MasukPaki-like and comment po. Maraming salamat! 'Wag po kayong magugulat sa story ni Chansen.
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Hindi ko na rin ma-imagine kung magkano ang sweldo ng mga players nila. Siguradong milyon-milyon ang halaga. Pakiramdam ko tuloy, parang panaginip lang ang lahat ng ‘to, pero eto ako, kasama ko si Chancy sa event na ‘to.In-announce ang pagsisimula ng HPL season, kasunod ang mga dapat abangan hindi
GiannaIniwan ko si Chancy sa dining area at dahan-dahang tinungo ang silid namin. Bawat hakbang ay tila may bigat, parang may nakapatong na kung anong hindi ko maipaliwanag sa balikat ko.Pagpasok ko, hindi ko na inabala ang ilaw. Dumiretso ako sa kama, naupo sa gilid at pinakatitig sa kawalan tula
ChancyIn two days ay ang inauguration na ng arena. Yes, na-delay na siya dahil sa ilang bagay na kailangan naming ihanda. Excited ako para dito, pero nawala ang lahat ng iyon ng dahil sa pangyayari sa boutique.“Hindi ako matatahimik hangga’t hindi ko nalalaman kung sino ang taong ‘yon, Kuya Lualha
Chancy“Nagsabi ka ba sa girlfriend mo?” tanong ni Wilson habang nauupo ako sa tapat niya, may bitbit na kape mula sa counter. Halatang nang-aasar lang naman ang tanong niya, pero para sa akin ay okay lang.Nagkita kami nina Wilson at Michael sa isang maliit pero maaliwalas na café malapit lang sa o







