LOGINDate ba yan?
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
Channing“Ayaw mong magalit ako pero kanina pa ako dumating ni hindi ka humalik sa akin.”Natigilan ako. Oo nga, kaya natural lang na magalit siya sa akin. “I'm really sorry, babe.”“Nawala sa isip mo dahil sa babaeng yon!”“I’m really sorry, babe. Huling beses na itong mangyayari ‘yon, hindi na ma
ArnieKagaya ng gusto ni Channing ay pinag planuhan namin ang aming 1st month wedding anniversary kaya expected ko na ang mga mangyayari.Hindi naman ako against na dahil naiintindihan ko naman din ang fear niya. Kagaya niya ay takot din ako na mawala siya sa akin, kaya nga hindi ko gusto na makipag
Ipinilig ko ang aking ulo. Hindi ko na dapat pang isipin ‘yon. Ang mabuti pa ay kumain na lang muna ako ng agahan tapos ay maliligo at aalis. Tsaka na lang ako magbu-beauty rest pag natapos ko na ang project ko kila ate Cha.Pagbukas ko ng pintuan ay sakto namang bumukas din ang pintuan ng katapat k
ChanningMonday. Apat na araw matapos ang interview at pag-uusap namin ni Lualhati sa aking opisina kasama sila Dad at dalawang beses pa kaming nakatanggap ng threat ang asawa.Ngayon, gusto ko sanang isama si Arnie sa office dahil kailangan kong pumunta doon ngayon. Pero sinabi niya na mas makakapa







