เข้าสู่ระบบSometimes, love isn't just about a feeling. It's not just hugs and kisses. It's not just I love you's and I miss you's. There's more to love if we choose to see what's beyond it. There's sacrifices. Yeah, a sacrifice is truly one of the truest forms of love. Kasi naman, hindi ka naman magsasakripisyo kung hindi mo mahal, diba? You choose to sacrifice because there's more at stake than your feelings alone. Kaya kahit mahirap at masakit, you will always end up choosing the right thing to do. Iyon ang nasa isip ni Hope. Kapag magmamahal siya, she will be more than willing to sacrifice for that person. Dala-dala niya ang thought na 'yon everyday. What she didn't know is that it is easier to say it than do it. Kasi naman, she was never in love before. Hindi niya alam na ganoon pala kahirap kapag nasa sitwasyon ka na. Then there goes Sir Troy who came to her life one day. Bigla-bigla. Walang sign. Walang babala. Iyon na sana, kaso reality has its own way of slapping her. He's an instructor. She's his student. It's forbidden. Now, she's stuck between fighting for that love and letting go. Alin ba ang dapat gawin?
ดูเพิ่มเติมI took the ukulele out of its case and started strumming. Mabuti na lang at naipuslit ko ito kanina sa bahay nang hindi napapansin ng mga kapatid ko. Because if so, the teasing would be never-ending. Kesyo ang emo ko raw kapag nag-iisa pero ang ingay naman kapag may kasama. Of course it should be that way. Kesa naman sa ang ingay ko kapag ako lang mag-isa. Edi nagmukha akong baliw.
I don't have a particular song in my mind but the moment I held my ukulele, my hands started playing a song like they have their own minds.
"Well you done done me and you bet I felt it
I tried to be chill but you're so hot I melted
I fell right through the cracks
And now I'm trying to get back"
It was like for a moment, I'm singing for someone. I don't have any particular person in mind. Wala naman. Di ko alam. Pero parang nasa paligid lang 'yong kinakantahan ko.
"Before the cool done run out
I'll be giving it my best-est
And nothing's going to stop me but divine intervention
I reckon it's again my turn
To win some or learn some"
Nakangiti pa ako habang kumakanta. Parang baliw lang. But it feels nice. I'm alone in a world I created.
"But I won't hesitate no more, no more
It cannot wait, I'm yours"
Pero para akong binuhusan ng isang baldeng malamig na tubig nang may marinig akong pumalakpak. I looked around and saw a guy standing near the door, his body leaning on the wall. He's unfamiliar.
He's wearing a baby blue dress shirt na tinupi sa siko, paired with slacks. His black hair was also cleanly done. For a student, he looks too formal.
"Sorry po," agad na nasabi ko. Hindi ko alam kung bakit ako nag-sorry. It was supposed to be him saying sorry because he disturbed me and my moment.
Agad kong iniligpit ang ukulele ko at itinago ito sa loob ng case nito. Umupo na rin ako nang matuwid.
"Nice song," I heard him say. Nilingon ko siya at sinubukan siyang ngitian. Iyon nga lang ay hindi ko siya matingnan sa mata kaya sa noo niya ako nakatingin. Alam kong nagmumukha akong tanga, o baliw.
"Thank you," sagot ko. Agad ko ring ibinalik ang tingin ko sa harapan at nagpanggap na parang walang kahihiyang nangyari. But who am I kidding? Kinakabahan ako.
Maya-maya ay narinig ko siyang papalapit. Agad na nag-panic ang loob ko. Hindi ko alam pero sobra akong nai-intimidate sa kanya. Ano bang meron sa kanya at ganito ang nararamdaman ko?
"Do you have a class here?" He suddenly asked. Ngayon ay nakaupo na siya sa katabi kong upuan. And my heart became wilder.
"Ah, oo. Ikaw?" I asked back, trying to sound chill.
"Yes," he replied. There was something in his 'yes' that gave me goosebumps. Ano bang meron sa taong 'to? Bakit parang mas lalo akong na-intimidate?
"I see. You're a classmate," I grumbled and I heard him chuckle. Wala namang nakakatawa sa sinabi ko. Bakit kaya siya natatawa? Baliw rin ba 'to?
"Omg, nandito na pala si Sir," I heard someone say. Agad akong napalingon at nakita ang mga kaklase ko na papasok na ng classroom.
Thank you, Sir. You're a savior! Sinagip mo ako mula sa napaka-awkward na situation.
Doon ay nakahinga na ako nang maayos. Ngunit nang tumingin ako sa lalakeng umupo sa tabi ko kanina ay wala na siya. Nilingon ko ang paligid ko para hanapin siya and my world seemed to stop rotating when I saw him.
