LOGINMararanasan din ni Chansen ang mabalewala...
Magulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
Chansen“Damn, wala ka na naman sa sarili mo!”Halata ang inis at pag-aalala sa tinig ni Kuya Jerome habang naglalapag ng mga dokumento sa table ko. Nandito kami ngayon sa office ng ML Bank at kasalukuyan niyang tine-turn over sa akin ang mga responsibilidad niya bilang CEO.Pangatlong araw ko na it
3 Months Later…Gianna“Hi, dear…” malambing na bati ni Mommy Sarina sa akin nang pagbuksan ko siya ng pinto. Nasa condo pa rin ako, naka-work from home mode, at gaya ng inaasahan, heto na naman siya at bumisita. Bakit? Because I’m pregnant.At oo, iniwan ako ng walanghiyang si Chancy bago ko pa nal
Gianna"Hey, okay ka lang?"Napapitlag ako sa tanong na 'yon ni Drew. Parang sinundot ang tahimik kong pag-iisip. Nakatingin siya sa akin, hindi lang basta tingin, kundi ‘yung tipong may mabigat na laman. Parang may gustong sabihin, pero nahihirapan siyang ibuka ang bibig niya. Kita ko ang guilt sa
ChancyMinsan pala, hindi kailangang sumigaw para maramdaman mong panalo ka. Hindi kailangang magpaliwanag nang paulit-ulit, hindi kailangang pilitin ang sarili mong ipaglaban kapag kusa kang pinili.Gising ako, pero pinipikit-pikit ko pa ang mga mata ko para lang maamoy ko ang buhok ni Gianna sa il







