilan ang pagtaas ng kanyang boses. Ramdam pa rin niya ang init ng inis sa kanyang dibdib mula sa nangyari kanina. Hindi niya napigilang idiin ang mga
NoelleMaingay at parang nagkakagulo sa paligid ko. Parang may kasayahan, parang may kagalakan. Pero ang bigat pa rin ng talukap ng aking mga mata, tila ba ayaw pang bumangon ng diwa ko mula sa pagod.Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata, pinilit salubungin ang ingay sa paligid ng panibagong
Chanden“Welcome home, Lovey!!” masaya kong bati nang makapasok kami sa condo. Ramdam ko ang saya sa bawat hakbang namin papasok, lalo na nang makita ko ang malawak na ngiti sa kanyang mga labi. Para bang nawala ang lahat ng pagod at kaba ko sa loob ng ilang araw. Masarap sa pakiramdam yung makita m







