Mag-log inPalike, comment and gem votes po, maraming salamat!
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Mitch“Gilbert?” ulit ko, mas malinaw na ngayon ang pagkakabigkas ko, pero mas halata rin ang pagkalito sa boses ko. Lahat kasi sila ay parang natulala na lang, na para bang may biglang bumalik na alaala na hindi nila inaasahan.Walang sumagot sa akin agad.Sa halip, si Cecilio ang unang nagsalita,
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
EstellaNakaupo na kaming mga judges sa kani-kaniya naming pwesto, medyo mataas ang energy ng buong theatre. Ilang sandali lang, natapos na rin kaming ipakilala ng host na si Chris. As usual, charismatic siya, yung tipong kahit simpleng pagbanggit ng pangalan mo ay parang epic announcement. Napangit
“Grabe kayo! Sige na nga!” sabi ni Tristan sabay tawa, pero bago siya lumabas ay nilapit niya ang mukha niya sa akin. “Text mo ko, little sis, kapag kailangan mo, ha?” “Sige.” Naglakad na siya papunta sa pintuan ng tawagin siya ulit ni Chansen kaya lumingon ito. "Please say my regards to your brot
“May asawa na silang lahat, kailan tayo?” casual niyang tanong, sabay tingin sa akin na parang seryosong interview.Napakunot-noo ako. “Ha?”Pagtingin ko sa kanya, halos mapunit ang labi niya sa pag-ngisi. Dinunggol ko tuloy ang mukha niya.“Aray! Grabe ka, bro. Domestic violence na ’to ha!”“Anong
At kung ito nga ang pagkakataong mabura ang sakit na ‘yon, bakit ko pa hahadlangan? The Palancas… Ang pamilya Palanca ay mabubuting tao. Base ‘yan sa personal na pagkakakilala ni Dad. Mula noon hanggang ngayon, wala siyang narinig na kahit anong negatibong isyu tungkol sa kanila. Walang skandalo,






