MasukParang ngayon ka lang nakapagtrabaho ng totoo. Hehehe
MitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
Chandler“You really—”Hindi ko na hinintay na matapos pa niya ang sasabihin niya.“Yes, I really love you,” putol ko agad, diretso, walang pag-aalinlangan. “Sa sobrang pagmamahal ko sa’yo, isasama kita sa wedding anniversary ng mga magulang ko at ipapakilala sa pamilya ko. As in, level-up ng relati
ChandlerNanatiling nakatingin sa akin si Mitch nang ilang segundo, para bang naghahanap siya ng tamang salitang puwedeng isagot, pero walang lumalabas. Hindi ko alam kung ano ang mas nangingibabaw sa ekspresyon niya—gulat, pagdududa, o yung takot na baka totoo ang naririnig niya.“Bakit ganyan ka m
Mitch Nakakahiya mang aminin, pero sa totoo lang, sa tuwing magkasama kami ni Chandler, hindi ko maiwasang mapunta ang isip ko sa kung anu-anong intimate na sitwasyon na pwede naming pagsaluhan. Hindi ko alam kung kailan nagsimula iyon, pero napansin ko na lang na sa bawat tingin niya at sa bawat
Mitch Isang malakas na tawa ang pinakawalan ni Chandler, at hindi iyon yung simpleng tawang pampalipas lang—kundi yung tipong halos hindi na niya mapigilan ang sarili niya. Habang tumatagal ang pagtawa niya, mas lalo kong naramdaman ang pag-akyat ng inis sa dibdib ko. Hindi ko alam kung ano ang ma
Napapikit ako. Oo nga pala… that meeting.Ang photoshoot na 'yon ay para sa banko. Kakilala niya ang photographer at siya ang stylist ko.“Wait…” dagdag pa niya, may halong biro pero may diin. “Don’t tell me nakalimutan mo talaga?”“Of course not,” mabilis kong tanggi, parang automatic reflex. “Kaya
Estella“Anong sinabi mo kay Yohan?” malamig kong tanong habang nakapamewang, pilit na iniwas ang tingin sa kanya para hindi mahalata na affected ako. Pagkatapos ng meeting namin ay pumunta lang ako saglit sa studio at umuwi na rin agad. Gusto ko ng makausap si Chansen.Meron na akong number niya. I
Kumunot ang noo niya. “Bakit ‘di mo agad sinabi?”“Ayaw kong mag-alala ka pa at sigurado ako na sisisihin mo rin ang sarili mo. Sakto rin naman na may schedule ka today, kaya sana after nito ay mapalagay ka na rin, okay?”Umiling siya, pero walang galit sa mga mata. Pag-aalala lang. “Seryoso, G. Kap
Chancy“Sweetheart… sigurado ako na mahal mo ako kagaya ng sinabi ko sa sulat. At oo, sigurado ako na ako ang ama ng baby natin.”Tinignan niya ako ng masama na may halong pagkainis. Yun tipong pikon isya dahil agn gusto niya ay saktan ako pero walang epekto."I trust you, Sweetheart. Ikaw ang hulin







