로그인Ayan na hila ka na, Estella.
MitchPinipilit kong ituon ang atensyon ko sa screen habang nagpapatuloy ang replay ng scrim namin, kasabay ng tuloy-tuloy na paliwanag ni Ryan tungkol sa mga naging mali namin sa rotation. Isa-isa niyang tinuturo ang mga delay, ang maling positioning, at ang mga pagkakataong dapat ay mas maaga kami
LilyHindi agad natapos ang pag-iikot namin ni Clarissa sa lower floors. Isa-isa niyang ipinakita ang iba’t ibang bahagi ng HQ, maayos at detalyado ang bawat paliwanag, ngunit habang nakikinig ako, malinaw sa akin na hindi iyon ang pakay ko. Hindi ako nandito para humanga sa sistema o sa ganda ng lu
LilyHindi ako nagtagal sa loob ng villa.Kahit gaano pa ito katahimik at kaayos, ramdam ko na hindi ako mapapakali kung mananatili lang ako roon. Sa bawat minutong lumilipas, mas lalo lang bumibigat ang mga iniisip ko, at mas lalo kong nararamdaman na hindi pwedeng hanggang doon na lang ako. Nakaup
LilyHindi agad nagsara ang pinto nang tuluyan itong isara ni Chandler; marahan lang itong sumara, pero sapat para marinig ko ang tunog na para bang may tuluyang nagtatapos. Nanatili akong nakatayo sa gitna ng villa, hindi gumagalaw. Ilang segundo pa ang lumipas bago tuluyang nawala ang presensya ni
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
Ngumiti si Chansen, ‘yung tipong parang natutuwa sa pagiging grounded ko. “At ‘yan ang isa sa gusto ko sa’yo.” Napatingin ako sa kanya, agad na nag-iwas ng tingin. Ayun na naman siya. ‘Yung mga salitang ayaw mong paniwalaan, pero maramdaman mo lang, guguho na lahat ng pader mo. "Pero naniniwala ako
Estella Pagkatapos ng pag-uusap namin ni Chansen kaninang umaga, parang biglang gumaan ang lahat. Buong araw kaming payapa. Walang tensyon, walang issue, walang bangayan. He was extra sweet, too. Kahit simpleng tinginan lang namin, parang sapat na para magkaintindihan kami. Pero dahil weekend ngay
Nahiya ako lalo. Parang gusto kong mawala sa kinatatayuan ko. Pero sa loob-loob ko, nakaka-kilig din pakinggan ‘yung tono niya na puno ng pride.“Hi,” bati ko na lang din kahit halata sa boses ko ‘yung pagka-ilang. Si Sheree ay kilala ko na bilang asawa ni Yohan.“Wifey, kilala mo na si Ate Sheree,”
Tumango ako. “No!” bulalas ko. "Tayo ang kakain ng dala mo syempre." Napakamot ako sa batok, pilit na pinapakalma ang sarili.Relax, Chansen. You’re not guilty. Wala kang ginawang mali.Pero kahit anong self-reminder, hindi ko pa rin maiwasang mapansin kung gaano siya ganda kahit seryoso ang mukha n