Because the guy I was talking to earlier is already standing in front of the classroom, writing his name on the board while introducing himself as the teacher.
"Ganito ka ba ka-bored 'nong wala kaming dalawa ni Love?" Halos mapatalon ako sa kinauupuan ko nang biglang sumulpot si Faith sa kwarto ko. Tahimik lang akong naggigitara, nag-iisip kung anong tutugtugin nang bigla siyag magsalita. Napahawak tuloy ako sa dibdib ko dahil sa gulat."Ay, sorry. Nabigla ata kita," she added. She sat on my bed."Bakit? Bored na bored ka na ba?" I asked. Kahapon nang umuwi siya, tulog agad ang ginawa niya pagkatapos naming pagsaluhan ang dala niyang mga pagkain. Napagod daw siya sa activities nila. Buong araw din 'yong tulog niya. Gusto ko pa nga sanang mag-aya ng gala sa mall o kung saan pero hindi ko naman maaya kasi ang himbing ng tulog niya.I also wanted to ask Troy. Kaso nang makauwi sa kanila ay may lakad sila ni Tracy. Nagpapasama daw kung saan.Tumango si Faith sa tanong ko. "Anong ginawa mo 'nong na-bored ka habang wala kami?"'I invited my boyfriend over,' I wanted to reply. Pero syempre hindi ko ginawa. Matalino si Faith, at kung sabihin ko man
I woke up with something heavy on my stomach. Nang idilat ko ang mga mata ko ay mukha ni Troy ang bumungad sa akin. Naalala ko ang nangyari kagabi at awtomatikong namula iyong mukha ko. It was my first time and I didn't expect it to happen last night. Well, when I invited him over, I had the idea it could happen. But still, things happened unexpectedly.Hindi ako gumalaw agad, sa takot na magising siya. Mahimbing pa naman ang tulog niya. Ayokong maistorbo ang tulog niya kasi alam kong pagod siya sa trabaho. Hindi man iyon kita sa mukha niya–na gwapo pa rin ang walang bakas ng stress, ayoko pa ring magising siya.But my phone, which is sitting on my side table, pinged. Dahan-dahan ko iyong inabot.Pagkabukas ay pangalan ni Faith ang bumungad sa akin.'Pauwi na ako. Can you cook? Or should I bring a takeout?'Agad nanlaki ang mga mata ko sa nabasa. Dahil sa bigla ay ginising ko agad si Troy. I hate to stop him from sleeping so soundlessly, pero papauwi na si Faith! Hindi niya kami pweden
Para akong nawalan ng lakas nang yumakap sa akin si Troy. He planted kisses on my forehead and cheeks before looking me in the eyes. “I love you,” he murmured. Hindi ko na mabilang kung ilang beses niya sinabi iyon sa akin. I totally lost count, but that doesn’t matter. Mahal namin ang isa’t-isa and this moment just feels so right for us. “Was it good?” He asked. Was it good? Very much. Para akong mababaliw na hindi ko maintindihan. It feels so good that I totally forgot that this relationship has consequences. Lahat naman ata. Iyon nga lang, mas marami ang sa amin. But it really doesn’t matter now. Sa ngayon, gusto ko lang makasama siya nang matagal habang wala pang pasok. “Yes,” I replied. Troy smiled, the kind of smile that melts me every time. I could see that happiness in his eyes and for me, that’s very important. I want him to always be happy. He kissed me again on the lips, his tongue now playing with mine. He was so good at it and I’d like to think I’m getting good at it
"Are you sure about this?" He asked, his expression kind of looks pained. Nasasaktan ko ba siya sa paraan ng pag-upo ko sa kanya?While that thought was in my head, I still nodded at his question. Sigurado ako. Simula nang pumayag akong pumunta siya dito, alam kong may mangyayari. That thought was in my head and while I tried to deny it, I know deep inside of me that I want it to happen.There’s no one else I want to do my first time with, but with him.Troy tucked the few hairs that covered my face to the back of my ear. Andoon muli ang parang nasasaktan na ekspresyon niya. Nang makita iyon ay sinubukan kong tumayo at lumayo sa kanya.“Did you change your mind?”“Ha? Hindi,” I replied. He then held me tight, but gently. “Am I hurting you?”“What? No.”“It looks like you’re…” And the thought finally sinked in. “Oh.”Troy smiled, mischief now dancing in his eyes. “You think I’m hurting because you’re sitting on me?” He asked with a playful smile. “Eh kasi…” I hesitated. I couldn’t find












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.