LOGINNo match naman sayo yang mag-ina na 'yan, Estella.
Kaya habang nakatingin ako kay Flor, isang tahimik na pangako ang nabuo sa isip ko.Anuman ang katotohanan, hahanapin ko iyon.At kapag napatunayan kong may kinalaman siya sa lahat ng ito, sisiguraduhin kong haharap siya sa lahat ng consequences ng mga ginawa niya.Hindi dahil gusto kong gumanti.Ku
Kapag sinabi niyang aayusin niya ang isang bagay, hindi siya titigil hangga't hindi niya nagagawa.Kaya kahit napapalibutan kami ngayon ng mga mapanghusgang tingin at masasakit na salita, hindi ako natitinag.Dahil alam kong may katotohanan sa likod ng lahat ng ito.At kapag lumabas iyon, hindi ko n
Mitch“Everyone!”Umalingawngaw sa hallway ang malakas na boses ni Flor. Napalingon agad ang mga taong naroon.Sa ganitong oras ay karaniwan nang tahimik ang buong palapag. Karamihan sa mga pasyente ay nagpapahinga na habang ang kanilang mga bantay ay nakaupo lamang sa gilid o nakahiga sa mga foldin
Pagbukas pa lamang namin ng elevator ay agad akong sinalubong ng pamilyar na ingay ng pamilya.Naroon na ang mag-iina ni Ate Jewel, at gaya ng inaasahan ko ay mabilis akong napansin ng dalawang bata."Uncle Chandler!"Halos sabay silang tumakbo palapit sa akin.Napangiti ako habang awtomatikong yumu
Chandler“Bakit hindi ka na muna kumain bago umalis?” tanong ni Chanton habang inaayos ang mga dokumentong nasa ibabaw ng mesa.Saglit akong napaisip. Kanina ay nag-chat si Mitch at sinabi niyang may dalang dinner si Kuya Arman para sa kanila sa ospital.Kung tutuusin ay wala namang problema kung di
Sa wakas, may maibibigay na akong dahilan para muli siyang makahinga nang maluwag.“Kami na ang bahalang umasikaso sa mga ito.”Napatingin ako kay Chanton nang marinig ko ang sinabi niya. Hindi ko inaasahan na ie-extend pa nila nang ganito kalayo ang pagtulong sa akin. Sa totoo lang, ang plano ko la
Third Person“Bakit? Paanong nangyari?” mariing tanong ni Brando sa kausap sa kabilang linya. Mabilis at sunod-sunod ang ulat na ibinigay sa kanya, at habang nakikinig, unti-unting humigpit ang hawak ng lalaki sa cellphone. Halata sa kanyang mukha ang pagkabigla na agad sinundan ng matinding galit.
ChandenDagling nagsilapit ang ilang staff ng ospital nang itigil ko ang sasakyan sa tapat ng emergency. Wala na akong ibang inisip kundi si Noelle. Hininto ko ang kotse nang halos wala sa wisyo, binuksan ko agad ang passenger seat, at dahan-dahang iniangat ang katawan ng aking asawa na sa bawat gal
ChandenKita ko ang kakaibang liwanag sa mukha ni Noelle nang sabihin ko sa kanya ang naging desisyon ko tungkol sa hinihiling ng kanyang tiyuhin at buong pamilya. Napalunok siya at tumango, tila ba nawala ang bigat ng balikat niya sa ginhawa, sabay kindat sa akin na parang nagsasabing, "Salamat, Do
ChandenMasayang-masaya ako sa pagbubuntis ni Noelle. Para akong lumulutang sa ulap sa tuwing naiisip ko na sa wakas, magkakaroon na kami ng sarili naming anak. Isang pamilya. Isang maliit na mundong kami lang ang laman.Madalas ko siyang titigan nang palihim habang abala siya sa laptop niya. Minsan







