Mag-log inSira ka talaga Chancy!
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
MitchHindi ko alam kung anong mas nakakainis. Yung kaba na nararamdaman ko habang kaharap ko siya, o yung katotohanang kahit anong pilit kong magalit, hindi ko magawang panindigan hanggang dulo.Nakaupo pa rin ako sa kandungan niya.At oo, aware ako doon. Sobra...Ramdam ko yung init ng katawan niy
Saglit akong natigilan.Parang may kung anong kumalabit sa dibdib ko, hindi dahil guilty ako, kundi dahil alam kong mali ang dating nito kung iba ang makakakita. At mukhang gano’n na nga ang nangyari.Dahan-dahan akong tumingin pabalik kay Mitch, pilit pinapakalma ang sarili ko bago magsalita. “Hind
ChandlerMay kakaibang kaba na bumalot sa akin. Yung tipong hindi mo ma-explain kung saan nanggagaling, pero ramdam mo hanggang dibdib. Parang may mabigat na bagay na unti-unting pumipisil sa puso ko habang papalapit ang sandali na kailangan naming mag-usap.Mag-uusap daw kami.Plano ko naman na tal
Napasinghap si Gianna. "Chancy, hindi naman sa ganun—"Agad kong inilapat ang hintuturo ko sa kanyang mga labi. Marahan, hindi marahas. Puno ng pakiusap."Shhh... Let me finish, Sweetheart," bulong ko. "Grabe ang lakas ng loob na hinugot ko para sabihin 'to. Hindi madali. Lalo na't alam kong masaya
GiannaIniwan ko si Chancy sa dining area at dahan-dahang tinungo ang silid namin. Bawat hakbang ay tila may bigat, parang may nakapatong na kung anong hindi ko maipaliwanag sa balikat ko.Pagpasok ko, hindi ko na inabala ang ilaw. Dumiretso ako sa kama, naupo sa gilid at pinakatitig sa kawalan tula
ChancyIn two days ay ang inauguration na ng arena. Yes, na-delay na siya dahil sa ilang bagay na kailangan naming ihanda. Excited ako para dito, pero nawala ang lahat ng iyon ng dahil sa pangyayari sa boutique.“Hindi ako matatahimik hangga’t hindi ko nalalaman kung sino ang taong ‘yon, Kuya Lualha
ChancyMaliwanag na ang paligid nang muli akong dumilat. May bintana sa ulunan ko at nakataas na ang blinds kaya alam kong umaga na lalo at kita rin ang sinag ng araw na nagmumula doon. Dama ko ang bahagyang init pero mas mainit ang pakiramdam ng kamay na nakapatong sa noo ko.Si Gianna.“Good morni







