LOGINUy, baka kung ano na yan ha..
“Bakit?” tanong niya nang hindi na niya matiis ang katahimikan. “May kakaiba ba sa mukha ko?”Bahagyang umangat ang kilay ni Jared.“No.”“Then why are you looking at me like that?”“Like what?”“Like…” Natigilan siya at napairap sa sarili. “Never mind.”Muntik nang mapangiti si Jared, ngunit pinigi
Third Person“Are you scared of me?” untag ni Jared habang may bahagyang laro at panunukso sa kanyang malalim na boses. Bahagyang umangat ang isang sulok ng kanyang labi habang sinusundan ng mga mata ang bawat kilos ni Riz, na para bang sadyang hinihintay lamang niyang mahuli ang babae sa sarili nit
“Why are you staring at my bed? Don’t tell me—”Mabilis na ibinaling ni Riz ang kanyang tingin sa lalaki upang sitahin ito, ngunit naging isang malaking maling kilos iyon.Sa kanyang pag-ikot, naging napakalapit ng kanilang mga mukha sa isa’t isa—ilang pulgada na lamang ang agwat ng kanilang mga ilo
Third Person“May elevator talaga dito sa bahay niyo?” tanong ni Riz nang makapasok siola sa silid ni Jared na kakasara lang din ng pintuan.Bahagya siyang napakurap habang iniangat ang tingin sa paligid, na para bang ngayon lamang niya napagtantong hindi ordinaryong bahay ang tinutuluyan ng lalaki.
“Dr. Riz, I’m sorry for my harsh words earlier.”Dahil ako na ang hinarap at nag-apologize na siya—kahit halatang napilitan lang—sino ba naman ako para balewalain at magmagaling pa?Hindi naman ako naghahanap ng away.“It’s fine, Tita. As you’ve said, para na rin naman kay Jared kaya ninyo nasabi an
Hindi ko alam kung ano ang totoo.At sa totoo lang, ayoko ring manghula.“Dad,” malamig na sabi ni Tita Marinela habang itinutuwid ang kanyang pagkakaupo. Bahagya niyang inilayo ang tasa mula sa kanyang sarili at tinitigan ang ama. “Sa sinabi ninyong 'yan, tila iniisip ninyo na may taong pwedeng mag
ChancyNakaupo ako sa sulok ng meeting room, hawak ang tablet habang tahimik na nagbabasa ng storyline ng bagong character na ginawa ng narrative designer namin. Maagang binuo ang konsepto nito kahit kakasimula pa lang ng unang season ng HPL. Pero ganito talaga kami, laging may inihahanda dahil alam
Biglang tanong ni Tita, “May nobyo ka na ba ngayon, hija?” Natigilan ako. Bigla kong naisip si Chancy. Ang mga ngiti niya, ang kaswal naming ugnayan. Pero pagkatapos ng ilang segundo, binalikan ko ang katotohanang walang malinaw sa amin. Walang label. Walang katiyakan. Umiling ako. “Wala po.” Ngu
GiannaMababaliw talaga ako kay Chancy sa mga ginagawa niya. Gabi-gabi, araw-araw, parang sinusubok niya ang pasensya at katinuan ko. Why is he so persistent? Lahat ng kilos niya, may kahulugan. Pero wala naman siguro siyang gusto sa akin, 'di ba? I mean… I’m just Gianna. Ka-CWB lang, as in Client w
GiannaHindi ako makapaniwala sa sinabi ni Mama.Parang sumabog ang dibdib ko sa galit. Nanginginig ang mga kamay ko habang nakatingin sa blueprint na nasa ibabaw ng mesa ko, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa matinding inis.Nasa office ako, tinignan ko lang saglit ang blueprint ng farm bago ko s







