로그인Sobra na ba ang kaba, Estella?
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
Chansen“Tignan mo, my love…” malambing na sabi ni Estella habang pinapakita sa akin ang 3D design ng interior ng pinaparenovate nilang studio. Nasa tablet niya ang digital layout, at habang ipinapaliwanag niya ang bawat detalye—mula sa placement ng sound panels hanggang sa aesthetic ng lounge area—
Chansen Parang biglang sumakit ang ulo ko sa sinabi niya. O baka nabingi lang ako? Hindi ko sigurado kung tama ba talaga ang narinig ko o guni-guni lang dahil sa sayang nararamdaman ko para sa nalalapit na kasal namin ni Estella. “Pakiulit nga,” sabi ko, pilit na kalmado ang tono pero ramdam ko na
Estella Nang tuluyan kaming makalapit, biglang tumayo si Mommy ni Tristan. I mean, Mommy pala namin. Ang mata niya, nangingilid sa luha. Parang may tumusok sa puso ko sa mismong sandaling iyon. Hindi ko kayang makita siya na umiiyak lalo na kung ako ang dahilan. “E-Estella…” mahinang sambit niya.
Chansen“Yown, kumpleto na ba tayo!!” Malakas at sobrang sabik na boses ang umalingawngaw mula sa may hagdanan, dahilan para sabay-sabay kaming mapalingon. At ayun na nga ang dalawang unggoy, este, ang dalawa naming kapatid pa na sina Chanton at Chandler, parehong nakangiti nang parang may commercia







